All Chapters of คุณหนูสามจวนโหว ขายอะไรก็ SOLD OUT!!: Chapter 441 - Chapter 450

บรรยากาศการประชุมเช้า ณ ท้องพระโรงมังกรทองในวันต่อมา ช่างแตกต่างจากภาพงานฉลองชัยชนะเมื่อวานชนิดหน้ามือเป็นหลังเท้า แสงแดดยามเช้าที่สาดส่องลงบนพื้นหินอ่อนขัดมันไม่ได้ช่วยให้บรรยากาศดูอบอุ่นขึ้นเลยแม้แต่น้อย แต่มันกลับขับเน้นให้เห็นใบหน้าอันเคร่งขรึมประดุจเพิ่งไปกินรังแตนมาของกลุ่มขุนนางเฒ่าผมขาวที่ยืนเกาะกลุ่มกันอยู่ฝั่งซ้ายของโถงกว้าง พวกเขาคือเหล่าข้าราชการระดับสูงที่เป็นเครือข่ายใยแมงมุมของตระกูลซุนที่หยั่งรากลึกมานานกว่าสองรัชสมัย และในวันนี้ดูเหมือนว่าพวกเขาจะนัดกันมาเพื่อทำลายบรรยากาศโดยเฉพาะไป๋ลี่ถิง ประทับนั่งอยู่บนเก้าอี้หงส์เคียงข้างบัลลังก์มังกรของฉินจื่อเสวียน พระนางสวมชุดคลุมยาวสีเขียวหยกปักลายเมฆมงคลที่ดูเรียบง่ายทว่าราคาแพงระยับประดุจนำอัญมณีมาทอเป็นเส้นด้าย พระนางกำลังใช้พัดจีบที่สลักลายดอกบุปผาสวรรค์โอสถพัดเบาๆ อย่างสุนทรี พลางปรายตามองกลุ่มขุนนางเหล่านั้นด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความสมเพชปนขบขัน แววตาหลังกรอบแว่นตาสีทองฉายแววว่า "มาเถอะพวกตาเฒ่า ข้าเตรียมใบแจ้งหนี้รอพวกท่านอยู่แล้ว"ในขณะที่ฉิ

บรรยากาศภายในท้องพระโรงมังกรทองยามนี้ช่างหนาวเหน็บเสียยิ่งกว่ายอดเขาในฤดูเหมันต์ ความเงียบสงัดเข้าเกาะกุมทุกหย่อมหญ้าจนแทบจะได้ยินเสียงเหงื่อที่หยดลงกระทบพื้นหินอ่อน หลังจากที่ฮองเฮาไป๋ลี่ถิงได้ทิ้งไพ่ตายใบสุดท้ายลงกลางวงล้อมของเหล่าขุนนางเฒ่า หลักฐานอันประจักษ์ชัดที่กองพะเนินอยู่บนพื้นนั้นเปรียบเสมือนคมดาบที่จ่อทะลุคอหอยของทุกคนที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับขบวนการขายชาติ จดหมายลับที่เขียนด้วยลายมืออันคุ้นตาของอดีตพระสนมเอกซุนซูเฟย และสมุดบัญชีปกดำที่บันทึกเส้นทางการจ่ายทองคำเพื่อจ้างวานกลุ่มนักฆ่า ทุกตัวอักษรและทุกรอยประทับตราของตระกูลซุนบนก้อนทองคำนั้น เป็นเครื่องยืนยันความผิดที่แน่นหนาเสียจนไม่อาจหาข้อแก้ตัวใดมาหักล้างได้อีกต่อไปขุนนางฝ่ายตระกูลซุนที่เคยกางปีกปกป้องศักดิ์ศรีและอ้างหลักการคุณธรรมจริยธรรมเมื่อครู่ บัดนี้ใบหน้าของพวกเขากลับซีดเผือดไร้สีเลือดประดุจศพที่เพิ่งถูกขุดขึ้นมาจากหลุม ริมฝีปากที่เคยพ่นคำด่าทอฉอดๆ บัดนี้สั่นเทาจนฟันกระทบกันดังกึกกัก ขาทั้งสองข้างที่คุกเข่าอยู่บนพื้นเริ่มหมดเรี่ยวแรงจนบางคนถึงกับทรุดตัวลงไปกองกับพื้นอย่างหมดสภาพ ดวงตาที่ฝ้าฟางของพวกเขาจ้องมอง

แสงสว่างวาบจากของวิเศษศิลาจำหลักที่เพิ่งฉายภาพความเลวทรามต่ำช้าของผู้นำตระกูลซุนค่อยๆ ดับวูบลง ทิ้งไว้เพียงความมืดมิดในจิตใจของเหล่าขุนนางกังฉินและกลิ่นเหม็นฉุนของปัสสาวะที่ไหลนองอยู่บนพื้นหินอ่อนขัดมัน ภาพหลักฐานแห่งการสมรู้ร่วมคิดขายชาติ ชี้เป้าลอบปลงพระชนม์ และทุจริตรับสินบนจากแคว้นศัตรู ถูกตีแผ่จนหมดจดแจ่มแจ้งประดุจการหงายไพ่ทุกใบในมือทิ้งลงบนโต๊ะพนัน ซุนกั๋วกง ผู้นำตระกูลซุนที่เคยหยิ่งผยองและทรงอิทธิพลที่สุดในราชสำนัก บัดนี้ไม่มีแม้แต่เรี่ยวแรงจะขยับริมฝีปากเพื่อเอื้อนเอ่ยคำแก้ตัวใดๆ ออกมาได้อีกเลยร่างชราที่เคยกางปีกปกป้องผลประโยชน์ของตระกูลด้วยความหน้าด้านหน้าทน บัดนี้ทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นอย่างหมดสภาพ ร่างกายของเขาสั่นเทาอย่างรุนแรงประดุจลูกนกเปียกฝนที่ถูกพายุหิมะพัดกระหน่ำในฤดูเหมันต์ ฟันกระทบกันดังกึกกักจนฟังไม่ได้ศัพท์ ดวงตาที่เคยเต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยมเพทุบายเบิกโพลงและเหม่อลอยคล้ายคนเสียสติ ความหวาดกลัวต่อมัจจุราชที่กำลังกวัดแกว่งเคียวรอคอยอยู่เบื้องหน้า ได้สูบเอาวิญญาณและความหยิ่งยโสของเขาออกไปจนหมดสิ้น เขาพ่ายแพ้แล้ว พ่ายแพ้อย่างย่อยยับไร้ชิ้นดีต่อสตรีที่เขาเคยดู

ยามเฉินที่แสงตะวันเพิ่งจะสาดส่องพ้นขอบกำแพงเมืองหลวงต้าจง บรรยากาศรอบจวนตระกูลซุนอันกว้างใหญ่ไพศาลกลับไม่ได้ดูเงียบสงบเฉกเช่นยามรุ่งอรุณทั่วไป ทว่ามันกลับอึกทึกครึกโครมและเต็มไปด้วยความโกลาหลวุ่นวายประดุจตลาดสดที่กำลังลดราคาเนื้อหมูครึ่งราคา กองกำลังองครักษ์เงาในชุดรัดกุมสีดำสนิทนับร้อยนาย ภายใต้การนำของไคเซอร์ผู้มีใบหน้าหล่อเหลาทว่าเย็นชาประดุจน้ำแข็งพันปี กำลังยืนล้อมจวนตระกูลซุนเอาไว้อย่างแน่นหนาจนแม้แต่แมลงวันสักตัวก็ไม่อาจบินรอดออกไปได้ไคเซอร์ยืนกอดอกพิงเสาหินอ่อนหน้าประตูจวน นัยน์ตาสีแดงฉานทอดมองเจ้าหน้าที่จากกรมพระคลังนับสิบคนที่กำลังวิ่งวุ่นเข้าออกจวนประดุจมดงานที่กำลังขนเสบียงเข้าเนื้อรัง เจ้าหน้าที่เหล่านี้ต่างมีเหงื่อกาฬแตกพลั่กไหลย้อยลงมาตามกรอบหน้า ทว่ามือของพวกเขากลับขยับปัดลูกคิดรางไม้กันอย่างเมามันจนเกิดเสียงดังก๊อกแก๊กสลับซับซ้อนดังก้องไปทั่วบริเวณ พวกเขาได้รับพระราชเสาวนีย์สายฟ้าแลบจากฮองเฮาไป๋ลี่ถิงให้มากวาดล้างและยึดทรัพย์สมบัติทุกชิ้นที่อยู่ภายในจวนแห่งนี้ โดยมีคำสั่งกำชับอย่างชัดเจนและเด็ดขาดว่าห้ามปล่อยให้เหลือแม้แต่เศษฝุ่นที่มีมูลค่า"พวกเจ้าจง

บรรยากาศภายในท้องพระคลังหลวงของแคว้นต้าจงในยามสายของวันนี้นั้น ช่างอบอวลไปด้วยกลิ่นอายแห่งความมั่งคั่งที่หอมหวานเสียยิ่งกว่าดอกไม้สวรรค์พันปี กลิ่นของโลหะมีค่าที่ถูกขัดเกลาจนเงาวับ กลิ่นของกระดาษข่อยชั้นดีที่บันทึกตัวเลขรายรับ และกลิ่นของหมึกชั้นเลิศ ผสมผสานกันกลายเป็นน้ำหอมกลิ่นเฉพาะตัวที่ทำให้ฮองเฮาไป๋ลี่ถิงรู้สึกเบิกบานใจจนแทบจะลอยขึ้นไปบนเพดาน พระนางประทับนั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้หอมบุนวมกำมะหยี่สีแดงสด ขาทั้งสองข้างไขว่ห้างอย่างสบายอารมณ์ ท่วงท่าการนั่งนั้นเต็มเปี่ยมไปด้วยความเย่อหยิ่งและกวนประสาทประดุจเถ้าแก่เนี้ยผู้กุมชะตากรรมของเศรษฐกิจทั้งแผ่นดินเอาไว้ในกำมือดวงตากลมโตที่ซ่อนตัวอยู่เบื้องหลังเลนส์กระจกกรอบทองคำบริสุทธิ์ กวาดไล่เรียงไปตามตัวอักษรสีหมึกบนหน้ากระดาษบัญชีรายรับรายจ่ายของแคว้น ทุกตัวอักษรที่บันทึกตัวเลขผลกำไรมหาศาลนั้น เปรียบเสมือนตัวโน้ตดนตรีอันแสนไพเราะที่กำลังบรรเลงเพลงขับกล่อมจิตวิญญาณแห่งความตระหนี่ถี่เหนียวของพระนางให้พองโต นิ้วเรียวขาวผ่องที่มีปลอกเล็บทองคำสวมอยู่ ขยับปัดลูกคิดรางไม้แกะสลักไปมาด้วยความเร็วที่เหนือชั้นจนเกิดเสียงดังก๊อกแก๊กสม่ำเสมอ เสีย