All Chapters of ทัวร์(เร่า)ร้อนซ่อนรัก: Chapter 1 - Chapter 10

“อะไรกันฉันจะคิดถึงเขาแบบนี้ทุกวันไม่ได้นะ เฮ้อ.. ฉันควรไปอาบน้ำ จริงสิไปอาบน้ำดีกว่า” เธอบ่นอุบพึมพำกับตัวเองเดินไปหยิบผ้าขนหนูสีดำตรงมุมเดิมที่มันเคยอยู่แล้วเดินเข้าห้องน้ำไปขณะที่ค่อยๆ ถอดเสื้อผ้าออกทีละชิ้นทิ้งมันลงในตะกร้า เอื้อมมือไปเปิดก๊อกน้ำลงอ่างระหว่างรอก็ยืนสำรวจตัวเองในกระจกรูปร่างเดจิยังดูดีอยู่‘น่าเสียดายที่ไม่มีใครได้สัมผัสมัน’ความคิดของหญิงสาวหยุดกึกเมื่อคิดถึงเรื่องนี้มือเล็กนิ้วเรียวดั่งเทียนไขดึงผ้าผูกผมออกเหน็บปอยผมไว้ที่หลังหู เอียงซ้ายเอียงขวาเชยชมเรือนร่างตัวเองรู้สึกพึงพอใจที่รักษามันไว้เป็นอย่างดีไม่มีส่วนเกิน หน้าท้องแบนราบสะโพกผายกับหน้าอกคัพดีซึ่งดูจะเกินตัวไปหน่อยสำหรับผู้หญิงร่างเล็กอย่างเธอเมื่อมองร่างบางของตัวเองก็ทำให้เดจินึกไปว่าเพราะมีหน้าอกใหญ่กับรูปร่างรับกันเป็นอย่างดี สองเต้ากลมกลึงเอวคอดสะโพกผายทำให้หนุ่มน้อยใหญ่ต่างหันมองเวลาเดินผ่านนั่นแหละคือสิ่งที่หญิงสาวภูมิใจและเธอรู้ดีว่าพวกเขาหื่นกระหายเมื่อมองผ่านสายตา ลึกๆ นั้นแน่ล่ะพวกเขาต้องการรวมร่างกับเธอแต่ทว่าใจของเดจิต้องการแค่เขาคนเดียวขาคู่เรียวของร่างเล็กก้าวลงอ่างอาบน้ำค่อยๆ หย่อนตัวลงข

เดจิหรือที่ชาวยุโรปเรียกเธอว่าเดซีเดินกลับมาที่นอนในชุดเสื้อคลุมลูบท้องน้อยที่ยังร้อนเสียวจากการบำบัดอารมณ์ตัวเองทิ้งตัวลงพักเหยียดแขนแผ่หลาตาลอยมองเพดานสีขาวสูง เมื่อร่างกายฟื้นตัวเธอก็ลุกไปหาอะไรกินหม้อหุงข้าวที่ตั้งเวลาหุงไว้ตั้งแต่ตอนเช้ามันเกือบจะสุกพอดี เธอเปิดตู้เย็นเห็นกล่องอาหารสดเหลืออยู่หนึ่งกล่องเพราะยังไม่ไปหาซื้อมาเติมมันจึงเหลืออยู่แค่นั้น เธอวางกล่องเนื้อสไลด์ลงบนโต๊ะยืนคิดว่าจะทำอะไรกิน ตอนนี้นอกจากพวกเครื่องปรุงและผงโรยข้าวแบบญี่ปุ่นที่ซื้อมาจากซูเปอร์ก็มีเพียงหอมหัวใหญ่เท่านั้น แม้แต่ไข่สักฟองก็ไม่เหลือ เมนูที่นึกออกจึงเป็นข้าวหน้าเนื้อก่อนจะเริ่มลงมือหั่นหัวหอมแล้วปรุงมือเล็กจับตะหลิวไม้คนหัวหอมจนสลดใส่เนื้อวัวตามลงไปรวนจนเริ่มสุกจึงเติมมิริน สาเก และซอสโชยุ เติมน้ำซุปดาชิตามด้วยน้ำตาลเพียงเล็กน้อยปิดฝาอบให้เนื้อสุกเดินไปตักข้าวใส่ถ้วยหันกลับมาวางบนเคาน์เตอร์ยืนรอให้ซุบงวดและเนื้อสุกดีจากนั้นจึงปิดแก๊สยกกระทะตักเนื้อออกมาโปะข้าวแล้วเอาผงโรยข้าวมาโรยหน้าแทนต้นหอมสดและไข่เดจิหยิบช้อนทองแดงก้านยาวเสียบลงถ้วยข้าวหน้าเนื้อ มันทำขึ้นจากโลหะชนิดเดียวกันกับช้อนและส้อมที

เสียงปิดประตูรถดังขึ้นเมื่อขาเล็กก้าวออกพ้นพร้อมกระเป๋าใบใหญ่สองใบ เธอถอยห่างออกมาหนึ่งก้าวแล้วแท็กซี่ก็แล่นออกไปพร้อมคำอวยพรขอให้สนุกกับทริปวันหยุด เธอยกข้อมือขึ้นมาดูเวลาก่อนเหลืออีกยี่สิบห้านาทีรถจะมาถึงเธอดึงกระเป๋าไปด้านหลังตั้งให้เหมาะสมแล้วนั่งด้านบนรอหญิงสาวนั่งอยู่โดดเดี่ยวใจก็นึกไปว่าทำไมต้องนัดเจอตรงนี้ สภาพอากาศในฤดูใบไม้ร่วงก็เย็น ฟ้าก็ยังไม่สว่างดีเช้านี้ออกจะมืดและอึมครึมด้วยซ้ำ รถยนต์คันหนึ่งขับย้อนกลับมาและบีบแตรให้เธอเป็นแท็กซี่คันนั้นเอง“เพิ่งผ่านไปสิบนาทีเหลืออีกสิบห้านาทีนานราวเป็นชาติเลย แล้วจะมาตรงเวลาตามที่ขู่เราเอาไว้หรือเปล่าก็ไม่รู้” เดจิบ่นชะเง้อมองแล้วมองอีก รอบข้างเงียบสนิทหมอกหนาด้านหน้าเป็นสวนสาธารณะ หมอกขาวไล้เลียเลียบยอดหญ้ามองเห็นโคนต้นไม้พอสลัวเหมือนคนกำลังมองออกมาจากม่านหมอกนั่นไม่มีผิด“อย่าหลอกตัวเองสิเดจิ นั่นโคนต้นไม้ทำไมฉันไม่ขอให้แท็กซี่อยู่เป็นเพื่อนก่อนนะ” หญิงสาวนึกหวั่นขอให้ไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้น“ทั้งที่แท็กซี่บอกจะอยู่เป็นเพื่อนเพราะยังไม่มีคนเรียกแท้ๆ แต่กลับปฏิเสธความปรารถนาดีไปซะได้ เดจินะเดจิ” หญิงสาวส่ายหัวสลัดความคิดที่ทำให้ตนเ

สิบชั่วโมงก่อนเข้าเขตเยลโลไนฟ์สองหนุ่มเหนื่อยล้าจากการสลับกันขับรถและท้องฟ้าก็เริ่มไร้แสงอาทิตย์แล้วทั้งสองจึงตัดสินใจหาที่ดีๆ แวะพักรุ่งเช้าค่อยเดินทางต่อ สาวๆ ช่วยกันทำมื้อค่ำทั้งสามปรับตัวเข้าหากันได้ดี“นี่เพื่อนจากตรงนี้นายคิดว่าเราจะสามารถมองเห็นแสงเหนือไหม” โทมัสถามขณะที่ขนผ้าห่มและหมอนอิงที่เก็บไว้ในกล่องใต้ท้องรถออกมาเพิ่มเผื่อว่าเมืองที่ไปหนาวมากและเพื่อนร่วมทางหลายคน“ไม่น่าเห็นนะ ดูสิคนจอดพักน้อยมาก ต่างจะไปตั้งแคมป์ที่นั่นกันและคงเดินทางไกลเหมือนเรา”“แล้วแบบนี้กำหนดการเดินทางของพวกเราจะเป็นไปตามแผนไหม”“ไม่เป็นก็ไม่เป็นไรเราร่นเวลาเข้าสักที่ก็ได้หรือไม่ต้องร่นจากสิบสองวันก็เป็นสิบสี่ขอให้ถึงบ้านก่อนวันฉันกับเดซีไปทำงานหนึ่งวันก็พอ”“โอเคพวกตกลงตามนั้น” โทมัสแหงนมองบนรถเห็นเดจิกำลังอ่านหนังสืออยู่เลยกระซิบถาม“แล้วนายจะเอายังไงกับเดซีจะขอคบเลยไหม”“ทำไมนายถามแบบนั้นล่ะ”“เค..นายเป็นเพื่อนฉันนะทำไมฉันจะไม่รู้ใจนาย”“ไม่รู้สิฉันขอคิดดูก่อน ขึ้นข้างบนกันเถอะข้างนอกนี่หนาวมาก” เขาตัดบทโทมัสเองก็รู้แต่ไม่อยากเซ้าซี้“งั้นนายช่วยเอาผ้าห่มขึ้นไปทีสิฉันจะไปตามสองสาวไปเดินเล่นถึงไ

“ที่รักผมขอเข้าไปในตัวคุณตอนดูสามคนนั้นมีเซ็กซ์กันได้หรือเปล่า” เขากระซิบอยู่ข้างหูเดจิเธอหันมองใบหน้าคมคายถามตัวเองข้างในเพราะไม่แน่ใจกับสิ่งที่ได้ยิน‘เขาเรียกฉันที่รักเหรอ’ร่างเล็กพยักหน้าตาฉ่ำหวานเขาเองก็มองเธออย่างพอใจประกบปากแลกลิ้นสองมือใหญ่ปลดตะขอกางเกงของเธอก่อนผละออกกระซิบบอกให้ก้มลงอย่างแผ่วเบา เดจิหันกลับไปมองสามคนตรงหน้าเห็นโทมัสบอกอลิเซียที่ตอนนี้เปลือยท่อนล่างแล้วขึ้นคร่อมใบหน้าตน โจแอนนาก็แหงนหน้าขึ้นหลับตาอ้าปากครวญครางส่ายร่อนเอวรัวระริกขณะที่เดจิกำลังมองอลิเซียคุกเข่ายันพื้นด้วยสองมือแอ่นเอวกระตุกบิดเลื้อยไหวอยู่เหนือใบหน้าโทมัสอ้าปากครวญครางแต่สายตาหรี่ปรือจับจ้องที่โจแอนนาอยู่นั้น คนที่นั่งซ้อนอยู่ด้านหลังก็ดึงเธอขึ้นบนตักล้วงมือลงใต้ก้นจับส่วนนั้นถูไถหาตำแหน่งช่องโทรณะ“อึ อ๊ะ” เดจิกรีดร้องเมื่อเขาเด้งใส่เพียงครั้งเดียวแล้วดึงเธอเข้ากอดแน่นซุกไซ้ที่หลังคอมองเพื่อนสนิทกำลังมีอะไรกันกับผู้หญิงสองคน เดจิเองก็เกิดอารมณ์ร่วมรุนแรงมองทั้งสามคนทำรักกันไปตัวเองก็แอ่นหลังบดยั่วเบียดร่อนบั้นท้ายกลมกลึงลงหน้าขาของคิเคียวไป เสียงเขาหายใจกระเส่าเร่าร้อนและรุนแรงรดต้นคอเธอสอ