อะไรจะเหมาะเจาะ

เดจิหรือที่ชาวยุโรปเรียกเธอว่าเดซีเดินกลับมาที่นอนในชุดเสื้อคลุมลูบท้องน้อยที่ยังร้อนเสียวจากการบำบัดอารมณ์ตัวเองทิ้งตัวลงพักเหยียดแขนแผ่หลาตาลอยมองเพดานสีขาวสูง เมื่อร่างกายฟื้นตัวเธอก็ลุกไปหาอะไรกิน

หม้อหุงข้าวที่ตั้งเวลาหุงไว้ตั้งแต่ตอนเช้ามันเกือบจะสุกพอดี เธอเปิดตู้เย็นเห็นกล่องอาหารสดเหลืออยู่หนึ่งกล่องเพราะยังไม่ไปหาซื้อมาเติมมันจึงเหลืออยู่แค่นั้น เธอวางกล่องเนื้อสไลด์ลงบนโต๊ะยืนคิดว่าจะทำอะไรกิน ตอนนี้นอกจากพวกเครื่องปรุงและผงโรยข้าวแบบญี่ปุ่นที่ซื้อมาจากซูเปอร์ก็มีเพียงหอมหัวใหญ่เท่านั้น แม้แต่ไข่สักฟองก็ไม่เหลือ เมนูที่นึกออกจึงเป็นข้าวหน้าเนื้อก่อนจะเริ่มลงมือหั่นหัวหอมแล้วปรุง

มือเล็กจับตะหลิวไม้คนหัวหอมจนสลดใส่เนื้อวัวตามลงไปรวนจนเริ่มสุกจึงเติมมิริน สาเก และซอสโชยุ เติมน้ำซุปดาชิตามด้วยน้ำตาลเพียงเล็กน้อยปิดฝาอบให้เนื้อสุกเดินไปตักข้าวใส่ถ้วยหันกลับมาวางบนเคาน์เตอร์ยืนรอให้ซุบงวดและเนื้อสุกดีจากนั้นจึงปิดแก๊สยกกระทะตักเนื้อออกมาโปะข้าวแล้วเอาผงโรยข้าวมาโรยหน้าแทนต้นหอมสดและไข่

เดจิหยิบช้อนทองแดงก้านยาวเสียบลงถ้วยข้าวหน้าเนื้อ มันทำขึ้นจากโลหะชนิดเดียวกันกับช้อนและส้อมที่เธอไม่เคยใช้มันสักเท่าไหร่ เธอสั่งซื้อมาจากอีเบย์สองสามชุดด้วยความเชื่อที่ว่ามันเปลี่ยนให้คุณภาพอาหารดีต่อสุขภาพขึ้นได้ ก่อนถือมันเดินไปยังโต๊ะวางแล็ปท็อปข้างหน้าต่าง วางถ้วยข้าวลงบนโต๊ะฝั่งที่ว่างแล้วหย่อนตัวตาม

หญิงสาวดันเปิดฝาพับโน้ตบุ๊กขึ้นกดปุ่มเปิดแล้วรอ ระหว่างนั้นก็หันไปยกถ้วยข้าวขึ้นตักมื้อเย็นเข้าปากเคี้ยวหนุบหนับ เธอมองจอสลับกับมองอาหารในมือคำแล้วคำเล่าลดมือลงคลิกเมาส์สลับกับจับด้ามช้อนจนข้าวหมดถ้วย หญิงสาวลุกไปล้างทำความสะอาดเช็ดให้แห้งแล้วเก็บเข้าที่ทุกสิ่งอย่างแล้วเดินกลับมาหน้าจอที่เปิดค้างไว้อยู่

“อะไรเนี่ย” ดวงตากลมโตเห็นประกาศแปลกๆ ดีดขึ้นมาใหม่บนฟีดแพลตฟอร์มโซเชียลมีเดียรูปนกสีฟ้าเดจิคาดว่าน่าจะอัปเดตขึ้นใหม่ตอนเธอเดินไปล้างถ้วยว่า

(หาเพื่อนร่วมทริปคลายเหงาเพศหญิงสองคน และขออนุญาตคัดคนตามเกณฑ์เพื่อร่วมสนุกแบบสุดเหวี่ยง กำหนดเวลาเดินทางตั้งแต่วันที่.....ถึง...... ทิ้งข้อความว่าสนใจไว้แล้วเราจะทักไป อาจฟังดูน่าขนลุกแต่รับรองว่าปลอดภัยหากเดินทางกับเรายกเว้นปัจจัยภายนอกเช่นอุบัติเหตุหรือสัตว์ร้ายและอื่นๆ)

“เอ๋!!!” เดจิกะพริบตาอยู่หลายครั้งกว่าจะตระหนักได้ว่ามันเป็นการประกาศหาเพื่อนเที่ยวช่วงวันหยุดที่ตรงกับของเธอพอดี น่าแปลกการกระทำแบบนี้ส่วนใหญ่จะเป็นคนญี่ปุ่นที่มักนัดเที่ยวกับคนแปลกหน้าซึ่งมันเสี่ยงมากและมีโอกาสเจอคนไม่ดีเสมอ แต่ถึงรู้แบบนั้นมือเล็กนิ้วเรียวขาวสะอาดก็ยังเลื่อนอ่านคอมเมนต์ใต้โพสต์ หลายคนโอดครวญว่าเสียดายที่ทริปเที่ยวตนไม่ตรงกันและอีกหลายคนก็แซวว่าเป็นผู้ชายไม่ได้เหรอ แต่ทุกคำถามนั้นไร้ซึ่งการตอบกลับจากเจ้าของโพสต์

เดจิเข้าไปส่องเจ้าของแอ็กเคานต์ไม่มีรูปอะไรเลยนอกจากโพสต์ทั่วไปและรูปเจ้าของโปรไฟล์ขนาดเล็กเป็นรูปผู้หญิงใส่เสื้อโค้ทกันหนาวสีขาวถ่ายเห็นช่วงไหล่กำลังยกสายโทรศัพท์แนบหู ยืนหันหลังในสภาพแวดล้อมที่คุ้นตา

“อะไรมันจะเหมาะเจาะปานนั้น เอ๋..ที่ตรงนั้นมันคุ้นๆ ..อืมมม เราเคยไปหรือเปล่านะ ช่างเถอะคงบังเอิญมั้ง ทริปเที่ยวเป็นวันหยุดช่วงเดียวกันด้วย” เธอคิดพลางยกมือขึ้นนับนิ้วตามกำหนดเวลาวันที่เดินทาง

“เดินทางไปกลับสิบสองวันเหรอ ลองสมัครไปดูก็ไม่เสียหายนี่นา จะปลอดภัยไหมนะ เอาเป็นว่าแอบถ่ายรูปแล้วส่งให้โจนาธานดูว่าเราเดินทางไปกับคนพวกนี้ก็ได้ ถ้าเกิดอะไรขึ้นให้โจนาธานจัดการต่ออย่างน้อยเขาก็รู้ว่าเราไปกับใคร อืม...ตามนั้นล่ะ อย่าคิดมากเลยเดจิ ชีวิตมันสั้น” ว่าแล้วเธอก็กรอกใบสมัครง่ายๆ โดยแค่แจ้งชื่อจริงนามสกุลไปในข้อความส่วนตัวพร้อมทิ้งอีเมลติดต่อเอาไว้ตามเงื่อนไขข้อสุดท้าย หลังผ่านไปสองชั่วโมงเสียงแจ้งเตือนก็ดังขึ้นบนหน้าจอโทรศัพท์หญิงสาวจึงรีบเปิดเช็กดู

“รถบ้านงั้นเหรอ”

หลังอ่านเส้นทางที่ต้องผ่านคร่าวๆ หญิงสาวรู้สึกแปลกใจปะปนไปด้วยความสนใจในคราวเดียว มันคงวิเศษมากถ้าการเดินทางมันส่วนตัวอยากนั่งอยากนอนอยากจอดอยากกินทำทุกอย่างบนรถและคงไปได้ไกลกว่า หลายที่กว่าไม่เสียเวลากับการเช็กอินเช็กเอาท์

“รถบ้านขนาดสองห้องนอนหนึ่งห้องน้ำ ไม่ต้องจ่ายค่าที่พักเดินทางเที่ยวได้หลายที่ จ่ายเพียงค่าอาหารของตัวเองก็พอ อยากกินอะไรซื้อขึ้นไปเก็บไว้บนรถและปรุงกินได้ตามสะดวกเลย เครื่องดื่มเชิญซื้อตามสบาย ค่าน้ำมันฟรี ว้าวน่าสนุกแฮะ เอ๋..มีเงื่อนไขอะไรตรงนี้เหรอไหนดูสิ”

เดจินอนอ่านเงื่อนไขไปมาทบทวนอยู่หลายรอบ แม้บางประโยคจะเข้าใจง่ายแต่บางประโยคก็ไม่เข้าใจ

“คนห้าคนเลยเหรอถ้าเราไปก็เป็นหกสิ ชายสองหญิงตั้งสี่ สองห้องนอนหนึ่งห้องน้ำแล้วจะนอนกันยังไงล่ะ”

เดจิอ่านมาจนถึงตรงที่ให้กรอกคำยืนยันเพื่อรับอีเมลจุดนัดหมายอีกที เธอคิดหนักเรื่องที่นอนเลยทักไปถามในทวิตว่าต้องเอาเต็นท์ไปไหมเห็นคนหลายคน ไม่นานนักก็มีข้อความตอบกลับมา

‘จึงบอกว่าไม่จำเป็นแต่ถ้าชอบนอนคนเดียวก็จัดมาได้เลย’

“เอ๋ หมายความว่ายังไงถ้าชอบนอนคนเดียวพูดเป็นเล่นน่าหกคนจะอัดกันยังไง” ในขณะที่เธอกำลังสงสัยอยู่เสียงข้อความก็ดังขึ้นมา

‘ไม่ต้องห่วงเรื่องที่พักถึงจะบอกว่ามีสองห้องนอนแต่โซฟาค่อนข้างดีนอนได้ถ้าไม่ติดอะไร เราให้ผู้หญิงนอนห้องส่วนตัวผู้ชายนอนโซฟาได้ ถ้าคุณตัดสินใจไปโปรดรีบกรอกใบยืนยันก่อนที่เราจะตัดสินใจรับคนอื่น เมื่อคุณยืนยันแล้วเราจะได้ส่งจุดนัดพบให้’ เดจิเห็นแบบนั้นก็แปลกใจที่ทำไมเขาไม่รับคนอื่นเลยดูท่าจะมีคนสมัครหลายคนทำไมรอตนเอง

“ไหนบอกว่าคัดคนหรือเราถูกคัด เอาเถอะถ้ามีเพื่อนผู้หญิงก็ไม่น่าต้องเสี่ยง” ว่าแล้วหญิงสาวก็กดยืนยันใช้เวลาไม่นานนักเสียงแจ้งเตือนก็ดังขึ้นมาว่ามีอีเมลเข้า พอเปิดอ่านก็ได้เห็นตารางเวลาเดินทางจุดนัดหมายแต่ไม่บอกรายชื่อสมาชิก

“พรุ่งนี้หลังเลิกงานต้องไปซื้อของแล้วสิ อย่างน้อย ผ้าอนามัย ทิชชู ถุงยาง จริงสิยาหลังร่วมก็ต้องมีไปเที่ยวทั้งทีอะไรก็เกิดขึ้นได้ถ้าไม่ได้ใช้ก็แล้วไป”