เขาถอนหายใจออกมาเสียงเบาทำท่าทางคล้ายอยากกล่าว ถึงอย่างนั้นโม่อวี๋กลับรีบตัดบท “ข้ายังไม่อยากรู้ท่านไม่ต้องเล่าก็ได้ ข้ารู้ว่าเรื่องนี้สำคัญมาก”เหยียนจวิ้นมองนางจากนั้นจึงยกมือขึ้นนวดหว่างคิ้ว สองสามวันมานี้เขาไม่ได้ไปสอนเพราะรู้สึกปวดศีรษะคล้ายเป็นไข้หญิงสาวกระพริบตามองเขา “ได้ยินมาว่าคนของสำนักศึกษาหลวงไม่สบายถูกส่งกลับไปพักฟื้นที่จวน ท่านเองก็สมควรพักก่อนจนกว่าจะหายดี ว่าแต่อาการของคนพวกนั้นเป็นอย่างไรหรือ”“คล้ายจะเป็นไข้ปกติ บางคนไข้สูงบางคนก็แค่ปวดเมื่อยตามเนื้อตัว อ่อนเพลียและก็กินอาหารได้น้อย หมอหลวงจ้าวส่งคนมาตรวจอาการแล้ว เขาบอกว่าข้าเพียงเป็นไข้หวัดพักสองสามวันก็ดีขึ้น เจ้าวางใจได้”“อ้อ เช่นนั้นก็คงไม่เป็นอะไรมาก อาจเพราะอากาศเดี๋ยวร้อนเดี๋ยวหนาวดังนั้นจึงเป็นไข้หวัดธรรมดา” นางคีบเป็ดเลิศรสเข้าปากดวงตายิ้มพรายอย่างพึงพอใจ “อร่อยที่สุด”เขาหัวเราะ “หากเจ้าชอบไว้ข้าทำให้เจ้ากินบ่อยๆ ยังมีอีกหลายอย่างที่ข้าอยากทำแต่ยังไม่เคยลองทำ ไว้เจ้าเป็นคนชิมว่ารสชาติใช้ได้หรือไม่”“ท่านคิดจะเปิดร้านหรือ เหตุใดอยากลองทำกับข้าวพวกนี้”เขาหัวเราะ “หากไม่อาจสอนหนังสือบางทีข้าอาจพิจารณาเรื่
Read more
LOGIN
