ไม่ไหวจะรัก (เซต รักรั้งรอไม่ไหว) のすべてのチャプター: チャプター 111 - チャプター 120

“คุณพ่อคะ อย่าอารมณ์เสียเลยนะคะ เดี๋ยวจะเสียสุขภาพเปล่าๆ”คีตการีบเข้าไปประคองพ่อแม่สามีให้มานั่งเป็นประธานกลางห้อง คุณภคมนที่สีหน้าไม่สู้ดีหันไปสบตาสามีที่มีท่าทีนิ่งขรึม ถ้าบอกว่าคุณวิเศษเป็นบิดาของคีตกาคงน่าเชื่อกว่าเป็นบิดาของภวิศลูกชายเธอเสียอีก เพราะเข้ากันดีเสียยิ่งกว่าลูกชายแท้ๆ“คุณพ่อก็ดูสิ่งที่ยัยนี่ทำแต่ละอย่างสิครับ”“น้องทำอะไรแกล่ะ ไหนว่ามาสิ”เท่าที่เห็นมีแต่เจ้าลูกชายตัวดีที่ทำตัวแย่ ตั้งแต่เข้าบ้านมา ไม่นับฉากสวีทกับหญิงอื่นต่อหน้าเมียตัวเองอีก เขาเองก็อยากรู้เหมือนกันว่าคีตกาทำอะไรถึงทำให้ลูกชายของขึ้นขนาดนี้“ก็ทำ...”ภวิศชะงักปากเมื่อคิดถึงเหตุการณ์ที่เขาถูกยัยโหดป่าเถื่อนตรงหน้าเล่นงานไป แต่ละอย่างขืนพูดไปใครจะเชื่อ แม้จะมีคลิปที่แม่นั่นแอบถ่ายไว้แบล็กเมล์กันก็เถอะ แต่ในฐานะสามีและลูกผู้ชายคนหนึ่งมันก็น่าขายหน้าเกินไปไหม“เป้ยทำอะไรเหรอคะ เมื่อคืนคุณต่างหากที่เมาแล้วอาละวาดทำลายข้าวของในบ้านจนเละเทะไปหมด เป้ยกลัวแทบแย่ ไม่เชื่อก็ถามอ้อยดูก็ได้” น้ำเสียงที่เล่าสั่นเครือประกอบกับสีหน้าเศร้าๆ น้ำตาปริ่มจะล้นขอบ เรียกคะแนนสงสารนั่นทำเอาภวิศอ้าปากค้าง เพียงคำเดียวของแ

“ทำไมครับ พ่อรับความจริงไม่ได้หรือไง แต่นี่มันเรื่องจริง ถ้าพ่อไม่หลอกผมเอาเรื่องความเป็นความตายมาขู่บังคับให้ผมต้องแต่งงานกับคนที่ผมไม่ได้รักล่ะก็ ผมคงไม่มีวันยอมแต่งกับผู้หญิงคนนี้”“ตาวิศ ทำไมพูดกับคุณพ่อแบบนั้นล่ะลูก”“ก็หรือไม่จริงล่ะครับแม่ แม่เองก็ด้วย ทั้งที่รู้มาตลอดว่าผมรักซอลแต่แม่ก็ยังร่วมมือกับพ่อบังคับฝืนใจผมให้ต้องแต่งกับผู้หญิงที่ไม่ได้รักคนนี้อีก”ภวิศระบายออกมาด้วยความผิดหวัง ใบหน้าที่ถูกพ่อตบ ไม่ได้เจ็บเท่าหัวใจที่พ่อแม่เห็นคนอื่นดีกว่าเขาที่เป็นลูกชายคนเดียว“ไม่รัก...แต่คุณก็แต่งงานและจดทะเบียนสมรสกับฉันแล้ว อ้อ...แล้วคุณมั่นใจแค่ไหนคะว่าลูกในท้องเธอเป็นลูกของคุณจริงๆ ไม่ใช่ลูกของคนอื่นแล้วมายัดเยียดให้คุณเป็นพ่อ หรือว่าท้องแบบไม่มีลูกกันแน่ฉันว่ารอตรวจดีเอ็นเอให้แน่ใจก่อนค่อยมาขอหย่าดีกว่าไหมคะ” คำนั้นแทงใจดำคนฟังอย่างจัง จนโทสะแล่นขึ้นใบหน้าเป็นริ้วๆ“หุบปากไปเลยนะ! ซอลไม่ใช่ผู้หญิงแบบเธอ”ภวิศตวาดอย่างเหลืออด ดวงตาแข็งกร้าวสบตาเมียแต่งอย่างไม่พอใจ แต่นั่นไม่ได้ทำให้เธอสะทกสะท้านหรือกลัวเขา“อย่าหาเรื่องยื้อต่อไปอีกเลยน่า หย่าๆ กันให้จบเสียที ถือว่าฉันขอร้องล่ะ”

“จะโอนสมบัติทั้งหมดวันนี้เลยเหรอคะ”สรารัญถึงกับหน้าเสีย ลมจะใส่เมื่อได้ฟังคำสั่งพ่อของคนรัก เธอไม่คิดเลยว่าคีตกาจะมาไม้นี้ ปากอยากจะแย้ง แต่ก็คิดไม่ออกว่าจะแย้งว่าอย่างไรที่จะไม่ทำให้เสียภาพลักษณ์ผู้หญิงแสนดีที่รักภวิศที่ตัวและหัวใจจริงๆ ไม่ได้หวังปอกลอกสมบัติของเขาจริงอยู่ที่ภวิศนั้นมีรูปเป็นทรัพย์ แต่ความหล่ออย่างเดียวไม่ได้ทำให้อิ่มท้องได้นี่นา ทว่าเธอเล่นใหญ่ไปแล้วก็เหมือนปีนขึ้นหลังเสือ จะให้ลงง่ายๆ ได้ที่ไหนแต่การจะปล่อยให้คนรักอยู่กับเมียแต่งต่อไปโดยไม่หย่า เกิดวันหนึ่งเขาเปลี่ยนใจรักเมียแต่งขึ้นมาจริงๆ ล่ะ เธอจะเหลืออะไร แต่ครั้นจะให้เขาหย่าแล้วเหลือแต่ตัวเปล่าไร้ทรัพย์สินติดตัวแม้แต่บาทเดียว แล้วพาเธอไปกัดก้อนเกลือกินเพื่อสร้างเนื้อสร้างตัวใหม่รอวันรุ่งโรจน์อีกครั้งซึ่งไม่รู้ว่าวันนั้นจะมาถึงเมื่อไหร่ ต่อให้รักกันมากล้นแต่ใครจะไปทนไหวหากเขาฟลุก ฮึดสร้างเนื้อสร้างตัวขึ้นมาใหม่ได้ไวก็ดีไป แต่ถ้าล้มเหลวล่ะ เธอจะทำอย่างไร ใครจะรับผิดชอบ จะให้เธอไปตกระกำลำบากเพื่อพิสูจน์รักแท้ในยุคนี้ด้วยล่ะก็ ขอคิดดูก่อนนะ“งั้นก็ตกลงตามนี้นะคะ เรามาทำเรื่องโอนทรัพย์สินวันนี้ก่อน เสร็จแล้วค่อ

หากต้องอยู่กับยัยนี่ต่อไปในฐานะสามีภรรยากันแค่วันเดียวเขาก็คงเป็นบ้าไม่ก็ประสาทกินเข้าสักวัน“หรือว่าคุณเปลี่ยนใจไม่อยากหย่ากับฉันแล้ว...”ประโยคนั้นทำให้คนฟังถึงกับฟิวส์ขาดรีบคว้าปากกามาเซ็นลงบนเอกสารตรงหน้าอย่างรวดเร็ว“พี่วิศ! เดี๋ยว...” สรารัญมองคนรักตาค้าง ทุกอย่างเกิดขึ้นไวมากจนเธอห้ามคนรักไม่ทันคีตกามองลายเซ็นของสามีในเอกสารด้วยสีหน้าเศร้าหมอง แต่ซุกซ่อนแววตาพอใจไว้อย่างมิดชิด ในขณะที่คุณวิเศษและคุณภคมนหันไปสบตากันอย่างหนักใจแทน คนเป็นแม่ย่อมอดกังวลไม่ได้ แต่ก็ได้สามีคู่ทุกข์คู่ยากที่ยื่นมือมากุมไว้ พร้อมกับส่งสายตากล่อมให้ใจเธอสงบลงทนายประจำตระกูลและผู้ช่วยของเขาจัดการตรวจสอบความเรียบร้อยของเอกสารต่างๆ จนเสร็จสิ้น“เรียบร้อยครับ ทำเรื่องโอนทรัพย์สินทุกอย่างของคุณภวิศเป็นชื่อคุณคีตกาเรียบร้อยแล้ว ส่วนเรื่องการหย่า ผมจะจัดเตรียมเอกสารสัญญาต่างๆ ให้พร้อมโดยเร็วที่สุด หากพวกคุณพร้อมเมื่อไหร่ก็นัดเวลาไปเซ็นใบหย่าที่เขตได้เลยครับ”“งั้นผมไปได้แล้วใช่ไหม”“เดี๋ยวค่ะ”“มีอะไรอีกล่ะ” หันไปตวาดใส่อย่างรำคาญ คิดว่าอีกฝ่ายต้องการยื้อหรือไม่ก็เล่นแง่อะไรอีก แต่ทว่า...“คุณยังไม่ได้คืนกุญ

เมื่อไม่มีเงิน ไม่มีรถ ไม่มีอะไรเหลือสักอย่าง กระทั่งคอนโดรังรักที่เธอเคยอาศัยซุกหัวนอนทุกเมื่อเชื่อวันอย่างหรูหรามีหน้ามีตาก็ต้องคืนให้นังเมียแต่งนั่นตามเงื่อนไขการหย่า แล้วต่อไปจะทำยังไง ต้องไปนอนข้างถนนงั้นหรือ เธอไม่เอาด้วยหรอกนะเจ็บใจนัก เพราะความชะล่าใจคิดว่าถึงยังไงพอแต่งงานกันทุกอย่างของเขาก็ต้องเป็นของเธออยู่แล้ว ใครจะคิดล่ะว่าภวิศจะไปแต่งงานกับคนอื่น แถมตอนนี้ชายหนุ่มก็ยังเหลือแค่ตัวเปล่าเพราะโอนสมบัติตัวเองให้นังเมียแต่งนั่นอีกมันต้องไม่ใช่แบบนี้สิ“คิดอะไรอยู่เหรอครับที่รัก” จู่ๆ ภวิศก็หันมาถามเมื่อเห็นหญิงสาวข้างกายนั่งหน้านิ่วคิ้วขมวดตั้งแต่ออกมาจากบ้านของพ่อแม่เขา“เปล่าค่ะ ซอลแค่เป็นห่วงพี่วิศ ต่อจากนี้พี่จะทำยังไง ทุกอย่างเป็นความผิดของซอลเอง ซอลไม่น่าวู่วามไปที่บ้านพี่ เลยทำให้พี่ต้องทะเลาะกับคุณพ่อคุณแม่ เข้าทางผู้หญิงหน้าเงินคนนั้น ซอลผิดเองค่ะ ขอโทษนะคะ” หญิงสาวเอ่ยเสียงสั่นเครือ น้ำตาคลอเบ้า“ใช่ความผิดของเธอที่ไหนกัน เป็นเพราะยัยนั่นต่างหาก อย่าโทษตัวเองเลยนะที่รัก”ติ๊ง!เสียงข้อความในโทรศัพท์มือถือดึงสายตาเขาให้ไปสนใจที่หน้าจอทันที เป็นข้อความจากเลขาของพ่อเข