All Chapters of Akin Ka. Hanggang Langit (SSPG): Chapter 61 - Chapter 70

Ang inggit, galit, at matinding desperasyon ay tuluyan nang sumira sa matinong pag-iisip ni Mariz. Wala na siyang yaman. Wala na ang pinapangarap niyang kapangyarihan. At ang lalaking pinagnanasaan niya nang palihim—ang matikas na Alkalde—ay mahigpit at buong-pagmamalaking nakahawak sa bewang ni Aria. Ito ang huling tulak na nagpabaliw sa kanya."Akin ang lahat ng 'to! Akin si Paulo!" baliw at naghihisteryang sigaw ni Mariz. Ginamit niya ang lahat ng kanyang natitirang *adrenaline* upang marahas na kumawala mula sa pagkakahawak ng nagulat na ahente ng NBI.Sa isang mabilis at desperadong galaw, sumugod si Mariz patungo kay Aria. Nakataas ang kanyang mga kamay na may mahahaba at matutulis na kuko, animo'y isang mabangis na hayop na gustong kalmutin at sirain ang magandang mukha ng dalaga upang burahin ang presensya nito.Awtomatikong humakbang paharap si Paulo, handang harangan ang atake at baliin ang braso ni Mariz upang protektahan ang kanyang asawa. Ngunit mabilis na hinawakan ni Ar

Isang malamig na simoy ng hangin ang yumakap sa buong kalupaan ng Nueva Esperanza, ngunit may kakaibang init at mahika na bumabalot sa mismong sentro ng probinsya ngayong gabi. Ang dambuhalang town plaza—na karaniwang maingay, puno ng mga nagtitindang pamilya, at dinadaanan ng libu-libong tao araw-araw—ay tuluyang nabalot ng isang nakabibinging katahimikan. Ipinasara ito ng Alkalde. Pinalibutan ng mga barikada at binantayan ng mga piling pulis ang bawat kanto upang siguruhing walang sinuman ang makakapasok o makakaabala sa gabi ng kanilang pinuno.Sa labas ng barikada, isang pamilyar na itim na SUV ang dahan-dahang huminto.Nang bumukas ang pinto ng sasakyan, bumaba si Aria. Nakasuot siya ng isang simpleng ngunit napaka-eleganteng puting silk dress na umaabot hanggang sa kanyang mga bukong-bukong. Ang manipis na tela nito ay sumasayaw at lumilipad sa bawat pag-ihip ng hangin. Kumunot ang noo ng dalaga. Ang alam niya ay may dadaluhan silang victory dinner kasama ang mga opisyal ng muni

Mula sa malawak na *glass window* ng pinakamataas na palapag ng San Martin Group tower, tahimik na pinagmamasdan ni Aria ang buong component city ng El Monte. Ang mga nagtataasang gusali at maiingay na kalsada rito ay isang malaking kaibahan sa kalmado at payapang bayan ng Nueva Esperanza. Ngunit dito, sa tuktok ng kanyang bilyun-bilyong imperyo, ramdam niya ang bigat at tamis ng kanyang tagumpay.Huminga siya nang malalim at naglakad pabalik sa kanyang malapad na *mahogany desk*. Bilang bagong CEO, walang katapusan ang kanyang mga responsibilidad. Araw-araw siyang nakikipagbuno sa mga *board of directors*, naglilinis ng mga pekeng accounts na iniwan nina Hernan at Mariz, at pumipirma sa mga dambuhalang kontrata.Ngunit sa kabila ng nakakapagod na pagpapatakbo ng kumpanya, may isang sulok sa kanyang opisina na nagbibigay sa kanya ng labis na pananabik.Sa kabilang gilid ng kanyang mesa, katabi ng mga seryosong *financial reports*, ay maayos na nakapatong ang mga makakapal na *wedding

Ang pribadong tasting room ng La Douceur, ang pinaka-eksklusibong patisserie sa buong bansa, ay napupuno ng matamis na amoy ng vanilla bean, dark chocolate, at fresh berries. Sa harap nina Paulo at Aria ay nakalatag ang dose-dosenang maliliit na hiwa ng premium cakes, bawat isa ay maingat na ginawa ng isang tanyag na French pastry chef para pagpilian sa kanilang papalapit na kasal.Dapat ay isa itong masayang hapon. Ngunit para kay Aria, tila isa itong matinding pagsubok."Subukan mo ito, Mahal," malambing na wika ni Paulo. Gamit ang isang maliit na tinidor na ginto, kumuha siya ng isang piraso ng Red Velvet Truffle at maingat na itinapat sa mga labi ni Aria. Ang mga mata ng Alkalde ay kumikinang sa tuwa—isang bihirang pagkakataon kung saan nakikita ang kanyang inosente at masayang bahagi, malayo sa pagiging kinatatakutang politiko ng Nueva Esperanza.Pilit na ngumiti si Aria at ibinuka ang kanyang bibig. Nilasap niya ang cake, ngunit halos hindi niya maramdaman ang tamis nito."Masar

Tatlong araw na ang lumipas mula nang kainin ng kadiliman ang buong mundo ni Aria, ngunit pakiramdam niya ay isang buong dekada na siyang nakakulong sa loob ng isang kabaong. Ang tanging naririnig niya sa loob ng mamahaling kwarto ng ospital ay ang mahina at paulit-ulit na tunog ng heart monitor, at ang mabibigat na paghinga ng lalaking nakayuko sa gilid ng kanyang kama.Alam niyang hindi pa umuuwi si Paulo. Ramdam niya ang magaspang na tubong-balbas sa mukha nito tuwing hinahalikan siya nito sa pisngi. Amoy na niya ang halong kape at puyat mula sa Alkalde. Ayon sa usap-usapan ng mga nars na madalas niyang marinig, hindi daw ito umaalis sa tabi niya, hindi kumakain nang maayos, at patuloy na sinisigawan ang sinumang doktor na magsabi na wala na siyang pag-asa.Dahan-dahang kinapa ni Aria ang buhok ni Paulo na ngayon ay nakasubsob sa kanyang kamay habang natutulog. Puno ng awa ang kanyang puso, hindi para sa sarili niya, kundi para sa lalaking ito.Tatlong taon. Tatlong taong nagdusa s