ตอนที่สิบเจ็ด สามช่องทางเถาชังเจี๋ยไม่ยอมแพ้ดันท่อนเนื้อตอกกลับเข้าไปในร่องเล็กสุดแรงจนหายไปทั้งลำโอ๊ย!...หยุดก่อน อื้อ... ไม่ไหวแล้ว พอแล้ว พอก่อนหวังมี่อิงอ้าปากจะห้ามปรามกลับเป็นจังหวะให้เหมิงจิ่งลี่ซึ่งยืนดูจนแข็งชันอีกครั้งจับปากเล็กให้อ้ากว้างพร้อมยัดลำท่อนแข็งใส่ในโพรงอุ่นชื้นพรวดเดียวจนสุดลำ“อ้า...ข้าอยากใส่ดุ้นลำเข้าไปในปากขณะที่ร่างของเจ้าถูกกระแทกกระดอนอยู่เช่นนี้นัก โอ้...ช่างเร้าอารมณ์ยิ่ง”เหมิงจิ่นลี่ไม่คิดไม่ฝันเช่นกันว่าตนเองจะชื่นชอบท่วงท่าประหลาดเช่นนี้ทวนแกร่งที่จ่อเข้ากับปากบางแล้วยัดใส่เข้ามาอย่างไม่บอกไม่กล่าวทำให้หญิงสาวแทบสำลักอยากคายท่อนปูดโปนให้ออกไป“อื้อ....”แต่หวังมี่อิงไม่อาจทำเช่นนั้นด้วยถูกมือแข็งบีบปากให้อ้าอมรูดชักท่อนเนื้อแล้วยังเหวี่ยงหน้านางไปมาซ้ายขวาพลางร้องบอกให้สะบัดลิ้นเหมิงจิ่นลี่ขยับโยกควงย้ายส่ายเอวไปมาทุกทิศทุกทางทั้งกระดกลำท่อนไม่หยุด เมื่อสัมผัสกับความนุ่มอุ
Baca selengkapnya