All Chapters of WAR(S) ZONE สื่อรัก สืบร้าย The Detective: Chapter 31 - Chapter 40

“..อ้าว แล้ว สงครามละ?” ทุกคนเดินกลับเข้ามาในห้องแต่ไม่มีสงครามอยู่ด้วย.. “เห็นบอกมีธุระ แล้วก็รีบออกไป” นักรบบอกฉันก่อนจะยืนกอดอกมองฉันแล้วถอนหายใจ“ไปหาเมียน้อย”“....”“ไม่ได้แดกหญิงแล้วหิวตีนหรือไงมึง กวนตีนเก่งจังวะ”“อะไร ขำๆดิ หันไปทางไหนแม่งก็มีแต่คนเครียด” แต่มุขของอัศวินก็ไม่ได้ทำให้ฉันอารมณ์ดีสักเท่าไหร่นะ ปกติก็ดูพูดไม่ค่อยเยอะ แต่วันนี้ดูมากผิดปกติ ดูดีดๆอยู่ไม่นิ่งด้วยสิ“ไง หน้าบูดนี่คิดว่าไอ้ผีไปหาเมียน้อยจริงๆหรือไง”“เปล่าสักหน่อย.. หมอนั่นจะไปไหนก็เรื่องของเขาสิ” ฉันตอบนักรบแต่กลับได้ยินเสียงแค่นหัวเราะของปกป้องลอยมาเบาๆ เขามองฉัน จ้องตาฉันไม่กระพริบจนฉันต้องเป็นฝ่ายหลบตาอีก แต่สงครามออกไปกระทันหันแบบนี้มีอะไรไม่ดีหรือเปล่านะ ..มันจะมีอะไรสำคัญกว่าฉันหัวแตกแล้วนอนอยู่ตรงนี้หรือเปล่า.. สายตาของนาราคอยเฝ้ามองที่ประตูทุกนาที ด้วยความกังวลและคิดไปต่างๆนานาว่าธุระอะไรที่ทำให้สงครามยอมทิ้งเธอไว้แบบนี้โดยมีสามคนพี่น้องอยู่คุม แล้วตัวเขาหายไป..“..ปกป้อง”“ฉันไม่รู้” “อะไร ฉันยังไม่ได้ถามอะไรเลยนะ”“เธอจะถามพวกฉันทุกคนว่าไอ้ผีได้บอกอะไรทิ้งไว้หรือเปล่า แล้วเมื่อไหร่จะกลั

#สงคราม“อั่ก!” เวรฉิบ! ผมถุ้ยเลือดในปากออกมา แผลที่โดนแทงไปสองครั้งทำให้ผมขยับตัวแทบไม่ได้ ไอ้อิฐไม่ได้ตั้งใจจะฆ่าผมจริงๆ คนอย่างมันรู้จุดตายของคนเป็นเรื่องปกติ แต่มันเลี่ยงที่จะแทงผมตรงส่วนนั้น.. ถ้าจะคิดว่ามันดันเกิดสงสารผมที่เป็นเพื่อนมันตอนนี้คงไม่ใช่ ไอ้เวรนี่แทงผมสองรอบ .. มันคงแค่ รู้สึกอะไรสักอย่างที่ผมแม่งไม่เข้าใจมัน“ถ้าถอยตั้งแต่แรก กูคงไม่ต้องทำแบบนี้”“มึง.. อั่ก ไม่ได้ตั้งใจจะฆ่ากู เพื่ออะไร แค่ก!”“เพราะเป็นเพื่อน คงงั้น”“หึ๊! มึงไม่มีความรู้สึกพวกนั้น มึงไม่เหลือ ความรู้สึกผิดชอบชั่วดี อีกแล้ว”“คนเราแม่งอวดฉลาดจริงๆแหละ”“....”“ไม่ได้ป่วย แต่ทำเป็นเสือกรู้ทุกอย่าง” มันพุ่งเข้ามาแล้วบีบหน้าผมอีกครั้ง ก่อนจะจ้องตาเขม็งแล้วกัดฟันพูดทั้งน้ำตา“อย่างมึง จะเข้าใจความรู้สึก เข้าใจกูได้ยังไง มึงไม่มีวันเข้าใจในสิ่งที่กูทำ.. เพราะมึงไม่เคยสูญเสีย..”“....”“แต่ถ้ามึงจะบอกว่าก่อนหน้านี้มึงทำให้ลูกจ้างที่เขามาจากมึงตาย นั่นเป็นความผิดมึง.... ต่อให้มึงโทษตัวเองจนตาย มึงก็เจ็บปวด... ได้ไม่ถึงครึ่งของกูสักนิด!”“...แค่ก!” เจ็บสัส!“ทั้งโลกแม่งไม่มีใครเข้าใจกู!!! ไม่มีใครสักคน!

#สงคราม “กลับมานะ นาย..” เสียงของนาราดังเบาๆแต่ดึงสติของสงคราม จากตอนแรกที่มองเห็นเพียงแค่ความมืดแต่ตอนนี้กลับสว่างมากขึ้น พร้อมกับร่างของผู้หญิงคนนึงที่ยืนอยู่ไกลๆ ด้วยความที่เข้าใจว่าเป็นนารา สงครามเลยรีบวิ่งไปหาร่างร่างนั้นแต่พอเข้าใกล้กลับไม่ใช่นารา “...อิน?” “:)” รอยยิ้มอันเยือกเย็นส่งต่อให้สงคราม “...นี่ฉัน ..ทำไมมาอยู่ที่นี่ ตายแล้ว ..เหรอวะ!” “ยังหรอก” “...แต่ความรู้สึกมัน” “อินมาที่นี่ เพื่อที่จะมาบอกว่า.. ขอบคุณนะคราม” “....” “ขอบคุณ ที่ปกป้องอิฐแบบนั้น แต่... อินก็ไม่ได้อยากให้อิฐ เป็นแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ อินไม่ได้ต้องการชีวิตใครเพื่อทดแทนชีวิตอิน ..ขอโทษนะ ที่การตายของฉัน มันทำให้ทุกคนเดือดร้อนไปหมด” “....” สงครามนิ่งไป เพราะกำลังประมวลผมกับสิ่งตรงหน้า เขาเพิ่งเข้าใจว่าโลกหลังความตายมันมีจริง.. “ขอโทษ สำหรับทุกการสูญเสีย โดยเฉพาะ.. เธอคนนั้น” รอยยิ้มเย็นๆส่งให้สงครามอีกครั้ง สงครามรู้ว่าอินกำลังหมายถึงนารา “..ไม่ใช่ความผิดเธอ” “อินขออะไรอย่างนึงได้ไหม” “..อืม” “..ช่วย เผาศพอินที” “.....” “มันถึงเวลาของอินแล้ว อินไปไม่ได้ ถ้าคนที่นี่ยังมีห่วง” “แล้วไอ้อ

อีกด้าน..ดวงวิญญาณของอินยืนมองอิฐอยู่นอกห้องขังเป็นครั้งสุดท้าย แม้อยากจะสัมผัสมากแค่ไหนก็เป็นไปไม่ได้ เพราะอิฐไม่ใช่คนมีเซนส์เลยแม้แต่น้อย นี่คือเหตุผลที่อินต้องพยายามเข้าหานาราหรือแม่แต่สงครามเพื่อบอกทุกอย่าง.. ถึงการสื่อสารมันจะไม่ได้เป็นไปอย่างง่ายดาย และการบอกความจริงก่อนเวลาก็เป็นเรื่องที่วิญญาณอย่างเธอทำไม่ได้ เลยได้แต่คอยเฝ้าดูอยู่ห่างๆเพียงเท่านั้น“ทำไม.. ถึงต้องทำขนาดนี้เพื่ออินด้วย” “เพราะมนุษย์โง่เขลา.. การถูกขัดเกลาเป็นเรื่องที่สำคัญ.. แต่มนุษย์ ชอบละเลย” เสียงชายแก่พูดและปรากฏร่างที่มีแสงสว่างพร้อมชุดสีขาว อินหันไปแล้วยกมือไหว้ชายชราด้วยความที่สูงอายุกว่าเพราะเธอกำลังมาในถิ่นพื้นที่การดูแลของชายชราคนนี้..“...แต่อิฐไม่ใช่คนแบบนี้เลยนะคะ”“ทุกสิ่งบนโลกล้วนมีสองด้าน ด้านสว่างและด้านมืด จิตใจคนเราก็เหมือนกัน สิ่งนั้นยากเกินจะหยั่งถึง”“....”“การบูชาความรักไม่ใช่เรื่องผิดนะอีหนู แต่การรักอย่างไม่มีสตินี่สิ ผิดเต็มๆ”“...นั่นสินะคะ” อินยังคงจับจ้องมองชายที่เป็นที่รักอยู่อย่างนั้น สายตาที่แข็งกระด้างและเหม่อลอยในบางครั้งไม่ได้ทำให้อิฐดูเป็นคนที่มีจิตใจไม่ปกติ แต่กลับดูปกติ

“คิดดีแล้วนะที่พูดไปแบบนั้น?”“อื้ม ฉันจะเรียกร้องอะไรได้ละ ความยุติธรรมมีสำหรับคนที่ตายไปแล้วซะที่ไหน มีแต่คนที่ยังอยู่ที่จะต้องทนรับผลกรรม”“ไม่เคยดูข่าวหรือไง ญาติที่เรียกร้องความยุติธรรมให้คนตายเยอะแยะไป”“แล้วนายเคยเห็นว่ามันสำเร็จไหมละ”“....”“ถ้าฉันถามว่าความยุติธรรมสำหรับคนตายคืออะไรนายตอบได้หรือเปล่า การที่คนร้ายได้รับผลกรรม.. ฉันว่าไม่ใช่ความยุติธรรม นั่นคือผลกรรมของคนที่ทำ ถ้าจะเรียกร้องหาความยุติธรรม ฉันเชื่อว่าลึกๆแล้วญาติคนตายอยากได้คนที่ตายกลับมามากกว่า สำหรับฉัน ฉันเลยเชื่อว่าการที่คนร้ายได้รับผลกรรมส่วนนึงเป็นเพราะ ..ความลับไม่มีในโลก ตรรกะฉันอาจจะแปลกไปหน่อยแต่เชื่อเถอะมีคนคิดแบบฉัน”“เหมือนที่เธอแอบรักฉันใช่ไหม ความลับนั่นก็ไม่มีในโลก” แต่สิ่งที่สงครามพูดมาหลังจากที่ทำหน้าเข้าใจฉันมันก็ช่าง...“...อยากได้แผลเพิ่มอีกแผลใช่ไหม”“ได้นะ ถ้าเธอจะทำให้มันปริ:)” นารายืนอมยิ้มกับสายตาที่สงครามส่งมา ชั่วโมงแล้วชั่วโมงเล่าหลังจากที่สงครามตื่นมาก็ต้องเจอกับสายตาแบบนี้ “แล้ว.. นี่คนอื่นๆไปไหนกันหมด เห็นฉันเป็นทาสประจำบ้านหรือไง.. ไม่ยักจะมาช่วยกันสักนิด”“พวกมันคงคิดว่านี่ไม่