All Chapters of WAR(S) ZONE สื่อรัก สืบร้าย The Detective: Chapter 41 - Chapter 50

#สงครามระหว่างที่รอนาราอาบน้ำเสร็จ สงครามก็ถอดเสื้อเพื่อสังเกตรอยเย็บของบาดแผล มันเหมือนเครื่องเตือนใจสำหรับความเจ็บปวด ความเจ็บปวดที่เล่นงานเพื่อนของเขาจนกลายเป็นคนละคน ยังมีหลายสิ่งที่เขาอยากทำแต่ยังไม่ได้ทำ ทั้งเรื่องของการเผาศพของหมออินและการไปเยี่ยมอิฐเพื่อดูสภาพจิตใจ สงครามยืนลูบบาดแผลที่หน้าท้องของตัวเองพลางมองมันผ่านกระจกตรงหน้า รอยแผลที่เป็นทั้งความเจ็บปวดของเพื่อน และเป็นรอยแผลที่ทำให้ตัวเขาเองเข้าใจอะไรหลายๆอย่างในชีวิตมากขึ้นโดยมุมมองของคนที่มองผ่าน ความตาย... โดยเฉพาะ ความรักหมับ~ “อุ่นจัง~” นาราออกมาสวมกอดผม เธอคงเตรียมพร้อมที่จะโดนผมคิดบัญชีที่ไปไหนมาไหนกับชายอื่นที่ไม่ใช่ผม แบบทั้งต้นทั้งดอก ถึงออกมากอดผมในสภาพที่มีแค่เสื้อเชิ้ตสีขาวโปร่งๆตัวเดียวแบบนี้สายตาของชายหนุ่มมองร่างบางอย่างพอใจ เขาคว้าร่างเธอมากอดทันที“อุ่นได้มากกว่านี้อีก”“..รู้น่า~”“จะเริ่มทำโทษแบบไหนก่อนดี?”“แบบไหนก็ได้ ..ที่ไม่ทำให้ตรงนี้เจ็บ” นาราใช้มือลูบรอยแผลที่หน้าท้อง ยิ่งลูบวนๆยิ่งทำให้ขนลุกจนอย่างอื่นลุกตาม“ไม่ต้องใส่ก็ได้นะ จะได้ไม่เสียเวลาถอด”“เสียเวลาถอดสักนิด แต่มันทำให้~ เรามีเวลามอ

“ไงมึง เรียกกูมากระทันหันแบบนี้คงไม่ได้คิดถึงกูสินะ”“คิดถึงโครตๆ”“อย่าตอแหล” ฉันขอเรียกเขาว่าพี่ละกัน พี่ตำรวจที่ชื่อซันทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาและหันมายิ้มให้ฉันที่ยืนอยู่ตรงบาร์ครัว ยิ่งตอนฉันเดินเอาน้ำไปให้เขาสองคนนะ สายตาที่ยิ้มราวกับกำลังคิดอะไรสักอย่างก็มองฉันอย่างไม่ละสายตาจนฉันเริ่มอาย“เธอนี่ก็เก่งนะ ดึงมันขึ้นมาจากหลุมได้ ตอนแรกฉันก็คิดว่าคงจะได้มีเพื่อนที่ขุดหลุมศพให้ตัวเองทั้งๆที่ยังไม่ตาย เธอเจ๋งวะ” พวกตำรวจนี่เป็นเหมือนกันทุกคนหรือเปล่าอะ ที่เวลาอยู่ในเครื่องแบบก็ดูภูมิฐานแต่พอนอกเครื่องแบบปุ๊บ.. ก็ปากดีกว่าผู้หญิงอย่างฉันซะอีก“ไม่หรอกค่ะ... ฉันไม่ได้ทำอะไรเลย”“ไม่ดิ ต้องทำ ต้องทำอะไรไปแล้วสักอย่าง” พี่ซันยิ้มๆแล้วก็หยิบน้ำไปดื่ม ฉันได้แต่ยิ้มกลับแล้วถอยตัวเองออกมาอยู่ตรงที่ที่ควรอยู่...“เข้าเรื่องละกัน ไอ้อิฐ เป็นไงบ้าง”“อืมมม กูก็ไม่ได้เข้าไปดูหลายวันอะนะ มันก็คงเหมือนเดิม..”“....”“ที่นั่นรายงานกูว่า ช่วงแรกมันเอาแต่เขียนกำแพงเป็นชื่ออิน แต่ล่าสุด รู้สึกว่าจะหยุดเขียน แล้วเปลี่ยนเป็นนั่งมองชื่ออินทั้งวันแทน”“...มึงช่วยกูหน่อยดิ กูมีเรื่องที่กูต้องคุยกับไอ้อิฐ” พี่ซ

2วันผ่านไป..การเอาศพอินออกมาจากตึกCของโรงพยาบาลสร้างความตกใจและตื่นตระหนกของพยาบาลและผู้ช่วยที่รู้จักทั้งหมออินและหมออิฐ ทุกคนต่างเข้าใจว่าศพของหมออินถูกเผาไปแล้วในวันงาน พอได้เห็นสถานการณ์ตอนนี้ก็เลยมีแต่คำถาม แต่ถึงจะมีคำถามมากมายแค่ไหน ซันก็ทำหน้าที่ของตำรวจได้ดี“..ผมขออนุญาติไม่แจ้งรายละเอียดในตอนนี้นะครับ” แล้วรีบพาตัวเองและทีมจัดการพาศพหมออินออกไปจากบริเวณนี้ทันที“ไอ้ซันเอาศพอินออกจากตึกได้ละ” สงครามหันมาพูดกับฉันหลังวางสายจากใครสักคนซึ่งฉันคิดว่าคือพี่ซัน“ฉันกับสนเองก็จัดการเรื่องงานศพให้แล้วนะ... ฟู่ว์~ เหนื่อยนะกับเรื่องนี้ แต่ฉันกลับรู้สึกดีใจยังไงบอกไม่ถูก”“..เหมือนได้มีส่วนร่วม ช่วยใครสักคนแบบนั้นสินะ”“ใช่.. ถึงแม้จะเป็นเจตนาจาก.. คนที่ไม่อยู่แล้วก็ตาม:)” สงครามก็ยิ้มให้ฉันก่อนจะเดินเอาผลไม้มาให้ฉัน“สักหน่อยไหม?”“..ป้อนหน่อยสิ~” นารายิ้มหวาน เรื่องที่พยายามหาเวลาของพวกเขานั่นเรื่องจริง แต่เหมือนผู้ชายอย่างสงครามดูจะไม่มีเวลาให้ใครแม้แต่กับนาราเองถ้างานยังไม่เสร็จลุล่วง“อยากได้อะไร?:)” แล้วก็ใช่ว่าสงครามจะไม่รู้ว่านาราพยายามอ้อนเขาด้วยเหตุผลอะไร เขารู้ดีเรื่องเวลาข

ตีสอง..สงครามและนารากอดรัดฟัดเหวี่ยงกันตั้งแต่ตอนกลับมาถึงบ้าน ความเมาเป็นตัวกระตุ้นอารมณ์ได้ดีแคว่ก! เสียงฉีกเสื้อกังวานอยู่ในห้อง สงครามฉีกมันพร้อมกับรูดมันออกไปจากแขนของนารา การเล้าโล้มเกิดขึ้นนานพอที่จะสร้างความเปียกชื้นภายในช่องคลอดของหญิงสาว ใบหน้าที่แดงก่ำเพราะความเมา แต่ไม่ได้ไร้สติ~“ใส่เข้ามาสักทีสิ~” เสียงหวานลากเสียงเย้ายวนอีกฝ่าย ไม่พอเท่านั้น สองมือเล็กบีบเค้นเต้าทั้งสองข้างโชว์สงคราม สายตาที่จับจ้องราวกับจะกลืนกินเหยื่ออันโอชะ “ยั่วเก่งตั้งแต่เมื่อไหร่เราอะ~ หื้ม~”“ไม่รู้สิ~ วันนี้แค่อยากทำแบบนี้~” ฉันเเอ่นตัวพร้อมๆกับจังหวะที่สงครามดันเอ็นอุ่นของเขาเสียบเข้ามา ร่างกายฉันคงต้องการสิ่งนี้น่าดูสิท่า ถึงดูดมันเข้ามาแทบจะทันทีพรวด!“อ่า~”“ตอดถี่ตั้งแต่เริ่มเลยนะ~” “สงคราม~ เราจะ อยู่ด้วยกันไปตลอดไหม~”“อยู่ดิ~ เธออะ อยากอยู่กับฉันหรือเปล่า~ อ่า~” สะโพกหนาค่อยๆดันเอ็นนั่นเข้าออกส่วนนั้นของฉัน เขามองฉันทุกครั้งที่รู้ว่าฉันขมิบมัน ก่อนจะหัวเราะในลำคอ แล้วรั้งร่างฉันขึ้นไปนั่งทับตักเขาในท่านั่งวืดด~“อ๊า~ “ พร้อมกับใช้แขนทั้งสองข้าง ช้อนเรียวขาฉันไว้ จนฉันต้องรีบกอดคอส

🎶~ “….” 20นาทีผ่านไป🎶~“…” 17 สายที่ไม่ได้รับ15นาทีผ่านไป ตึงๆๆๆ!!! เสียงเคาะประตูจนแทบจะพังมันดังซะจนฉันสะดุ้งตื่นพรวดดด! พร้อมกับเห็นภาพที่อัศวินพุ่งเข้ามาในห้องด้วยสีหน้าตกใจ พร้อมกับยืนเท้าเอวถอนหายใจใส่ฉันแล้วยกมือถือแนบหู“ตื่นละ สบายใจได้” แล้ววางสายทันที ก่อนจะเดินมาหาฉันแล้วหยิบมือถือที่หัวเตียงมากด“นอนหรือตาย? เล่นตกอกตกใจกันทั้งบ้าน ==!”“…มีอะไรเหรอ?” ทั้งที่กินยาแล้วนอนไปตั้งแต่หัวค่ำ.. แต่ฉันก็ไม่รู้สึกดีขึ้นสักนิด“ไอ้ผีมันโทรหาเธอตั้งหลายสาย ที่ทำงานเธออีก แล้วไอ้เพื่อนชื่อต้นไม้อะไรของเธอ มันก็อยู่ข้างล่าง”“ห๊ะ!?” ฉันรีบหยิบมือถือที่อัศวินยื่นให้ นี่มันเลยเวลาเข้ามามาตั้งสิบนาทีแล้วด้วย! สงครามโทรมา10สาย สน4สาย ที่ทำงาน3สาย.. “ทำไมฉันไม่รู้เรื่องเลยละ!”“คิดแต่เรื่องทำลูก เมื่อคืนจัดหนักกันอะดิ ถึงได้หลับไม่รู้เรื่องรู้ราว.. ไฟไหม้เธอคงตายคาบ้าน”“เปล่าทำซะหน่อย ..แค่รู้สึก เหมือนจะไม่สบาย:(““เอาเถอะ ตื่นแล้วก็รีบจัดการทุกอย่างซะ อย่าลืม! ลงไปเคลียร์ไอ้เพื่อนต้นไม้เธอด้วย” อัศวินเดินออกไป ฉันรีบโทรหาสงครามเพื่อที่จะบอกว่าฉันหลับไม่รู้เรื่องจนไม่สามารถรับส