WAR(S) ZONE สื่อรัก สืบร้าย The Detective

WAR(S) ZONE สื่อรัก สืบร้าย The Detective

last updateHuling Na-update : 2026-04-01
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Hindi Sapat ang Ratings
52Mga Kabanata
314views
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

การสูญเสียพี่สาวจากเว็บบอร์ดปริศนา ทำให้นาราลุกขึ้นสู้ด้วยเหตุผลเพียงไม่กี่ข้อ 1 ไม่อยากให้ใครต้องเจ็บปวดเมื่อต้องสูญเสียคนที่รัก 2 อยากให้คนที่อยู่เบื้องหลังของเรื่องทั้งหมดได้ชดใช้ผลกรรม "กับคนที่ตายไปแล้ว คงพูดไม่ได้ทุกอย่าง" สงคราม "เพราะบางที คนเราก็ชอบมองความอ่อนแอของคนอื่นเป็นเรื่องตลก" นารา

view more

Kabanata 1

แนะนำเรื่อง

私の名前は、錦木依織(にしきぎ いおり)。

夫の朱川悠彦(しゅかわ はるひこ)は、ある日課を8年間、1日たりとも欠かさなかった。

それは、毎晩23時きっかりに、梁瀬静音(やなせ しずね)に電話をかけることだ。その電話は、いつも3分間で終わる。

「静音は不眠症でさ。寝る前に誰かと話したほうがいいって、医者にも言われてるんだ」

「どうして、それがあなたじゃなきゃダメなの?」

「あの事故の時、静音は俺を庇って大怪我をしたんだ。命の恩人なんだよ」

8年。

2900回を超える、3分間の通話。

私はずっと、命の恩人なのだからと自分に言い聞かせ、目をつぶってきた。

3回目の結婚記念日。悠彦がようやくまとまった休みを取り、私たちは遅すぎる新婚旅行へ出かけた。

それは、旅行最終日の前夜のことだった。

悠彦がシャワーを浴びている間、私はホテルのベッドで、旅行中に撮った写真をスマホで見返していた。

そのとき、枕元に置かれた悠彦のスマホが震えた。

静音からの動画メッセージだった。

画面の中で、静音は私たちの寝室のベッドに寝そべっていた。

私のパジャマを着て、私の枕に頬をすり寄せながら、カメラに向かって甘えるように微笑んでいた。

「悠彦くん、今日はいつもより1分だけ長く話してくれない?早く声が聞きたくて……いつもの時間まで、あと3分だね」

22時59分。

時間どおりに浴室から出てきた悠彦に、私は無言でスマホを差し出した。

濡れた髪からは、まだ水滴がぽたりぽたりと落ちている。

悠彦は何事もなかったように画面を一瞥し、そのまま受け取った。

「どうして俺のスマホを見た?」

「通知が来たから、目に入っただけ」

「静音はこの数日、猫の世話をしに来てくれてただけだ。疲れて、少し横になっただけだろ」

「それで、私たちのベッドに?」

悠彦はバスローブの帯を締め直し、ほんの少し黙った。

「ベッドは寝るためのものだろ」

そう言うと、スマホを手にバルコニーへ出て、電話をかけた。

結局、その夜、悠彦はその話題に二度と触れなかった。

ベッドに入るなり、彼は布団を引き寄せて、こちらに背を向けた。

暗闇の中、私は彼の後頭部をただじっと見つめていた。

やがて、規則正しい寝息が聞こえてくる。

私は何度も寝返りを打った。けれど、一晩中眠れなかった。

家に戻ったのは、翌日の午後だった。

玄関にスーツケースを置くなり、悠彦は「会社に用がある」と言って出かけてしまった。

ひとり残された私は主寝室へ向かい、ベッドのそばで立ち尽くした。

ベッドには、見覚えのないライトグレーのシーツが掛かっていた。

私が買ったものではない。

元のシーツは、クローゼットの奥にくしゃくしゃに丸められていた。

私のパジャマを着て、私のベッドに寝転がった。

そのうえ、シーツまで替えたというのか。

冷蔵庫を開けると、買った覚えのないクッキーの箱が目に入った。

保存容器まで、私の知らない並びに変わっている。

箱の横には、淡いピンクの付箋が貼られていた。

【悠彦くんへ。好きだって言ってたクランベリー味だよ】

食器棚には、金縁のピンク色の食器が一式並んでいた。

まるで、前からそこにあったみたいに。

手刺繍の入ったコースターまで置かれている。

そこには、ご丁寧にも【静音専用】と縫い取られていた。

代わりに、私の白い食器は、いちばん奥へ押しやられている。

皿には、うっすらと埃がかぶっていた。

よく見ると、縁が欠けている。

結婚1年目に買った、4枚組の皿。

無事なものは、もう3枚しか残っていなかった。

私はそれらを1つ残らず写真に収めた。

夜、帰宅した悠彦に、その写真を1枚ずつ見せた。

けれど彼は一瞥しただけで、すぐにスマホを返してきた。

「俺は何も知らない」

「シーツは?」

「静音が、前のシーツだと滑って寝づらいって言うから替えたんだよ」

「寝づらいって……あれ、私たちのベッドでしょう?」

すると悠彦は、眉をひそめた。

「あいつは一人で大変なんだ。少しは思いやってやれないのか?

最近は情緒不安定だって、医者にも言われてる。もし何かあったらどうするんだよ。頼むから、俺のためだと思って、静音を責めるようなことはやめてくれ」

それだけ言うと、彼はまたスマホを手にバルコニーへ出ていった。

悠彦が静音をかばうとき、理由はいつも決まっていた。

可哀想だから。不安定だから。

そして最後に我慢するのは、いつも私だった。

胸の奥が、じわじわと冷えていった。

私は無言のまま、ゲストルームへ向かった。

やがて、23時ちょうど。

リビングのほうから、声を潜めて笑う悠彦の声が漏れてきた。

「今日は楽しかった?……うん。俺も会いたい」

3分。

短くも、長くもない時間。

やがて電話が切れ、バルコニーのサッシが閉まる音がした。

足音がゲストルームの前まで近づいてきて、一度、止まる。

けれど、ドアが開くことはなかった。

足音はそのまま遠ざかっていった。

Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata
Walang Komento
52 Kabanata
แนะนำเรื่อง
The Detective | สื่อรัก สืบร้าย **นิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาเหมาะสำหรับผู้อ่านที่มีอายุ 20ปีขึ้นไป นักอ่านที่มีอายุต่ำกว่า 20ปี ควรได้รับคำแนะนำ**คำเตือนครั้งที่ ❗️นิยายเรื่องนี้สอดแทรกเนื้อหาความรู้เกี่ยวกับโรคทางจิตเวช ควรใช้วิจารณญาณในการอ่าน และกรุณาเปิดใจรับเหตุผลและมุมมองของผู้ป่วยทางจิตไม่ว่าจะโรคไหน ถึงแม้ว่าโรคบางโรคจะอยู่เหนือเหตุผลและความเข้าใจของผู้อ่าน ก็ควรเคารพสิทธิ์ซึ่งกันและกันนะคะ__ เพราะทุกการป่วย มันมีที่มา__#สงคราม อดีตนักสืบหนุ่มฝีมือดี ที่ละทิ้งงานที่รักของตัวเองไปด้วยเหตุผลส่วนตัว "กับคนที่ตายไปแล้ว คงพูดไม่ได้ทุกอย่าง""การสูญเสียเกิดขึ้นได้ทุกวินาที ฉันไม่มีเครื่องหยุดเวลาที่จะหยุดความตาย เพื่อให้ฉันทำงานสำเร็จก่อนจะมีคนตายคนต่อไป"#นาราสูญเสียพี่สาวที่ฆ่าตัวตายเพราะพิษของโรคซึมเศร้า และนั่นจึงกลายเป็นจุดเริ่มต้นของทุกอย่าง"เพราะบางที คนเราก็ชอบมองความอ่อนแอของคนอื่นเป็นเรื่องตลก""ได้โปรด.. อย่าแตกสลายเพื่อใครอีกเลยนะ"การสูญเสียพี่สาวจากเว็บบอร์ดปริศนา ทำให้นาราลุกขึ้นสู้ด้วยเหตุผลเพียงไม่กี่ข้อ1 ไม่อยากให้ใครต้องเจ็บปวดเมื่อต้องสูญเสียคนที่รัก2 อย
Magbasa pa
2 : กูว่าล่ม
’ไม่เจ็บปวดอีกต่อไปแล้ว ขอโทษนะนารา น้องรักของพี่‘ ลายมือนั่นยังคงติดตาฉันไม่เลือนหาย ข้อความสุดท้ายจากพี่สาวของฉัน เธอทิ้งมันไว้กับร่างที่ไร้วิญญาณ ฉันยืนสงบนิ่ง สายตาจ้องมองไปที่ควันไหม้กำลังลอยขึ้นฟ้า “...พี่ทำแบบนั้นทำไม” ฉันพูดกับตัวเอง ในมือยังกำกระดาษข้อความนั้นไว้จนแทบจะละลายกลืนไปกับเหงื่อที่ฝ่ามือ พี่สาวฉันฆ่าตัวตาย... มันจะเป็นเรื่องธรรมดาแน่ถ้ารู้ว่าพี่สาวฉันป่วยเป็นโรคซึมเศร้าจากการหย่าร้างกับสามีและเสียลูกในท้องไปในเวลาไล่เลี่ยกัน พี่คงเจ็บปวดมามากพอแล้ว พี่คงเหนื่อยกับสิ่งที่พี่ต่อสู้มาตลอด สิ่งที่ฉันไม่มีวันเข้าใจความรู้สึกของพี่ ....แต่ มันมีเรื่องมากกว่านั้นนะสิ ตอนที่พี่ตาย พี่นั่งฟุ่บหน้าอยู่ที่โต๊ะคอมพิวเตอร์ เลือดนองเต็มพื้นเพราะคัตเตอร์สีโปรดของพี่ รอยกรีดที่ข้อมือในทิศทางที่แปลกประหลาดกว่าภาพที่เคยเห็นตามข่าวการพยายามฆ่าตัวตายเพื่อเรียกร้องความสนใจ หน้าจอคอมฯเปิดเว็บบอร์ดหนึ่งไว้ มันเป็นพื้นหลังสีดำและเนื้อหาในนั้นไม่มีอะไรเลยนอกจากไฟล์เสียง ตำรวจชุดพิสูจน์หลักฐานตรวจหลักฐานอย่างละเอียดถี่ถ้วนก็พบแค่ว่ามันเป็นแค่เสียงเพลงที่ไร้เสียงร้อง เป็นเพลงเมโลดี้ที
Magbasa pa
3 :ความหวังที่ไม่พร้อมจะผิดหวัง
#สงคราม ‘เป็นข่าวที่น่าเศร้าและสะเทือนใจอีกข่าวแล้วนะคะ สำหรับข่าวนี้ หญิงสาวอายุ32ปีตัดสินใจปลิดชีวิตตัวเองสังเวยชีวิตให้กับเว็บบอร์ดอาถรรพ์ที่ก่อนหน้านี้มีผู้คนจำนวน8รายปลิดชีพให้กับเว็บบอร์ดดำ~’ “อีกแล้วเหรอวะ?” “อะไร?” “พี่ดูข่าวนี้ดิ ฆ่าตัวตายหลังจากเปิดเว็บอะไรนั่นครบหนึ่งเดือน นี่ศพที่9แล้วด้วย กลิ่นทะแม่งๆว่ะ” “ตำรวจเขาสรุปว่าคนที่ตายเป็นโรคซึมเศร้า ก็ตามนั้น” “ท่อนักสืบพี่มันอุดตันไปแล้วไงว่ะ ดูแค่นี้ก็รู้ว่าแม่งไม่ชอบมาพากล” “....” “ฆ่าตัวตายทั้งที่เปิดเว็บนั่นค้างไว้ เว็บห่านั่นก็มีแต่ไฟล์เสียง ตายทุกวันที่9ของเดือน แล้วก็มีคนตายแบบนี้ติดกับ9คนละ ไม่คิดจะทำอะไรหน่อยเหรอ เดี๋ยวเดือนหน้าก็ต้องมีคนตายอีก จะยอมทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น?” “กูไม่อยากยุ่ง” “ยุ่งหน่อยเถอะ สงสารครอบครัวคนตายวะ ช่วยคนได้บุญนะ” “.....” ผมนิ่ง ถึงตาจะยังดูข่าวที่ไอ้นักรบมันเปิดให้ดูก็เถอะ ผมออกจากวงการนั้นมานานแล้ว แล้วก็ไม่ได้มีความคิดว่าจะอยากกลับไปพัวพันเท่าไหร่ “เรื่องมันก็ผ่านมานานแล้ว ลืมๆไปเถอะ” “....” “กลับไปรับงานซะ เลือกเฉพาะงานที่ได้เงินหนักๆแล้วก็เอามาเลี้ยงพวกผม พี่ที่ดีควรคิดง
Magbasa pa
4 : จะยอมหรือเปล่า
จ้างนักสืบ บริการทั่วราชอาณาจักรไทยนักสืบเอกชน นักสืบมืออาชีพ📞 088-5466xxx[ กดปุ่ม 📞 เพื่อโทรหาเรา ] “.....” บอกตามตรงนะ ไอ้คำว่าทั่วราชอาณาจักรไทยนี่รู้สึกว่าเว่อร์วังอลังการไปอะ.. เว็บไหนๆก็ไม่ได้เรื่องเล้ยยย!!! จะทำยังไงดีเนี่ย! หรือฉันจะต้องไปตามหาพวกแฮกเกอร์มาแฮกข้อมูลของเว็บนั่นเขาให้สาวถึงตัวคนทำเว็บนั่นไปเลยเป็นไงอะ! แต่ขนาดกองตำรวจติดต่อนักสืบหรือแฮกเกอร์มาก็ไม่ได้ข้อมูลอะไรสักอย่าง นี่พวกนักสืบกับแฮกเกอร์ที่จ้างมานี่เพิ่งเรียนจบใช่ไหม แบบราคาไม่แพงแต่ใช้งานเขาเกินค่าตัวใช่ไหมเนี่ย!! แบบนั้นความสามารถจะไปพออะไรละ.. แต่จะให้จ้างนักสืบราคาสูงลิ่วนี่ฉันไม่ต้องขายบ้านจ้างนักสืบเลยเร๊อะ! ไม่ไหวอีกนั่นแหละฉันนั่งกากบาททับเว็บนักสืบที่ได้มาจนครบ ไม่มีเว็บไหนถูกใจหรือน่าจะสืบเรื่องที่ฉันต้องการได้เลย นี่ความพยายามฉันมันจะล่มตั้งแต่ยังไม่เริ่มอย่างที่สนบอกจริงๆเหรอเนี่ย...“เครียดดดด!!!! ออกไปหาอะไรกระแทกปากดีกว่า!” ว่าแล้วก็เก็บของให้เรียบร้อยแล้วหยิบกระเป๋าสตางค์กับมือถือติดตัวมา ไปหาอะไรกินแถวๆปากซอยก็ได้แดดร้อนด้วยไม่อยากไปไหนไกลS-Sweet Caf’eฉันนั่งฝังตัวอยู่ที่ร้านกาแฟหน
Magbasa pa
5 : นึกว่าเมียเก็บ
#สงคราม สงครามนั่งเลื่อนช่องทีวีไปเรื่อยๆแล้วก็ต้องชะงักค้างไว้ที่ช่องข่าว เพราะรูปผู้หญิงที่ขึ้นอยู่หน้าจอเล็กๆตรงหัวมุมทำให้เขารู้สึกคุ้นตา ‘ กลับมาที่ข่าวดังที่สุดในช่วงเวลานี้ กลายเป็นข่าวที่ผู้คนให้ความสนใจเป็นจำนวนมากและพร้อมใจตั้งคำถามว่าเหตุการณ์ทั้งหมดเป็นแค่เรื่องบังเอิญ ฆาตกรรมอำพราง หรืออาถรรพ์ กับเว็บบอร์ดปริศนาที่แม้แต่ตำรวจ นักสืบฝีมือดีในขณะนี้ก็ยังหาต้นตอของเจ้าเว็บบอร์ดนี่ไม่ได้ เมื่อช่วงต้นปีที่ผ่านมา.....’ รูปผู้หญิงนั่น... เหมือนกับผู้หญิงที่ไอ้นักรบมันคุยที่ร้านกาแฟ.. แต่เป็นคนละคนกัน คนที่ตายคนล่าสุดคนนี้เป็นพี่สาวหรือน้องสาวของเธอคนนั้นสินะ ‘ต้องเป็นอาถรรพ์แน่ๆค่ะ!’ ‘ใช่ๆ ไม่อย่างนั้นจะเกินวันเดียวกันของทุกเดือนได้ยังไง ไม่มีทางเป็นเรื่องบังเอิญแน่ๆ!’ ‘ตัดประเด็นการฆาตกรรมอำพรางไปได้เลยครับ ไม่มีใครสมารถฆ่าคนด้วยเว็บบอร์ดได้ ผมว่าอาถรรพ์!’ ‘นี่เป็นเสียงส่วนใหญ่ของผู้คนที่เห็นพ้องต้องกันค่ะ แต่เสียงที่แตกแยกออกมาก็มีไม่น้อยเช่นกัน...’ “อาถรรพ์... หึ๊ ไร้สาระ” “ถ้าคิดอย่างนั้นก็ทำให้คนพวกนั้นเชื่อสิว่าสิ่งที่เขาคิดมันไร้สาระ” เสียงไอ้นักรบมันเดินเข้ามา
Magbasa pa
6 : โอกาสครั้งที่สอง
ร้านกาแฟ“เออๆ โทษที กระทันหันอะ ไว้วันหลังนะจะไปกินข้าวด้วยแบบเช้ากลางวันเย็นเลย แต่วันนี้ไม่ได้จริงๆ” ฉันคุยกับสนแล้วก็วางสายหลังจากที่มันบ่นฉันนิดหน่อยว่าธุระอะไรทำไมไม่บอกมัน ก็ไม่ได้อยากปิดบังแต่คิดภาพนะว่าอย่างสนมาเจอกับสงคราม... คิดว่าผลที่ได้เป็นไงอะ นี่ขนาดไม่ได้รู้จักอะไรฝ่ายนั้นมากมายเลยนะแต่ก็รู้สึกได้ว่าเป็นเรื่องที่ไม่ดีแน่ๆถ้าสองคนนั้นจะมานั่งจับเข่าคุยกันนี่มันก็เที่ยงครึ่งแล้วนะ นัดฉันเที่ยงตรงทำไมป่านนี้ยังไม่มาอีกอะ.. ฉันตัดสินใจนั่งรอไปเรื่อยๆจนรู้สึกตัวอีกทีก็บ่ายโมงจะครึ่งแล้ว กาแฟฉันก็ซัดไปสองแก้วใหญ่ๆ คืนนี้ไม่ต้องนอนกันพอดี! นี่ถ้าบ่ายสองแล้วเขายังไม่มาอีกนะ ฉันจะไม่รอแล้ว! ... “..อย่าทำเก่งน่า แกต้องพึ่งเขานารา;(“ “อึดกว่าที่คิด” แต่ก็มีเสียงทุ้มดังขึ้นมาจากด้านหลัง สงคราม เขามาถึงแล้วแถมยังทำทุกอย่างเหมือนตัวเองไม่ได้มาสายเป็นชั่วโมงๆงั้นแหละ “...หมายความว่าไง มาถึงนานแล้วแต่แอบดูฉันอยู่งี้เหรอ?”“อืม”“.....”“แค่อยากรู้ว่าจะยอมเสียเวลาส่วนตัวให้กับส่วนรวมได้มากแค่ไหน ทั้งหมดนี่ไม่ได้ทำเพื่อพี่เธออย่างเดียว ฉันพูดถูกไหม”“...อืม นักรบบอกหมดแล้วสินะ”“โง
Magbasa pa
7 : ถ้ากลัวก็ยกเลิก
#สงครามฟุ่บ! สงครามโยนกระเป๋าสตางค์ลงกลางโซฟาตัวใหญ่กลางบ้าน เขารู้สึกหงุดหงิดที่ดันทำเรื่องที่น่ารำคานลงไป ทั้งที่ตั้งใจแค่ไปบอกปฎิเสธถึงจะมีแวบนึงที่อยากรู้ว่าผู้หญิงคนนี้มีอะไรดี ถึงทำให้นักรบพูดให้ความดีเธอขนาดนั้น แต่ไอ้การที่ตกลงรับงานนี่เขาไม่ได้คิดเผื่อไว้ เพราะความโมโหล้วนๆทำให้เขาเผลอพลั้งปากพูดออกไปแบบนั้น“...กูคิดอะไรของกูอยู่วะ” “หมาที่ไหนมันเดินตัดหน้ารถอะ หน้าถึงได้เซ็งขนาดนั้น” อัศวินเดินลงมาจากชั้นสองของตัวบ้านก่อนจะหายเข้าไปในครัวแล้วออกมาพร้อมกับไวน์แดง“เอาปะ?”“ไม่วะ” “เป็นอะไร บอกได้นะ ผมไม่พูดต่อหรอก”“เหอะ! เชื่อมึงกูเชื่อหมาเชื่อแมวดีกว่า”“ตามใจ อยากจุกอกตายก็ตามใจ” ดูมัน ไอ้อัศวินมันเดินถือขวดไวน์แดงหลับไปที่ห้องครัวเหมือนเดิมแล้วก็ยืนกระดกไวน์อยู่ที่ขอบประตูห้องครัว แถมมันมองมาที่ผม“ไอ้รบอยู่ไหน”“ไม่รู้”“แล้วไอ้ปก?”“ไม่รู้” “....กูจะฝากจะฝังอะไรมึงได้ไหมเนี่ย==^”“ไม่รู้”“เออ! กวนตีนกูกันทั้งบ้าน!” กูเดินขึ้นไปนอนบนห้องก็จบ จะมาเสียเวลาต่อปากต่อคำกับไอ้น้องเวรเพื่อ? วันๆสนห่าไรที่ไหนสนแม่งแต่เรื่องผู้หญิง ถ้ามันเป็นเอดส์ตายขึ้นมาสักวันนี่จะไม่สงส
Magbasa pa
8 : ผู้ว่าจ้าง
นี่ถ้าฉันเป็นผู้หญิงประเภทที่ว่าเห็นผู้ชายหล่อๆไม่ได้นะ ตอนนี้ฉันคงมีความสุขมากกกกก ที่ได้นั่งอยู่ท่ามกลางผู้ชายหล่อสามคนที่จ้องมาที่ฉันเป็นตาเดียว“...เราจะมานั่งมองหน้ากันอีกนานไหมอะ เปิดประเด็นสักทีสิ” “เธอเป็นผู้ว่าจ้าง เธอต้องเปิดประเด็น ส่วนฉัน..” ฟุ่บ! สงครามโยนเอกสารให้ฉันเบาๆ“จะวิเคราะห์งานที่เธอจ้าง แล้วเรียกเรทราคา”“.......” ฉันหยิบแฟ้มมาเปิด ก็เห็นเกณฑ์การคิดเงินค่อนข้างชัดเจน ราคาสูงลิ่วอยู่นะ.. ฉันก็ไม่รู้หรอกว่าเรทราคาตามทั่วไปเขาคิดกันยังไงแต่พอเงยหน้ามองสงครามแล้ว... ไม่รู้สิ ฉันรู้สึกว่าฉันจะไม่เสียเงินจ้างเขาฟรีๆแน่ๆ คนคนนี้เหมือนมีอะไรสักอย่างที่ฉันไม่สามารถอธิบายได้ แต่รู้สึกแค่ว่า... น่าเชื่อถือแค่นั้น “..โอเค ฉันสู้” ฉันคืนแฟ้มให้สงครามไป เขาหยิบแฟ้มกลับไปก่อนจะนั่งไขว้ห้างแล้วกอดอกมองฉัน“จะให้สืบอะไรบ้าง”“..ก็ เว็บบอร์ดนั่นมันมีที่มาที่ไปยังไง มันเกิดขึ้นได้ยังไง ใครเป็นคนทำ ฉันอยากรู้ตัวคนที่สร้างเว็บนี้ขึ้นมา.. ฉันแค่ ไม่อยากให้คนที่จิตใจอ่อนไหวเป็นเหยื่อให้กับเว็บนั้นอีกแล้วอะ”“ถ้าทำเพื่อพี่ตัวเองก็พอเข้าใจนะ แต่ทำเพื่อคนอื่นด้วยนี่.. มันใช่เรื่องเหร
Magbasa pa
9 : น่าสงสารมากกว่าน่ากลัว
‘นารา~’“....”‘นารา~’ เสียงนี่มัน.. ฉันไม่รู้ว่าฉันอยู่ที่ไหน แต่เสียงเรียกนี่ให้ความรู้สึกเหมือนกับเป็นเสียงของพี่สาวฉัน พอมองไปรอบๆที่ว่างเปล่านี่ก็ไม่เห็นมีใครอยู่สักคน.. ‘นารา~’ แล้วเสียงนี่ก็ดังขึ้นที่ข้างหูฉัน ความรู้สึกตอนนี้เหมือนฉันกำลังดีใจที่ได้ยินเสียงพี่อีกครั้งเลยหรือหันกลับไป แต่สิ่งที่เห็นคือฉันเห็นใบหน้าพี่ฉันใกล้มาก ใกล้จนปลายจมูกเราติดกัน!“เธอ!”เฮือก! ฉันสะดุ้งตื่นด้วยเสียงของใครสักคนที่ไม่ใช่เสียงเดิม แต่ความรู้สึกที่อยากจะกอดพี่อีกสักครั้งมันแน่นแฟ้นเต็มหัวใจ หมับ! ฉันดีดตัวขึ้นตามเสียงสุดท้ายที่ได้ยินแล้วโอบกอดร่างของใครสักคนที่อยู่ตรงนี้ ฉันกอดแน่นมากถึงจะรู้ว่านี่ไม่ใช่พี่สาวของฉัน แต่เหมือนจิตใต้สำนึกมันสั่งให้ฉันทำ“พี่....”“สติ ฉันไม่ใช่พี่เธอ”“....?” เสียงหนาลอยขึ้นข้างๆหู ฉันค่อยๆลืมตาแล้วคลายกอด ฉันเห็นว่าคนที่นั่งอยู่ข้างฉันคือสงคราม เขาดึงเสื้อของเขาด้วยสีหน้าเหมือนรำคานที่ฉันทำเสื้อเขายับ ฉันเขยิบตัวแล้วถดตัวเองออกมา“..โทษที ฉันฝันถึงพี่” ฉันตบหน้าตัวเองแปะๆแล้วหยิบมือถือขึ้นมาดูเวลา“..5โมง! นี่ฉันหลับไปขนาดนี้เลยเหรอ? ทำไมนายไม่ปลุกฉันอะ!”“ก
Magbasa pa
10 : ถึงแม้ว่าเราจะหวังดี
20นาทีก่อนหน้า..#สงครามชายหนุ่มสามคนยืนกอดอกมองร่างคนที่มีศักดิ์เป็นพี่คนรองของบ้านนอนสงบนิ่งพร้อมกับสายยางที่มีสีน้ำหลากสีระโยงระยางไปทั่ว สิ่งนี้เป็นความลับสุดยอดของพวกเขา ความลับที่ไม่สามารถเปิดเผยให้ใครรู้ได้“พี่เอาไง นารารู้แล้ว ...บอกว่าคลั่งยาเป็นไงอะ?”“ยัยนั่นคงเชื่อ คลั่งยาห่าไรตัวเปลี่ยนสี ตาเปลี่ยนสีได้ขนาดนั้น หลอกเด็กเด็กแม่งยังไม่เชื่อเลย”“แล้วจะเอาไง พี่ไม่อยากให้ใครรู้เรื่องนี้ไม่ใช่ไงวะ?” นักรบพูดแล้วมองไปที่สงคราม“จะมีไรมาก ถ้าปากโป้งก็จับทำเมีย รับรองเงียบกริบ” อัศวินนั่งลงกับเก้าอี้แล้วไขว้ห้างกระดิกเท้า เขาตอบนักรบแทนสงครามที่ยังยืนกอดอกมองปกป้องอยู่แบบนั้น สงครามไม่ได้สนกับกับสิ่งที่นักรบถามและสิ่งที่อัศวินพูด เขาแค่กำลังคิดว่าจะทำยังไงต่อกับเรื่องนี้ดี“...พวกมึงเฝ้ามันไว้ ไอรบมึงรู้เรื่องยาดีที่สุด จัดแจงบอกตัวยาที่พวกกูต้องรับมือถ้าเกิดเรื่องแบบเมื่อกี้ขึ้นอีก รอแต่มึงไอ้ปกตายห่าพอดี”“เออๆเดี๋ยวจำแนกไว้ให้ ทั้งในห้องนี่ แล้วก็ทำเป็นตารางติดตัวพวกมึงไว้ด้วยนะพี่”“...เรียกงี้ตัดคำว่าพี่ออกไป ดีกว่าเยอะ” “เออ ไอ้วิน”“รู้สึกดีกว่าเมื่อกี้เยอะ บอกเลย” สงค
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status