หลายปีต่อมา..อาหารหลากหลาย วางเรียงรายเต็มโต๊ะอาหารกลางสวน สมาชิกที่มีเพิ่มขึ้น ทำให้บรรยากาศครื้นเครงและออกจะไปในทาง..เพล้ง!“ไอ้เด็กเหี้ย! ไอ้ผี! มึงทำอะไรสักอยากกับลูกมึงเลย ก่อนที่กูจะเอามีดปักหัวลูกมึง!!” …วุ่นวาย “เห้ย! เป็นตำรวจพูดจาแบบนี้กับประชาชนได้ด้วยเหรอวะ” >นักรบ“ตำรวจก็คน กูไม่ใช่ต้นไม้ที่ยืนต้นสูดอากาศแล้วก็สังเคาระห์แสง! ไอ้เวรนิ! ของกูพังหมดแล้ว!!” ซันที่กำลังหัวร้อนเพราะโดนความแสบซนของนที ลูกชายคนแรก และหลานคนแรกของบรรดาอาๆสุดหล่อเล่นงาน“ดูไม่ไหวแล้วจริงๆนั่นแหละ คิกๆ ช่วยพี่ซันดีไหมอะ” เสียงของเอเรนพูดแล้วขำจนซบไหล่ของปกป้อง“ช่างแม่ง” >ปกป้องตอบอย่างไร้เยื่อใย“นที แม่บอกกี่รอบแล้วครับ ว่าอย่างทำแบบนี้ มันไม่ดีนะ” ฉันรีบวิ่งออกมาจับตัวนที ที่เอาโทรศัพท์มือถือของซันจุ่มน้ำแถมทำแก้วแตกเสียงดังเข้าไปในครัว“..ไม่ดีเหรอครับ?”“ใช่จ๊ะ ไม่ดีมากๆเลยด้วย”“..ถ้าไม่ดี ..แล้วทำไมอาวินกับอารบบอกให้ผมทำละ?”“..อาวินกับอารบ?”“อาอาบอกว่า ถ้าผมทำแบบนี้ ทุกคนจะชอบและทุกคนจะมีแต่เสียงหัวเราะ” ความไร้เดียงสาของเด็กไม่ใช่สิ่งที่ผิด นาราและซันหันไปหาตัวต้นตอของเรื่องที่นั่งหัวเ
Last Updated : 2026-04-01 Read more