เข้ากลางเทอมของการเป็นนักศึกษา และการสอบครั้งแรกในรั้วมหาวิทยาลัยกำลังจะเกิดขึ้น แซนดี้ขะมักเขม้นอ่านหนังสือในวิชาที่ตัวเองรู้สึกว่ายากก่อนใครเพื่อน เพราะยิ่งไม่ถนัดเธอยิ่งรู้สึกว่าต้องฝึกให้เยอะกว่าเดิมแซนดี้ : อ่านหนังสือเหนื่อยจัง ขอฟังเสียงหน่อยได้ไหมคะเพราะช่วงนี้เธอไม่ว่างไปเจอเขาเท่าไหร่จึงได้แต่เติมกำลังใจผ่านข้อความเอา แต่เหมือนว่ามันจะไม่พอจนต้องเรียกร้องเพิ่มอีกสักหน่อยอาร์ท : แต่ต้องอ่านหนังสือนะแซนดี้ : รับทราบค่ะเจ้าหล่อนยิ้มแป้นเมื่อได้รับข้อความตอบกลับไปในทิศทางที่ตัวเองอยากให้เป็น ก่อนจะกดโทรวิดีโอออกหารุ่นพี่คนสำคัญของเธอ“คนหล่อขา” (อะไร ! เห็นแล้วก็ไปอ่านหนังสือ) “อย่าพึ่งวางได้ไหมคะ แซนด์จะไม่กวน” (อืม) เขาแค่ผงกหัวให้เธอพร้อมเสียงครางอื้ออึงในลำคอเท่านั้นแต่นั่นมันทำให้คนน้องกระปรี้กระเปร่าขึ้นเยอะ เหมือนได้ชาร์จพลังงานจนเต็มในไม่กี่วินาทีทั้งสองเปิดกล้องตั้งไว้ให้เห็นกันและกันเท่านั้นแต่ก้มอ่านหนังสือของใครของมันไม่รบกวนกัน จะมีก็แต่ในบางครั้งที่เธอแอบดื้อมานั่งจ้องเขาบ้างก็ขโมยถ่ายภาพหน้าจอเก็บเอาไว้ คนพี่เองก็รู้เพียงแค่ไม่มีความจำเป็นที่ต้องห้ามปราม
Read more
LOGIN
