All Chapters of รุ่นพี่คนนั้น ฉันจอง: Chapter 191 - Chapter 200

เสื้อผ้าชุดพร้อมนอนของเธอถูกถอดออกจนเปลือยเปล่าเขาเองก็เช่นกัน อารมณ์ที่มันร้อนฉ่านำพาเธอเคลิบเคลิ้มได้อีกครั้งแม้ในยามที่เร่งรีบสุดขีดเซนต์ยังไม่ลืมที่จะสวมทับเครื่องป้องกันขนาดบาง ไม่ใช่ว่าไม่อยากทำแบบเนื้อแนบเนื้อ แต่เขาอยากให้เกียรติเธอมากกว่าเป็นของเขาเต็มตัวเมื่อไหร่ จะใส่ไม่ยั้ง ปล่อยในถุงยางคืออะไรไม่รู้จักพี่อย่าทำแรงนะ”“กลั้นไม่ไหวก็คราง เพื่อนพี่จะได้รู้ว่าพี่เอาเราอยู่”“นิสัย อ๊ะ อ้าห์พี่ !”แท่งร้อนสอดเข้าช่องทางรักที่ไม่ผ่านการเล้าโลมมันทั้งแน่นและแห้งทำให้เขาเข้าไปอย่างยากลำบาก แต่สุดท้ายก็ส่งลูกชายเข้าไปในตัวเธอจนมิดด้าม“ซี้ด แน่นแคร์”ชายหนุ่มพูดจบก็ก้มลงดูดดื่มกับก้อนกลมกลึงเน้นหนักที่ปลายยอดถันซ้ำยังฝากร่องรอยแสดงการเป็นเจ้าของเธอไว้ด้วย“อื้อ~”แค่เขาขยับเบา ๆ เธอก็เอื้อนครางเสียงหลงต้องยกมือขึ้นปิดปากเอาไว้แน่ ชายหนุ่มก้มมองส่วนเชื่อมต่อตอนนี้มันเริ่มปริ่มไปด้วยหยาดน้ำสีใสเยิ้มออกมา“หายงอนนะเด็กดี”“อะ.. อื้ม พี่คะ”เธอพยักหน้าน้อย ๆ ให้อภัยเขาอย่างง่ายดาย สีหน้าสาวเต็มไปด้วยความรู้สึกซาบซ่าน เจ้าหล่อนจมลึกไปกับคลื่นสวาทที่ซัดสาดเข้ามาระลอกแล้วระลอกเล่า แม้

คำพูดของเพื่อนร่วมคณะทำให้เทคแคร์ตาสว่างมากยิ่งขึ้น ข้อสงสัยหลายอย่างถูกกำจัดไป ที่เขาไม่ให้สถานะกับเธอสักทีเป็นเพราะมีคนครอบครองมันอยู่ก่อนแล้ว และผู้หญิงคนนั้นก็เป็นคนที่เธอเห็นอยู่กับเขาเมื่อวานนี้ด้วยเทคแคร์กลับมาอยู่ห้องคนเดียว ห้องที่เคยมีเขาห้องที่เคยเป็นรังรักของทั้งคู่ ไม่ใช่สิมันเป็นแค่ของเธอ เพราะของเขาคงจะอยู่ที่อื่น ที่นี่เป็นแค่สถานที่ปลดปล่อยกามเท่านั้นแม้เธอจะมั่นใจหนักหนาว่าสักวันตัวเองก็ต้องทำใจได้ แต่ยังไงก็คงไม่ใช่วันนี้ เพราะเธอในตอนนี้เจ็บเจียนจะแย่ มันเจ็บมาก ๆ แม้เขาจะไม่ใช่รักแรกของเธอก็ตามความอวดเก่งของเจ้าหล่อนมีมากเกินกว่าความเจ็บ เธอถือคติว่ายิ่งปล่อยให้ตัวเองดิ่งนานเธอยิ่งจะแย่ มิฉะนั้นเธอจึงพาตัวเองออกไปปลดปล่อยไปเที่ยวไปดื่มกับเพื่อนทุกวันและเธอเลือกที่จะบล็อกเขาทุกช่องทางการติดต่อ..เซนต์ที่ไม่รู้ว่าตนผิดอะไรก็งงเป็นไก่ตาแตกเพราะเมื่อตื่นขึ้นมาก็เห็นว่ายัยแมวตัวน้อยของตนบล็อกเขาไปแล้ว แถมยังไม่บอกว่าเพราะอะไรด้วยซ้ำแต่ตอนนี้เขายุ่งจนหัวหมุนไม่มีแม้เวลาจะนอนพักผ่อนให้เต็มที่ งานค่ายของคณะที่เขาดูแลอยู่สถานที่ที่จะจัดดันเกิดปัญหาต้องเปลี่ยนที่กะทัน

ครืด~ ในที่สุดการเดินทางอันยาวไกลก็มาถึง เทคแคร์สลัดมือออกจากการพันธนาการแล้วรีบตามเพื่อนลงมา เด็กนักศึกษาปีหนึ่งทุกคนแบกเป้สัมภาระของตัวเองยืนเข้าแถวตามที่รุ่นพี่เอ่ยสั่ง“ต่อไปน้องจะต้องเดินจากตรงนี้ไปถึงน้ำตก ใครไม่ไหวให้ยกมือเรียกในทันทีนะครับ”สิ่งที่เทคแคร์คิดมาจากคอนโดเป็นจริงทุกอย่าง สัมภาระหนักอึ้งต้องแบกไปเองในระยะทางเกือบห้ากิโลเมตร ไม่น่าจะใช่เรื่องง่าย“พี่ถือให้”กระเป๋าของคนตัวเล็กถูกกระชากไปแบกใส่หลังคนพี่แล้วเดินจากไป ไม่รอให้เธอประท้วงโวยวายอะไรทั้งนั้น อย่าว่าแต่เธอที่ตกใจคนในแถวรวมถึงว้ากปีสองเองก็ด้วย“ร้อย”“เออ เอาเถอะ”“แก้มกูฝากดูน้องด้วย”“ได้จ้าเพื่อน รู้แล้วจ้า”เซนต์ขึ้นรถยนต์ไปรอที่ปลายทางก่อน ขณะที่รถขับผ่านสายตายังคงมองเด็กน้อยของเขาด้วยความเป็นห่วงจนลับสายตา“ใจเย็นนะไอ้เสือ วันเดียวเพื่อน”“อืม”อาร์ทตบบ่าปลอบขวัญเพื่อนที่อยากมีเมียใจแทบขาด ก่อนจะพากันเปลี่ยนชุดสลัดคราบความเป็นรุ่นพี่เหลือเพียงประธานรุ่นปีสามกับเฮดว้ากชายฉกรรจ์ชุดดำนั่งล้อมวงย้ำแผนการอีกครั้ง จัดแจงแบ่งหน้าที่ ทบทวนตารางเวลารอแค่สันทนาการพาน้องปีหนึ่งมาถึง“ไอ้อาร์ท ไปเรียกน้องมา”“

แล้วเวลาที่รอคอยก็มาถึง เซนต์สั่งปล่อยให้ทุกคนเป็นอิสระและอนุญาตให้พักผ่อนตามอัธยาศัย ให้เวลาจนถึงบ่ายสามเพื่อเสพธรรมชาติทันทีที่สั่งแยกตัวหน้าที่ว้ากก็จบลง เซนต์เดินตรงมาหาคนตัวเล็กพร้อมดึงเจ้าหล่อนที่พึ่งลุกขึ้นยังไม่เต็มความสูงด้วยซ้ำให้เดินมากับเขา รุ่นน้องและเพื่อนต่างพากันตกใจหันมองหนุ่มสาวที่ฉุดลากออกไปเป็นสายตาเดียวกัน ไม่เว้นแม้แต่เพื่อนของเธอ“แคร์ !”“ม่อนนดา เพื่อนจะได้ผัวลูก ไม่ต้องตามไป”“ฮะ ! จริงปะพี่ฟาง แล้ว..”ทั้งฟางและแก้มนั่งอธิบายยาวเหยียดถึงความเป็นมาของเรื่องให้เพื่อนทั้งสองของเธอฟังจนเข้าใจ หวังเพียงว่าสองคนที่จูงกันไปเมื่อครู่จะเข้าใจกันเช่นกัน“ปล่อยแคร์ พี่เซนต์ !”“แม่งดื้อจังวะ !”เพราะน้องขัดขืนทำเหมือนวัวน้อยถูกเจ้าของลากเข้าคอก จนคนพี่ตัดสินใจอุ้มเธอมาที่จุดชมวิว ตอนนี้พระอาทิตย์ยังไม่โผล่พ้นขอบฟ้าด้วยซ้ำ ทำเอาเธอเองก็หวาดกลัวไม่น้อยเลยคนตัวเล็กถูกวางลงอย่างแผ่วเบาแต่ยังโอบกอดให้อยู่ในอ้อมแขน แม้เธอจะเอามือน้อย ๆ ดันอกแกร่งเอาไว้แต่ก็ไม่ได้ช่วยให้ห่างกันขึ้นเลย“โกรธอะไรพี่ครับ”ประโยกแรกที่เอ่ยถามก็ทำหัวใจเธอเจ็บหนัก เธอมีสิทธิ์อะไรไปโกรธเขา เธอก็แ

เทคแคร์กลับมาที่คอนโดของตัวเองด้วยหลายความรู้สึก เธอไม่รู้ต้องทำตัวยังไงเหมือนกันที่โดนไล่ออกมาแบบนั้น ถ้าเป็นแบบที่เขาว่ากันเธอควรรับมืออย่างไรดีถึงจะเหมาะสมมือน้อย ๆ กดค้นหา ‘วิธีรับมือกับแม่ผัว’ ผ่านทางอินเทอร์เน็ตหลายช่องทาง หลายคนที่โพสต์เอาไว้บอกว่านี่เป็นอีกปัญหาใหญ่ที่ทำให้คนสองคนเลิกกันใจดวงน้อยเริ่มสั่นคลอนเมื่อเห็นหลาย ๆ ข้อความ เหตุการณ์ของเธอจะเลวร้ายเหมือนบทความในนั้นพูดไหม แล้วเขาจะปกป้องเธอหรือเอนเอียงเข้าข้างแม่ของเขา ยังไงคนกลางก็คงอึดอัดไม่น้อยเลยตกบ่ายแดดอ่อนเซนต์ไม่รอเวลาให้สูญเปล่า พอดูเอกสารช่วยน้องเสร็จก็รีบตรงมาหาแฟนสาวที่คอนโดทันที เพราะตอนออกมาเธอน่าจะคิดมากอยู่เหมือนกัน“พี่คะ..”“เย็นนี้ม้าให้มารับแคร์ไปกินข้าว”“หื้ม ?”เธอแปลกใจเล็กน้อยที่ได้ยินแบบนั้น ไม่ใช่ว่าแม่เขาไม่ชอบเธอเหรอ แล้วทำไมถึงนัดเธอไปกินข้าวด้วย หรือมีแผนการอะไรเหมือนในละครเปรมมิกาแต่งตัวเรียบร้อยมาก ชุดเดรสลูกไม้สีขาวยาวคลุมเข่าเพื่อเป็นการให้เกียรติพ่อแม่เขาล แม้จะไม่ค่อยชอบเท่าไหร่นักก็เถอะ ออกจะหวานไปหน่อยสำหรับเธอ“หนูแคร์~”เสียงของผู้หญิงวัยกลางคนไม่ได้ต่างไปจากตอนแรกที่เจอกัน