บททั้งหมดของ Divorcing My Husband, Marrying His Grumpy Billionaire Uncle: บทที่ 21 - บทที่ 30

“You!!” sigaw niya, muling umalingawngaw sa loob ng store ang matinis na boses ni Violet.Hinarap ko siya at bahagyang napaarko ang isa kong kilay.“Hindi bagay sa isang katulong ang dalawang mamahaling bag na iyan, Evorie. Kahit nadamitan ka pa ng mamahalin at nakaayos ang mukha mo, hindi mo pa rin maitatago ang katotohanang isa ka lang hamak na utusan!” pahiyaw niyang saad, halos mawalan na ng kontrol.Pinasadahan ko siya ng tingin mula ulo hanggang paa bago ko ibinalik ang aking pansin kay Rafael.“Control your mistress, Rafael. Nakakahiya siya,” malamig kong wika bago ako tumalikod at inaya ang mga kasama ko na umalis.Kahit nasa labas na kami ng store, naririnig ko pa rin ang pagwawala ni Violet sa loob. Inaaway niya si Rafael, pati na rin ang mga customer na napagbubuntunan niya ng galit.“Sino ngayon ang praning sa atin, Violet?” may pagngising bulong ko habang tuluyan akong nagpatuloy sa paglalakad.---“Evie!” isang malakas na tawag ang nagpahinto sa aming paglalakad.Nilingo

Rafael“Ano bang problema mo?” hindi ko napigilang tanong kay Violet pagkalabas ko ng kotse. Pabagsak ba naman niyang isinara ang pinto ng sasakyan ko, dahilan para lalong uminit ang ulo ko.“Naiinis ako sa iyo!” asik niya bago padabog na naglakad papasok ng mansiyon.Napailing na lamang ako habang sinusundan siya ng tingin. Hindi ko na lubos maisip kung paano ko susuyuin ang babaeng ito dahil simula pa kanina, mula nang lumabas kami ng store hanggang sa makarating dito, hindi pa rin nawawala ang sama ng loob niya.Hindi naman ganito ang ugali niya dati. She used to be sweet with me, at kahit naiirita siya, nagagawa pa rin niya akong kausapin nang mahinahon. Oo, nag-aaway kami minsan, pero hindi ganito na kahit anong suyo ko ay hindi siya nagpapalambot.Napatingin ako sa cellphone ko nang bigla itong tumunog. Si Mommy, tumatawag.“Nasaan ka?” agad niyang tanong sa kabilang linya nang sagutin ko.“Nasa mansiyon. Kakauwi ko lang,” sagot ko habang napapahilot sa sentido.“Ayos na. Napabu

“That’s too long, Rafael. Gusto ko nang maghiwalay na tayo, kaya sana pirmahan mo na agad ang mga papeles,” walang pag-aalinlangan niyang lintanya. Sa bawat salitang iyon ay para akong tinutusok ng sanlibong karayom sa dibdib.Hindi ko akalain na aabot kami sa ganitong usapan. Hindi ito ang inaasahan ko mula sa kanya.“D-Dahil...” Napalunok ako. Parang may bumabara sa lalamunan ko, pero pinilit kong lunukin iyon para hindi niya mahalata na nasasaktan ako.“Dahil gusto kitang bigyan ng sapat na oras para makapag-isip, Evorie. Pag-isipan mo muna ito nang mabuti. Baka... baka pagsisihan mo lang ang pakikipaghiwalay mo sa akin sa bandang huli,” saad ko, pilit tinatago ang desperasyon sa likod ng matapang kong tono.“Baliw ka ba?” natatawa niyang sagot, isang mapang-uyam na tawa na agad nagpahigpit sa aking panga.“Paano mo nasabing baliw ako?” tanong ko, ramdam ko ang unti-unting pagngalit ng aking ngipin.“Sinong babaeng natauhan na ang babalik pa sa isang basurang lalaking katulad mo?”

Pagkaupo ko, agad ding sumunod si Xander at tumabi sa akin.“Hindi ko matansya ang sukat niya,” aniya sa halos pabulong na tinig.“Pero ang sukat ni Cynthia, na isang beses mo pa lang nakita, ay alam mo kaagad sa isang tingin lang,” sagot ko, bago ko pinaikli ang staff at inilapag iyon sa ibabaw ng babasaging mesa. Pinag-cross ko ang aking mga hita at sumandal sa malambot na sandalan ng three seater sofa.“Hindi pa naman kasi kami nagsisiping ni Adela kahit kailan—kahit tatlong taon na kaming kasal, kaya hindi ko matansya ang sukat niya. Ayaw nga niyang magpahawak sa akin. Kahit lumapit lang ako nang kaunti sa kanya, umiiwas kaagad siya, na para bang may sakit akong nakakahawa,” kuwento niya bago mabigat na nagpakawala ng buntong-hininga.“Hindi talaga kami magkasundo kahit anong gawin kong hakbang para magkalapit kami. Kasalanan ito ng mga magulang namin. Kung hindi kami in-arranged marriage, edi sana hindi niya makikita ang nakakairita kong pagmumukha araw-araw. High blood sa akin a

“Puntahan niyo na po siya, Sir. Baka magkabalikan pa sila kapag hindi mo napigilan. Mukha pa namang labis na kayong tinamaan kay Evorie. Halatang selos na selos ka na riyan,” hirit ni Xander, ramdam ko ang mapanukso niyang ngiti.“Hindi ako nagseselos, Xander,” kontra ko agad gamit ang isang mabigat at mapanganib na boses.“Asus! Halata naman. Tingnan mo nga, Marco, itong boss natin. Todo deny pa samantalang halata namang nanginginig na sa sobrang selos,” tuloy pa niya at mahinang natawa, hindi alintana kung gaano ako kabagsik kapag nagalit.“Oo nga po, Sir Xander. Hindi lang maamin ni Sir na gustong-gusto niya na talaga si Ma’am Evorie. Hindi ko akalain na ang isang mabagsik at masungit na bilyonaryo ay tuluyan nang nahulog sa isang babae,” gatong naman ni Marco. Sabay pa silang natawa sa aking kalagayan.“Kayong dalawa...” Bigla silang natahimik, tila natauhan sa panganib na dala ng aking aura.“Tanggal na kayo sa trabaho,” walang alinlangang anunsyo ko bago ko tinawag si Marjorie u