บททั้งหมดของ Divorcing My Husband, Marrying His Grumpy Billionaire Uncle: บทที่ 11 - บทที่ 20

“Si Alistair na ang bago kong mundo. Sa kanya na ako uuwi at hindi sa iyo,” tuloy ko pa, bago ko dahan-dahang hinaplos ang matikas na panga ni Alistair—isang mapang-akit at mapang-angking kilos na alam kong dudurog sa natitirang pride ni Rafael.“Dito na ang bago kong tahanan... in the arms of the man who truly knows my worth.”“You... you fucking bitch!” mura niya sa akin, ang kanyang mga mata ay nanlilisik sa galit. “Kung kinakailangan na hilahin kita palabas ng silid na ito, gagawin ko... just to snap you out of this delusion of being with my uncle!”Balak niya akong lapitan, isang marahas na hakbang na agad namang sinalubong ng kapangyarihan ni Alistair.Pabagsak niyang inilapag ang dulo ng hawak niyang itim na baston sa marble floor. Ang tunog nito ang siyang nagpahinto kay Rafael.“Don't you dare, Rafael. Kapag itinuloy mo ang balak mo, sa isang pitik lang ng daliri ko ay babagsak ang kompanyang pinaghirapan mong itayo,” may awtoridad niyang wika, gamit ang boses na mababa nguni

Nang tuluyan silang makaalis, doon ko naramdaman ang matinding panghihina. Hindi ko napigilan ang mapatingala at makailang ulit na magpakawala ng mabibigat na buntong-hininga, tila ba doon lamang tuluyang nakawala ang hangin na matagal kong ikinulong sa aking dibdib habang kaharap ang mga taksil.Napatingin ako sa palad ni Alistair. Marahan iyong gumalaw at gumapang pababa sa hita ko, dahilan para makaramdam ako ng matinding kilabot sa banayad ngunit may intensyon niyang paghaplos.Seryoso ang kanyang ekspresyon habang mas lalo pang bumababa ang kanyang kamay, at walang pag-aalinlangang ipinasok niya iyon sa ilalim ng aking silk skirt. Ang mainit niyang palad ay dumampi sa hubad kong balat.“You handled them well, Eve,” aniya, bahagyang naging malat ang kanyang boses nang mapahinto ang kanyang kamay sa marahang pagpisil sa aking hita.Napahilig ang kanyang ulo sa aking direksyon.“But remember, in this game, you don’t just break their hearts... you take their breath away until they fo

Ydrael AlistairNarinig ko ang marahang paglapat ng pinto ng master bedroom. Sa bawat pag-tap ng gamit kong baston sa marble floor, unti-unting nagbago ang ihip ng hangin sa paligid ko.Mula sa malambot kong mukha na ipinakita ko kay Evorie, bumalik ang nakasanayan kong eksemosyon: malamig, matalim, at tila ba walang anumang bakas ng emosyon.“Sir, handa na po ang sasakyan. Papunta na rin si Attorney Baltazar sa Vanderbilt Headquarters para sa final documentation ng settlement,” ulat ni Marco sa seryosong tono nang katagpuin niya ako sa malawak na hallway ng penthouse.Bahagya akong tumango at magkasabay kaming naglakad.Sinalubong ako ng iba ko pang mga tauhan sa labas ng unit at nagpatuloy kami sa paglalakad patungo sa pribadong elevator.Habang naglalakad, muling naglaro sa isip ko ang nangyaring mainit na komprontasyon kanina. Ang halatang takot sa boses ng dalawang iyon at ang panginginig ng kanilang maruming pride.Sa halip na makaramdam ng awa, mas lalo lamang nagniningas ang g

RafaelNakatitig pa rin ako sa hawak kong folder habang nakaupo sa loob ng kotse ko, matiyagang naghihintay sa labas ng isang luxury boutique para kay Violet. Dumaan kami rito dahil may kailangan daw siyang bilhin na hindi na maaaring ipagpaliban.Napatingala ako saglit at napahilot sa aking batok. Hanggang ngayon ay dama ko pa rin ang kakaibang bigat sa dibdib ko, na para bang may mabigat na bagay na nakadagan doon. Hindi ko akalain na magagawa ni Evorie na isampal sa akin ang diborsiyo. Mas masakit pa, nagawa pa niyang makahanap ng kakampi sa katauhan ni Uncle Ydrael.Paano niya kaya nakumbinsi nang ganoon kadali ang bugnuting bulag na iyon?Makailang ulit akong napailing habang pilit na inaalis sa isip ang imahe ng kanyang matapang na mukha kanina. Alam kong mahal pa rin ako ni Evorie. Baliw sa akin ang babaeng iyon simula pa noong mga bata pa lamang kami.Mahilig siyang magpapansin sa akin noon, kaya naniniwala akong bahagi lamang ito ng marumi niyang laro upang muli kong maibalin

“Ayaw kong pakawalan ang mga bag na ito. Masakit ang ulo ko kaya kailangan ko ng bagong gamit para gumaan ang pakiramdam ko!” giit pa niya.“Ako na ang magbabayad.”Isang pamilyar na tinig ang bumasag sa aming pagtatalo, dahilan para sabay kaming mapalingon ni Violet.Napasinghap ako at tuluyang natigilan. Mula sa kanyang magandang mukha na lalong pinatingkad ng tamang timpla ng makeup, hanggang sa maayos na pagkaka-style ng kanyang buhok, ay tila isang ibang tao ang nasa harap ko.Napansin ko ang suot niyang mamahaling diamond stud earrings na kumikinang sa ilalim ng mga ilaw ng boutique. May suot din siyang limited edition na kwintas na bumagay nang husto sa kanyang porselanang balat.Dahan-dahan kong ibinaba ang aking paningin sa suot niyang dress na hapit na hapit sa kanyang makurbang katawan, hanggang sa tuluyang sumayad ang aking tingin sa kanyang mga sapatos.Iyon ang sapatos na pinag-awayan namin ni Violet noon. Iyon ang gusto niyang iregalo ko sa kanya noong anniversary namin