ตอนที่ 2 ชอบของปลอมขนาดนั้นเลย?

มู่หรงจิ่ง เอื้อมมือไปคว้าสิ่งนั้นขึ้นมา พอมันมาวางแหมะอยู่บนฝ่ามือ เขาก็แทบอยากจะควักลูกตาตัวเองทิ้งเมื่อเห็นว่ามันคือ "เซ็กซ์ทอย" รูปจู๋ปลอมที่ดูสมจริงจนน่าตกใจ

แม่งเอ๊ย! เมื่อกี้เขาเกือบหลงนึกว่าเสิ่นชิงแอบฆ่าผู้ชายหมกห้อง แล้วตัดไอ้เจี๊ยวมาเก็บสะสมไว้ใต้หมอนเสียอีก ทำเอาเขารู้สึกเสียวสันหลังวูบจนส่วนนั้นของเขาแอบหดตัวลงไปนิดนึงเลยทีเดียว

"ของฉันนะ..."

เสิ่นชิงพึมพำเสียงอ้อแอ้ ยื่นมือไปแย่งเจ้าจู๋ปลอมนั่นมากอดแนบแก้มแล้วเอียงคอหลับต่ออย่างหน้าตาเฉย

แต่หลับปุ๋ยไปได้ไม่ถึงสองวินาที เธอก็เริ่มขยับตัวยุกยิกอย่างรำคาญ คงเพราะอยากจะพลิกตัวแต่ถูกมู่หรงจิ่งทับเอาไว้จนขยับไม่ได้ สุดท้ายเธอก็แค่บิดตัวไปมาสองทีแล้วก็นิ่งไป

ตอนที่เสิ่นชิงแย่งของปลอมนั่นไป ไม่รู้ว่านิ้วเธอไปโดนปุ่มไหนเข้า ตอนนี้ไอ้เจ้าโลกจำลองนั่นเลยกำลังสั่น "ครืดๆๆ" อยู่ข้างแก้มเธอไม่หยุด

ส่วนหัวยางที่ทำเลียนแบบของจริงกำลังหมุนวนสั่นสะเทือน โชว์เส้นเอ็นปูดโปนที่ดูสมจริงจนน่าขนลุก แถมส่วนล่างยังมี "ลิ้นจำลอง" เล็ก ๆ คอยขยับขึ้นลงถูไถไปกับง่ามนิ้วของเสิ่นชิง... ดูแล้วเป็นภาพที่อีโรติกชะมัด

สมองของมู่หรงจิ่งตอนนี้เหมือนมีระเบิดปรมาณูลงตูมใหญ่ เขามองเสิ่นชิงด้วยอาการอึ้งกิมกี่

เขาไม่เคยรู้เลยว่า ปกติเธอซ่อนของแบบนี้ไว้ในบ้านด้วย!

นี่ปกติเธอใช้ไอ้นี่ช่วยตัวเองเพื่อระบายอารมณ์งั้นเหรอ?

แค่จินตนาการภาพเธอนอนอยู่บนเตียง แยกขาเรียวสวยออกแล้วโก่งสะโพกรับเอาเจ้าโลกปลอมนี่เข้าไปในร่องรักสีหวานทีละนิด... เขาก็รู้สึกร้อนรุ่มไปทั้งตัวแล้ว

ของพรรค์นี้มันจะไปสู้ "ของจริง" ได้ยังไง! ในเมื่อตอนนี้เธอมีเขาที่เป็นสามีอยู่ตรงนี้ทั้งคน เขาไม่มีวันปล่อยให้เธอต้องเล่นสนุกอยู่คนเดียวแน่ ๆ

มู่หรงจิ่งยื่นมือไปแย่งแท่งยางนั่นมาอีกรอบแล้วขว้างทิ้งไปข้าง ๆ พอเห็นเสิ่นชิงทำท่าจะตะเกียกตะกายไปคว้าคืน เขาก็รวบข้อมือเธอไว้เหนือหัวแล้วกดร่างเธอไว้ทันที

มืออีกข้างของเขาล้วงลงต่ำ แทรกเข้าไปกลางหว่างขาที่สวมยีนส์อยู่ แล้วกดทับลงบนเนินเนื้อสาวพลางขยี้เน้นหนักอย่างรุนแรง

ความเจ็บจากการถูกกดทับทำให้เสิ่นชิงเริ่มมีสติคืนมานิดนึง

ดวงตาที่พร่าเบลอเพราะฤทธิ์เหล้าเริ่มโฟกัสได้บ้าง เมื่อเห็นผู้ชายร่างยักษ์คร่อมอยู่บนตัว ความตื่นตระหนกก็พุ่งพล่านขึ้นมาทันที

"คุณเป็นใคร! ปล่อยนะ! ช่วยด้วย... ช่วย..."

เสิ่นชิงพยายามดิ้นรน แต่ข้อมือถูกพันธนาการไว้แน่น แม้แต่เข่าที่เกยอยู่ขอบเตียงก็ถูกขาของมู่หรงจิ่งกดทับไว้ ไม่ว่าเธอจะพยายามบิดตัวหรือยกขาถีบแค่ไหน ก็ไม่มีทางหนีรอดไปได้เลย

มู่หรงจิ่งเห็นท่าทางหวาดกลัวของเธอก็เริ่มลนลานขึ้นมาบ้าง

เชี่ยแล้ว... นี่เขารู้สึกเหมือนตัวเองกำลังสวมบทโจรบุกปล้นสวาทจริง ๆ เลยแฮะ ถ้าขืนเธอตะโกนจนเพื่อนบ้านแห่มาดูคงไม่ดีแน่!

"ชู่ว... อย่าร้องสิ ผมเป็นสามีคุณนะ เป็นสามีไง"

มู่หรงจิ่งพยายามปลอบให้เธอใจเย็นลง เขาโน้มตัวลงไปหมายจะจูบเพื่อปิดปากไม่ให้เธอส่งเสียงขอความช่วยเหลือ

แต่เพียงแค่ลิ้นของเขาแตะริมฝีปากเธอ วินาทีต่อมา... กรับ! เธอก็ฝังเข็มขัดจามลงบนลิ้นเขาอย่างจังจนเขาครางฮือออกมาด้วยความเจ็บปวด

เสิ่นชิงอาศัยจังหวะที่มู่หรงจิ่งชะงักไปเพราะความเจ็บ รวบรวมแรงผลักเขาออกแล้วรีบคลานหนีไปอีกฝั่งของเตียง

แต่คลานไปได้ไม่กี่เซนติเมตร ก็ถูกมู่หรงจิ่งคว้าข้อเท้าลากกลับมาที่ขอบเตียงเหมือนเดิมจนสะโพกครึ่งหนึ่งของเธอแทบจะลอยคว้าง

หว่างขาของเธอชนเข้ากับขาของเขาอย่างจัง ท่าทางในตอนนี้ทั้งล่อแหลมและชวนให้รู้สึกอับอายสุด ๆ

เมื่อกี้ถูกกัดไปทีนึง จะบอกว่ามู่หรงจิ่งไม่โกรธเลยก็คงโกหก ยัยนี่ฟันคมชะมัดกัดเอาเขาลิ้นชาไปหมด

ทว่าพอสายตาประสานเข้ากับใบหน้าของเสิ่นชิง ไฟโทสะก็มอดลงทันที เขาไม่กล้าแม้แต่จะสบถออกมาแรง ๆ เพราะกลัวจะทำให้เธอขวัญเสียจนร้องไห้โยเยไปมากกว่านี้

มู่หรงจิ่งไม่แน่ใจว่าเธอช็อกจนเอ๋อไปแล้วหรือเปล่า เพราะตอนนี้เธอเอาแต่นอนนิ่งมองเขาด้วยดวงตาคลอน้ำตาอย่างหวาดหวั่น จนเขาไม่กล้าขยับตัวสุ่มสี่สุ่มห้าเพราะกลัวจะไปกระตุ้นเธอเข้าอีก

เสิ่นชิงไม่ได้เอ๋อ... เธอแค่เมาค้างจนโลกหมุน

ตอนนี้เธอมองไปทางไหนก็เห็นทุกอย่างหมุนติ้ว สมองที่ถูกแอลกอฮอล์เล่นงานทำให้เธอรู้สึกเหมือนกำลังเต้นบัลเลต์หมุนตัวไม่หยุด เธอต้องการเวลาพักหายใจสักหน่อย

บรรยากาศในห้องเงียบเชียบอย่างประหลาด มีเพียงเสียงสั่น "หึ่งๆ" ที่น่ารำคาญดังมาจากด้านข้าง

เสิ่นชิงมองตามเสียงไป แล้วก็ต้องตาค้างเมื่อเห็นว่าข้าง ๆ กระเป๋าของเธอ "ผัวปลอม" ที่คอยอยู่เป็นเพื่อนเธอในคืนอันเงียบเหงา กำลังสั่นสะเทือนอยู่บนผ้าปูเตียงอย่างเมามัน

เสิ่นชิง: "......"

ไม่รู้ทำไม ทั้งที่เมาอยู่ แต่สายตาในตอนนี้กลับมองเห็นภาพตรงหน้าได้ชัดเจนเหลือเกิน...

มู่หรงจิ่งลอบสังเกตท่าทางของเธออยู่ตลอด เมื่อเห็นเธอหันไปมองเจ้าโลกปลอมที่เขาโยนทิ้งไว้ สายตาของเธอก็เหลือบไปเห็นกระเป๋าที่เปิดอ้าอยู่ ซึ่งมี "ใบทะเบียนสมรส" โผล่ออกมาให้เห็นรำไร

เขากำลังจะเอื้อมมือไปหยิบ แต่เสิ่นชิงไวกว่า เธอบิดตัวพุ่งเข้าใส่กระเป๋าทันที

ขาที่อ้าออกอยู่แล้วยันเข้าที่หน้าขาของมู่หรงจิ่งจนเขาเสียหลักพุ่งลงไปทับบนตัวเธออีกรอบ

จังหวะที่มู่หรงจิ่งหมอบทับตัวเสิ่นชิง มือข้างหนึ่งของเขาหยิบใบทะเบียนสมรสออกมา ส่วนมือสองข้างของเสิ่นชิงก็ตะครุบเจ้าโลกปลอมนั่นไว้แน่น... บรรยากาศตอนนี้มีเครื่องหมายคำถามตัวเบ้อเริ่มลอยอยู่บนหัวของมู่หรงจิ่ง

เสิ่นชิง: "......"

วันนี้มันเป็นวันที่น่าอัปยศและเสียหน้าที่สุดในชีวิตของเธอเลย!

นอกจากจะถูกแม่บังคับให้แต่งงานแบบไร้สติแล้ว ตอนนี้เธอยังถูกชายแปลกหน้าที่ดูเหมือนโจรข่มขืนมาเห็น "อุปกรณ์สยิว" ของเธออีก!

เออ... เมื่อกี้เธอคิดอะไรอยู่เนี่ย! แทนที่จะคว้าโทรศัพท์แจ้งตำรวจ ดันห่วงศักดิ์ศรีจะรีบซ่อนไอ้เจ้าโลกปลอมนั่นก่อนทำไม!

เสิ่นชิงอยากจะเอาหัวมุดแผ่นดินหนี เมื่อเห็นสายตามีเลศนัยของมู่หรงจิ่งที่มองมาเหมือนจะบอกว่า "ที่แท้คุณก็ความต้องการสูงและลามกขนาดนี้เลยเหรอ" เธออยากจะสลบไปให้รู้แล้วรู้รอดตอนนี้เลย

มู่หรงจิ่งเองก็คาดไม่ถึงเหมือนกันว่าเสิ่นชิงจะรักไอ้เจ้าโลกปลอมนี่ขนาดนี้ มันทำให้เขารู้สึกว่าศักดิ์ศรีความเป็นสามีถูกเหยียดหยามอย่างรุนแรง

เขาคลี่ใบทะเบียนสมรสออกต่อหน้าเธอ แล้วควักอีกเล่มออกมาจากกระเป๋ากางเกงตัวเอง "ดูให้ชัด ๆ ว่าผมใช่สามีที่ถูกต้องตามกฎหมายของคุณไหม คุณเป็นคนลากผมเข้าไปจดทะเบียนเองกับมือนวันนี้"

เขาอัดใบทะเบียนสมรสใส่มือเสิ่นชิง แล้วกระชากไอ้เจ้าโลกปลอมนั่นออกมา ปิดสวิตช์ และโยนมันเข้าไปในลิ้นชักหัวเตียงอย่างรวดเร็ว

เสิ่นชิงมองใบทะเบียนสมรสสลับไปมาระหว่างรูปในบัตรกับหน้าของมู่หรงจิ่งที่ตอนนี้กำลังคลายหัวเข็มขัดออก หลังจากเทียบดูหลายรอบเธอก็เริ่มแน่ใจ... เออแฮะ ผัวเธอจริง ๆ ด้วย

แต่... เขามาอยู่ในบ้านเธอได้ยังไง?

จำได้ว่าจดทะเบียนเสร็จก็แค่แลกเบอร์กันแล้วก็แยกย้ายไปคนละทางนี่นา

และตอนนี้เธอก็เพิ่งจะรู้ว่าเขาชื่อ มู่หรงจิ่ง

ชื่อดูคุ้นหูพิกล หรืออาจจะเพราะเป็นชื่อที่โหลมั้ง...

เสิ่นชิงถือใบทะเบียนสมรสไว้แน่น แล้วค่อย ๆ ก้มหน้าลง

เธอคิดอะไรไม่ออกแล้ว หัวมันหมุนไปหมด เมื่อกี้พยายามเพ่งอ่านชื่อในใบทะเบียนจนสมองแทบระเบิด ตอนนี้มันทั้งเวียนหัวและคลื่นไส้ไปหมด...

มู่หรงจิ่งเห็นเธอนอนฟุบแน่นิ่งไปบนเตียง ไม่ได้กรีดร้องโวยวายเหมือนตอนแรก ก็พอจะเดาได้ว่าเธอคงยอมรับในตัวตนของเขาแล้ว

เขามองดูบั้นท้ายกลมมนที่สวมยีนส์รัดรูปเน้นสัดส่วนของเธอพลางจินตนาการไปไกล... ขาเรียว ๆ คู่นี้จะมีแรงเกี่ยวเอวเขาไว้ไหมนะ ดูบอบบางขนาดนี้กลัวว่าถ้าเขาออกแรงนิดเดียวขาเธอจะหักเสียก่อน

มู่หรงจิ่งก้าวขึ้นไปบนเตียง แล้วฟาดลงบนบั้นท้ายงามงอนนั่นทีนึงเป็นการทำโทษ

"ทีนี้ชัดเจนหรือยังว่าผมเป็นใคร?"

เสียงที่รอดไรฟันดังขึ้นที่ข้างหู เสิ่นชิงเอื้อมมือไปลูบก้นตัวเองปอย ๆ แล้วหันมาจ้องเขาอย่างโกรธจัด

แต่ยังไม่ทันจะได้เห็นหน้าเขาชัด ความรู้สึกเย็นวาบก็แล่นจากบั้นเอวลงไปข้างล่าง กางเกงยีนส์พร้อมกับกางเกงในตัวจิ๋วถูกมู่หรงจิ่งรูดลงไปกองอยู่ข้างล่างในพริบตา เผยให้เห็นร่องรอยความเปียกชื้นที่ซึมออกมาจากร่องรัก... กระแทกเข้าสู่สายตาของเขาอย่างจัง!

..