All Chapters of The Billionaire's Broken Vow : Chapter 81 - Chapter 90

POV: Evelina Faith CartierHindi ko alam kung bakit ganoon kabigat ang pakiramdam ko nang gabing iyon.Nasa loob ako ng kotse, tahimik na nakatingin sa mga ilaw ng lungsod habang dumadaan kami sa mga gusali. Sa tabi ko ay si Kondrad. Tahimik din siya.Something was wrong.Ramdam ko iyon sa paraan ng pagkakahawak niya sa phone niya at sa paulit-ulit niyang pagtingin sa screen.“May problema ba?” tanong ko.Hindi siya agad sumagot.“No.”Isang salita lamang.Pero alam kong nagsisinungaling siya.Matagal ko nang kilala si Kondrad. Kapag may tinatago siya, nagiging tahimik siya. Kapag may bagay na ayaw niyang sabihin, mas lalo siyang nagiging protective.“It's Angelica, isn't it?”Napalingon siya sa akin.At sa isang segundo, nakita ko ang sagot sa kanyang mga mata.“Yes.”Napahinga ako nang malalim.I thought Angelica was finally out of our lives.But apparently, I was wrong.POV: Kondrad Alexander FordNasa kamay ko ang isang folder na ilang oras kong ayaw buksan.Hindi ko alam kung bak

POV: EVELINA FAITH CARTIERTahimik ang buong hallway nang huminto ako sa harap ng pintuan.Ilang segundo akong nakatitig dito habang mahigpit na nakakuyom ang kamay ko.Dati, kapag natatakot ako, tumatakbo ako.Kapag nasasaktan ako, lumalayo ako.Kapag nararamdaman kong bumabalik na naman ang lahat ng sakit, pinipili kong mawala kaysa harapin ang dahilan kung bakit ako nasasaktan.Pero ngayon…Hindi na.Huminga ako nang malalim.“I won't run anymore.”Pagkasabi ko noon, unti-unting bumukas ang pinto.Nandoon si Kondrad.Nakatayo siya sa harapan ko, tahimik, seryoso, at parang ilang taon niyang hinintay ang sandaling ito.His eyes met mine.At sa isang iglap, bumalik lahat.Ang mga masasayang araw.Ang mga away.Ang mga pangakong hindi natupad.Ang gabing iniwan ko siya.At ang anak naming naging dahilan kung bakit muli kaming nagkita.“Evelina…”Hindi ko siya hinayaang magsalita.“Don't.”Napatingin siya sa akin.“I’m not here to run.”Lumapit siya nang isang hakbang.Napaatras sana a

POV: EVELINA FAITH CARTIER Tahimik ang buong kuwarto. Pero sa loob ng isip ko, parang may bagyong hindi matapos-tapos. Nakatayo ako sa harap ni Kondrad, ilang hakbang lang ang pagitan namin. Ang lalaking minsan kong minahal nang buong-buo. Ang lalaking minsan kong pinaniwalaang magiging tahanan ko. Ngayon, siya rin ang taong pinakamaraming sugat na iniwan sa akin. “Tell me everything,” mahina kong sabi. Hindi siya sumagot agad. Nakatingin lang siya sa akin. At sa mga mata niya, nakita ko ang parehong lalaki na minahal ko noon. Pero mas pagod. Mas tahimik. Mas maraming pagsisisi. “Evelina…” “Don't call my name like that.” Napayuko siya. “Every time you say my name that way, I remember everything.” Ang mga sandaling masaya kami. Ang mga pangakong binitawan niya. Ang mga araw na pinaniwala niya akong ako lang. At ang araw na nawala ang lahat. Lumapit siya nang isang hakbang. Napaatras ako. “Please.” “Don't.” Huminto siya. Ramdam ko ang init ng presensya niya kah

EVELINA'S POVTahimik ang gabi.Nasa balcony ako habang nakatanaw sa mga ilaw ng lungsod. Ang malamig na hangin ay dumadampi sa aking balat, pero mas malamig pa rin ang takot na matagal ko nang dala.Hindi ko alam kung paano muling magtitiwala.After everything that happened between us, I learned that promises could be beautiful when spoken—but painful when broken.Narinig ko ang pagbukas ng pinto sa likuran ko.Hindi na ako kailangang lumingon.Alam kong siya iyon.“Evelina.”Napapikit ako.Kondrad.Lumapit siya nang dahan-dahan. Hindi tulad noon na lagi niyang gustong kontrolin ang lahat. This time, he stopped a few steps away from me.“I won't force you,” sabi niya.Tumingin ako sa kanya.“Then what do you want?”His eyes stayed on mine.“To prove that I'm not the same man you left.”Napangiti ako nang mapait.“Words again?”Umiling siya.“No. Actions.”Tahimik akong tumingin sa kanya.He reached for my hand, but he stopped before touching me.Hinayaan niyang ako ang magdesisyon.A

POV: EVELINA FAITH CARTIERTahimik ang gabi.Nasa balcony ako ng hotel habang nakatingin sa mga ilaw ng lungsod. Ang malamig na hangin ay dumadampi sa aking balat, pero mas malamig pa rin ang pakiramdam sa loob ng dibdib ko.I knew my choice.At kahit mahirap sabihin, alam kong si Kondrad ang taong hindi ko kayang tuluyang mawala.Hindi dahil nakalimutan ko ang lahat ng sakit.Hindi dahil naging madali ang pagpapatawad.But because somewhere between the pain, anger, and memories, there was still love.Narinig ko ang pagbukas ng pinto sa likuran ko.“Evelina.”Boses ni Kondrad.Hindi ako agad lumingon.“Why are you here?”“Because I wanted to see you.”Napapikit ako.I could feel his presence behind me. Malapit. Familiar. Dangerous to my heart.Lumapit siya, pero hindi niya ako hinawakan.“Are you sure about your decision?”Huminga ako nang malalim.“Yes.”Tahimik siya.“Even after everything?”I turned around.“Even after everything.”Nagtagpo ang mga mata namin.For a moment, walang