All Chapters of The Billionaire's Broken Vow : Chapter 41 - Chapter 50

Hindi ko agad binuksan ang pinto.Nakatayo lang ako sa gitna ng hotel room habang nakatitig sa maliit na bilog na salamin sa pinto. Nakikita ko roon ang lalaki sa kabilang bahagi.Siya.Kondrad Alexander Ford.For years, pinilit kong kalimutan ang mukha niya. Pinilit kong burahin sa isip ko ang boses niya, ang mga mata niyang dati kong hinahanap, at ang paraan ng pagtawag niya sa pangalan ko na para bang ako lang ang taong mahalaga sa mundo niya.Pero isang segundo lang.Isang tingin lang sa kanyang silhouette.Bumalik lahat.The memories I tried to bury came rushing back.“Open the door, Evelina.”Napapikit ako.Mababa pa rin ang boses niya. Mas malalim lang ngayon. Mas seryoso.Humawak ako sa doorknob pero hindi ko agad ito binuksan.“Why are you here?” tanong ko, kahit alam kong maririnig niya.“Because I know you're there.”Napahawak ako sa dibdib ko.Ang lakas ng tibok ng puso ko.I hated that my body still remembered him even when my mind had spent years trying to forget.I fina

EVELINA'S POV Hindi ko alam kung bakit parang biglang naging mabigat ang hangin nang makita ko siyang muli. Kondrad Alexander Ford. The man I once loved. The man I once trusted. At ang parehong lalaking dahilan kung bakit natutunan kong huwag basta-basta ibigay ang buong puso ko sa isang tao. Nakatayo siya sa harap ko, tahimik, seryoso, pero hindi ko maiwasang mapansin ang mga matang dati kong minahal. For a few seconds, everything around me disappeared. Parang bumalik ako sa nakaraan. Sa mga araw na nakangiti siya sa akin. Sa mga gabing hindi kami nauubusan ng pag-uusapan. Sa mga pangakong akala ko ay hindi kailanman masisira. And for one tiny moment… I was happy. Masaya akong makita siya. Hindi ko alam kung bakit. Siguro dahil kahit gaano ko katagal sinubukang kalimutan ang taong iyon, may maliit na bahagi pa rin ng puso ko na hindi niya tuluyang iniwan. Pero agad kong pinatay ang damdaming iyon. No. Hindi na ako puwedeng bumalik sa ganoong sitw

POV: Evelina Faith Cartier Tahimik ang buong hallway ng hotel. Nakatayo ako sa harap ni Kondrad habang pilit kong pinipigilan ang sarili kong manginig. Ilang taon ko siyang iniwasan. Ilang taon kong sinubukang kalimutan ang mga mata, boses, at paraan ng pagtingin niya sa akin. Pero he was standing right in front of me again. Pareho pa rin ang presensya niya. Cold. Confident. Powerful. Pero may kakaibang lungkot sa mga mata niya na hindi ko kayang ipaliwanag. “Bakit?” Iyon lamang ang nasabi ko. Hindi siya sumagot. Napahigpit ang hawak ko sa gilid ng damit ko. “Bakit mo ako hinanap?” Tahimik pa rin siya. “After all these years, Kondrad… bakit?” Tumingin siya sa akin nang diretso. “I needed to see you.” Napatawa ako nang mahina, pero walang saya roon. “That's not an answer.” “I know.” “Then give me the real one.” Humakbang siya palapit. Napaatras ako. Agad siyang tumigil. “I'm not here to hurt you, Evelina.” “Pero nasaktan mo na ako noon.” Napayuko siya. Alam ko

POV: Evelina Faith Cartier Tahimik ang coffee shop nang gabing iyon. Halos lahat ng tao ay abala sa kani-kanilang buhay, habang ako naman ay nakaupo sa isang sulok, hawak ang tasa ng kape na matagal ko nang hindi iniinom. Hindi ko alam kung bakit ako pumayag na makipagkita kay Kendrew. Maybe because I knew there was something he wanted to tell me. At tama nga ako. “Evelina.” Napatingin ako sa kanya. His expression was unusually serious. “May kailangan akong sabihin sa'yo.” Napabuntong-hininga ako. “About Kondrad?” Tumahimik siya. That silence was already an answer. “Please, Kendrew. Ayoko nang bumalik sa mga bagay na pilit kong kinakalimutan.” “I know.” He leaned closer. “Pero kailangan mong malaman ito bago ka muling magtiwala sa kanya.” Napakunot-noo ako. “Bakit?” “Kasi hindi lahat ng ginagawa ni Kondrad ay sinasabi niya sa'yo.” Nanlamig ang kamay ko. I remembered the past. The calls. The messages. Angelica. The lies. At ang gabing pinili kong umalis sa buh

POV: EVELINA FAITH CARTIER Hindi ko alam kung bakit hanggang ngayon ay hindi pa rin mawala sa isip ko ang mga sinabi ni Kendrew. "Hindi lahat ng dahilan kung bakit kayo naghiwalay ay sinabi sa'yo ni Kondrad." Paulit-ulit iyong bumabalik sa utak ko. Nasa loob ako ng maliit na café malapit sa apartment ko. Tahimik ang paligid, pero sa loob ng isip ko ay parang may nagwawala. I stirred my coffee slowly, staring at the dark liquid. May parte sa akin na ayaw nang malaman ang nakaraan. Pero may isa pang bahagi ng puso ko na gustong malaman ang totoo. Kung may itinago sa akin si Kondrad, gaano kalaki ang bagay na iyon? At bakit kailangan niya itong itago? Kinuha ko ang cellphone ko nang biglang may pumasok na message mula sa isang unknown number. “If you really want to know what happened years ago, go to the old Ford residence. Ask about the night of the accident.” Nanlamig ang kamay ko. Accident? Anong accident? Agad akong tumayo. Hindi ko alam kung tama ba an