"เป็นอะไรหรือเปล่าครับ กลัวผมหรือเปล่า" เขาหันมาจ้องที่หน้าของฉันและเอ่ยถามพร้อมกับอมยิ้ม ใบหน้าของฉันแดงออกร้อนวูบวาบเพราะใบหน้าของเขาอยู่ใกล้ใบหน้าของฉันมากเกินไปดวงตาของฉันเป็นประกายวิบวับอย่างตื่นเต้นเมื่อเห็นเขาให้ความสนใจกับฉันแบบนี้"ปะ...เปล่าค่ะ" ฉันรีบหลบสายตาในทันทีแต่เขากลับยังคงจ้องมองอยู่แบบนั้นแถมยังแสยะยิ้มอีกด้วยรอยยิ้มเจ้ากรรมดันเผยออกมาเขาต้องรู้แน่นอนว่าฉันเขินเขาอยู่"อ่อ นึกว่ากลัวที่ผมชอบดุพนักงานที่จริงผมใจดีนะ"เขาดึงหน้ากลับไปที่เดิมก่อนจะเอ่ยพูดและทำหน้าจริงจังก้มลงเซ็นเอกสารฉันก็ได้แต่ยิ้มแห้งไม่ได้ตอบอะไรยังคงฟอร์มเป็นผู้หญิงนิ่งเงียบไม่มีความรู้สึกเหมือนเดิม เขานั่งเซ็นเอกสารอยู่สักพักก็ลุกขึ้นเดินไปหยิบเอกสารบางอย่างมานั่งเซ็นและทิ้งเอกสารที่ฉันเอามาไว้ ฉันได้แต่นั่งมองดูไม่กล้าทักท้วงอะไร"พี่นาครับผมขอกาแฟแก้วหนึ่งและก็โกโก้เย็นแก้วหนึ่งครับ" เขาหยิบโทรศัพท์ในบริษัทโทรหาแม่บ้านก่อนจะเอ่ยสั่งฉันได้แต่นั่งงงว่าเขาทำอะไรของเขาไม่รีบเซ็นเอกสารให้ฉันให้เสร็จยังมีน่ามาใจเย็นเซ็นเอกสารอีก"แต่คุณวิทคะเราไม่มีโกโก้นะคะ" เสียงปลายสายเอ่ยตอบกลับเพราะปกติที่บริษั
ปรับปรุงล่าสุด : 2026-04-07
