All Chapters of Yakap sa Magdamag (SSPG R-18+): Chapter 291 - Chapter 300

POV: LeilaDalawang araw na ang nakalilipas mula nang umalis si Ephraim patungong Pilipinas, ngunit hanggang ngayon ay wala pa rin akong natatanggap na kahit isang text o tawag mula sa kanya. Nakatitig ako sa screen ng aking cellphone, paulit-ulit na nire-refresh ang aming chat log, umaasang magbabago ang status nito mula sa offline patungong active ngayon. Subalit nanatili itong blangko."Hindi ka pa rin ba niya tinatawagan, Leila?"Napalingon ako sa aking likuran. Si Jeremiah, dahan-dahang lumapit sa akin hawak ang isang baso ng juice. Kasunod niya si Lionel. Nakaupo kami ngayon sa buhanginan sa tapat ng aming villa, pinapanood ang dahan-dahang paglubog ng araw na dati ay magkasama naming pinagmamasdan ni Ephraim."Wala pa rin, Jeremiah," malungkot kong sagot, pilit na itinago ang panginginig ng aking boses. "Nag-aalala na ako nang husto. Ang sabi niya sa akin bago siya sumakay ng sasakyan ng resort, mag-te-text siya agad pagkalapag na pagkalapag ng eroplano niya sa Maynila. Pero d

Habang pilit kong pinatatahimik ang aking sarili sa piling ni Chantal, isang pamilyar na boses ang bumasag sa seryosong katahimikan ng gabi. Si Eli, ang kapatid ni Jeremiah na kanina pa tahimik na nakikinig sa isang tabi habang pinapanood ang mga nakataling espiya, ay humakbang papalapit sa aming tabi .Seryoso ang kanyang mukha, at ang kanyang mga mata ay may kakaibang talas na bihirang makita sa kanya. Humarap siya sa kanyang kapatid na si Jeremiah."Jeremiah, sa tingin ko... ito na ang tamang oras para tanggapin natin ang katotohanan," panimula ni Eli, ang kanyang boses ay malalim at may dalang pait. "Hindi siguro tama na ipinaubaya natin noon ang pamamalakad ng buong negosyo ng ating maternal family sa mga magulang ni Ephraim."Napatitig si Jeremiah sa kanyang kapatid. "Eli, alam mo ang naging usapan natin noon matapos pumanaw ang mga magulang natin. Mas pinili nating lumayo dahil ayaw nating makisawsaw sa gulo ng yaman—""At tingnan mo kung anong nangyari dahil sa pag-iwas natin!

"Ngunit hindi lang natin basta babawiin si Ephraim," mariing singit ni Jeremiah, habang ang kanyang mukha ay nagpapakita ng matinding galit. "Kung kukunin lang natin si Ephraim, gagawa at gagawa pa rin ng paraan ang tito ko na si Isaiah—na ama ni Ephraim—at ang asawa nito para guluhin ang buhay ninyo. Kailangan natin silang pilayan nang tuluyan. Kailangan nating bawiin ang lahat ng kapangyarihan at kayamanan ng pamilya Delgado na matagal na nating ipinaubaya sa kanila."Inilapit ni Eli ang mga dokumento sa akin. "Leila, tingnan mo ang mga kontratang ito. Ang shares ng Delgado Group ay orihinal na hinati ni Lolo George sa dalawa, kay Mama, at kay Tito Isaiah. Dahil bata pa kami noong namayapa ang mga magulang nina Mama at tito, wala pa kaming pakialam sa lahat. Subalit dahil sa sariling yaman ng aming namayapang ama, na anak ni Lolo George, hindi na kami nakialam sa kabilang kumpanya. Noong namayapa si Mama, gumawa ng special Power of Attorney si Lolo, upang ipamahala kina tito Isaiah a

Tumingin ako sa labas ng bintana ng aking law firm. Unti-unti nang nagliliwanag ang kalangitan ng Maynila. Ngayon ay Biyernes na—isang araw na lang bago ang nakatakdang kasal ni Ephraim sa hotel sa BGC."Ngayong nasa atin na ang lahat ng legal na papeles, anong susunod nating hakbang, Jeremiah?" tanong ko habang inaayos ang mga folder.Humarap sa akin si Jeremiah, may hawak na kopya ng imbitasyon sa kasal na nakuha rin ni Alicia. "Ngayong araw, hahayaan muna nating isipin ng Tita at ni Tito Isaiah na nagtatagumpay sila. Hahayaan nating magpatuloy ang paghahanda para sa kasal bukas. Gusto kong nandoon ang lahat ng kanilang mga business partners, ang media, at ang buong alta-sosyedad ng Pilipinas.""Gusto mo silang mapahiya sa harap ng lahat," sabi ko."Hindi lang basta mapahiya, Leila," mariing sagot ni Jeremiah. "Gusto kong maranasan nila ang tindi ng takot at kawalan ng pag-asa na ipinararanas nila ngayon kay Ephraim. Sa mismong dambana, bago pa man magsimula ang seremonya, doon nati

POV: LeilaNakatayo ako sa labas ng simbahan ng malaking hotel chapel sa Bonifacio Global City, mahigpit na nakahawak sa makapal na folder na naglalaman ng mga opisyal na kautusan mula sa korte. Ang simoy ng hangin sa labas ay tila nagdadala ng papalapit na unos. Sa aking tabi, hindi umaalis si Jeremiah na seryosong nakatitig sa mga huling detalye sa kanyang telepono, habang si Chantal naman ay alertong nagbabantay sa paligid.Sina Lionel at Eli ay pinilit na naming maiwan sa aming pansamantalang command center. Dalawang buwang buntis si Eli, at ang stress, puyat, at emosyon ng mga nakaraang araw ay labis nang nagpahirap sa kanyang katawan. Hindi siya maaaring mapagod o mabinat, lalo na't may bagong buhay siyang pinoprotektahan. Bago kami umalis, umiyak pa siya at nakiusap na ibalik namin nang ligtas ang kanyang pinsan na si Ephraim. Sinigurado ko sa kanya na gagawin ko ang lahat, maging ang itaya ang sarili kong pangalan, para sa pamilyang ito."Leila, may balita na mula sa tactical