Semua Bab Ungol sa Magdamag (SSPG R-18+): Bab 71 - Bab 80

Walang tao sa silid.Malinis ang kama. Maayos ang mga unan, parang hindi man lang ginamit. Wala na rin ang mga dokumentong kanina’y binabasa ni Jeremiah. Ang natira na lang ay ang banayad na amoy ng sabon at shampoo—amoy niya.Napakunot ang noo ko.“Huh? Umalis ba siya nang hindi nagpapaalam?” bulong ko sa sarili, may halong inis.Bigla kong naalala ang nangyari sa mall.Nanlamig ang kamay ko.Hindi kaya napanood na niya? Maraming nag-video kanina. Halos lahat yata ng tao doon may hawak na cellphone. Paano kung may nag-post na… at nakita niya?Napailing ako.“Wala naman akong ginawang masama…” bulong ko. “Iniwan ko nga si Jansen…”Pero bakit ganito ang pakiramdam ko?Pagdating ko kanina, ramdam ko na agad ang bigat ng hangin. Tahimik ang bahay. At sabi pa ng isang katulong—Hindi pa raw kumakain si Jeremiah.Huminga ako ng malalim.“Babawi na lang ako bukas,” sabi ko sa sarili. “Kapag hindi na siya galit.”Naupo ako sa harap ng vanity mirror at kinuha ang blower. Dahan-dahan kong pina

POV: JeremiahNanlaki ang aking mga mata. Anong nangyayari?Talaga bang nauna siyang humalik sa akin? Hinahalikan talaga ako ni Chantal, ng nasa katinuan ito at hindi kami nag aaway?Kusa siyang lumapit ng hindi ko siya pinipilit?Napahigpit ang yakap ko sa kanyang baywang.Nilabanan ko ang halik na ipinagkakaloob niya sa akin. Hindi ko siya bibiguin.Nakapikit ang kanyang mga mata, habang nakakawit ang mga braso sa aking leeg.Ako naman ay nakayakap sa kanyang baywang, at ang isang kamay ay nasa likod ng kanyang batok.Ninanamnam ko ang tamis ng kanyang laway, lasang candy. Ang malambot niyang mga labi, at ang mabango niyang samyo ay talagang nakakapag init ng katawan.Nag uumpisa na akong mawala sa aking sarili, subalit maiiba ang paraan ng pag angkin ko sa kanya ngayong gabi.Aangkinin ko siya ng banayad, at hindi gumagamit ng matinding pwersa. Upang hindi na ako muling maghintay ng matagal upang matikman siya.Iniangat ko siya, at pinaharap ng tuluyan sa akin. Nakabukaka siya at n

POV: ChantalMahaba ang ungol na pinakawalan ko, matapos kong maramdaman ang pagbaon ng bagay na yun sa aking kaloob looban.Nakahawak ako sa kanyang leeg, habang nakatuon ang aking mga paa sa upuan.Gumigiling ako, pasulong at paatras sa kanya. Hindi iyong tipikal na angat baba ng balakang.Naka subo ang aking svso sa kanyang bibig at panay ang himas ng kanyang isang kamay sa aking puwet.Pinapalo palo niya iyon na parang nangangaral sa isang bata. Nagugustuhan ko ang sakit na hatid ng kanyang palad sa aking balat."Uuugh.. Chantal.. aaah... baby.." daing niya habang gumagalaw ako ng banayad sa kanyang harapan.Matapos iyon, umikot ako, patalikod sa kanay. Iniapak ang aking mga paa sa kanyang mga hita, at ang aking mga braso ay hawak niya.Iniiaangat baba ko ang aking balakang ng paulit ulit.Sa bawat paglapat ng kanyang balat sa akin, para akong natutunaw sa sarap.Ibinaba ko ang aking mga binti. Inilagay ko iyon sa apakan ng upuan.Sumandal ako kay Jeremiah, habang bahagya akong g

“Dr. Delgado?” gulat na gulat kong sambit nang makita ko ang babaeng pamilyar sa tabi ng pinto.Parang may biglang kumurot sa dibdib ko.Sa isang iglap, umakyat ang inis sa loob ko. Ano ang ginagawa niya rito?“Elizza, anong ginagawa mo dito?” masayang bati ni Jeremiah habang agad nitong binitiwan ang kamay ko at lumapit sa babae.Natigilan ako.Napatingin ako sa aking palad—kanina lang, mahigpit pa ang pagkakahawak niya roon.Ngayon… parang wala lang.Tahimik akong napatingin sa kanilang dalawa.“May kasama ako. Tinatawagan ka namin kagabi pa, hindi ka namin makontak,” sabi ni Elizza bago siya yumakap kay Jeremiah, na para bang wala ako roon.Parang hindi man lang niya ako napansin.Para akong hangin.Matapos ang ilang sandali ng tila “paglalambingan” nila, saka lang niya ako tinapunan ng tingin—parang ngayon lang niya napansin na may isa pang tao sa silid.“Hi, Chantal,” nakangiti niyang bati.Ngunit sa mata ko—Ngiti iyon ng pagkukunwari.Ngiting may tinatagong kung ano.“Hi,” mati

Bahagyang nagulat ang lahat sa aking sinabi. Para bang naputol ang hangin sa silid—walang kahit sinong nangahas magsalita. Nakatitig lamang sila sa akin, tila sinusukat kung hanggang saan ang kaya kong gawin.Walang lugar sa akin ang mga putang inang gaya ng mga ito.Tinitigan ako ng matanda. Ilang segundo ang lumipas, saka siya biglang pumalakpak—isang beses, dalawang beses—at ngumiti na para bang may natuklasang kakaiba. Sumunod din si Elizza, pumalakpak at ngumiti na para bang natutuwa sa nangyayari.Paglingon ko kay Jeremiah, nakangiti siya habang marahang hinihimas ang kanyang baba, wari’y nag-eenjoy sa eksena.Pinaglalaruan ba ako ng mga taong ito? Anong klaseng kalokohan ang ginagawa nila?Lumapit sa akin ang matandang lalaki at marahang hinawakan ang aking balikat. Hindi ko alam kung dapat ko bang alisin ang kamay niya o hayaan na lamang.“Sorry, hija… we’re just playing around.”Playing around? Iyon ang gusto nilang itawag dito?Ganap na ganap na ako—nanginginig ang aking mga