เฉินเป่าหนิงได้เดินเที่ยวตลาดเมืองหนานจินจนทั่วถึงสองรอบจึงเข้าใจได้ว่าแคว้นซีแม้จะมีขนาดเล็กแต่กลับเจริญกว่าแคว้นเฉียนมากนัก แคว้นแห่งนี้มีฤดูที่เหมาะแก่การเพาะปลูกยาวนานถึงหกเดือนดังนั้นผลไม้และพืชผักของที่นี่จึงมีมากมายหลายอย่างดูละลานตาเต็มไปหมดการใช้จ่ายเงินตราของที่นี่ก็เจริญมากกว่าแคว้นเฉียน เพราะมีโรงกษาปณ์ที่ผลิตเหรียญเงินและเหรียญทองแดงเอาไว้ใช้โดยเฉพาะ ไม่ได้ใช้ก้อนเงินก้อนทองเหมือนกับแคว้นเฉียน แคว้นซียังมีการทำเหมืองแร่ถ่านหิน มีการขุดทองและแร่โลหะหลายอย่างออกมาใช้เมื่อล่องเรือมาถึงเมืองต้าจิน เมืองหลวงของแคว้นซีอาคารบ้านเรือนของที่นี่ก็มีการทำเป็นปูนมีหลังคามุงกระเบื้อง ตัวอาควรก็สร้างได้สูงถึงสามชั้น จนเฉินเป่าหนิงแอบคิดว่าหรือว่าแคว้นซีจะมีคนที่มาจากโลกที่เจริญก้าวหน้าแล้วเหมือนกันกับนาง เพราะแม้แต่พื้นถนนของที่นี่ก็เป็นถนนคอนกรีตไม่ใช่ถนนดินเหมือนกับแคว้นเฉียนแม้จะคิดสงสัยแต่ก็ได้แต่เก็บความสงสัยนี้เอาไว้แค่ภายในใจเท่านั้น เฉินเป่าหนิงจะต้องขึ้นนั่งรถม้าเพื่อเดินทางอีกครั้ง แต่ก่อนจะเดินทางมาเมืองต้าจินนางได้จัดการส่งของขวัญเป็นต้นปะการังสีเลือดขนาดใหญ่มอบให้เป็นขอ
Read more
LOGIN
