All Chapters of เกิดใหม่ทั้งทีกลายเป็นสตรีบ้านป่า: Chapter 91 - Chapter 100

ณ.จวนตระกูลจวง เรือนที่พักของแขกยามนี้มีครอบครัวตระกูลโจวและเจิ้งหรงมู่และหม่าชางเหวินมาพักอยู่อาศัย เวลานี้ทุกคนนั่งรวมตัวกันที่ห้องโถงกลางของเรือนรับแขก เพื่อฟังข่าวที่จงลู่ไปสืบกลับมาว่าเมื่อกลางวันเป็นใครที่ส่งคนมาสืบข่าว แต่แล้วก็ต้องประหลาดใจและพากันหันไปมองทางโจวจื่อหวายและหม่าชางเหวินด้วยสายตาคาดไม่ถึงโจวจื่อหยาบุ่ยปาก ก่อนจะพูดด้วยเสียงไม่พอใจว่า “สรุปว่าวันนี้ที่พวกเราต้องตกใจ และระมัดระวังตัวกันตลอดการเดินทางที่กลับมาจากตลาดเป็นเพราะว่า พวกพี่ไปหว่านเสน่ห์คุณหนูอู๋แห่งเมืองหางโจวนี่เอง ทำให้ข้าแอบกังวลใจและอดเดินเที่ยวตลาดต่อเลย”หม่าชางเหวินพูดแก้ตัวด้วยความร้อนรนว่า "พวกข้าไม่ได้ไปหว่านเสน่ห์ใครๆ นะเดินตามปกติ" เมื่อเหลือบตามองใบหน้าเรียบเฉยของโจวจื่อหยาแล้ว หม่าชางเหวินพูดด้วยเสียงเคร่งขรึมเพิ่มเติมว่า “ต้องโทษพี่จื่อหวายที่งดงามหล่อเหลามากเกินไป จึงโดนสตรีเหล่านั้นจับจ้องตลอดทาง”โจวจื่อหวายเหลือบตามองศิษย์ผู้น้องของตนและพูดว่า “หากเจ้าหน้าตาธรรมดา จะโดนมองไปด้วยได้อย่างไร เดี๋ยวนี้เจ้ารู้จักโยนความผิดมาให้ข้าแล้วอย่างนั้นหรือ”หม่าชางเหวินไม่กล้าพูดโต้เถียงกับโจวจื่อห

การล่าเสือของเจิ้งหรงเจี้ยนและเจิ้งหรงจิ้งที่หมู่บ้านโก่วซาน ผ่านมาได้ด้วยดี ทุกคนต่างปลอดภัยแม้ว่าจะมีบางคนได้รับบาดเจ็บจากการโดนกิ่งไม้และหนามเกี่ยวผิวบ้างแต่ก็ถือว่าเป็นบาดแผลเล็กน้อยเท่านั้น เมื่อได้ซากเสือมาเจิ้งฝูไฉมอบหนังเสือให้คนในหมูบ้านโก่วซานนำไปขายแล้วนำเงินมาแบ่งกันภายในหมู่บ้าน ส่วนคนที่เขาพาไปล่าเสือด้วย เขาขอเนื้อและกระดูกเสือกลับมาทำอาหารเลี้ยงคนเหล่านั้นให้กินเลี้ยงฉลองอาหารมื้อใหญ่ร่วมกันที่หมู่บ้านเถียนซี แน่นอนว่ากระดูกเสือเจิ้งฝูไฉคิดเอาไว้ว่าตนต้องนำมามอบให้น้องสาวและหลานสาวเอาไว้ปรุงยาการขุดโคลนก้นบ่อเลี้ยงปลานำมาหมักผสมปุ๋ยแล้วนำไปคลุมต้นมะพร้าวและต้นผลไม้แล้วนำฟางคลุมทับอีกทีเพื่อกักเก็บน้ำ ทำให้พวกต้นไม้ขนาดใหญ่มีความแข็งแรงมากขึ้นและจะได้ให้ผลผลิตที่ดีในเดือนหกและเดือนเจ็ด ก่อนที่เดือนสิบจะให้ปุ๋ยอีกรอบและเปลี่ยนฟางคลุมใหม่เพื่อเตรียมความพร้อมให้ต้นไม้อบอุ่นต่อสู้กับอากาศหนาวเย็นและพายุหิมะในเดือนสิบเอ็ดและเดือนสิบสองได้แผนการปลูกต้นหม่อนเพื่อนำมาเลี้ยงไหมของโจวจื่อหยา หม่าชางเหวินนำไปปรึกษากับหม่าเกาเฉิน ซึ่งเขาสนใจจะทำมาก แต่ปีนี้ทำได้เพียงปรับพื้นที่แล

พิธีปักปิ่นของโจวจื่อหยาเสร็จสิ้นพระชายาเอกเอียนอ๋อง สวีอี้ฮัวจึงเตรียมตัวเสด็จกลับทันที เนื่องจากพระนางแยกจากบุตรชายมาหลายวันแล้ว"หม่อมฉันขอบพระทัยพระชายาเอกมากนะเพคะ ที่ทรงเมตตาจื่อหยาถึงเพียงนี้"เจิ้งฮุ่ยผิงเอ่ยขอบพระทัยพระชายาเอกสวีอีกครั้งสวีอี้ฮัวยิ้มและพูดว่า "เรื่องแค่นี้เราช่วยพวกเจ้าได้โดยมิได้ลำบาก เหตุใดพวกเจ้าจึงต้องเกรงใจเราด้วย หากไม่นึกเป็นห่วงอาจื่อข้าคงจะพักอยู่ที่นี่ต่อเป็นแน่ ต้องรอให้เขาโตกว่านี้อีกปีหรือสองปีข้าจะพาอาจื่อมาพักอยู่ที่นี่ด้วยกัน เพื่อรบกวนพวกเจ้าสักหลายวัน"แม่เฒ่าเจียงฝาน ถงลิ่วนี ชุ่ยเหนียน เจิ้งฮุ่ยผิงจึงพูดขึ้นพร้อมกันแบบไม่ได้นัดหมายว่า "ยินดีเพคะ" เมื่อพูดจบทุกคนต่างหัวเราะพร้อมกันโจวจื่อหยาอมยิ้มยืนอยู่ข้างกายของเซี่ยปิงเหยียน อีกด้านเป็นเซี่ยปิงหยู สวีอี้ฮัวหันมาบอกกับหลานสาวคนโปรดของตนว่า"อาเหยียน หากเจ้าคลอดวันใดต้องให้คนส่งข่าวดีมาให้ข้ารู้ด้วย ข้าจะได้ส่งของมารับขวัญหลานได้ทันเวลา""หลานทราบแล้วเพคะ"เซี่ยปิงเหยียนรับคำด้วยรอยยิ้ม ยามนี้นางตั้งครรภ์ได้สี่เดือนแล้ว แต่เป็นเพราะได้รับการดูแลครรภ์เป็นอย่างดีจึงไม่มีอาการแพ้ท้องมากนักเมื

เมื่อพิธีปักปิ่นของโจวจื่อหยาเสร็จสิ้น แขกที่เดินทางมาร่วมงานเริ่มทยอยกลับกัน ยกเว้นเพียงแขกตระกูลถัง ที่ต้องพาคนมาเรียนรู้วิธีการหลอมเหล็กแบบใหม่และเซ็นสัญญาว่าต้องส่งชิ้นส่วนอาวุธเหล่านี้ให้โจวจวินเพียงคนเดียวเท่านั้นและต้องรักษาความลับในการหลอมส่วนผสมเหล็กอัตราส่วนเหล่านี้อย่างเคร่งครัด ที่ขนของย้ายมาอาศัยที่บ้านใหญ่ตระกูลเจิ้งก่อนหน้านี้มีแขกผู้สูงศักดิ์พักอาศัยที่นี่มากมายหลายคน ถังเหว่ยกวงที่รู้สึกเกรงใจผู้อื่นจึงเลือกพักที่โรงเตี๊ยม เมื่อบ้านใหญ่ตระกูลเจิ้งว่างลงถังเหว่ยกวงจึงย้ายจากโรงเตี๊ยมเข้ามาพักที่บ้านใหญ่ตระกูลเจิ้งแทนตามคำเชิญของเจิ้งฝูไฉ ส่วนคนงานตีเหล็กอีกสองคน โจวจวินมีบ้านพักคนงานให้โจวจื่อหยาต้อนรับแขกสตรีอย่างถังเสี่ยวซิงเป็นอย่างดี และแนะนำให้ถังเสี่ยวซิงได้รู้จักกับสหายทุกคนของนาง วันนี้จางซิ่วอี๋และพี่น้องตระกูลชุ่ยกำลังจะเดินทางกลับเมืองหลวง โจวจื่อหยา เซี่ยปิงหยู ฟางหรูอวี้และถังเสี่ยวซิงจึงมาส่งพวกนางขึ้นรถม้า“จื่อหยาหากเรื่องทางนี้ เจ้าจัดการงานเรียบร้อยดีแล้ว เจ้าหาเวลาว่างเดินทางไปเที่ยวเมืองหลวงบ้างนะ เสี่ยวซิงเจ้าต้องหาโอกาสไปเที่ยวเมืองหลวงให้ได้นะ

ผ่านพิธีปักปิ่นมาได้หนึ่งเดือน โจวจื่อหยาจึงขอร้องให้ผู้เป็นบิดาของตน โจวจวิน พาตนเข้าเมืองหลวงเพื่อไปดูแลกิจการร้านค้าเหรินฟู่ซินที่ในเวลานี้มีชื่อเสียงในเมืองหลวงเป็นอย่างมากเวลานี้โจวจวินไม่ค่อยมีธุระยุ่งเรื่องการทำอาวุธขายแล้ว เขาจึงตามใจบุตรสาวอย่างโจวจื่อหยาเหมือนเคย ดังนั้นบ้านตระกูลโจวจึงเตรียมเก็บของเพื่อจะเดินทางเข้าเมืองหลวงกันทั้งบ้านโจวจื่อหวาย แสดงความดีใจจนออกนอกหน้า เขาเป็นคนไม่ค่อยพูด แต่ทุกคนต่างรับรู้ได้ว่ายามนี้โจวจื่อหวายอารมณ์ดีมากเพียงใด ก่อนหน้านี้นับตั้งแต่เซี่ยปิงหยูกลับเมืองหลวง บรรยากาศรอบกายของโจวจื่อหวายก็ดูอึมครึมมานาน แต่ยามนี้บรรยากาศรอบกายของโจวจื่อหวายกลับสดใสจนทุกคนรู้สึกได้บ้านรองตระกูลเจิ้งยามนี้ทุกคนอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตากัน เพราะเจิ้งหรงมู่เพิ่งเดินทางกลับมาถึงหมู่บ้านเถียนซีเมื่อวาน แต่ยามนี้เขากำลังขออนุญาตมารดาของเขาเพื่อเดินทางไปเมืองหลวงอีกครั้ง"ท่านแม่ ท่านอนุญาตข้าเถิดนะขอรับ ข้าจะได้ไปช่วยจื่อหวายคอยดูแลหยาหยาอย่างไรล่ะ ท่านแม่ปีนี้หยาหยาเป็นสาวแล้วอีกทั้งน้องสาวยังมีหน้าตางดงามมาก ต้องมีคนคิดไม่ดีต่อน้องสาวมากขึ้นแน่ๆ ดังนั้นข้าจะไ