All Chapters of เกิดใหม่ทั้งทีกลายเป็นสตรีบ้านป่า: Chapter 111 - Chapter 120

160 Chapters

บทที่ 111

สามวันต่อมาตระกูลเซียวส่งแม่สื่อมาทาบทามว่า ตระกูลเซียวอยากสื่อคุณหนูแปดตระกูลเซียวให้กับคุณชายตระกูลโจว โดยตระกูลเซียวบอกจุดประสงค์ตามตรงว่าอยากได้โจวจื่อหวายไปเป็นบุตรเขย ตระกูลเซียวส่งแม่สื่อสีผู้ประแป้งหน้าหนาเตอะพูดจาฉะฉาน มานั่งพูดคุยอยู่กับเจิ้งฮุ่ยผิงและชุ่ยเหนียนในห้องโถงรับรองแขกในเรือนหน้าของจวนเหมันต์"คุณหนูแปดผู้นี้เป็นบุตรของนายท่านรองกับอนุเว่ย รูปโฉมงดงามเลื่องชื่อในเมืองหลวง การศึกษาก็เรียนกับมามาในวังหลวงของราชวงศ์หยวนตั้งแต่วัยเยาว์ ทั้งเพลงพิณ การเดินหมากรวมถึงเรื่องงานฝีมือของสตรี คุณหนูแปดตระกูลเซียวล้วนเป็นเลิศแทบทุกอย่าง ใครได้พบคุณหนูแปดตระกูลเซียวต่างชื่นชมนางมากเจ้าค่ะ มีคนมาทาบทามสู่ขอคุณหนูแปดมากมาย แต่ทว่าคุณหนูแปดก็ไม่พึงพอใจกับบุรุษที่มาสู่ขอทาบทามนางสักคน หลายวันก่อนคุณหนูแปดตระกูลเซียวบังเอิญได้พบกับคุณชายโจว นับจากนั้นนางไม่ยอมกินไม่ยอมนอนร่ำร้องว่าอยากจะแต่งงานออกเรือนกับคุณชายโจวเพียงผู้เดียวเท่านั้น แม้คุณหนูแปดจะเป็นเพียงบุตรอนุแต่นายท่านรองตระกูลเซียวกลับรักใคร่เอ็นดูคุณหนูแปดผู้นี้เป็นอย่างมาก จึงให้คนรีบมาสืบข่าวคุณชายโจวจื่อหวายทันทีและรับรู
last updateLast Updated : 2026-05-02
Read more

บทที่ 112

หลังจากเกลี้ยกล่อมให้เจิ้งหรงหมิงยอมอยู่จวนเหมันต์กับชุ่ยเหนียนผู้เป็นมารดาของเขาได้สำเร็จ โจวจื่อหยาก็รีบปลีกตัวมาเปลี่ยนชุดใหม่เพื่อเตรียมตัวไปเยือนจวนตระกูลสวีทันทีโจวจื่อหวาย หม่าชางเหวินและเจิ้งหรงมู่ไปรับเซี่ยปิงหยูจากตระกูลเซี่ยมาถึงจวนเหมันต์ โจวจื่อหยาก็แต่งตัวใหม่เสร็จและเดินออกมายังห้องโถงรับรองทางทิศหน้าของจวนพอดี"พวกพี่ชายก็จะติดตามไปจวนตระกูลสวีด้วยกันหรือเจ้าคะ" โจวจื่อหยาเอ่ยถามอย่างสงสัยเจิ้งหรงมู่จึงพูดตอบโจวจื่อหยาว่า “ใช่แล้ว พวกพี่ชายจะถือโอกาสนี้ไปเยี่ยมคุณชายสามสวีถึงจวนของเขาสักครั้ง ทำธุรกิจร่วมกันมานานตั้งหลายปี พี่ชายยังไม่เคยไปเยือนตระกูลสวีเลย”โจวจื่อหวายจึงพูดเสริมด้วยใบหน้านิ่งเรียบว่า"เจ้าวางใจเถิด พวกพี่ยื่นป้ายขอเข้าเยี่ยมล่วงหน้าแล้ว ทางนั้นไม่ได้ปฏิเสธไม่เป็นการเสียมารยาทหรอก"หม่างชางเหวินไม่ได้พูดอะไรแต่ยืนอยู่ด้านข้างโจวจื่อหวายและเจิ้งหรงมู่แสดงให้ทุกคนรู้ว่าเขาจะติดตามทุกคนไปด้วยเมื่อโจวจวินและเจิ้งฮุ่ยผิงมาถึงลานหน้าเรือน ทุกคนจึงเร่งเดินไปขึ้นรถม้า โจวจื่อหยานั่งรถม้าคันเดียวกับเซี่ยปิงหยู คนทั้งคู่พูดคุยกันถึงเรื่องทั่วไปอยู่นานพักใหญ่ก
last updateLast Updated : 2026-05-02
Read more

บทที่ 113

โจวจื่อหยากลับมาถึงจวนเหมันต์เมื่อเดินลงจากรถม้าเพื่อเตรียมตัวจะเดินกลับเรือนทางทิศเหนือจะได้นอนพักผ่อนที่ห้องส่วนตัวของตนด้วยความอ่อนเพลียหม่าชางเหวินเดินเข้ามาขวางทางและพูดขึ้นด้วยเสียงเคร่งขรึมกับเพียนเพียนและเพ่ยเพ่ยว่า "ข้าขอคุยกับคุณหนูของพวกเจ้าตามลำพังสักครู่" เมื่อเพียนเพียนและเพ่ยเพ่ยพาสาวใช้คนอื่นถอยห่างออกไป หม่าชางเหวินจึงพูดกับโจวจื่อหยาด้วยเสียงค่อนข้างเบาว่า“พี่สังเกตเห็นหลายครั้งแล้ว เวลาที่หยาหยาลงมือรักษาคนที่มีอาการป่วยหนักทีไร เจ้าต้องดูอ่อนเพลียเป็นอย่างมากและซูบซีดดังคนป่วยเช่นนี้ทุกครั้ง ต่อไปนี้พี่ขอห้ามไม่ให้เจ้าทุ่มเทรักษาผู้อื่นจนตัวเองต้องย่ำแย่มากขนาดนี้อีกได้หรือไม่”เมื่อหม่าชางเหวินพูดจบ โจวจื่อหยาจึงเงยหน้ามองหม่าชางเหวินอย่างแปลกใจและแอบคิดสงสัยว่าหม่าชางเหวินรู้เรื่องความสามารถที่เป็นความลับของตนแล้วใช่หรือไม่ จึงลองเอ่ยถามหม่าชางเหวินดูว่า “พี่ชางเหวินพูดอะไรเจ้าคะ ข้าไม่ได้ย่ำแย่มากมายอะไรเสียหน่อย แค่มีอาการอ่อนเพลียเพราะเคร่งเครียดเวลาที่ข้าลงมือฝังเข็มเท่านั้น”"เจ้าปกปิดผู้อื่นได้ แต่ปกปิดทุกอย่างกับพี่ไม่ได้หรอกนะ เอาเถิดพี่จะยังไม่พูดเรื่อ
last updateLast Updated : 2026-05-02
Read more

บทที่ 114

โจวจื่อหยานั่งรถม้าของจวนหม่ากั๋วกงมาจนถึงร้านเหรินฟู่ซิน หม่าชางเหวินที่ขี่ม้านำหน้ารถม้ารีบลงจากหลังม้าของเขาเพื่อเดินมารับโจวจื่อหยาลงจากรถม้าด้วยตนเอง ซึ่งภาพนี้อยู่ในความสนใจของใครหลายๆ คนโรงน้ำชาฝั่งตรงข้ามกับร้านเหรินฟู่ซิน มีสตรีหน้าตางดงามมากผู้หนึ่ง นั่งดื่มน้ำชาอยู่บนชั้นสองของโรงน้ำชา สายตาของนางจับจ้องมองไปยังหม่าชางเหวินที่กำลังประคองโจวจื่อหยาลงจากรถม้าอย่างอ่อนโยนด้วยสายตาอิจฉาจนปิดเอาไว้ไม่มิด"อุ้ย....ดูสิเจ้าคะ ซื่อจื่อหม่ากั๋วกงช่างดูแลเอาใจใส่คุณหนูโจวจื่อหยามากมายเหลือเกินเจ้าค่ะ นี่คงเป็นเหตุผลที่แท้จริงของฮูหยินหม่ากั๋วกงในการปฏิเสธการทาบทามของแม่สื่อสี เรื่องการแต่งงานระหว่างพี่เจ็ดและซื่อจื่อหม่ากั๋วกงจึงต้องล้มเหลว สาเหตุคงจะเป็นเพราะคุณหนูโจวผู้นี้อย่างแน่นอนเจ้าค่ะ" สตรีร่างสูงใบหน้าเรียวยาวนั่งอยู่บนเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามชะเง้อหน้ามองผ่านหน้าต่างพร้อมทั้งพูดขึ้นด้วยเสียงเล็กเสียงน้อย ในน้ำเสียงมีแววยินดีในความทุกข์ของผู้อื่นซ่อนอยู่อย่างปิดเอาไว้ไม่มิดเช่นกัน"หึ น้องแปดเจ้าอย่าได้มาเป็นห่วงเรื่องการแต่งงานของพี่สาวอย่างข้าเลย เจ้าควรเป็นห่วงเรื่องการแต่งงาน
last updateLast Updated : 2026-05-02
Read more

บทที่ 115

โจวจื่อหยายังคงอยู่ที่ร้านเหรินฟู่ซินต่อจนเกือบบ่ายจึงได้เตรียมตัวเดินทางกลับ หม่าชางเหวินจึงเอ่ยปากถามโจวจื่อหยาอย่างเป็นห่วงว่า“หยาหยา เจ้าหิวแล้วใช่หรือไม่ พวกเราไปหาอะไรกินกันก่อนดีไหมแล้วจึงค่อยนั่งรถกลับจวนเหมันต์”“หิวแล้วเจ้าค่ะ แต่จื่อหยาไม่ชอบกินอาหารข้างนอก พวกเราอดทนอีกสักหน่อยกลับไปกินอาหารที่จวนเหมันต์กันดีกว่าเจ้าค่ะ""ได้ เช่นนั้นพวกเรารีบกลับกันเถิด" หม่าชางเหวินเอ่ยตอบรับคำพูดของโจวจื่อหยา เขาตามใจโจวจื่อหยาเหมือนเช่นเคยเมื่อทั้งคู่กลับมาถึงจวนเหมันต์ เจิ้งหรงหมิงก็วิ่งมาเกาะติดโจวจื่อหยาพร้อมกับคำพูดโอดครวญที่ปล่อยให้เด็กน้อยอย่างเขาอยู่กับโจวจื่อหวายผู้เงียบขรึม โดยที่เจิ้งหรงหมิงไม่กล้าดื้อดึงจึงนั่งตัวเกร็งอยู่กับโจวจื่อหวายนานเกือบครึ่งวัน"อาหมิง พวกพี่ยังไม่ได้กินอาหารกลางวันเลยหิวมาก เจ้าปล่อยให้พวกพี่กินอาหารกลางวันก่อนได้หรือไม่"โจวจื่อหยาบีบแก้มของเจิ้งหรงหมิงอย่างเอ็นดู"ได้ขอรับ ถ้าเช่นนั้นพี่สาวช่วยบอกสาวใช้ให้ตั้งสำรับอาหารเผื่อข้าด้วยนะขอรับ ข้าจะได้กินอาหารเป็นเพื่อนพี่จื่อหยาและพี่ชางเหวินด้วย"เจิ้งหรงหมิงพูดด้วยท่าทางร่าเริงโจวจื่อหวายที่ยืนนิ่ง
last updateLast Updated : 2026-05-02
Read more

บทที่ 116

จวนเหมันต์ยามนี้ จงลู่ได้กำจัดคนรับใช้มีที่มาที่ไปไม่ชัดเจนออกไปจากจวนเป็นจำนวนหลายคน ก่อนจะจัดระเบียบคนที่มาอยู่ใหม่อย่างเข้มงวดทางด้านโจวจวินด้วยความเป็นห่วงความปลอดภัยของโจวจื่อหยา และรู้ว่าเมืองหลวงไม่ใช่ถิ่นที่มีคนของเขาคอยอยู่ประจำการ โจวจวินจึงสั่งให้ทุกคนเร่งทำธุระในเมืองหลวงให้เสร็จเรียบร้อย เพื่อจะได้เดินทางกลับหมู่บ้านเถียนซีโดยเร็วที่สุดธุระของโจวจื่อหยาเรื่องร้านเหรินฟู่ซินมีไป๋จือและไป่เหอคอยช่วยดูแลอยู่แล้ว งานอื่นๆ ที่โจวจื่อหยาคิดจะทำก็มีคนที่สามารถทำแทนโจวจื่อหยาได้ ยกเว้นเพียงเรื่องเดียวคือการฝังเข็มรักษาฮูหยินน้อยสามตระกูลสวีเวลานี้อาการป่วยของฮูหยินน้อยสามเสิ่นชิงฝางดีขึ้นมากแล้ว ช่วงนี้นางสามารถลุกขึ้นเดินออกกำลังกายเบาๆ รอบเรือนส่วนตัวของนางได้ และทางตระกูลสวีได้ส่งข่าวเรื่องอาการของเสิ่นชิงฝางให้เจิ้งฮุ่ยผิงและโจวจื่อหยารับรู้อย่างละเอียดทุกวันตามที่โจวจื่อหยากำชับเอาไว้ดังนั้นเช้าวันนี้โจวจื่อหยากินอาหารเช้าเสร็จเรียบร้อยแล้ว เมื่อได้รับรายงานเรื่องสุขภาพของเสิ่นชิงฝางจากจวนตระกูลสวี โจวจื่อหยาจึงพูดกับโจวจวินว่า “ท่านพ่อเจ้าคะ วันนี้ลูกอยากขออนุญาตไปจวนตร
last updateLast Updated : 2026-05-03
Read more

บทที่ 117

หลังจากรักษาฮูหยินน้อยเสิ่นชิงฝางเสร็จสิ้นแล้ว ทุกคนจึงเอ่ยลากันและนัดที่จะพบกันในวันพรุ่งนี้เวลาเดิม เจิ้งฮุ่ยผิงตรวจสอบใบสั่งยาของบุตรสาวอีกรอบก่อนจะพากันเดินออกมาจากเรือนพักส่วนตัวของเสิ่นชิงฝางโจวจื่อหยาและเจิ้งฮุ่ยผิงเดินตามมามาคนสนิทของเสิ่นชิงฝางผ่านสวนดอกไม้ จึงพบว่ามีคนมายืนดักรอพบพวกตนอยู่"ข้าน้อยอนุอู๋คำนับทักทายฮูหยินโจว ทักทายคุณหนูโจวเจ้าค่ะ" อู๋ซวนเป็นฝ่ายพูดทักทายขึ้นก่อน เจิ้งฮุ่ยผิงก้มหน้ารับคำทักทาย ส่วนโจวจื่อหยาทำท่าคำนับทักทายตอบกลับ"ที่แท้ก็อนุอู๋นี่เอง" โจวจื่อหยาเอ่ยคำทักทายอีกฝ่ายตามมารยาท"ข้าได้ข่าวว่าคุณหนูโจว ชอบยุ่งเรื่องของผู้อื่น อุ้ย...ข้าพูดผิดชอบช่วยเหลือผู้อื่น ในเวลานี้คุณหนูโจวช่วยรักษาอาการป่วยของพี่สาวชิงฝางของข้าจนนางหายป่วยดีแล้ว ข้าจึงอยากมาขอบคุณในความช่วยเหลือผู้อื่นของคุณหนูโจวเจ้าค่ะ" อู๋ซวนจีบปากจีบคอพูดด้วยเสียงที่เห็นชัดว่านางเสแสร้งโจวจื่อหยาเหยียดยิ้มแล้วจึงพูดขึ้นว่า "ฮูหยินน้อยสามหายป่วย อนุอู๋คงจะผิดหวังสินะ อุ้ย...ข้าพูดผิด อนุอู๋คงจะสมหวังสินะเจ้าคะที่ฮูหยินเอกอย่างฮูหยินน้อยสามกลับมาแข็งแรงอีกครั้ง อนุอย่างท่านจะได้ไม่ต้อง
last updateLast Updated : 2026-05-03
Read more

บทที่ 118

หม่าชางเหวินนั่งปรึกษาพูดคุยเรื่องต่างๆ อยู่กับโจวจื่อหวายและเจิ้งหรงมู่ที่ลานฝึกวรยุทธด้านหลังของจวนเหมันต์ เพื่อนั่งรอโจวจวินพาเจิ้งฮุ่ยผิงและโจวจื่อหยากลับจวนเหมันต์เมื่อโจวจื่อหยาเดินทางกลับมาถึงจวนเหมันต์จึงพบว่าหม่าจางเหวินมายืนรอตนพร้อมกับเหล่าพี่ชายทั้งสองของนางโดยในอ้อมแขนของเขาอุ้มเด็กชายตัวอ้วนกลมอย่างเจิ้งหรงหมิงอยู่ในอ้อมแขน"อาหมิงเหตุใดเจ้าจึงไม่ยืนเดินเอง"โจวจื่อหยาทำเสียงดุใส่เจิ้งหรงหมิงเจิ้งหรงหมิงทำสีหน้าน้อยอกน้อยใจใส่โจวจื่อหยาและพูดว่า "วันนี้ข้าอยู่กับพี่ชายสาม พี่จื่อหวาย พี่ชางเหวินเกือบครึ่งวัน พวกเขาไม่มีอะไรทำจึงบังคับข้าฝึกวรยุทธ พี่สาวยามนี้ขาของข้าเดินไม่ไหวแล้วจริงๆ ขอรับ" เจิ้งหรงหมิงเบ้ปากทำท่าว่าอยากร้องไห้แต่เขาก็อดทนฝืนกลั้นน้ำตาเอาไว้คราวนี้โจวจื่อหยาจึงทำตาดุใส่เจิ้งหรงมู่ โจวจื่อหวายและหม่าชางเหวินแทน เจิ้งหรงมู่รีบพูดแก้ตัวว่า “การฝึกวรยุทธต้องฝืนร่างกายบ้าง พวกพี่แค่ให้เขาย่อขานั่งท่าม้าหนึ่งเค่อเขาก็ไม่ไหวแล้ว ฝึกสอนท่าทางฝึกยุทธไปสามสี่ท่าก็โอดครวญ หยาหยาเจ้าอย่าได้หลงกลเจ้าเด็กอ้วนน้อยนี่เป็นอันขาด เจ้าดูสิอาหมิงโดนเจ้าตามใจจนวรยุทธไม่ค
last updateLast Updated : 2026-05-03
Read more

บทที่ 119

ณ.จวนเหมันต์ในวันต่อมาทุกคนกินอาหารเช้าร่วมกันตามปกติยกเว้นเพียงเจิ้งหรงหมิงคนเดียวที่ยามนี้ยังไม่ตื่นนอน เนื่องจากแม่นมของเขาเห็นเจิ้งหรงหมิงยังคงนอนหลับสบายอยู่จึงปล่อยให้เด็กน้อยนอนหลับต่อไป และทำเพียงสั่งให้คนเตรียมอาหารเช้าไว้รอคุณชายน้อยตื่นขึ้นมากินเท่านั้นหลังจากกินอาหารเช้าเสร็จโจวจื่อหยาติดตามท่านป้าสะใภ้รองของนางไปที่เรือนตะวันออก เพราะชุ่ยเหนียนเริ่มว่างจากงานจึงคิดจะเย็บชุดใหม่กับโจวจื่อหยาเพิ่ม"ก็เพราะตามใจกันแบบนี้นะสิวรยุทธของอาหมิงจึงไม่คืบหน้า แต่น้ำหนักตัวของเขากลับล้ำหน้าผู้อื่นไปไกลแล้ว"เจิ้งหรงมู่บ่นเรื่องน้องชายคนเล็กของตนอีกครั้ง เมื่อเห็นว่าสายขนาดนี้เด็กน้อยยังไม่ตื่นนอนทำให้ชุ่ยเหนียนที่นั่งฟังเจิ้งหรงมู่พูดบ่นไปนั่งเย็บผ้าไปพูดขัดขึ้นด้วยรอยยิ้มว่า“อามู่ตอนเจ้ายังเป็นเด็ก เจ้าก็ตุ้ยนุ้ยและเห็นแก่กินเช่นนี้เหมือนกับอาหมิง เจ้าลืมเรื่องนี้ไปแล้วหรือ”โจวจื่อหยาที่นั่งด้านข้างของชุ่ยเหนียนปิดปากหัวเราะคิกเสียงดังออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่ จึงโดนเจิ้งหรงมู่ปรายตามองค้อนไปหนึ่งที “ใช่แล้ว ข้าจำได้ว่าตอนที่พบพี่สามครั้งแรก ตอนที่ท่านยังเป็นเด็ก ท่านก็อวบอ้วนกว่าผ
last updateLast Updated : 2026-05-03
Read more

บทที่ 120

หลายวันต่อมาโจวจื่อหยาทุ่มเทรักษาอาการป่วยของเสิ่นชิงฝางอย่างเต็มที่ โดยไม่ได้ออกจากจวนเหมันต์เป็นเวลาเกือบสี่วันมาแล้ว ในเวลานี้อาการป่วยภายนอกของเสิ่นชิงฝางหายดีแทบจะเป็นปกติทุกอย่างแล้ว เพียงแต่ภายในอวัยวะหลอดเลือดหัวใจของเสิ่นชิงฝางยังคงอ่อนแอมากกว่าผู้อื่น นางจะทำงานหนักไม่ได้ และต้องดื่มยาบำรุงหัวใจไปตลอดชีวิตช่วงเวลาที่เสิ่นชิงฝางรักษาตัวอยู่ที่จวนเหมันต์ สวีป๋ายฮ่าวได้มาเยี่ยมฮูหยินของเขาที่จวนเหมันต์อยู่หลายครั้ง แต่เขาได้พบเพียงโจวจื่อหวายและเจิ้งหรงมู่ที่ออกมาต้อนรับแขกที่เรือนหน้าเท่านั้น แถมความสัมพันธ์ฉันท์สหายของเจิ้งหรงมู่และโจวจื่อหวายที่มีต่อสวีป๋ายฮ่าวดูเย็นชาห่างเหินจนสวีป๋ายฮ่าวรู้สึกได้เวลานี้อู๋ซวนโดนลงโทษถูกกักบริเวณให้อยู่แต่ที่เรือนของนาง คนในตระกูลสวีทุกคนต่างรู้เรื่องที่นางทำและรู้ว่าในเวลานี้นางไม่ใช่อนุคนโปรดของสวีป๋ายฮ่าวอีกต่อไปแล้ว พวกบ่าวและสาวใช้ในจวนต่างพากันเย็นชาและไม่มีใครเคารพเอาใจใส่ในการรับใช้อู๋ซวนอีกต่อไป เรื่องนี้ทำให้อู๋ซวนรู้สึกอับอายและขายหน้า นางรู้สึกแย่ยิ่งกว่าความรู้สึกเจ็บปวดที่โดนหักนิ้วในวันนั้นเสียอีกแต่สำหรับคนตระกูลโจวและคนต
last updateLast Updated : 2026-05-03
Read more
PREV
1
...
1011121314
...
16
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status