All Chapters of เกิดใหม่ทั้งทีกลายเป็นสตรีบ้านป่า: Chapter 81 - Chapter 90

ศาลยุติธรรมทำการสืบสวนคนที่เป็นทาสรับใช้ของตระกูลหม่า ผลปรากฏว่ามีความเกี่ยวพันกับพ่อบ้านตระกูลเซียว ดังนั้นเรื่องนี้จึงมีตระกูลเซียวเข้ามาเกี่ยวข้องและตระกูลเซียวเป็นผู้อยู่เบื้องหลังการวางยาพิษหวังทำร้ายหม่าเกาเฉินเป็นดังที่โจวจื่อหยาพูดไว้ฮองเต้ทรงรีบรับดาบที่ตระกูลหม่าส่งให้อย่างยินดี ทรงแสดงความพิโรธที่มีคนคิดร้ายต่อน้องชายของฮองเฮา ทรงรับสั่งปลดใต้เท้าเซียวออกจากตำแหน่งเสนาบดีฝ่ายซ้ายทันที และทรงอนุญาตให้คนตระกูลเซียวที่รับใช้ราชสำนักออกจากเมืองหลวงกลับคืนบ้านเกิด และลงโทษประหารพ่อบ้านตระกูลเซียวรวมถึงทาสของตระกูลหม่าที่ร่วมกันกระทำผิดองค์รัชทายาทจูหย่งเปียวทรงทูลขอร้องฮ่องเต้ให้ผ่อนโทษหนักเป็นเบา คนตระกูลเซียวที่ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องจึงไม่โดนลงโทษ แต่การสูญเสียตำแหน่งเสนาบดีฝ่ายซ้ายของใต้เท้าเซียว ก็ทำให้คนตระกูลเซียวสูญเสียอำนาจอย่างหนักฮองเต้ทรงพระราชทานตำแหน่งกั๋วกงให้ตระกูลหม่า โดยอ้างความเสียสละและความดีความชอบของคนตระกูลหม่าที่เสียชีวิตไปแล้ว นำมาเป็นรางวัลให้ผู้เป็นทายาทและสืบทอดตำแหน่งกั๋วกงไปอีกสามรุ่น ดังนั้นยามนี้หม่าเกาเฉินจึงมีตำแหน่งหม่ากั๋วกง และมีที่นา500 ไร่เป

ข่าวที่ครอบครัวตระกูลเจิ้งกำลังต้อนรับแขกผู้สูงศักดิ์กระจายไปทั่วหมู่บ้านเถียนซี ยามนี้ทุกคนในหมู่บ้านเถียนซี ไม่มีครอบครัวไหนที่ไม่ได้ทำงานและรับเงินจากตระกูลเจิ้ง ในเวลานี้ทุกคนต่างมองว่าตระกูลเจิ้งเป็นผู้นำของหมู่ย้านเถียนซีไปแล้ว ดังนั้นจึงไม่มีผู้ใดกล้ามาก่อเรื่องวุ่นวายกับครอบครัวตระกูลเจิ้งเหมือนในอดีตเถียนต้าฟา เขาเป็นผู้ใหญ่บ้านของหมู่บ้านเถียนซีคนใหม่ที่เพิ่งรับตำแหน่งต่อจากท่านผู้เฒ่าเถียนผู้เป็นพ่อของเขา และเถียนต้าฟายังเป็นพี่ชายคนโตของเถียนสี่ฟาด้วย เมื่อเขารู้ว่าหม่ากั๋วกงมาเป็นแขกที่ตระกูลเจิ้ง เขาจึงมาคำนับและขอเข้าเยี่ยมหม่ากั๋วกงตามมารยาทของผู้น้อย แรกเริ่มเดิมทีเขารู้สึกประหม่าและตื่นเต้นเป็นอย่างมากที่ต้องมาเยี่ยมขอเข้าพบคนสูงศักดิ์เช่นนี้ แต่เมื่อได้รับการต้อนรับอย่างดีจากคนตระกูลเจิ้งเขาจึงผ่อนคลายลง ยิ่งเมื่อได้พบกับหม่ากั๋วกงเขาจึงรู้สึกดีมากขึ้น หม่ากั๋วกงพูดจามีไมตรีที่ดีต่อเขามากช่างไม่ถือตัวเลยสักนิด เมื่อเถียนต้าฟากลับบ้านไป เขาจึงบอกกับชาวบ้านว่าแขกผู้สูงศักดิ์ผู้นี้มาพักผ่อนเพื่อรักษาตัว ห้ามคนอื่นไปรบกวนคนตระกูลเจิ้งอีกหากไม่จำเป็นซึ่งชาวบ้านทุกคนก็ปฏ

เมื่ออินมามาออกมาเชิญเซี่ยปิงเหยียนและโจวจื่อหยาเข้าไปในห้องโถงรับแขก โจวจื่อหยามองรอบห้องด้วยความสนใจ เวลานี้สตรีที่สนทนาอยู่กับพระชายาเอกของเอียนอ๋อง มีจวงปี้เหยาผู้เป็นฮูหยินหม่ากั๋วกง และเจิ้งฮุ่ยผิงท่านแม่ของนาง"เซี่ยปิงเหยียน/โจวจื่อหยาถวายคำนับพระชายาเอกเอียนอ๋องเพคะ"คนหนึ่งเป็นสตรีวัยเยาว์ทำผมทรงออกเรือนรูปร่างบอบบางดูช่างงดงามน่าถนอม และอีกหนึ่งคนเป็นเด็กดรุณีตัวน้อยใบหน้างดงามดวงตาสุกใสใครเห็นต่างชวนเอ็นดูน่ารักใคร่ ทั้งคู่ทำความเคารพตามธรรมเนียมพร้อมกันอย่างน่ามองสวีอี้หัวมองคนทั้งคู่ด้วยแววตาอ่อนโยนปนชื่นชม และพูดกับคนทั้งคู่ด้วยเสียงปราณีว่า "ที่นี่มีแต่คนกันเองทั้งนั้น มิต้องมากมารยาทนักหรอกมานั่งกันตามสบายเถิด ปิงเหยียนสีหน้าของเจ้าดูไม่ค่อยดีเลยเกิดอะไรขึ้นหรือเปล่า" ลงท้ายพระนางก็อดรู้สึกเป็นห่วงหลานสาวต่างแซ่ผู้นี้ไม่ได้ เป็นเพราะนางไม่มีบุตร ตระกูลสวีมีแต่หลานชาย ไม่กี่ปีมานี้เพิ่งมีหลานสาวแซ่สวีเพียงคนเดียว แต่ก็เป็นบุตรสาวของหลานชายคนโตอีกที เซี่ยปิงเหยียนจึงเป็นหลานสาวคนโปรดของสวีอี้หัวมาโดยตลอด แม้ภายหลังตระกูลเซี่ยจะมีเซี่ยปิงหยูเพิ่มมาอีกคน แต่คนที่สนิทสนมกั

เมื่อทุกคนขนของที่ซื้อมาจากตลาดท่าเรือเมืองฝูโจวกลับมาถึงหมู่บ้านเถียนซี ทุกคนในหมู่บ้านเถียนซีต่างมองตามขบวนรถม้าสี่คันที่บรรทุกของมาจนเต็มอย่างเคยชิน รถม้าเดินทางมาถึงบ้านตระกูลโจว คนงานต่างช่วยกันทยอยยกสินค้าที่เพิ่งซื้อลงจากรถท้า โดยโจวจื่อหยาสั่งกำชับอาห้าวว่าของชนิดไหนแบ่งไปเก็บที่ไหนบ้าง"หยาหยาเจ้าบอกจะทำน้ำกาแฟให้พวกพี่ลองชิม เจ้าจะลงมือทำเลยไหม"เจิ้งหรงมู่เอ่ยปากเตือนโจวจื่อหยาทันทีเมื่อรถม้าจอด“กาแฟเมื่อกินแล้วจะทำให้ร่างกายกระปรี้กระเปร่า ไม่เหมาะชงกาแฟกินในยามเย็นเจ้าค่ะ เพราะจะทำให้นอนไม่หลับ อีกอย่างเมล็ดกาแฟยังไม่ได้คั่ว ต้องคั่วทิ้งไว้ก่อนแล้วค่อยนำมาบด ต้องเย็บถุงผ้าเพื่อห่อกาแฟนำไปต้มในน้ำ พรุ่งนี้เช้าหยาหยาจะทำให้ทุกคนลองกินแต่เช้าแทนนะเจ้าค่ะ”"อย่างนั้นก็ได้" เจิ้งหรงมู่รู้สึกเสียดายเล็กน้อย เพราะเขารู้ดีว่าวันนี้โจวจื่อหยาซื้อวัตถุดิบทำของกินมาเยอะมากจึงเอ่ยปากถามต่อ “แล้วเย็นนี้เจ้าจะทำอะไรกิน”โจวจื่อหยาอมยิ้มและพูดว่า"วันนี้ได้ชีสมา ได้แป้งมาทำแป้งพิซซ่าด้วย วันนี้จื่อหยาจะลองอบพิซซ่าเตาถ่านให้พวกพี่ลองชิมนะเจ้าค่ะ รับรองต้องอร่อยถูกปากพี่สามมากอย่างแน่นอนเจ

เรื่องของเถียนเอ้อร์ยาและซันเป่าจบลงด้วยดี วันแต่งงานของทั้งคู่ที่จัดขึ้นในหมู่บ้านเถียนซี โจวจื่อหยาได้ไปร่วมงานแต่งงานของคนคู่นี้ด้วย ภายในงานมีญาติมิตรมาร่วมงานกันเกือบครบทุกคน ขาดเพียงเจิ้งฮุ่ยถงที่เวลานี้ป่วยหนักจึงไม่สามารถมาร่วมงานได้ งานแต่งงานของคนคู่นี้จึงจบลงอย่างสวยงามและมีความสุขเดือนสี่ ปีต้าหมิงที่14 จวนหม่ากั๋วกงที่สร้างขึ้นใหม่ในหมู่บ้านเถียนซีสร้างเสร็จสิ้น จึงมีการจัดงานเลี้ยงฉลองจวนใหม่อย่างยิ่งใหญ่ ก่อนที่หม่าเกาเฉิน จวงปี้เหยาและหม่าชางเหวินจะย้ายเข้ามาอาศัยอยู่ภายในจวน โจวจื่อหยาช่วยจวงปี้เหยาจัดสวนภายในจวนอย่างงดงาม มีดอกไม้ที่ล้ำค่ามีราคาแพงปลูกประดับภายในจวนแห่งนี้หลายต้น ซึ่งทุกต้นไม่ได้เสียเงินซื้อ แต่จวงปี้เหยาเพาะพันธุ์ต้นไม้เหล่านี้ด้วยตนเองโดยมีความช่วยเหลือจากทุกคนโจวจื่อหยาได้ติดตามครอบครัวตระกูลโจวไปท่องเที่ยวที่เมืองหางโจว โดยไปเป็นแขกของคนตระกูลจวง ถ้อยคำที่ว่า'หากฟากฟ้ามีสรวงสวรรค์ บนผืนปฐพีก็มี ซู หาง โจว' โจวจื่อหยาได้มาสัมผัสทิวทัศน์ที่สวยงามของเมืองหางโจวด้วยตนเองจึงคิดถึงคำกล่าวเหล่านี้ขึ้นมาได้ตระกูลจวงต้อนรับครอบครัวตระกูลโจวดีมาก โจวจื่