All Chapters of เกิดใหม่ทั้งทีกลายเป็นสตรีบ้านป่า: Chapter 151 - Chapter 160

หลังจากวันนั้นที่โจวจวินพาทุกคนไปพบกับเอียนอ๋อง คนตระกูลเจิ้งก็รับรู้แล้วว่าต่อไปนี้บ้านตระกูลเจิ้งจะมิใช่เพียงครอบครัวที่ทำการเกษตรเลี้ยงสัตว์และเป็นเพียงพ่อค้าอีกต่อไป แต่เรื่องตำแหน่งใครจะได้รับตำแหน่งอะไรจากเอียนอ๋องบ้างนั้นทางพวกเขามิได้สนใจ เพราะในเวลานี้เรื่องที่ทุกคนต้องสนใจก็คืองานมงคลของโจวจื่อหวายและเซี่ยปิงหยูที่อีกเพียงไม่กี่วันก็จะถึงวันมงคลแล้วโจวจื่อหยาต้องติดตามเจิ้งฮุ่ยผิงเดินทางไปยังจวนเอียนอ๋องทุกวันเพื่อไปฝังเข็มและจ่ายยารักษาให้กับท่านชายหกจูเหวินอี้ ที่ยามนี้ลุกขึ้นมานั่งกินอาหารรสอ่อนบนเตียงได้แล้ว โดยมีโจวจวินหรือโจวจื่อหวายติดตามไปด้วยณ.เรือนซีเต๋อโจวจื่อหยาลงมือฝังเข็มให้กับจูเหวินอี้เป็นวันที่สี่ ระหว่างการฝังเข็มเด็กชายตัวน้อยเหลือบตามองโจวจื่อหยาด้วยความชื่นชม"เจ็บหรือไม่เจ้าคะ" โจวจื่อหยาเอ่ยปากถามเด็กน้อยด้วยรอยยิ้ม"เจ็บเล็กน้อย แต่เพียงแค่ข้ามองใบหน้าของพี่สาวก็หายเจ็บแล้ว" เด็กชายพูดขึ้นด้วยเสียงเบาท่าทางเขินอาย จึงเรียกรอยยิ้มจากทุกคนในห้องได้โจวจื่อหยาปิดปากหัวเราะชอบใจก่อนจะพูดขึ้นว่า"ท่านชายหกพูดเช่นนี้ช่างคล้ายกับการพูดของพี่ชางเหวินเหลือเกิ

ชายหนุ่มทั้งสามคนต่างหันมามองหน้ากันด้วยความจนใจ เมื่อเห็นว่าในศาลามีหญิงสาวสามคนอยู่ในสภาพเมามาย ใบหน้าของพวกนางแดงก่ำเสียงที่พูดคุยกันก็ดังมากกว่าปกติอีกด้วยโดยเฉพาะเซี่ยปิงเหยียนที่นั่งหัวเราะตัวโยนได้เพียงครู่ก่อนจะทิ้งตัวฟุบลงบนโต๊ะโดยมีสาวใช้สองคนของนางรีบมาช่วยกันประคองนางลุกขึ้นมานั่ง เจิ้งหรงเจี้ยนทนมองต่อไปไม่ไหวเขาจึงรีบเดินเข้าไปอุ้มภรรยาของเขาขึ้นมาแนบอก"พวกเจ้าจับพวกนางแยกย้ายกันได้แล้ว อามู่เจ้ารีบพาฮูหยินของเจ้ากลับเรือน ส่วนหยาหยาให้เป็นหน้าที่ของอาเหวิน" เจิ้งหรงเจี้ยนพูดสั่งทุกคนด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด"พี่ใหญ่ให้อาเหวินไปส่งหยาหยา เรื่องนี้จะดีหรือขอรับ" เจิ้งหรงมู่เอ่ยถามด้วยท่าทางคับข้องใจ"หรือเจ้าจะทิ้งฮูหยินของเจ้าไว้ที่นี่ แล้วตัวเจ้าจะไปส่งหยาหยาที่เรือนนอนของนางก่อน" เจิ้งหรงเจียนเอ่ยถามน้องชายของตนด้วยน้ำเสียงกังขา"เรื่องนี้เป็นไปไม่ได้ขอรับ" เจิ้งหรงมู่รีบเอยปฏิเสธ แม้เขาจะรักใคร่เอ็นดูโจวจื่อหยามากมายเพียงใด แต่เขาก็ห่วงใยรักใคร่ฟางหรูอวี้ล้ำลึกยิ่งกว่า อีกอย่างที่สำคัญมากเลยก็คือถ้าหากเขาทอดทิ้งนางเอาไว้ที่นี่แล้วเลือกไปส่งน้องสาวก่อน หากว่าฟางหรูอวี้ฟื้

บรรยากาศที่หมู่บ้านเถียนซีทุกคนต่างมีสีหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส บรรยากาศภายในหมู่บ้านอบอวลไปด้วยกลิ่นอายมงคล ทั่วทั้งหมู่บ้านแทบจะทุกบ้านต่างพร้อมใจกันติดโคมสีแดงเพื่อแสดงว่าที่นี่กำลังมีงานมงคลยิ่งบ้านบนเนินเขาของตระกูลโจวพวกบ่าวและสาวใช้ภายในบ้านต่างช่วยกันประดับตกแต่งบ้านด้วยผ้าแพรสีแดงและจัดช่อดอกไม้รวมถึงแผ่นกระดาษเขียนด้วยอักษรมงคลเพื่อเป็นการแสดงการต้อนรับคู่บ่าวสาวบ้านใหญ่ตระกูลเจิ้งเชิญทุกคนในหมู่บ้านมาร่วมงานที่โจวจวินได้จัดงานเลี้ยงฉลองมงคลสมรสของโจวจื่อหวายและเซี่ยปิงหยู มีคนในหมู่บ้านมาร่วมงานเป็นจำนวนมาก ภายในงานจัดโต๊ะกินเลี้ยงตามแบบฉบับบริการตนเองตามแนวความคิดของโจวจื่อหยาเช่นเดิม กล่าวคือมีซุ้มอาหารคาว ซุ้มอาหารหวาน ซุ้มผลไม้และซุ้มน้ำดื่มหากใครอยากกินอะไรสามารถเดินไปตักมากินที่โต๊ะของตนเองและเหล่าสหายได้อย่างเต็มอิ่มโจวจื่อหยาเมื่อพักผ่อนให้รู้สึกหายเหนื่อยล้าจากการเดินทางจนเพียงพอแล้ว นางจึงคล้องแขนพี่สะใภ้คนใหม่ของตนไปร่วมงานเลี้ยงแนะนำให้สตรีทุกคนในหมู่บ้านเถียนซีได้รู้จักกับเซี่ยปิงหยูสะใภ้ตระกูลโจวมีใบหน้างดงามกิริยามารยาทงามสง่าแต่ไม่ทิ้งความอ่อนหวานของสตรี จึงเป

เรือเดินสมุทรของตระกูลโจวแล่นอย่างรวดเร็วผ่านท้องทะเลแสนกว้างใหญ่ เรือเดินสมุทรลำนี้ใช้หลักการในการสร้างโครงมีใบเรือที่หันรับลมได้ หรือที่เรียกกันว่าเรือสำเภา เรือลำนี้ไม่ได้อาศัยฝีแรงพายเรือของคนเรือเพียงอย่างเดียว แต่ยังอาศัยแรงลมมาเป็นพลังงานที่ผลักให้เรือแล่นเร็วเพิ่มขึ้นอีกด้วย โจวจื่อหยาไม่มีความรู้เรื่องการต่อเรือ แต่นางพูดเรื่องหลักการใช้แรงลมเป็นพลังงานในการแล่นของเรือ และลองทำเรือใบของเล่นมาให้นายช่างต่อเรือของโจวจวินดู ซึ่งนายช่างของอู่ต่อเรือก็นำความคิดนี้ไปพัฒนา จนกลายมาเป็นเรือเดินสมุทรของตระกูลโจวลำนี้ และมีเรือเดินสมุทรลำเล็กอีกสองลำวิ่งตามประกบไม่ห่าง ซึ่งเรือทั้งสองลำที่ตามมาก็ใช้หลักการเดียวกันกับเรือลำใหญ่แต่เนื่องจากมีขนาดเล็กจึงมีความเร็วและความคล่องตัวมากกว่า แต่ข้อเสียของเรือลำเล็กก็คือเวลาเจอคลื่นท้องทะเลแปรปรวน เรือลำเล็กก็จะโยกไหวแรงกว่าเรือลำใหญ่แต่ความดีความชอบของโจวหยาที่มีต่อเรือลำนี้มากที่สุดไม่ใช่เพียงรูปแบบการกางใบเรือถึงแปดใบ หากแต่เป็นปืนใหญ่ที่ติดตั้งอยู่บนเรือเดินสมุทรทั้งสามลำนี้ใช้ลูกดินปืนที่จุดระเบิดได้รุนแรง ซึ่งได้แนวคิดมาจากการทำดินระเบิดท

ภายหลังจากคืนที่เจอโจรสลัดแล่นเรือเข้าหาเพื่อหวังจะปล้นเรือเดินสมุทรของตระกูลโจว หลังจากนั้นก็กลับกลายเป็นซันเป่าขอยืมเรือฉลามดำแล่นเรือเพื่อตามหาเป้าหมายและลงมือจัดการปล้น..…...ลงมือจัดการกำจัดเรือโจรสลัดที่อยู่ตามน่านน้ำแถบนี้แทนโจวจวินเป็นคนใจกว้าง สิ่งใดที่เขาไม่ได้ลงมือออกแรงเองเขาจะไม่เอา ดังนั้นทรัพย์สินที่ซันเป่านำกลับมาได้ เขาจึงแบ่งปันทรัพย์สินมีค่าให้กับทุกคนอย่างเท่าเทียมกันตอบแทนที่ทุกคนยอมเหนื่อยและยอมไปเสี่ยงชีวิตเพราะความอยากแก้แค้นของซันเป่าเรือสินค้าปกติจะเดินทางจากเมืองฝูโจวมายังดินแดนหลิงหนานต้องใช้เวลานานร่วมเดือนเพราะต้องแวะพักจอดเรือตามเมืองใหญ่และเกาะต่างๆ แต่เรือเดินสมุทรของตระกูลโจวมิได้แวะพักจอดเรือที่เมืองไหนเลย อีกทั้งเรือเดินสมุทรลำนี้เดินทางได้รวดเร็วมากกว่าเรือลำอื่นและระหว่างทางไม่ได้พบเจอกับลมพายุที่เป็นอุปสรรคในการเดินทาง จึงใช้เวลาเดินทางเพียงครึ่งเดือนกว่าๆ ก็เดินทางมาถึงท่าเรือกว่างโจวตระกูลถังมีท่าเรือขนาดใหญ่สร้างขึ้นอยู่รอบนอกของเมืองกว่างโจวโดยขุดลอกทำเป็นท่าเรือน้ำลึกเพื่อใช้ในการให้เรือเดินสมุทรขนส่งสินค้าไปขายต่างเมืองได้สะดวกนับตั้งแต่