All Chapters of เกิดใหม่ทั้งทีกลายเป็นสตรีบ้านป่า: Chapter 31 - Chapter 40

160 Chapters

บทที่ 31

หนึ่งสัปดาห์ต่อมา โจวจวินพาคนงานของบ้านเจิ้งไปช่วยกันทำบ้านก่ออิฐบนภูเขา เขาขอให้โจวจื่อหยาช่วยวาดรูปแบบบ้านขนาดสามห้อง มีห้องโถงกลางมีห้องน้ำและห้องครัวอยู่ภายในบ้าน ซึ่งโจวจื่อหยาก็วาดให้อย่างรวดเร็วแบบบ้านเหล่านี้โจวจื่อหยาชอบเล่นเกมการดำเนินชีวิตในคอมพิวเตอร์ เกมเหล่านั้นมักมีแบบบ้านสวยๆ มากมาย ซึ่งโจวจื่อหยาจำได้ดีจึงเขียนออกมาอย่างง่ายดาย และปรึกษาเรื่องการใช้วัสดุและขนาดโครงสร้างของบ้านกับโจวจวินอีกรอบ"แบบบ้านน่าอยู่จัง" เจิ้งฮุ่ยผิงเอ่ยชมเมื่อเห็นโจวจื่อหยาวาดรูปเสร็จ"หากเจ้าชอบ ข้าจะให้คนสร้างบ้านแบบนี้อีกหลังเพิ่มบนภูเขา เอาไว้ให้เจ้าไปอยู่ค้างคืนเพื่อเปลี่ยนบรรยากาศ" โจวจวินพูดขึ้นอย่างต้องการเอาใจภรรยา"ถ้าหากท่านพ่อจะสร้างบ้านหลังใหม่จริงๆ ข้าจะวาดแบบบ้านหลังใหม่ให้เจ้าค่ะ ข้ายังมีแบบบ้านอีกหลายหลัง แบบบ้านที่ข้าวาดรับรองไม่เหมือนใครในแผ่นดินต้าหมิงอย่างแน่นอนเจ้าค่ะ" โจวจื่อหยาพูดด้วยน้ำเสียงโอ้อวดอย่างลืมตัว"หยาหยา" เจิ้งฮุ้ยผิงดุปรามบุตรสาวโจวจื่อหยาจึงมีสีหน้าสลดลง "ข้าลืมตัวเจ้าค่ะท่านแม่""เจ้าอย่าได้ทำตัวเป็นคนฆ้องปากแตก สุดท้ายจะลำบากเพราะคำพูดของตนได้""เอาน
last updateLast Updated : 2026-04-18
Read more

บทที่ 32

เจิ้งฝูหลิงได้ฟังคำพูดของสวีป๋ายฮ่าวแล้ว ดวงตาเปล่งประกาย เขาถึงกับนึกเห็นภาพก้อนเงินสีทองหลายพันตำลึงลอยมาอยู่ตรงหน้าเขา แต่เมื่อเจิ้งฝูหลิง คิดถึงคำเตือนของน้องเขยก่อนหน้านี้ ทำให้เขามีสีหน้าเปลี่ยนเป็นสงบลง และพูดอย่างถ่อมตัวว่า"สนใจสิขอรับ ใครจะไม่สนใจทำการค้ากับคุณชายสามสวี และคุณชายใหญ่ซุน แต่ติดที่โรงหลอมเหล็กของน้องเขยของข้าเป็นโรงหลอมเหล็กขนาดเล็ก มีแรงงานเป็นหลานชายคนโต และชายหนุ่มอีกสองสามคนเท่านั้น จึงมีกำลังในการทำอาวุธได้ในปริมาณน้อยมาก"ซุนไป๋กว่าง คุณชายใหญ่ตระกูลซุนได้เห็นหัวธนูสามแฉกจากสวีป๋ายฮ่าวนำมาให้ดูแล้ว และเขาได้นำไปให้ช่างตีเหล็กของท่านพ่อลองตีเลียนแบบดู ไม่มีใครจะมีความสามารถตีหัวธนูได้แบบนี้ ดังนั้นเขาจึงสนใจอยากซื้อวิธีการตีหัวลูกธนูสามแฉกแบบนี้มากกว่า หากเขามีวิธีการตีลูกดอกธนูแบบนี้ เขาสามารถไปนำเสนอขายให้กองทัพของราชสำนักได้ เขาไม่ได้อยากซื้อหัวลูกธนูทีละน้อยเพราะมันไม่คุ้มค่าในการค้า จึงพูดเสนอว่า "ในเมื่อโรงหลอมเหล็กของพวกท่าน ตีหัวลูกธนูได้ในปริมาณน้อย เช่นนั้นขอข้าขอซื้อวิธีการตีเหล็กให้เป็นหัวลูกธนูสามแฉกได้หรือไม่"เจิ้งฝูหลิงแอบด่าคนในใจ วิธีการ
last updateLast Updated : 2026-04-18
Read more

บทที่ 33

เมื่อแขกจากไปหมดแล้วท่านผู้เฒ่าเจิ้งหลี่จึงคลายมือออก และเปิดถุงผ้าที่สวีป๋ายฮ่าวมอบให้ ก่อนจะตกตะลึงที่ในนี้มีเงินตำลึงทองอยู่หลายสิบก้อนเมื่อมองด้วยตาเปล่า"โอ้ คุณชายสามสวีมอบค่าทำหนังเสือให้เยอะเกินไปแล้ว ค่าฟอกหนังเสือราคา 2 หรือ3 ตำลึงทองเท่านั้นเอง" เจิ้งหลี่พูดด้วยความไม่สบายใจ คนงานธรรมดาที่ทำงานอย่างหนักทั้งเดือนยังทำเงินได้เดือนล่ะ2หรือ3 ตำลึงทองเท่านั้น เขาฟอกหนังเสือใช้เวลาเพียง7วันกลับได้ค่าตอบแทนเยอะมากขนาดนี้จึงรู้สึกไม่สบายใจ"ท่านตาเก็บเงินเอาไว้เถิดเจ้าค่ะ ท่านตาสมควรได้รับมันแล้ว เพราะหากคุณชายสามสวีไปหาซื้อหนังเสือจากที่อื่น เขาก็ต้องใช้เงินจ่ายมากกว่า100ตำลึงทอง แต่นี่เขาจ่ายไม่ถึง100ตำลึงทองด้วยซ้ำ แล้วก็อย่าไปคิดว่าเป็นบุญคุณอะไร เสือตัวนี้ ท้ายที่สุดแล้วก็เป็นหลานชายของท่านตาเป็นผู้ฆ่า หากพวกเขาไล่ล่าเสือกันเองก็ไม่แน่ว่าพวกเขาจะได้หนังเสือมาอยู่ในมือของพวกเขา"โจวจื่อหยาพูดอธิบายเสียงนุ่มเมื่อโจวจื่อหยาพูดจบ ท่านผู้เฒ่าเจิ้งหลี่จึงเทถุงออกมานับอย่างสบายใจ มี60 ตำลึงทอง เขาจึงคิดจะแบ่งให้หลานชายคนล่ะ10ตำลึงทอง ส่วนของหลานสาว 20ตำลึงทอง ท่านผู้เฒ่าคิดในใจอย่างย
last updateLast Updated : 2026-04-18
Read more

บทที่ 34

เหตุการณ์ที่สวีป๋ายฮ่าว มาเยือนตระกูลเจิ้งผ่านมาได้ร่วมเดือนกว่า หลังจากวันนั้นสวีป๋ายฮ่าวก็หายหน้าไปไม่มาเยือนหรือติดต่อกับคนตระกูลเจิ้งอีกเลยเจิ้งฝูหลิงส่งคนไปสืบข่าวจึงรู้ว่า สวีป๋ายฮ่าวเก็บของและพาญาติผู้น้องของเขาเซี่ยปิงเหยียนเดินทางกลับไปเมืองหลวงแล้วที่จวนตระกูลซุน ภายในเรือนหลังเวลานี้ ซุนไป๋ลี่กำลังนั่งปักผ้าและพูดคุยเรื่องทั่วไปกับฮูหยินตระกูลซุนผู้เป็นมารดาผู้ให้กำเนิดของนางในขณะที่ซุนไป๋ลี่ เอ่ยปากอย่างอ้อมค้อมเรื่องเจิ้งหรงเจี้ยนกับมารดาของตนอยู่นาน เล่าเรื่องบ้านหลังใหญ่เป็นคฤหาสน์ที่หรูหรา เล่าเรื่องของตกแต่งและของใช้ราคาแพง และยังพูดถึงความหล่อเหลาของเจิ้งหรงเจี้ยนอย่างชื่นชม แต่ฮูหยินซุนกลับพูดกับซุนไป๋ลี่ว่า"เจ้านี่มันตาต่ำไม่มีสมองเสียจริง ข้าอุตส่าห์พยายามให้เจ้าตีสนิทคุณหนูใหญ่เซี่ย เพื่อที่เจ้าจะได้ใกล้ชิดกับคุณชายสามตระกูลสวีมากขึ้น เจ้ากับดีนักนะ ตาต่ำไปมองชายหนุ่มคนบ้านป่าได้""ท่านแม่ คุณชายสามตระกูลสวีเขาไม่ได้สนใจข้าในเชิงชู้สาวเลยสักนิด แล้วท่านแม่จะให้ข้าหน้าด้านตามตื้อเขาไปเพื่ออะไรละเจ้าคะ พลอยจะทำให้โดนอีกฝ่ายรังเกียจเสียเปล่าๆ เจ้าค่ะ มิสู้พวกเรา
last updateLast Updated : 2026-04-18
Read more

บทที่ 35

"ด้านนอกมีคนร้าย20 คน ทุกคนมีวรยุทธเจ้าค่ะ กำลังวิ่งขึ้นเนินเขามา"โจวจื่อหยาบอกให้ทุกคนรู้สถานการณ์"อาผิงเจ้าพาจื่อหยาหลบอยู่ในห้องนี้ไม่ต้องจุดไฟ จื่อหยาลูกไม่ต้องกลัว พ่อจะไม่ให้มีผู้ใดได้มีโอกาสก้าวเท้าเข้ามาในบ้านของพวกเราได้แม้แต่คนเดียว""อย่าฆ่าหมดนะเจ้าคะ จับเป็นมาให้ข้าสักสามสี่คนเพื่อจะได้ล้วงความลับจากพวกเขา จะได้รู้ว่าทำไมพวกเขาจึงบุกมาที่นี่"เสียงกระดิ่งพลิ้วไหวดังมาตามสายลม ดวงตาของโจวจวินและโจวจื่อหวายต่างเปลี่ยนไป"ได้พ่อจะพยายาม มีคนเข้ามาใกล้บ้านของพวกเราในเขตห้าลี้แล้ว จื่อหวายไปกับพ่อ""ระวังตัวกันด้วยนะเจ้าคะ"เจิ้งฮุ่ยผิงพูดอย่างกังวลโจวจวินสวมปลอกแขนสองข้าง ก่อนจะหยิบดาบเล่มโตขึ้นมาและพาโจวจื่อหวายวิ่งออกไปทางหน้าบ้านทันทีทิศทางการปลูกต้นไม้ของโจวจวินไม่ได้ปลูกแบบไม่มีแบบแผน ต่อให้ผู้คนขึ้นมาบนเนินเขากันคนล่ะทิศ แต่หนทางที่จะเดินขึ้นเขาได้สะดวกกลับมีหนทางเดียว ดังนั้นกลุ่มคนที่เข้ามาใกล้ตัวบ้านมากที่สุดคือวิ่งขึ้นเนินเขามาตามทางปกติเสียงการต่อสู้ดังขึ้นครู่หนึ่งก่อนที่จะมีเสียงโจวจวินพูดบ่นกับบุตรชายว่า "พ่อจะเหลือไว้ เจ้ากลับฆ่าหมดเสียได้""การต่อสู้ต้องทำอ
last updateLast Updated : 2026-04-18
Read more

บทที่ 36

โจวจื่อหยามองหน้าท่านลุงใหญ่ของตนด้วยความซาบซึ้งใจ ในความคิดของเจิ้งฝูไฉ 'ต่อให้เขาต้องไปคุกเข่าขอร้องพ่อบ้านตระกูลฉิน เพื่อให้พ่อบ้านฉินพาเขาไปขอความช่วยเหลือต่อใต้เท้าฉินได้ เขาก็ยินดีจะทำ' เมื่อโจวจื่อหยาได้อ่านความคิดเช่นนี้ของเจิ้งฝูไฉ ในใจของนางก็ตั้งใจว่าจะไม่ให้ท่านลุงใหญ่ของนางต้องไปก้มหน้าคุกเข่าขอร้องใครทั้งนั้นโจวจวินเมื่อฟังเจิ้งฝูไฉพูดจบเขาส่ายหน้าและพูดว่า "พี่ใหญ่ ท่านไม่ต้องลำบาก เดินทางเข้าเมืองหลวงหรอกขอรับ เรื่องนี้พวกท่านปล่อยให้ข้าจัดการเถิด เพียงแต่ช่วงนี้ข้ามีคนทำงานให้ยังไม่เพียงพอ เรื่องตระกูลซุนข้าต้องสืบให้ดีก่อนว่ามีเบื้องหลังเป็นผู้อื่นอีกหรือไม่ ข้าจะได้จัดการคนทั้งหมดในคราวเดียว แค่ตระกูลขุนนางขั้นสี่ที่เป็นใหญ่ในเมืองเล็กๆ เช่นนี้ ข้าไม่กลัวเขาหรอก"เมื่อฟังคำพูดของโจวจวิน ทั้งเจิ้งฝูไฉและเจิ้งฝูหลิงต่างก็รู้สึกเบาใจ แปดปีที่ผ่านมาพวกเขาทุกคนในตระกูลเจิ้งพึ่งพาโจวจวินมาโดยตลอด ดังนั้นพวกเขาสองคนพี่น้องจึงเชื่อใจและเชื่อฟังโจวจวินมาก หากโจวจวินบอกว่าจัดการได้ พวกเขาก็เชื่อเช่นนั้นโจวจวินขมวดคิ้วและพูดเพิ่มเติมว่า "เพียงแต่สองสามวันนี้ ช่วงที่ข้าหาทางจ
last updateLast Updated : 2026-04-19
Read more

บทที่ 37

หลังจากที่แม่สื่อกลับไปแล้ว ทุกคนต่างมารวมตัวกันที่ห้องโถงของบ้านใหญ่ และพูดคุยเกี่ยวกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้น บ้านตระกูลเจิ้งทั้งบ้านใหญ่และบ้านรอง ทุกคนต่างตกลงย้ายไปอยู่บ้านบนเนินเขาของบ้านโจว และให้บ่าวและสาวใช้เฝ้าบ้านที่นี่ให้ดี โดยเฉพาะบ้านใหญ่ที่ยามนี้มีของล้ำค่ามากมาย ชุดรับแขกไม้ฮวงหัวลี่ ไม้พยุง ไม้ชิงชัง เครื่องเรือนที่ทำด้วยไม้เหล่านี้ ล้วนเป็นฝีมือการตัดต้นไม้ของโจวจวิน แล้วจ้างช่างไม้มาทำเป็นเครื่องเรือน ของบางชิ้นมีราคาแพงประเมินค่าไม่ได้ ทำให้ท่านผู้เฒ่าเจิ้งไม่ยินยอมจะจากไป คราวแรกเขาดื้อรั้นจะเฝ้าบ้านให้ทุกคนหลบภัยกันไปก่อนแต่โจวจื่อหยาเป็นฝ่ายพูดเกลี้ยกล่อมท่านตาของตนว่า "ของนอกกายเหล่านี้ พวกเราสามารถหาใหม่ได้เจ้าค่ะ แต่หากท่านตาโดนจับตัวไปหรือโดนทำร้าย พวกเราคงไม่มีแรงใจจะหาเงินเพิ่มขึ้น คงไม่กล้าซื้อของนอกกายที่มีค่ามาเพิ่มในบ้านอีกแล้วนะเจ้าค่ะท่านตา ชีวิตที่ปลอดภัยย่อมมีค่ามากกว่าข้าวของเหล่านี้"เจิ้งหลี่จึงยอมย้ายมาบ้านบนเนินเขาแต่โดยดี เพราะไม่อยากทำให้ทุกคนต้องรู้สึกเป็นห่วงตน โดยให้อาห้าวมาดูแลบ้านใหญ่เจิ้งแทน ของมีค่าติดตัวของท่านผู้เฒ่า เขาสะสมไว้มากมายห
last updateLast Updated : 2026-04-19
Read more

บทที่ 38

ณ.จวนตระกูลซุน ยามนี้ในห้องหนังสือใต้เท้าซุน คุณชายใหญ่ซุนไป๋กว่าง และท่านพ่อบ้านซุน ต่างกำลังนั่งปรึกษากันด้วยใบหน้าเคร่งขรึม"ท่านพ่อ พวกเราไปตามคนที่บ้านตระกูลโจวเเบบเปิดเผยเลยดีหรือไม่ขอรับ คนหายไปรวมทั้งหมด50คน ส่งคนไปสืบก็ไม่มีใครกลับมา ยามนี้พวกเราสูญเสียคนไปร่วม60คนแล้วนะขอรับ จะไปแจ้งทางการก็ไม่ได้ แต่การกำจัดคนเกินครึ่งร้อยอย่างไรก็ต้องทิ้งหลักฐานให้พวกเรารู้เห็นบ้าง""จะไปตามอย่างไรได้ เดินเข้าไปถามหาคนกับพวกเขาตามตรงเลยอย่างนั้นหรือ ใครมันจะยอมรับผิด อีกอย่างนี้ไม่เท่ากับเป็นการเปิดเผยตัว ว่าพวกเราเป็นคนโจรกลุ่มนั้นไปอย่างนั้นหรือ คนทั่วไปหากมีโจรขึ้นบ้านต่อให้ไม่มีอะไรเสียหายก็ต้องไปแจ้งทางการเพื่อจับโจร แต่นี่เจ้าก็รู้ว่าบ้านโจวไม่ได้แจ้งความ เจ้ากลับยิ่งได้ใจส่งคนไปตายเพิ่ม ข้าโมโหเจ้าจะตายอยู่แล้ว" ใต้เท้าซุนพูดขึ้นอย่างอารมณ์เสีย เขาเลี้ยงคนมีฝีมือร่วมร้อยกว่าคนเอาไว้ใช้งานที่เปิดเผยไม่ได้ แต่ยามนี้คนของเขาสูญหายไปเกือบครึ่ง โดยที่เขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ส่งคนไปสืบก็ไม่มีใครกลับมา มีบางอย่างเตือนเขาว่า การลงทุนหนนี้เขามีแต่เสียกลับเสียจึงมองหน้าบุตรชายคนโตราวกับเป็นศ
last updateLast Updated : 2026-04-19
Read more

บทที่ 39

โจวจื่อหยาช่วยประคองจับมือเจียงฝานผู้เป็นท่านยายของตนเข้ามาในห้อง ตามมาด้วยเจิ้งฮุ่ยผิง ถงลิ่วนีและชุ่ยเหนียน ที่อุ้มเจิ้งหรงหมิงมาด้วย พวกนางไม่ไว้ใจคนตระกูลซุนจึงเดินมาดูเหตุการณ์พร้อมกันทั้งหมดเวลานี้มียอดฝีมือเหลือเพียงคนเดียวคือโจวจวินเพราะ จงฮั่นได้ออกเดินทางไปรวบรวมคนแล้ว ส่วนเด็กตระกูลเจิ้งทั้งสามและโจวจื่อหวาย แม้จะฝึกวรยุทธกันมาตั้งแต่อายุยังน้อย แต่ประสบการณ์ในการต่อสู้จริงยังน้อยมากดังนั้นโจวจวินจึงให้ทุกคนเกาะกลุ่มกันไว้ เมื่อไปไหนให้ไปด้วยกันเขาจะได้คุ้มครองทุกคนได้อย่างทั่วถึง เวลานี้ทุกคนที่เป็นบุรุษนั่งพูดคุยกันอย่างผ่อนคลายอยู่ในห้องอุ่นด้านข้างซุนไป๋ลี่ไม่รู้เรื่องที่บิดาและพี่ชายทำเรื่องอะไรลับหลังตน ยามนี้นางเข้าใจเพียงว่า ใต้เท้าซุนผู้เป็นบิดาของนางเห็นด้วยที่จะให้นางมาเป็นสะใภ้ใหญ่ตระกูลเจิ้งแล้ว และยังเรียกนางไปคุยเพื่อให้วันนี้ นางมาตีสนิทกับคนตระกูลเจิ้งให้ได้'หึ เรื่องการตีสนิทผู้อื่น ข้าถนัดที่สุดแล้ว ขนาดเซี่ยปิงเหยียน ที่คนในเมืองหลวงต่างพูดกันว่านางเข้าถึงยาก ข้ายังตีสนิทสำเร็จมาแล้ว' ซุนไป๋ลี่คิดในใจ ก่อนจะฉีกยิ้ม"เป็นเพราะคราวที่แล้ว ข้ามาที่บ้านต
last updateLast Updated : 2026-04-19
Read more

บทที่ 40

หลังจากคุณหนูรองซุนจากไป เสียงหัวเราะขบขันของเจิ้งหรงมู่ก็ดังขึ้น "ข้าละขำเสียจริง นางยังกล้าคิดว่าหากชนะหยาหยาของพวกเราได้ จะโดนผู้อื่นว่านางรังแกเด็กหรือไม่ แต่นางกลับไม่คิดสักนิดเลยว่าหากนางพ่ายแพ้ให้แก่เด็ก ผู้อื่นจะยิ่งขบขันนางมากกว่า""ช่างไม่เจียมตัว"โจวจื่อหวายพูดด้วยรอยยิ้มโจวจื่อหยาจึงพูดขึ้นว่า "ข้าต้องไปบอกกับท่านพ่อให้เร่งลงมือต่อตระกูลซุนเสียแล้ว อย่ารอให้ตระกูลซุนเกี่ยวดองกับตระกูลเซี่ยสำเร็จ ไม่รู้ว่าท่านอาจงฮั่นไปรวบรวมคนต้องใช้เวลานานเท่าไหร่"เจิ้งหรงเจี้ยนที่นั่งเงียบฟังน้องชายและน้องสาวพูดคุยกันอย่างสงบมาโดยตลอด กลับมีท่าทางตื่นเต้นขึ้นมาทันที "ตระกูลซุนกับตระกูลเซี่ยจะเกี่ยวดองกันหรือ เจ้าพอจะรู้หรือไม่ ว่าใครจะแต่งงานกับใคร""จะใครเล่า ก็คุณหนูใหญ่เซี่ยกับคุณชายใหญ่ซุนอย่างไรล่ะ" โจวจื่อหยาพูดจบ พลันรับรู้ได้ถึงอารมณ์วุ่นวายใจของเจิ้งหรงเจี้ยนทันที และหวนนึกถึงหน้าตางดงาม ท่าทางเป็นคุณหนูตระกูลใหญ่ แต่กลับไม่ว่างท่าดูถูกคน พูดจาก็ตรงไปตรงมาไม่มีเล่ห์เหลี่ยมเสแสร้ง แล้วสลับมามองหน้าเจิ้งหรงเจี้ยนที่ยามนี้มีสีหน้าไม่ดีอีกครั้ง"คุณหนูเซี่ยดูแสนดีและงดงามมากขนาดนั
last updateLast Updated : 2026-04-19
Read more
PREV
123456
...
16
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status