All Chapters of เกิดใหม่ทั้งทีกลายเป็นสตรีบ้านป่า: Chapter 61 - Chapter 70

"คุณหนูฉินได้โปรดปล่อยท่านพ่อของข้าเถิดเจ้าค่ะ พวกข้าเพียงรับสบู่จากผู้อื่นมาขายอีกที แต่ก่อนที่จะนำสบู่มาขายข้าทดลองใช้สบู่ด้วยตนเอง ตัวข้าไม่มีผดผื่นจึงนำสบู่มาขายเจ้าค่ะ" สตรีใบหน้างาม ตัวผอมบางเดินมาคำนับขอร้องคนท่ามกลางคนงานของร้าน ที่ต่างพูดขึ้นว่า"คุณหนู!"ด้วยน้ำเสียงท้อใจ เสียใจและเสียขวัญ"เจ้าทดลองใช้แล้วไม่เป็นอะไร ไม่ได้หมายความว่าผิวที่ล้ำค่าของคุณหนูของข้า จะไม่เป็นอะไรด้วย หึ ใบหน้าของเจ้างดงามพอใช้ได้ วันนี้ข้าจะให้เจ้าต้องชดใช้ให้สาสมกับที่ทำร้ายคุณหนูของข้า"สาวใช้ตระกูลฉินมองใบหน้างดงามของจางซิ่วอี๋บุตรสาวของเจ้าของร้านด้วยแววตาอิจฉา ก่อนเงื้อมือขึ้นและกางเล็บ 'ใบหน้างามนี้หากโดนเล็บยาวๆของข้าข่วนดูสิว่า เจ้าจะงดงามได้อีกต่อไปได้อย่างไร'โจวจื่อหยาเข้ามาใกล้จนสามารถอ่านความคิดของสาวใช้ตระกูลฉินผู้นี้ออก นางจึงล้วงมือลงไปในกระเป๋าที่สะพายมาอย่างรวดเร็ว และยกแขนสะบัดมือเล็กน้อย ก่อนจะทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นสาวใช้ตระกูลฉินที่กำลังจะตบคนสุดแรงที่มีของตน รู้สึกเจ็บที่ด้านหลังใบหู ก่อนที่นางจะรู้สึกอ่อนแรงและล้มลงไปนอนกองกับพื้น ทุกคนที่มองเหตุการณ์อยู่ถึงกับตกใจ มีเสีย

นายท่านจางตกตะลึงเมื่อได้ฟังโจวจื่อหยาพูดถึงการทำสัญญาการค้าขายกับตระกูลเจิ้ง ดวงตาของเขาเปล่งประกายมีความหวังขึ้นมาทันที ใครบ้างเล่าจะไม่อยากทำการค้ากับตระกูลเจิ้ง5 ปีที่ผ่านมานี้ตระกูลเจิ้งจากเมืองฝูโจว เมืองชายทะเลอยู่ในเขตของหางโจว เริ่มมีชื่อเสียงมากขึ้นทุกวัน เริ่มจากการค้าเนื้อสัตว์ ของป่าและถ่านที่ร้านค้าตระกูลชุ่ยรับของจากตระกูลเจิ้งมาขายในเมืองหลวง ยามนั้นร้านค้าตระกูลชุ่ยเดิมเป็นกิจการเล็กๆ ยามนี้มีชื่อเสียงใหญ่โตที่ใครๆ ก็อยากทำการค้าร่วมด้วย เพื่อหวังว่าจะสามารถรับของจากตระกูลเจิ้งมาขายต่อตระกูลฉินจากเดิมเป็นตระกูลพ่อค้ามีกิจการขนาดเล็ก แต่โชคดีมีวาสนา มีบุตรสาวผู้หนึ่งได้เข้าไปเป็นอนุของบุตรชายคนโตของตระกูลจู ซึ่งในเวลานี้บุตรชายคนโตของตระกูลจูคือองค์รัชทายาทองค์ปัจจุบัน ฐานะของตระกูลฉินจึงสูงส่งขึ้นตามเพราะในเวลานี้อนุฉินผู้นั้น ยามนี้เป็นพระชายารองขององค์รัชทายาท และให้กำเนิดบุตรชายคนโตแก่องค์รัชทายาทอีกหนึ่งคนด้วย แต่ฐานะครอบครัวตระกูลฉินจากเดิมไม่ค่อยดีนัก ในเวลานี้เพิ่งมาร่ำรวยเนื่องจากทำการค้าขายผักและผลไม้นอกฤดูกับตระกูลเจิ้งเมื่อ 5 ปีที่แล้ว โดยการแนะนำจากตระกู

ชุ่ยฮวารู้สึกทนไม่ได้ที่เห็นโจวจื่อหยาพูดจาไม่เคารพมารดาของตนและยังจิกกัดมาถึงตนด้วย จึงลุกขึ้นพูดตอบโต้ไปว่า "น้องสาวโจว เจ้าเป็นเพียงเด็กผู้หนึ่งพูดจากับผู้อาวุโสอย่างนี้ได้หรือ เจ้าพูดอย่างนี้หมายความว่าอย่างไรกันแน่"โจวจื่อหยามองคนตรงหน้าด้วยใบหน้ายิ้มแย้มและพูดว่า "พี่สาวใหญ่ตระกูลชุ่ย มิใช่ว่าท่านกินอาหารเยอะมากเกินไป เลือดจึงไหลไปเลี้ยงกระเพาะที่อยู่ภายในท้องจนหมด ทำให้สมองขาดเลือดไปเลี้ยงมากเกินไป จึงคิดอะไรไม่ค่อยทันใช่หรือไม่ คำที่ข้าพูดชัดเจนอยู่แล้วว่าข้ากำลังพูดด่าพวกท่าน ว่าเป็นสตรีจิตใจคิดไม่ซื่อและหน้าหนามากเจ้าค่ะ หากให้แปลเพื่อให้พวกท่านเข้าใจง่ายก็คือสตรีอย่างพวกท่านเชื่อถือไม่ได้ ไร้ความจริงใจ และยังไม่มีความรู้สึกอับอายต่อผู้อื่นอีกด้วย""มันจะมากเกินไปแล้วนะ สมแล้วกับที่เป็นเด็กที่มาจากบ้านป่าเมืองเถื่อน ปากของนางช่างพูดจาร้ายกาจยิ่งนัก ตระกูลเจิ้งและตระกูลโจวเลี้ยงดูสั่งสอนหลานสาวและบุตรสาวให้มีปากพูดจาร้ายกาจเช่นนี้เองหรือ ข้าอยากจะรู้นักว่าวันหน้า นังเด็กนี่จะมีใครกล้าแต่งงานยกนางไปเป็นภรรยาของบ้านได้อีก""จื่อหยาไม่จำเป็นต้องรบกวนให้ท่านป้าสะใภ้ใหญ่ตระกูลชุ่

คำพูดที่โจวจื่อหยาพูดกับชุ่ยฮวา คุณหนูตระกูลอื่นอาจจะไม่ได้ยินเพราะทุกคนต่างหันไปพุ่งความสนใจมองคุณชายตระกูลสวีที่มีรูปโฉมหล่อเหลา มีชื่อเสียงวงศ์ตระกูลโดดเด่น และมีชื่อเสียงติดอันดับต้นๆ ของบุรุษหนุ่มผู้เพียบพร้อมในเมืองหลวง แต่ชุ่ยเซียงเซียงและชุ่ยเซียงหมิ่นกลับได้ยินชัดเจนชุ่ยเซียงหมิ่นมองชุ่ยฮวาด้วยสายตาไม่พอใจ ทุกวันนี้แค่ชุยฮวาทำตัวเป็นสหายรองมือรองเท้าของคุณหนูตระกูลฉิน ชุ่ยเซียงหมิ่นก็รู้สึกอับอายขายหน้าคุณหนูตระกูลใหญ่ในเมืองหลวงคนอื่นๆ จะแย่อยู่แล้ว ในเวลานี้หากชุ่ยฮวาสร้างเรื่องน่าขายหน้าเพิ่มเติมอีก ตระกูลชุ่ยก็จะพลอยเสื่อมเสียชื่อเสียงไปด้วย เวลานี้ชุ่ยเซียงหมิ่นอายุเพียง11 ปี อีกหลายปีจึงจะแต่งงาน การเสื่อมเสียชื่อเสียงจึงยังไม่ค่อยมีผลร้ายที่กระทบกับชุ่ยเซียงหมิ่นโดยตรง แต่พี่ชายของนางชุ่ยเซียงเหมินถึงวัยแต่งงานแล้ว ปีนี้อายุ16 ปี ครอบครัวตระกูลชุ่ยบ้านรองกำลังมองหาคุณหนูที่เหมาะสมมาแต่งงานกับชุ่ยเซียงเหมินอยู่ หากคุณหนูใหญ่ตระกูลชุ่ยอย่างชุ่ยฮวาก่อเรื่อง การแต่งงานของชุ่ยเซียงหมิ่นคงจะได้คู่แต่งงานที่ไม่ดีนักวันนี้ท่านอาหญิงชุ่ยเหนียนชวนท่านแม่ของนางให้มาพบกับคนตระกู

บ้านตระกูลชุ่ยมีขนาดกว้างขวาง ภายในรั้วบ้านมีเรือนแยกหลายหลัง การตกแต่งหรูหราพอสมควร โจวจื่อหยาเคยมาที่นี่กับชุ่ยเหนียนหลายครั้งแล้ว จึงค่อนข้างคุ้นเคยกับคนที่นี่อยู่บ้างหลินเหม่ยเมิ่ง ผู้เป็นภรรยาของชุ่ยหน่วน พี่ชายคนรองของชุ่ยเหนียนออกมาต้อนรับแขกที่ลงจากรถม้าอย่างกระตือรือร้น วันนี้ชุ่ยเหนียนมาเพื่อร่วมปรึกษากับคนตระกูลชุยเกี่ยวกับการแต่งงานของชุ่ยเซียงเหมิน หลานชายคนโตของตระกูลชุ่ย ดังนั้นที่เรือนหน้าที่ใช้รับรองแขกยามนี้จึงมีคนตระกูลชุ่ยนั่งอยู่ด้วยกันจนครบ"จื่อหยาคำนับท่านตาชุ่ย ท่านลุงใหญ่ตระกูลชุ่ย ท่านลุงรองตระกูลชุ่ย ท่านป้าสะใภ้ใหญ่ตระกูลชุ่ยและทักทายพี่ชายพี่สาวตระกูลชุ่ยทั้งห้าคนเจ้าค่ะ" โจวจื่อหยาทำท่าคำนับทักทายทุกคนตามธรรมเนียมด้วยมารยาทที่งดงามอย่างไม่มีที่ติท่านผู้เฒ่าชุ่ยจึงรีบพูดขึ้นว่า "หยาหยา เจ้าเคร่งมารยาทเกินไปแล้ว ที่นี่มีแต่คนกันเองทั้งนั้น มาๆเจ้ารีบมานั่งข้างๆตา ชุ่ยฮวาเจ้าขยับออกไปหน่อย ให้น้องสาวตระกูลโจวของเจ้ามานั่งใกล้ๆข้า"ชุ่ยฮวาเม้มปาก ก่อนจะลุกขึ้นย้ายที่ โดยมองไล่ที่ชุ่ยเซียงเซียงให้ลุกขึ้นเพื่อสละที่ให้ตนโจวจื่อหยารีบห้ามชุ่ยเซียงเซียงว่า "พ