All Chapters of นางร้ายสลับบทบาทยั่วรัก: Chapter 81 - Chapter 90

นางร้ายที่เคยดิ้นรนหนีความตาย บัดนี้ได้ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของห่วงโซ่อาหาร เธอไม่เพียงแต่เอาชนะตัวละครทุกตัว แต่เธอยังเอาชนะผู้แต่ง และทำลาย ‘ระบบ’ ที่คอยบงการชีวิตของเธอจนพินาศย่อยยับและทั้งหมดนี้... เธอไม่ได้ทำมันเพียงลำพัง แต่เธอมีมัจจุราชหนุ่มผู้พร้อมจะฉีกทุกกฎเกณฑ์บนโลกใบนี้เพื่อยืนเคียงข้างเธอ“ฉันไม่ระแวงคุณหรอกค่ะ อัคคี...” ปารมีเงยหน้าขึ้น กระซิบชิดริมฝีปากหยักลึกของเขา “เพราะฉันรู้ว่า... ผู้ชายของฉัน ฉลาดและรักฉันมากกว่าใครบนโลกใบนี้”อัคคีเหยียดยิ้มรับคำชม ก่อนจะก้มลงบดขยี้ริมฝีปากของเธออย่างดูดดื่มและเร่าร้อน เป็นการจุมพิตเพื่อปิดฉากความวุ่นวายทั้งมวล และเปิดประตูสู่อนาคตที่พวกเขาจะเป็นผู้ขีดเขียนมันขึ้นมาด้วยสองมือของพวกเขาเองความเงียบสงบโรยตัวลงปกคลุมคฤหาสน์อัคครากุลอย่างแท้จริงเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ปารมีก้าวเข้ามาเหยียบที่นี่ พายุฝนภายนอกที่เคยโหมกระหน่ำได้ซาลงเหลือเพียงหยาดน้ำค้างที่เกาะพราวอยู่บนกระจกบานใหญ่ ไม่มีศัตรูหน้าไหนหลงเหลือให้ต้องหวาดระแวง ไม่มีระบบโฮโลแกรมสีแดงคอยส่งเสียงเตือนน่ารำคาญกวนใจอีกต่อไป โลกนิยายใบนี้ได้ถูกชำระล้างและเขียนขึ้นใหม่ด้วยสองมือของเธออ

“เรียกชื่อผม ปริม บอกผมว่าคุณเป็นของใคร” อัคคีตะคอกสั่งขณะที่กระแทกกระทั้นอย่างหนักหน่วง“อัคคี อ๊ะ... ฉันเป็นของนาย... เป็นของอัคคีคนเดียว... อ๊าาา”“ใช่... ร่างกายนี้ เสียงครางนี้... เป็นของผม”อัคคีก้มลงบดจูบเรียวปากอวบอิ่มอย่างดูดดื่มและหิวกระหาย สองมือหนาบีบเคล้นสะโพกกลมกลึงและทรวงอกของเธออย่างเมามันส์จนเกิดรอยแดงช้ำ จังหวะรักทะยานพุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ จนถึงขีดสุดของอารมณ์“อัคคี ฉันไม่ไหวแล้ว... จะเสร็จ... อ๊าาาา”ปารมีหวีดร้องลั่นห้อง ร่างบางเกร็งกระตุกอย่างรุนแรง ภายในช่องทางรักตอดรัดความแข็งแกร่งของเขาถี่ยิบจนอัคคีต้องคำรามลั่น“พร้อมกันนะปริม... โอ้ววว”ชายหนุ่มโหมกระแทกหนักๆ อีกสามสี่ครั้ง ก่อนจะปลดปล่อยสายธารแห่งความปรารถนาทุกหยาดหยดฉีดพ่นเข้าไปในร่างกายของเธอจนล้นทะลัก ความอุ่นร้อนแผ่ซ่านไปทั่วช่องท้อง หลอมรวมจิตวิญญาณของทั้งสองให้เป็นหนึ่งเดียวกันอย่างสมบูรณ์แบบอัคคีหอบหายใจอย่างหนักหน่วง เขากระชับอ้อมกอดร่างบางที่สั่นสะท้านและเต็มไปด้วยหยาดเหงื่อไว้แนบอก ซุกใบหน้าลงกับซอกคอหอมกรุ่นของเธอ จูบซับเบาๆ ด้วยความรักที่เอ่อล้นจนแทบจะปริแตกปารมีฟุบหน้าลงกับลาดไหล่กว้างของเขา สูด

อัคคีหอบหายใจอย่างหนักหน่วง เขาทิ้งตัวลงซบหน้ากับลาดไหล่เนียนของปารมี ร่างกายของทั้งคู่ยังคงเชื่อมต่อกันแนบแน่น ชายหนุ่มกอดรัดร่างบางไว้ในอ้อมแขนอย่างหวงแหน จูบซับลงบนขมับที่ชื้นเหงื่อและหยดน้ำของเธอด้วยความรักที่เอ่อล้นจนแทบจะปริแตกปารมีฟุบหน้าลงกับแผงอกกว้างของเขา สูดดมกลิ่นกายบุรุษเพศที่เธอหลงใหล หญิงสาวหลับตาลงด้วยความสุขสมและอิ่มเอมใจที่สุด ไม่มีโชคชะตาใดๆ จะมาพรากเขาไปจากเธอได้อีกต่อไป“ผมรักคุณนะ ปารมี... รักจนหมดหัวใจเลย” อัคคีกระซิบเสียงนุ่มข้างหูเธอปารมียกยิ้มกว้าง หญิงสาวเงยหน้าขึ้น จรดริมฝีปากจูบที่ปลายคางของเขาเบาๆ นัยน์ตาคู่คมทอดมองดวงจันทร์ที่สว่างไสวเบื้องบน“ฉันก็รักคุณค่ะ อัคคี... มัจจุราชของฉัน”ค่ำคืนนี้ยาวนานและเต็มไปด้วยบทเพลงรักที่ไม่มีวันสิ้นสุด ท่ามกลางมหาสมุทรที่กว้างใหญ่ นางมารร้ายได้สลักชื่อของเธอลงบนหัวใจของมัจจุราชหนุ่มอย่างถาวร ปิดฉากเกมกระดานแห่งโชคชะตาด้วยความเร่าร้อนและความรักที่อยู่เหนือทุกกฎเกณฑ์บนโลกใบนี้กลิ่นน้ำมันเครื่องจางๆ ผสมผสานกับกลิ่นสนิมเหล็กและฝุ่นผงลอยมาปะทะจมูก ทว่ามันกลับไม่ได้ทำให้ความรู้สึกหรูหราของหญิงสาวที่สวมรองเท้าส้นสูงแบรนด์

สี่ปีต่อมา...แสงอาทิตย์ยามอัสดงอาบย้อมผืนทะเลอันดามันให้กลายเป็นสีทองอร่าม คลื่นลูกเล็กกระทบชายหาดส่วนตัวของเกาะสวรรค์ที่ ‘อัคคี’ ซื้อไว้เพื่อเป็นของขวัญวันครบรอบแต่งงานให้กับภรรยาสุดที่รักบนผืนทรายขาวละเอียด ร่างสูงใหญ่ของมัจจุราชหนุ่มผู้กุมบังเหียนเศรษฐกิจระดับประเทศ กำลังยอมลดตัวลงไปนั่งคุกเข่า ปล่อยให้เด็กชายตัวน้อยวัยสามขวบเศษที่มีใบหน้าถอดแบบเขามาตึงเป๊ะ ปีนป่ายขึ้นไปขี่หลังอย่างสนุกสนาน“ปะป๊า วิ่งอีก ม้าวิ่งเร็วๆ” เสียงใสแจ๋วของ ‘น้องเพลิงพล’ หรือหนูน้อยอัคคินทร์ ทายาทตัวน้อยแห่งอัคครากุลและวรโชติ ร้องสั่งการอย่างเอาแต่ใจ“รับทราบครับผม ม้าตัวนี้จะวิ่งให้สุดแรงเลย” อัคคีหัวเราะร่วน ชายหนุ่มที่ใครๆ ต่างหวาดกลัว บัดนี้กลายเป็นเพียงคุณพ่อที่หลงลูกชายและยอมสยบแทบเท้าภรรยาอย่างสมบูรณ์แบบ เขาวิ่งเหยาะๆ ไปตามชายหาด เรียกเสียงหัวเราะเอิ๊กอ๊ากจากเด็กน้อยได้เป็นอย่างดีปารมีในชุดเดรสลูกไม้สีขาวพลิ้วไหว นั่งอยู่บนเก้าอี้ผ้าใบใต้ร่มไม้ใหญ่ เธอยกแก้วน้ำผลไม้ขึ้นจิบ ทอดสายตามองภาพครอบครัวที่แสนสุขเบื้องหน้าด้วยรอยยิ้มที่งดงามที่สุด ร่องรอยของนางมารร้ายผู้โดดเดี่ยวได้ถูกลบเลือนไปจนหมดสิ้น

แสงจันทร์สีเงินยวงสาดส่องผ่านผ้าม่านโปร่งแสงเข้ามาในห้องนอนมาสเตอร์สวีตอันกว้างใหญ่ เผยให้เห็นร่างบอบบางของ ‘ปารมี’ ที่กำลังหลับสนิทอยู่บนเตียงคิงไซซ์ ลมหายใจของเธอเข้าออกอย่างสม่ำเสมอ ใบหน้าสวยจัดที่เคยเย่อหยิ่งและเต็มไปด้วยมารยา บัดนี้ดูผ่อนคลายและเปี่ยมไปด้วยความสุขอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนอัคคี ทายาทแห่งอัคครากุลและมัจจุราชหนุ่มผู้เพิ่งจะมอบพายุสวาทอันเร่าร้อนให้กับเธอเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน นั่งเอนหลังพิงพนักเตียง ทอดสายตามองผู้หญิงในอ้อมกอดด้วยแววตาที่ลึกล้ำเกินกว่าใครจะหยั่งถึง มือหนาที่เต็มไปด้วยรอยแผลเป็นจางๆ จากอดีต ลูบไล้เรือนผมสีเข้มของเธออย่างแผ่วเบาและทะนุถนอมเมื่อแน่ใจว่านางมารร้ายของเขาเข้าสู่ห้วงนิทราไปอย่างสมบูรณ์แบบแล้ว ชายหนุ่มก็ค่อยๆ ขยับตัวลุกขึ้นจากเตียงอย่างเงียบเชียบที่สุด เขาหยิบเสื้อคลุมอาบน้ำสีเข้มขึ้นมาสวมทับร่างกายกำยำที่เต็มไปด้วยมัดกล้าม ก่อนจะก้าวเดินออกจากห้องนอน มุ่งตรงไปยังห้องทำงานส่วนตัวที่อยู่ฝั่งตรงข้ามของคฤหาสน์ภายในห้องทำงานที่มืดสนิท มีเพียงแสงไฟจากตึกระฟ้าด้านนอกที่ลอดผ่านกระจกบานใหญ่เข้ามา อัคคีทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้หนังบุนวมหลังโต๊ะทำงานไ