All Chapters of ไม่เคยคิดรัก: Chapter 111 - Chapter 120

120 Chapters

บทพิเศษ 2 (02)

เธอเลือกนั่งที่มุมติดกระจก มองวิวสวนด้านนอกอย่างสบายใจ หมายตาจุดถ่ายรูปชิกๆ ไว้หลายมุม แต่ตอนนี้ขอเติมของหวานใส่ท้องเสียก่อน ไม่นานเค้กและกาแฟที่สั่งไว้ก็มาเสิร์ฟ หญิงสาวไม่ลืมหยิบสมาร์ตโฟนขึ้นมาถ่ายภาพและเช็กอิน ก่อนเสียงเข้มๆ จะเรียกให้หันไปสนใจ “แพร” “คะ” แค่เธอเงยหน้าขึ้นก็พบว่าตนถูกถ่ายด้วยกล้องโพลารอยด์ เป็นรูปคู่ของเธอและเขา “ไปเอากล้องโพลารอยด์ที่ไหนมาคะ” หญิงสาวอดถามไม่ได้ เพราะเมื่อก่อนไม่ค่อยเห็นเขาสนใจของพวกนี้ นอกจากเธอ “ซื้อมาสิครับ” ชายหนุ่มว่า ก่อนจะนำรูปที่ได้มาสะบัดแรงๆ อยู่หลายที แล้วเผยรอยยิ้มเต็มกรอบหน้า “แพรอยากเก็บไว้ไหม” “แล้วทำไมไม่เก็บไว้เองคะ” เธอยังไม่ได้ยื่นมือไปรับ “ผมมีแล้ว นี่ไง” เขานำรูปที่อยู่ในกระเป๋ากางเกงออกมาโชว์ให้หญิงสาวได้เห็น “แพรคิดว่าคุณทิ้งไปแล้วเสียอีก” หญิงสาวมองรูปคู่รูปแรกที่ได้ถ่ายกันตอนฉลองวันเกิดของเธอ เธอจำได้ว่าฉัตรฐาทิ้งมันลงถังขยะไปแล้ว เหตุใดเขาถึงยังมีมันอยู่ “ก็ทิ้งไปแหละครับ แต่สุดท้ายก็เก็บมันขึ้นมา” ตอ
Read more

บทพิเศษ 3

“แต่ห้ามเล่นใหญ่แล้วนะคะ” “ก็ได้ครับ” ชายหนุ่มยิ้มแห้งๆ “แต่ขอเล่นใหญ่อีกทีตอนที่ได้ใจแพรกลับมาเป็นของผมร้อยเปอร์เซ็นต์แล้วนะครับ” “ก็ได้ค่ะ” เธอยอมอ่อนให้ ไม่ได้เคร่งครัดเอาตามใจไปเสียทุกเรื่อง แล้วมองดอกไม้ที่ฉัตรฐาตั้งใจให้ รู้สึกอิ่มเอมใจไม่น้อย เธอใช้เวลาชื่นชมอยู่ชั่วครู่หนึ่งก็หันไปมองคนที่เรียกขาน “แพร ช่วงนี้ผมอาจจะไม่ได้มาหาแพรนะ” “ทำไมล่ะคะ” สายตาของฉัตรฐาเปลี่ยนไป คล้ายมีอะไรเกิดขึ้น เธอจึงอดจะกังวลไม่ได้ “ตาแก่นั่นมีปัญหาน่ะสิครับ” “อย่าไปเรียกพ่อแบบนั้นค่ะ” แพรไหมเข้าใจได้ทันทีว่าฉัตรฐาหมายถึงบิดาจึงปรามไป ก่อนจะได้ฟังคำบอกที่ทำให้ตกใจไม่น้อย “ท่านโดนหุ้นส่วนโกง เสียหายหลายสิบล้านเลยครับ ผมเลยต้องไปช่วย” สำนวนที่ว่าเหนือฟ้ายังมีฟ้ายังใช้ได้เสมอ บิดาของเขาที่คิดว่าตนเองเก่งกาจ ในวันนี้กลับพ่ายให้กับหุ้นส่วน ตอนนี้เกิดปัญหาหลายอย่างขึ้น เงินลงทุนสูญ จนต้องดึงเงินจากบริษัทอื่นมาใช้ แล้วมันก็กำลังจะล้มเป็นโดมิโน “ไปช่วยท่านเถอะค่ะ ไม่ต้องห่วงแพร ถ้ามีอะไรให้แพรช่วยก็บอกนะคะ” แ
Read more

บทพิเศษ 3 (02)

“แพร” “ว่าไงคะคุณไฉ” แพรไหมขานรับสารถีหนุ่มที่กำลังขับรถพาเธอไปตั้งแคมป์ หลังนั่งจับเข่าตกลงกันอยู่นาน “ทำไมต้องเอามันมาด้วยอะ” ฉัตรฐาหน้าบูด เมื่อเจ้าตัวดีได้ติดตามมาด้วย ก่อนจะเห็นหญิงสาวมองตาเขียวเลยต้องเปลี่ยนรูปประโยค “ทำไมต้องเอาคุณหนูหมึกมาด้วยอะครับ” “แล้วแพรจะทิ้งปลาหมึกให้อยู่คนเดียวได้ยังไงคะ” หญิงสาวตอบพลางมองคนที่ยังไม่ยอมสงบศึกกับลูกชายของเธอ สถานที่ที่จะไปตั้งแคมป์กันสามารถนำสัตว์เลี้ยงเข้าไปด้วยได้ และเธอก็โทร.ไปขออนุญาตก่อนแล้วด้วย “ให้ไอ้นนดูก็ได้ ไอ้ปาล์มก็อยู่” ฉัตรฐาไม่วายบ่น แต่ก็ไม่ได้จริงจังนัก “ถ้าคิดจะรักแพร ก็ต้องรักลูกแพรด้วยค่ะ” แพรไหมบอกไปอย่างเด็ดขาด แม้รู้ดีว่าฉัตรฐาไม่ได้ชังอะไรลูกชายของเธอนัก เพราะเขาเป็นคนหาเบาะนอนและชามข้าวชามน้ำมาให้ด้วยตนเอง “ก็แพรดูมันสิ มันหวงแพรจะตายไป” เขาเองก็คิดจะญาติดีกับเจ้าสุนัขที่โตไวเสียเหลือเกินอยู่หรอก ติดที่ว่ามันยังตั้งท่าแยกเขี้ยวใส่เขาทุกเมื่อที่เจอกัน “แล้วคุณไฉไม่ห่วงแพรเหรอคะ” แพรไหมตั้งคำถาม “ห่วงสิครับ” ชายหนุ่มตอบก่อนจะถลึงตาใส่
Read more

บทพิเศษ 4

“อยากครับ” ฉัตรฐาแอบกลืนน้ำลายลงคอ หน้าบานเข้าไปใหญ่ “หมึก วันนี้นอนกับพ่อนะลูก” แพรไหมแกล้งยื่นเจ้าหมาสี่ขาให้ “ผมขอบายครับแพร เดี๋ยวทะเลาะกันจนไม่ได้นอน” ชายหนุ่มรีบส่ายหน้าเป็นพัลวันก่อนจะมุดเข้าไปในเต็นท์พร้อมรูดซิปปิดอย่างเร็วไว หญิงสาวยืนหัวเราะ เธอก็แค่อยากหยอกเขาเล่นเท่านั้นเอง แล้วพาเจ้าปลาหมึกเข้าเต็นท์ที่อยู่ติดกันเพื่อเข้านอนด้วยความสุขที่ล้นหัวใจ บทพิเศษ 4 ความสุขของแพรไหมเพิ่มพูนขึ้นทุกวัน เมื่อฉัตรฐายังคงเสมอต้นเสมอปลาย จนวันเวลาผ่านมาอีกร่วมเก้าเดือนก็ถึงวันพิเศษอีกหนึ่งวัน วันที่เธอกำลังจะได้ลองทำสิ่งใหม่ มือนุ่มหยิบข้าวของและอุปกรณ์ที่เตรียมไว้ใส่กล่อง มีไข่ไก่วางเรียงซ้อนกันหลายแผง กล่องกระดาษอีกจำนวนหนึ่ง ขณะนั้นหูก็ได้ยินเสียงคุ้นเคยแว่วดัง “แม่แกอยู่ไหนตูดหมึก” แพรไหมระบายยิ้มขยับตัวลุกไปเปิดประตูรั้ว เห็นเจ้าปลาหมึกกำลังกระโดดเหยงๆ ยื่นหน้าไปหาชายหนุ่มที่ญาติดีกันแล้ว “ไม่ต้องมากระดิกหางให้ วันนี้ไม่ได้แวะซื้อขนมมาให้” ฉัตรฐามองเจ้าหมาสีดำที่สะบัดก้นเดินไปนอนใต้ต้นไม้ มันจะรักเขา
Read more

บทพิเศษ 4 (02)

“ผมมีมือวิเศษ” เขาใช้มือข้างถนัดให้เป็นประโยชน์ ที่ผ่านมาแม้ชื่นชอบเซ็กซ์ แต่ก็ไม่เคยนอกลู่นอกทางไปมองคนอื่น มีแต่แพรไหมคนเดียวมาตลอด ถึงแม้จะเป็นไม้เบื่อไม้เมากัน หญิงสาวคิดว่าคงต้องเอาใจชายหนุ่มอีกหน่อย จึงเอนตัวไปพิงกับหัวไหล่หนา มือยกขึ้นเกาะแขน แล้วเอ่ยถ้อยคำไปอีก “พี่ไฉของแพรน่ารักที่หนึ่งเลยค่ะ” “แพร...” ชายหนุ่มถึงกับทำตาโต ดีใจที่หญิงสาวขยับประตูหัวใจกว้างขึ้นแล้ว “น้องแพรของพี่ก็ดีที่หนึ่งครับ” เขาหยอดคำหวานตอบกลับไปบ้าง แล้วดึงร่างเล็กเข้ามาในวงแขน ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าจากที่เคยปากดีใส่กัน ในวันนี้ทั้งเขาและหญิงสาวจะประนีประนอมถนอมใจกันได้ถึงขั้นนี้ คงเพราะความรักล้วนๆ ที่ทำให้พวกเขาอยากดีต่อกันมากขึ้น ร่วมสิบนาทีกว่าเขาจะขยับตัวออกห่าง เพราะถึงเวลาไปหาบิดาแล้ว มีของโปรดต้องนำไปให้ “พี่คงต้องกลับแล้วครับ” ฉัตรฐารีบแทนตัวเองด้วยสรรพนามใหม่ที่เฝ้ารอใช้มาตลอด “เดี๋ยวแพรเดินไปส่งค่ะ” หญิงสาวยิ้มเอ็นดู แล้วไปยืนส่งที่หน้ารถ เจ้าลูกชายตัวแสบก็มาด้วย ในจังหวะที่เท้าหนักจะก้าวขึ้นรถไป เธอก็หยุดเขาไว้ “พี
Read more

บทพิเศษ 5

“รีบๆ ไปเถอะ” ฉัตรฐาสะบัดนิ้วไล่ แล้วยกนิ้วกลางเหนือกว่านิ้วอื่นใส่อย่างอดไม่ได้เมื่อธาดายังกวนตีนไม่เลิกด้วยการส่งสายตาแช่งชักมา หลังจากนั้นแค่อึดใจเดียวภายในบ้านก็หลงเหลือแค่เขา แพรไหม และเจ้าปลาหมึก แพรไหมส่งยิ้มไปขอบคุณคนที่พยายามใจเย็นและเข้าใจ รู้สึกว่าชายหนุ่มเปลี่ยนไปค่อนข้างมาก เขาพยายามดูแลความรู้สึกของเธอเสมอ หัวใจมีคำถามขึ้นมาว่า ‘ถึงเวลาแล้วหรือเปล่า’ “คราวนี้แพรจะขายไข่ข้นเหมือนเดิมไหมครับ” ฉัตรฐาให้ความสนใจกับการออกบูทของหญิงสาว “เหมือนเดิมค่ะ แต่ว่าจะเอาของอย่างอื่นไปขายด้วยค่ะ” “อะไรเหรอครับ” ชายหนุ่มนึกอยากรู้ แพรไหมยกยิ้มกว้าง เพราะเป็นสิ่งที่คนตัวโตเคยลั่นวาจาไว้ ก่อนจะยื่นหน้าไปกระซิบข้างหูสะอาด ทำให้คนฟังหัวเราะออกมา แล้วรู้สึกตื่นเต้นไม่น้อยเลยกับบทบาทใหม่ของตัวเอง “พี่ไฉพร้อมแล้วใช่ไหมคะ” แพรไหมที่สวมผ้ากันเปื้อนและที่คลุมผมถามกับคนที่ยืนอยู่ข้างกันในบูทเล็กๆ ที่ได้มาจัดกลางห้างสรรพสินค้า ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากบ้านสักเท่าไร “พร้อมมากครับ” เขาพร้อมมาหลายวันแล้ว ทั้งหัดยิ้ม หั
Read more

บทพิเศษ 5 (02)

“พี่ไฉคะ” “ครับ” ชายหนุ่มขานรับพร้อมเหลือบตามอง “วันนี้อยู่ดูเน็ตฟลิกซ์ด้วยกันไหมคะ” หญิงสาวสูดอากาศเข้าปอดก่อนบอกออกไป หน้าแดงขึ้นชัดเจน แต่คิดว่ามันถึงเวลาแล้ว “ได้ครับ มีหนังเข้าใหม่เหรอครับ” ฉัตรฐาพยักหน้าหงึกหงักแล้วถามไปหน้าซื่อ “ก็ประมาณนั้นค่ะ” คนต้องตอบแทบไปไม่ถูก ดวงตากลอกไปมาเล็กน้อย ไม่คิดว่าฉัตรฐาจะไม่เข้าใจ แต่เธอก็เตรียมไว้อีกประโยค “แล้วเราต้มรามยอนกินกันด้วยดีไหมคะ” “เอาครับ เอา” ฉัตรฐาตอบกลับด้วยสีหน้าเช่นเดิม หญิงสาวผ่อนลมหายใจยาวๆ ออกมา สรุปแล้วฉัตรฐาไม่เข้าใจความหมายที่เธอชวน จนอยากจะส่งเสียงกรีดร้อง ทว่ารถแล่นมาไม่นานกลับชะลอและหยุดยังหน้าร้านสะดวกซื้อ “เดี๋ยวพี่มานะครับ...” “จะซื้ออะไรหรือคะ” “ซื้อถุงยางน่ะสิครับ” ฉัตรฐาเฉลย แล้วยิ้มกรุ้มกริ่ม นั่นทำให้มีคนโวยวาย “โธ่ แพรก็คิดว่าไม่เข้าใจ” ที่แท้เธอถูกแกล้งนี่เอง “ระดับนี้แล้วจะไม่เข้าใจได้ไงครับ” เขาดีใจจนเนื้อเต้นและขยายโตแล้วเนี่ย แต่เก็บอาการไว้ก็เท่านั้น “เดี๋ยวก็อดหรอกค่ะ” แพรไ
Read more

บทพิเศษ 5 (03)

“อื้อ” นาทีนั้นก็ได้ยินเสียงครางเบาๆ จากปากนุ่มเล็ก รอยยิ้มจึงเผยขึ้น เพราะเขารู้ว่าจุดไหนคือจุดอ่อนของหญิงสาว แล้วอดใจไม่ไหวยื่นใบหน้าไปงับปากสวยเบาๆ รสชาติและกลิ่นหอมที่คุ้นเคยทำให้ชายหนุ่มพึงพอใจ แล้วถูไถปลายจมูกไปมากับจมูกโด่งสวย มือเริ่มลูบไล้ทรวงละมุนแล้วใช้ปลายนิ้วสะกิดยอดปทุมถัน แพรไหมสะดุ้งเบาๆ ห่อไหล่เข้านิดๆ ช้อนสายตาขึ้นมองคนที่ยิ้มชอบใจ แต่มีหรือเธอจะยอมแพ้ หญิงสาวยื่นมือไปทำตามแบบเดียวกับเขา แถมยังยื่นปากนุ่มเข้าไปกลืนกิน “แพร” เพียงเท่านั้นฉัตรฐาก็เสียงสั่น ความสุขซ่านเข้าโจมตีทันที แพรไหมยิ้มยั่ว ก่อนจะย้ายกลีบปากนุ่มไปยังยอดอกสีแดงอีกข้าง พลันใช้ฟันคมงับเบาๆ “อ่า” ฉัตรฐาปลดปล่อยเสียงครางออกมาอีกระลอก ใบหน้าบิดเบี้ยวเชิดสูง เขาขอยอมแพ้ตอนนี้ทันหรือเปล่า เมื่อร่างกายจวนจะคลั่ง แค่ถูกระตุ้นนิดๆ หน่อยๆ ก็แทบทนไม่ไหว จึงเชยดวงหน้าหวานขึ้นรับจูบเร่าร้อน ปลายลิ้นสอดแทรกเข้าไปในโพรงปากหวาน กระหวัดเกี่ยวกับลิ้นเล็ก ลำตัวหนาขยับไปบดเบียดเสียดสีกับเนื้อนุ่ม แพรไหมเปิดปากรับอย
Read more

บทพิเศษ 5 (04)

“อื้อ” ไม่นานสองเสียงก็ครางออกมาแผ่วเบา ชั่วครู่หนึ่งเอวสอบก็เริ่มเคลื่อนขยับ กระแทกสวนลึกจนเกิดเสียงดัง หญิงสาวครางกระเส่า มือจับหัวไหล่หนาไว้แน่น ศีรษะโยกไหวตามแรงถาโถม ไม่นานร่างของเธอก็ถูกโอบขึ้นเหนือพื้น ขณะสะโพกแกร่งยังโยกไหวเร็วไว สองแขนนุ่มโอบรัดร่างหนาไว้แน่น ก่อนบั้นท้ายจะถูกมือหนาช้อนให้ขยับขึ้นลง “อ่า” ฉัตรฐารู้สึกชอบท่านี้เป็นบ้า ส่วนหญิงสาวซุกใบหน้าเข้ากับลำคอหนาพร้อมทั้งใช้ฟันขาวขบกัดเบาๆ กระตุ้นให้ร่างของเธอถูกโจนจ้วงหนักขึ้น ไม่นานร่างเล็กก็ถูกพาเดินไปยังใต้ฝักบัว มือหนายื่นไปหมุนก๊อกให้สายน้ำเย็นฉ่ำร่วงหล่น ดับความร้อนที่กำลังแผดเผา แล้วก็ต้องใช้มือดันผนังห้องไว้ ฉัตรฐาดึงก้นสวยเข้าหาตัว มือออกแรงตีเบาๆ ก่อนจะกดสะโพกสวนล้วงลึก จากนั้นก็โน้มตัวไปด้านหน้า จับคางมนให้หันมารับจูบ แต่ไม่นานเท่าไรเขากลับถูกผลักอกให้ไปนอนลงกับพื้น แล้วร่างสวยก็มานั่งคร่อมทับ บดขยี้ก้นลงมาโยกไหว จนเขาต้องอ้าปากปล่อยเสียงคราง แล้วเกร็งไปทั้งตัว ก่อนจะผลัดกันรุกกันรับไปเรื่อยๆ ในค่ำคืนนี้ยังอีกยาวนาน บทรั
Read more

บทพิเศษ 6

บทพิเศษ 6 “งานไม่ใหญ่แน่นะวิ” คำถามนี้หลุดออกจากปากของจิรัฐทันทีที่มาถึงบ้านของแพรไหมที่เป็นสถานที่จัดงาน เขามองอย่างตกตะลึงนิดๆ พลันหันมองมัฆวานที่มาช่วยงานอยู่ก่อนแล้ว “เออ ไม่ใหญ่ แต่โคตรอลังการ” มัฆวานประชด แล้วมองดูทีมงานออร์แกไนซ์ที่กำลังเตรียมขึ้นโครงอุโมงค์ผ้าและดอกไม้ ไหนจะแบ็กดรอปด้านหน้าอีก ไม่เห็นเหมือนที่เพื่อนบอกไว้สักนิด ‘งานแต่งกูเล็กๆ ไม่ได้ตกแต่งอะไรมาก พวกมึงไม่ต้องเตรียมตัวอะไรกันมากหรอก’ “นี่กูกลับไปสั่งตัดสูททันไหมวะ” จิรัฐว่า เขาก็หลงเชื่อมันว่าเป็นงานเล็กๆ อบอุ่น แต่ที่เห็นนี่แสนจะหรูหรา แค่ไม่ได้อยู่ในโรงแรมหรูเท่านั้น “น่าจะไม่ทัน” มัฆวานว่า เพราะอีกสองวันจะถึงวันงานแล้ว “ว่าแต่คุณลุงมาไหมวะ” จิรัฐอดถามไปถึงฉันทวัศไม่ได้ “ไม่มา และไม่ยินดี” มัฆวานส่ายหน้า ฉัตรฐาได้พาแพรไหมไปหาอีกฝ่ายเพื่อบอกถึงการตกลงปลงใจ แต่ฝ่ายนั้นไม่รับฟังและไม่ขอรับรู้ เพราะสุดท้ายยังกอดรัดทิฐิไว้แน่น และกลับไปให้ความสนใจกับการพยายามกลับมายิ่งใหญ่เหมือนเดิม เขาอดคิดไม่ได้ว่า บทสรุปสุดท้ายของฉันทวัศค
Read more
PREV
1
...
789101112
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status