All Chapters of สามีที่ดีคือ เพื่อนสาว: Chapter 41 - Chapter 50

บทที่ 11 “อื้อ” วนิดาสัมผัสได้ถึงกลิ่นฉุนของแอลกอฮอล์ที่เตะจมูก ตามมาด้วยความหวานปะแล่มที่กำลังรุกเร้ามากขึ้น อคิราห์อยากจะค่อยๆ แทะเล็มอย่างเนิบช้า แต่ปฏิกิริยาของร่างกายกลับทำราวกับคนหิวโซ ทั้งกดและบดปากนุ่ม หัวใจเต้นรัวแรงราวกับจะทะลุออกจากอก “อื้อ” อคิราห์คำรามออกมาอย่างพึงพอใจกับความหวานที่ได้ มันเป็นรสชาติที่เขาโหยหาจนไม่สามารถดึงตัวออกห่างได้เลย มือหนาจับเอวคอดไว้ ดึงให้ขยับมาแนบชิดบนหน้าตักเขา ส่วนวนิดาก็ไม่ได้ถอยหนี ดวงตาเป็นประกายระยิบระยับ ขณะแลกจุมพิตกัน กระทั่งรู้สึกหอบจึงผละออกห่าง เธอไม่ได้มีอาการกลัวเลยสักนิด แต่ก็มีหวาดหวั่นและกระดากอายบ้างด้วยความไม่ประสา อคิราห์จ้องมองคนที่อยู่ข้างกันมาตลอด อีกทั้งเป็นคนเดียวกับที่ทำให้ใจของเขาสั่นไหวและทุรนทุราย นิ้วยาวยกขึ้นไปลูบแก้มนุ่มแล้วใช้หลังมือไล้เบาๆ อย่างหวงแหน นัยน์ตามีประกายวิบวับสะท้อนอยู่ เขารู้สึกว่าวนิดาเหมือนอากาศที่อยู่รายล้อมรอบตัวจนคุ้นชิน แต่หากขาดเธอไปเท่ากับไม่อาจมีชีวิตอยู่ได้ แล้วมองรอยยิ้มที่ทำให้ใจไม่รักดีมีอาการอีกแล้ว จึงประ

“นิดอยากทำเอง” มาถึงขั้นนี้แล้วเธอก็อยากลองทำเหมือนกับอคิราห์ แล้วเห็นเจ้าตัวกำมือแน่น ใบหน้าเอียงหลบไปด้านซ้าย เพราะเริ่มมีอาการอายขึ้นมา วนิดาหลุดขำแล้วยิ้มเอ็นดู พลันสูดอากาศเข้าปอดเพื่อเรียกความกล้า ชั่วอึดใจหนึ่งก็ยื่นมือไปแตะขอบกางเกงยีนส์ ส่งผลให้อคิราห์เกร็งตัวพร้อมกัดปากแน่น มองมือนุ่มตาไม่กะพริบ แล้วต้องแก้มแดงซ่านเมื่อกางเกงถูกดึงร่นลงไปอยู่ที่หัวเข่า คนตัวเล็กมองสิ่งที่พองโตอยู่ในบ็อกเซอร์สีขาวแล้วรู้สึกหายใจได้ไม่ทั่วท้อง ขณะที่คนเป็นเจ้าของกลับยิ้มภูมิใจ เธอจึงส่งค้อนไปให้ “ก็เราเคยบอกนิดไปแล้วว่าของเราใหญ่” อคิราห์อวด วนิดาไม่กล้าเถียง เพราะสิ่งที่เห็นอยู่นี้เป็นไปตามที่อคิราห์อวดอ้าง แล้วตัดสินใจยื่นมือไปดึงสิ่งที่ห่อหุ้มความใหญ่โตออกพร้อมทั้งผลักร่างใหญ่ให้เอนตัวไปด้านหลัง เมื่อโยนกางเกงและบ็อกเซอร์ทิ้งข้างเตียงแล้ว วนิดาก็เปลี่ยนมานั่งคุกเข่าอยู่ตรงขาของคนที่มีอาการตัวแดงจากทั้งฤทธิ์ของยาดองและความสยิวซ่าน “อึก” หญิงสาวกลืนน้ำลายหนึ่งหนแล้วค่อยๆ ยื่นมือไปสัมผัสกับสิ่งที่กำลังร้อนจัดและพอง

“พอแล้วอี้” วนิดารีบเบรกหลังเห็นอีกฝ่ายมองมา เท่านี้เธอก็จะเดินขาสั่นแล้ว หากมีอีกรอบคงไม่พ้นต้องเปลี่ยนเป็นคลานแน่ “อะไร เราจะถามว่าตัวเองลุกไหวไหม จะให้ไปอาบน้ำ เดี๋ยวเราต้องไปทะเลกัน” อคิราห์ตวัดตาค้อนคนคิดไปไกล ทว่าจังหวะนั้นก็ทำท่านึกเสียดายขึ้นมา “ทะเล?” วนิดาทวนคำอย่างไม่เข้าใจ “พอดียัยรตีโทร.มาขอเลื่อนนัด เด็กมันมีถ่ายซ่อมงานที่หัวหินเลยจะมาขอเลื่อนเรา อี้ก็เลยจะไปคุยกับนางที่นั่น และจะพานิดไปเที่ยวทะเลด้วย” เขาตั้งใจจะบอกกับเธอตอนแวะไปหาที่หอ แต่กลับเจอเรื่องนั้นเสียก่อน แล้วจึงตั้งคำถามไป “ว่าแต่พ่อหนุ่มคนนั้นเพื่อนแน่นะ” “เพื่อนย่ะ เฮ้อ ของขวัญของนิดเลยไม่เซอร์ไพรส์เลย” วนิดานึกเสียดาย เธออยากจะเก็บไว้เป็นความลับจนถึงวันเกิดของอคิราห์แท้ๆ “อี้ขอโทษ ก็อี้ไม่รู้นี่ ว่าแต่นิดเจ็บมากไหม” เขาโล่งใจไปได้เมื่อได้รับคำยืนยันอีกรอบพลันมองอย่างห่วงใย “ไม่มาก เราไหวอี้” “ถึงขั้นนี้แล้วเรียกเราจี้ได้แล้ว” อคิราห์นึกอยากได้ยินชื่อที่วนิดาไม่ยอมเรียก “ไม่ งั้นนิดไปอาบน้ำก่

ในเช้าวันใหม่ช่วงเวลาประมาณบ่ายโมงตรง อคิราห์และวนิดาก็ตรงไปหาเพื่อนตามนัดหมายยังร้านคาเฟที่อยู่ไม่ห่างจากกองถ่าย “หนูนิด คิดถึงจังเลย” มารตีที่รออยู่ก่อนหน้าแล้วนั้นรีบกวักมือเรียกวนิดาให้เดินเข้าไปหา ก่อนจะสวมกอดอย่างแสนคิดถึง “แล้วไม่คิดถึงฉันบ้างหรือไง” อคิราห์โวย เมื่อมารตีไม่ได้ให้ความสนใจเขาเลยสักนิด “ไม่อะ คิดถึงแต่หนูนิด คนดีของรตี” มารตีส่ายหน้า แล้วให้วนิดานั่งลงบนเก้าอี้ข้างๆ กัน ช่วงเรียนมหาวิทยาลัยเธอนั้นเป็นไม้เบื่อไม้เมากับอคิราห์ ชอบหาเรื่องหยอกกัดกันเป็นประจำ โดยมีวนิดาคอยห้ามทัพ และเจ้าตัวยังเป็นคนช่วยให้ผ่านวิชาสำคัญมาได้ หลังติดเอฟคนเดียวในกลุ่ม “นิดก็คิดถึงรตี” วนิดาทำหน้าอ้อนใส่พร้อมกับซบอก สายตานั้นมองไปยังคนที่กำลังหน้าบึ้งบอกอาการอิจฉา “ชิ ไปหวานกันไกลๆ เลย” อคิราห์ยกมือขึ้นสะบัดไล่สองครั้ง “งั้นฉันขอยัยหนูนิดมาช่วยงานได้ปะ ในเมื่อแกไล่แล้ว” มารตีเริ่มออกฤทธิ์ เพราะรู้ว่าอคิราห์หวงวนิดาที่หนึ่งยิ่งกว่าหมาหวงกระดูกเสียอีก “อย่าคิดมาพรากหนูนิดไปจากฉัน ถ้าแกไม่อยากถูกกัดจนแผลเหวอะ” อ

บทที่ 13            แม้จะพาตัวเองเข้ามานั่งบนเตียงแล้วร่วมสิบนาที แต่วนิดาก็ยังจัดการกับความรู้สึกและความคิดไม่ได้ สมองฉายภาพกล่องถุงยางอนามัยซ้ำไปซ้ำมา          ใจเธอคิดดีไม่ได้เลยพร้อมทั้งมีอาการสั่นกลัวร่วมด้วย และคิดมากไปต่างๆ นานา          “ยังไงดีวนิดา”             เธอไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไร ภายในอกรู้สึกถึงความร้อนที่กำลังระอุ และมันจะปะทุขึ้นกลายเป็นกองไฟกองใหญ่แน่ หญิงสาวครุ่นคิดอย่างหนัก ขณะหูนั้นคอยเงี่ยฟังเสียงประตูห้องข้างๆ ด้วยใจลุ้นระทึก          เธอไม่อยากให้อคิราห์ไปหารุ่นพี่คนนั้น ดังนั้นก็คงมีทางเดียวที่เธอทำได้          “สู้เขาสิวะนิด นั่นก็แค่แฟนเก่า เราเมียเชียวนะ”