“ตัวยังร้อนๆ อยู่เลย” เมื่อยามเช้ามาถึง แม้ตัวของวนิดาจะไม่ได้ร้อนเหมือนเมื่อคืนแล้ว แต่เขาก็ยังไม่ได้รู้สึกวางใจ พลางมองคนที่กำลังนั่งพิมพ์แชตอยู่ข้างๆ “งั้นเรากลับกันเลยดีกว่า ” “นิดขอแวะซื้อของทะเลฝากนัทก่อนนะ นางอยากได้” ธนัชชาส่งข้อความมาบอกตั้งแต่เมื่อคืนแล้วว่าอยากได้พวกของทะเลตากแห้ง อดจะแปลกใจไม่ได้ เพราะเมื่อก่อนอีกฝ่ายไม่ชอบของพวกนี้เลย “เค” อคิราห์ยกมือขึ้นทำท่าตกลง ก่อนจะขยับตัวลุกขึ้นกลับห้องของตัวเองเพื่อไปอาบน้ำและเก็บข้าวของ เตรียมเช็กเอาต์ เกือบหนึ่งชั่วโมงคนทั้งสองก็หิ้วกระเป๋าสะพายมาวางไว้ที่เบาะด้านหลังรถ แล้วปักหมุดเป็นร้านของทะเลตากแห้ง วนิดาเลือกซื้อปลาอินทรีหอมและหมึก ส่วนอคิราห์ซื้อกุ้งแห้งไปฝากแม่สามีของเพื่อน รวมถึงคุณย่าของวนิดาด้วย จากนั้นทั้งสองก็เดินทางกลับ “ว่าแต่เราซื้ออะไรให้เจ้อิงดี” พอรถขับเคลื่อนมาใกล้เข้าเขตกรุงเทพฯ อคิราห์ก็เอ่ยถาม “อาทิตย์หน้าใช่ไหม… ”เธอเข้าใจดีว่าอคิราห์หมายถึงของขวัญวันเปิดร้านดอกไม้ของพี่สาวคนเล็ก “ใช่ ยังไม่
더 보기
