All Chapters of จอมนางบัลลังก์มังกร [PWP] + [NC30+]: Chapter 21 - Chapter 30

94 Chapters

บทที่ 21 ตามใจเจ้า

“ซื่อหวางเย่ให้พวกกระหม่อมนำชิงช้ามาไว้ใต้ต้นท้อพระเจ้าค่ะ” เว่ยหรงเอ่ยบอกเช่นนี้“หวางเย่ของพวกเจ้าไม่ชอบสีสันไม่ใช่หรือ แต่ทำไมถึงนำต้นไม้และชิงช้าเข้ามามากมายเช่นนี้” ซุนลี่เอ่ยบอกด้วยความสงสัย ขณะที่นางมองรอบสวนในตำหนักมีที่นั่งเล่นตรงกลางสวนซึ่งองครักษ์เสื้อแพรนำมาวางไว้ อีกทั้งยังมีต้นไม้มากมายที่นำมาปลูกเพิ่มล้วนเป็นต้นไม้ที่ใหญ่แข็งแรง ไม่ว่าจะเป็นต้นเหม่ยสีชมพูบานทั่วสวน ต้นกุ้ยฮวา และต้นท้ออีกหลายสิบต้น ยังไม่รวมต้นโบตั๋น ต้นกล้วยไม้ และดอกบัวที่อยู่ในบ่อ ซึ่งตอนนี้แข็งแข่งกับพื้นน้ำแข็ง ซึ่งนางเอกก็ไม่เคยออกมาดู ว่าสวนแห่งนี้งดงามมากแค่ไหน“แต่ก่อนก็ไม่ได้มากมายเช่นนี้หรอก ต้นไม้บางต้นที่พึ่งนำมาปลูกไม่กี่เดือน หวางเย่บอกว่าหวางเฟยชอบดอกท้อ พระองค์จึงให้กระหม่อมนำชิ่งช้ามาไว้ใต้ต้นท้อพระเจ้าค่ะ” เว่ยหรงเอ่ยบอกเช่นนี้ซุนลี่ทอดสายตามองต้นท้อสีชมพูบานสะพรั่งช่างงดงามยิ่งนักเกาะอยู่ตามกิ่งก้านสาขาเต็มต้น และอีกหลายสิบต้นรอบสวน ทำให้น่ารื่นภิรมย์ยิ่งนัก ทำให้นางนึกถึงแคว้นเยว่ที่มีต้นท้อโดยรอบพระราชวัง เพราะหวังอิงหวางโฮ่วชอบดอกท้อเป็นอันมาก“หวางเฟย หวางเย่เรียกให้เสด็จไปดูผ้า
last updateLast Updated : 2026-04-18
Read more

บทที่ 22 เข้าวังหลวง

จ่างซุนลี่ลุกขึ้นจากเตียงเหล่านางกำนัลยกขบวนเข้ามาราวกับกองทัพเช่นทุกเช้า พวกนางพานางอาบน้ำแต่งตัวด้วยชุดงดงามเช่นทุกวัน วันนี้เหล่านางกำนัลเลือกชุดสีขาวตัวใน สีฟ้าตัวนอกลายกล้วยไม้ และชุดคลุมเป็นสีฟ้าลายเกลี้ยง สวมใส่เครื่องหัวทำมาจากหยกขาวสามชิ้น โดยชิ้นใหญ่อยู่ตรงกลางคล้ายลายเมฆาตรงกลางเป็นหินสีแดง หยกสองอันเป็นลายเมฆาแกะสลักอย่างงดงาม อีกทั้งยังสวมต่างหูทองเส้นยาวปลาย ตรงด้านปลายเป็นหยกสีขาวเป็นรูปหยดน้ำลายมน“วันนี้ทำไมพวกเจ้าจึงแต่งตัวข้ามากมาย ราวกับว่าจะเข้าวังไปหาหวางโฮ่ว หรือวันนี้ข้าต้องเข้าเฝ้า ทำไมพวกเจ้าไม่บอกข้าให้เตรียมตัวก่อน” ซุนลี่เอ่ยถามด้วยความสงสัย“วันนี้หวางเย่จะพาหวางเฟยไปตงกง ที่ประทับของมู่กวงหลี่ไท่จื่อ เพราะว่าอีกหนึ่งเดือนกงจู่ต้องอภิเษกสมรสกับหวางเย่ พระองค์จึงให้หวางเฟยได้เรียนมารยาทและการครองเรือนจากซินหยางไท่จื่อเฟยเพคะ” เยี่ยหลินเอ่ยบอกเช่นนี้“ทำไมต้องเรียนด้วย” ซุนลี่ถามด้วยความสงสัย เพราะแคว้นเยว่ เหล่าหวางเฟยต่างก็ไม่ได้เล่าเรียนจากไท่จื่อเฟย“การเล่าเรียกการครองเรือนของเหล่าหวางเฟย ถือว่าธรรมเนียมเพคะ หญิงสาวทุกคนที่แต่งเข้าสกุลมู่ ต้องไปเรียนรู
last updateLast Updated : 2026-04-18
Read more

บทที่ 23 นอนกับนาง

“เจี่ยเจีย ท่านอาจจะมองผิดก็ได้” ซุนลี่เอ่ยบอกแผ่วเบา“เจ้าลองเปิดใจรับเขาเข้ามาในหัวใจ และเจ้าจะกระจ่างว่าในใจเขามีเจ้าอยู่ไหม” ซินหยางเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม แต่ซุนลี่กลับเงียบไปไม่เอ่ยสิ่งใดราวกับใช้ความคิดอย่างหนัก ซินหยางจึงนำมือเรียวที่งดงามราวกับแท่งเทียนเรียวสวย“เจ้าคิดสิ่งใดอยู่หรือ หรือคิดถึงเขา” ซินหยางเอ่ยถามอีกครั้ง“เปล่าเพคะ” ซุนลี่เอ่ยบอกด้วยรอยยิ้มกลบเกลื่อน“ซุนลี่ วันรุ่งพรุ่งนี้ เจิ้นหลิน นางเป็นครูฝึกสอนกงจู่และหวางเฟยที่แต่เข้าสกุลมู่หลายคน นางจะมาสอนเจ้าทั้งเรื่องการดูแลการครองเรือน และการพบปะผู้คนในสกุลมู่ และตลอดการดูปรนนิบัติฟูจวิน”“เจี่ยเจีย หม่อมฉันต้องเรียนเรื่องพวกนี้ด้วยหรือเพคะ” ซุนลี่เอ่ยถามด้วยความสงสัย เพราะนางเองก็ไม่เคยเรียนเรื่องพวกนี้มาก่อน หรืออาจเป็นเพราะนางไม่เคยสนใจ นอกจากเที่ยวเล่นไปวันๆ“สตรีในแคว้นมู่ต้องเรียนการออกเรือนตั้งแต่วัยปักปิ่น ตอนนี้เจ้าก็เลยวัยปักปิ่นมาช่วงหนึ่งแล้ว ถือเพลาที่ต้องเรียนการครองเรือนและการปรนนิบัติฟู่จวินของเจ้า ไม่ว่าจะเป็นตำราของนักปราชญ์ การจัดดอกไม้ การร่ายรำ และเล่นเครื่องดนตรีได้มากกว่าหนึ่งชิ้น” ซินหยางเอ่ยบอก
last updateLast Updated : 2026-04-18
Read more

บทที่ 24 เอาใจใส่

“กงจู่ถือว่าเป็นคนที่หัวไวมากนะเพคะ พระองค์จดจำที่ข้าสอนได้ทุกอย่างในเวลารวดเร็วภายในสามอาทิตย์”เจิ้นหลินเอ่ยบอกซุนลี่ด้วยรอยยิ้ม และชื่นชมความสามารถ เพราะสิ่งที่นางสอนคือการครองเรือน ตำราโบราณ เล่าผีผาที่นางถนัดและการร่ายรำ“เจิ้นหลิน ท่านลองชิมขนมกุ้ย ที่ท่านสอนข้าเมื่ออาทิตย์ก่อนดู” ซุนลี่เอ่ยบอก เยี่ยหลินยกขนมดอกกุ้ยฮวาสีส้มมาวางบนโต๊ะ ตรงหน้าของนางเจิ้นหลินมองขนมกุ้ยฮัว แล้วขึ้นมาดูรูปร่างหน้าตาเป็นรูปพิมพ์ของดอกกุ้ยฮวา นางจึงกัดเพียงครึ่งและเคี้ยว รับรู้ถึงความหอมและความหวานจัดตัดกับเค็มเล็กน้อยจากเกลือ ซึ่งขนมกุ้ยฮวาของที่นี่จะหอมนำหวานจัด นางอยากพลิกแพลงให้เจิ้นหลินลองชิม“อร่อยมากเลยเพคะ ทั้งหอมและหวาน อีกทั้งยังเค็มที่ปลายลิ้น ซึ่งขนมกุ้ยจะหอมนำหวานจัด แต่ท่านใช้เกลือมาตัดให้กลมกล่อม” เจิ้นหลินเอ่ยบอกเช่นนี้ ซุนลี่พยักหน้าเล็กน้อยเจาจวินจึงรินชาดอกเหมยใส่ถ้วยให้เจิ้นหลิน เจิ้นหลินรับถ้วยชามาดื่มทำให้นางได้กลิ่นของดอกกุ้ยและกลิ่นของดอกมะลิ ยังมีน้ำผึ้งเจือปนทำให้เกิดความหวาน“นี่คือชาดอกกุ้ยผสมกับดอกมะลิ ยังมีน้ำผึ้งเพื่อเพิ่มความหวาน นี่คือสูตรของเหนียงชินของข้า” ซุนลี่เอ่
last updateLast Updated : 2026-04-18
Read more

บทที่ 25 ส่งตัวเข้าห้องหอ

“หวางเย่หวางเฟยมาถึงแล้วพระเจ้าค่ะ”จื่อฮั่วเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม ขณะที่รถม้าของซุนลี่มาจอดที่หน้าหมิงตูกง เพื่อรอเจ้าสาว ส่วนซินหยางก้าวเดินลงจากรถม้ามู่กวงหลี่ก้าวเดินไปประคองนาง เยว่หัวเองก็ก้าวเดินมาหาซุนลี่เช่นกัน ซุนลี่ก้าวลงจากรถม้า เยว่หัวเองใช้มือหนาเผยออกให้นางประคอง นางชั่งใจอยู่เพียงครู่แล้ววางมือเรียวลงบนมือหนาเยว่หัวจับมือเรียวของซุนลี่ก้าวเดินไปพร้อมกับนางในห้องโถงกว้าง โดยมีมู่กวงหลี่และซินหยางเดินตามหลัง ก้าวเดินไปนั่งทางด้านขวาของตำหนักที่ข้าหลวงได้จัดเอาไว้ ตรงสุดห้องโถงตรงกลางเป็นที่นั่งของอวี้เฉินต้าหวางและหมี่ซูหวางโฮ่วที่นั่งรอพวกเขาอยู่ เยว่หัวและซุนลี่ถวายบังคมพร้อมกัน“เริ่มพิธีได้” มู่อวี้เฉินบอกกับฉงหลินมหาขันที“คารวะต้าหวาง” มหาขันทีกล่าวขึ้นเยว่หัวนั่งลงพร้อมกับซุนลี่ แล้วยกมือผสานกัน แล้วก็หัวลงจรดพื้น กราบไหว้มู่อวี้เฉินต้าหวาง และหมี่ซูหวางโฮ่ว แล้วจึงเงยหน้าขึ้น“คารวะญาติผู้ใหญ่” มหาขันทีกล่าวครั้งที่สองเยว่หัวและซุนลี่เอียงองค์ไปทางด้านขวา แล้วทรงก้มลงกราบไหว้มู่กวงหลี่ไท่จื่อและซินหยางไท่จื่อเฟย เพราะตอนนี้ญาติผู้ใหญ่ที่ซุนลี่นับถือในเมืองหลวงคือท
last updateLast Updated : 2026-04-18
Read more

บทที่ 26 คืนเข้าหอ [NC25+]

ไม่ทันที่เขาเอ่ยบอกจบประโยค นางกลับใช้มือเรียวข้างเดียวคว้าคอเขาโน้มลงมาบดจูบกับริมฝีปากของนางทำให้เขารู้สึกประหลาดใจอย่างยิ่ง อีกทั้งนางสอดลิ้นเข้ามาในโพรงปากของเขาราวกับนางจะเป็นฝ่ายจูบเขาเสียมากกว่า เขาจึงสอดลิ้นเข้าไปในโพรงปากของนางเช่นกันอย่างดูดดื่มราวกับโหยหาริมฝีปากของกันและกันมาแสนนาน เขาค่อยๆ ถอนริมฝีปากออก ทอดสายตามองใบหน้าของนางด้วยความรักไม่ใช่ความหลงใหลเพียงชั่วครั้งชั่วคราว“เจ้ายอมเป็นของข้าใช่ไหม” เขาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลชวนฝัน นางไม่เอ่ยสิ่งใด กลับพยักหน้าเบาๆ ด้วยความเขินอาย เขาเห็นว่านางสมยอมมือหนาปลดเชือดคาดเอวออก ไม่ช้าเชือกนั้นก็หลุดออกจากเอวของนาง ทำให้เสื้อของนางปลดออกจากลำตัวชั้นที่หนึ่ง ชั้นที่สองและชั้นที่สามตามลำดับเขาทอดมองเรือนร่างขาวผ่องงดงามสว่างสู้กับแสงเทียนที่สลัวภายในห้องของเขา อีกทั้งเรือนร่างของนางยังเนียนละเอียดน่าสัมผัส อกที่ใหญ่อวบอิ่มล้นเกินตัว อีกทั้งหน้าท้องไม่แบนราบและไม่หนาจนเกินไป เพราะนางมีเรือนร่างที่ค่อนข้างอวบเล็กน้อย มันยังทำให้กลับร่องอวบอูมสีชมพูค่อนไปทางสีชาดอย่างเห็นได้ชัด เขาเองไม่เคยนอนกับผู้หญิงมาก่อน เขารู้สึกประหม่าอ
last updateLast Updated : 2026-04-18
Read more

บทที่ 27 ปล่อยน้ำกาม [NC25+]

“นี่ขนาดเจ้าไม่เคยสนใจข้า กลับรู้เรื่องข้าทุกเรื่อง เจ้าทำให้ข้าประหลาดใจยิ่งนัก” เขาเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม นางเผลอมองใบหน้าหล่อเหลาของเขาช่างงดงามราวกับรูปแกะสลักยิ่งนัก ทำให้นางเผลอใช้มือลูบใบหน้าเขาแผ่วเบา เขาจับมือเรียวของนางมาจูบแผ่วเบา นางชักมือเรียวออกลุกขึ้นยืน เขากลับใช้มือหนาฉุดมือเรียว ทำให้นางเสียหลักนอนลงบนเตียงใต้ร่างของเขา นางมองเขาด้วยสายตากลมโตด้วยความตกใจ“หวางเย่” นางเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา เขาเผยรอยยิ้มก้มลงจูบริมฝีปากบางช้าๆ นางกลับรับริมฝีปากของเขาอย่างดูดดื่ม สอดลิ้นเข้าหาเขาเช่นเดียวกับเขาสอดลิ้นเข้ามาในโพรงปากราวกับหาสิ่งใด มือเรียวข้างหนึ่งลูบใบหน้าของเขาแผ่วเบา นางถอนริมฝีปากออก หอบกระเส่าเมื่อมือหนาลูบไล้เรียวขาเข้ามาในกลีบร่อง“โอ้ว...โอ้ว...อา...อา...โอ้ว...อา...อา...อา...”นางร้องหอบกระเส่าด้วยความหวาดเสียว ขณะที่นิ้วกลางและนิ้วนางเข้ามาวนขยี้กลีบร่องอย่างหนักหน่วง เขามองใบหน้าของนางที่กัดริมฝีปากเหมือนยั่วอารมณ์ราคะเพิ่มแรงปรารถนาในตัวนาง เขาจูบลงที่ริมฝีปากของนางอีกครั้ง“โอ้ว...โอ้ว...อร๊าย...อร๊าย...อา...อ๊ะ...อ๊ะ...อ๊ะ...อร๊าย...”น้ำพวยพุ่งออกมาจากก
last updateLast Updated : 2026-04-18
Read more

บทที่ 28 ยัดดุ้นใส่ก้น [NC25+]

ซุนลี่ก้าวเดินเข้ามาในห้องนอนของเขา เห็นว่าเยว่หัวนั่งอ่านม้วนตำราบนตั่งตรงหน้าเป็นโต๊ะ มีถ้วยน้ำชาที่เย็นชืดและขนมดอกท้ออยู่หนึ่งชิ้นจากสี่ชิ้นที่กินไปหมดแล้ว“หวางเย่” ซุนลี่เอ่ยเรียกเขา เขาละตำรามองใบหน้าของนางด้วยรอยยิ้ม“เจ้าออกไปเดินเล่นมาหรือ” เขาเอ่ยถาม“วันนี้อากาศดีหิมะไม่ตก ข้าเลยออกไปเดินเล่น” นางเอ่ยบอกเช่นนี้ แล้วนั่งลงตรงข้ามเขา“หวางเย่ ข้าอยากออกไปเที่ยวตลาดได้หรือไม่” นางเอ่ยบอกเขาด้วยรอยยิ้ม“ลี่เอ๋อร์มาหาข้า” เขาเอ่ยบอก พร้อมกับอ้ามือรับนางด้วยเช่นกัน นางก็เดินมานั่งด้วยความงวยงง เขาโอบกอดนางแล้วจูบที่แก้มนวลเนียนแผ่วเบา“หวางเย่” นางเอ่ยบอกแผ่วเบาด้วยความเขินอายมองใบหน้าเขาที่ชิดใกล้แค่เอื้อม“มันต้องมีข้าแลกเปลี่ยนนะ” เขาเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้มอย่างมีเลศนัย“ท่านอยากได้อะไร” นางเอ่ยถามด้วยความสงสัย เขาก้าวเดินไปที่เตียงนอน นำเดินไปข้างตั่งเตียงมีหีบยาววางอยู่เป็นหีบไม้จันทน์ขาว ขาวลวดลายดอกท้อ แล้วเปิดหีบออกทำให้นางเห็นผีผาลวดลายดอกท้อบนหน้าผีผาของนางมาอยู่ที่เขาได้อย่างไร“เจ้าเล่นผีผาให้ข้าฟังสักเพลงหนึ่ง แล้วข้าจะพาเจ้าไปเที่ยวตลาด” เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล แล
last updateLast Updated : 2026-04-18
Read more

บทที่ 29 เทศกาลซีซี

ซุนลี่ลืมตาขึ้นช้าๆ จำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าหลับไปตั้งแต่เพลาไหน หลังจากเยว่หัวเสพสังวาสอยู่หลายครั้งจนนานเหน็ดเหนื่อยจนเผลอหลับไป นางจึงทอดสายมองรอบห้องกลับไม่เห็นใคร นางจึงดึงผ้าขึ้นมาเหนืออกอวบอิ่มด้วยความอายอย่างมากตลอดซอกคอไปยังอกอวบอิ่มมีแต่รอยดูดและรอยกัดเช่นนี้ นางจะออกไปไหนได้เล่า“เจาจวิน เยี่ยหลินใครอยู่ด้านนอกเข้ามาหาข้า” ซุนลี่เอ่ยบอกเช่นนี้ นางเห็นว่าเยี่ยหลินก้าวเดินเข้ามาพร้อมกับขนมดอกท้อ“ตื่นแล้วหรือเพคะ หวางเย่รอพระองค์อยู่ที่เรือนกลางเพคะ” เยี่ยหลินเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้มวางถาดที่มีกาน้ำชาและแก้วไว้บนโต๊ะ“เยี่ยหลิน นี่เพลาไหนแล้ว”“ยามโหย่วเพคะ” เจาจวินเอ่ยบอก ขณะที่วางส้มไว้บนโต๊ะข้างตั่งนั่ง (ยามโหย่ว คือเวลา 17.00 - 18.59 น.)“เจ้าแต่งตัวให้ข้าด้วย วันนี้ข้าอยากใส่ชุดสีแดง และขอเสื้อคลุมสีขาวที่เป็นผ้าไหม ตรงขอบเสื้อเป็นขนหมีขาวที่ตัดเสร็จเมื่อสามวันก่อน“เพคะ”จ่างซุนลี่ก้าวเดินมาที่หน้าเรือนกลาง แล้วก้าวเดินมายังรถม้าที่มู่เยว่หัวยืนอยู่ เขาทอดสายตามองนางที่สวมใส่ชุดสีแดงสดใสตลอดทั้งชุดไร้ลวดลาย ชุดคลุมสีขาวขอบสีทองเป็นขนหมีขาวที่เขาล่าสัตว์กับไท่จื่อที่เขตล่าสัตว์พระรา
last updateLast Updated : 2026-04-18
Read more

บทที่ 30 ไฝที่กลีบร่อง [NC25+]

“ท่านไม่ต้องกลัวพวกเขาหรอก เขาเป็นคนของข้า” ซุนลี่เอ่ยบอกเถ้าแก่เนี้ยด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา แล้วหันมาสนใจปิ่นปักผม ทำจากเงินทั้งอัน ตรงปลายของปิ่นปักผมเป็นรูปแกะสลักผีเสื้อสีชมพู อีกทั้งยังมีสายเงินยาวลงมาเป็นห่วงเล็กยาวถึงหกเส้น ปลายของสายเงินเป็นลูกกลมทำมาจากหยกขาว“ราคาเท่าไหร่” ซุนลี่เอ่ยถาม“ข้าเอาแค่หนึ่งตำลึงเงินเจ้าค่ะ ช่างตีขึ้นมาเป็นตัวผีเสื้อเป็นชิ้นเดียวด้วยความยากลำบาก” เถ้าแก่เนี้ยเอ่ยบอกเช่นนี้ ซุนลี่มองด้วยแปลกใหม่เพราะในหีบเครื่องทองและเครื่องเงินของนางไม่มีปิ่นรูปผีเสื้อ ของนางมีแต่ของพระราชทานจากหวางโฮ่วแคว้นเยว่ และหวางโฮ่วแคว้นมู่ ซึ่งเป็นของล้ำค่านางจึงเก็บเอาไว้ไม่เคยคิดออกมาใส่เท่าที่ควร ถึงอย่างไรก็มีของพวกนี้อยู่แล้วนางจึงวางลงแล้วหันมาหาเยว่หัว“ข้าว่าไปดูร้านอื่นดีกว่า” ซุนลี่เอ่ยบอกเช่นนี้ แล้วเดินออกจากร้านไปพร้อมกับนางกำนัลของนาง เยว่หัวหันไปหาหลี่เฉียง แล้วพยักหน้า หลี่เฉียงวางก้อนเงินให้สองก้อน เยว่หัวจึงหยิบปิ่นชิ้นที่ซุนลี่จับเมื่อครู่ใส่ในแขนเสื้อคลุม แล้วก้าวเดินตามนางมู่เยว่หัวจับมือจ่างซุนลี่วิ่งขึ้นมาบนกำแพงเมือง เหล่าทหารถวายบังคมโดยทันทีที่เขาสอ
last updateLast Updated : 2026-04-18
Read more
PREV
123456
...
10
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status