จอมนางบัลลังก์มังกร [PWP] + [NC30+]

จอมนางบัลลังก์มังกร [PWP] + [NC30+]

last updateTerakhir Diperbarui : 2026-04-18
Oleh:  ณ ธาราOngoing
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
94Bab
148Dibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

ซุนลี่นางเป็นองค์หญิงแคว้นเยว่ นางกำเนิดในคืนที่ดาวจรัสบนฟากฟ้า พร้อมกับดาวตกถึงแปดสายในคืนเดียวกัน เมื่อนางได้เติบโตขึ้น นางสวมใส่หน้ากากอำพรางใบหน้าไว้เสมอไม่เคยถอด เพราะความงามของนางต้องใจบุรุษเพศ จนกว่าจะได้ถึงเวลาที่เหมาะสม ที่บุรุษที่เป็นจอมจักรพรรดิได้เปิดเผยโฉมหน้าใบหน้าที่แท้จริงของนาง

Lihat lebih banyak

Bab 1

บทที่ 01 กำเนิดมังกร

รัชสมัยของมู่อวี้เฉินต้าหวาง บ้านเมืองระส่ำระสายผู้คนล้มตายจากศึกสงครามเป็นจำนวนมาก เพราะทางด้านเหนือของแคว้นมู่ คือแคว้นอัน และทางด้านใต้มีแคว้นเยว่ สองแคว้นนี้เป็นหอกข้างแคร่ทิ่มแทงใจเรื่อยมา ตั้งแต่มู่หมิงตี้ปฐมต้าหวางก็มีสงครามทั้งสามแคว้นอยู่เนืองๆ (ต้าหวาง แปลว่า ฮ่องเต้ / จักรพรรดิ / กษัตริย์)

“แม่ทัพหม่าซ่งทางชายแดนได้ความว่าอย่างไร”

“ทูลต้าหวาง กระหม่อมแม่ทัพหรงจื่อได้ต้านทัพเยว่ จนแคว้นเยว่ล่าถอยไปแล้วพระเจ้าค่ะ” แม่ทัพหม่าซ่งเอ่ยบอกต่อหน้าต้าหวาง และเหล่าขุนนางในท้องพระโรง

“ดี ดีมาก ฉงหลิน นำพระราชโองการของเรา ให้เลื่อนขั้นแม่ทัพนายกองคนละหนึ่งชั้นยศ รวมไปถึงเหล่าทหารที่ไปทำศึกครั้งนี้ และให้เหล่าทหารในกองทัพได้กลับบ้านไปหาลูกและฟูเหรินของพวกเขา ใครไปรบครั้งนี้งดภาษีให้กับครอบครัวนั้นเป็นเวลาสามปี” ต้าหวางเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงดังฟังชัด (ฟูเหริน แปลว่า ภรรยา)

“ขอต้าหวางจงทรงพระเจริญ หมื่นปี หมื่นๆ ปี”

เมื่อขุนนางทูลสรรเสริญต้าหวางจบ นางกำนัลของลี่ฮวากงวิ่งเข้ามาทางด้านข้างของตำหนัก เข้ามายังประตูด้านข้าง ก้าวเดินมาหาฉงหลิน ที่ยืนอยู่ด้านข้างต้าหวาง ด้วยสีหน้าตื่นตระหนก

“ฉงกงกง ฉงกงกง” เอ่ยด้วยน้ำเสียงหอบเหนื่อยจากวิ่งมาไกลกว่าจะถึงฉางเฉินกง

“ว่าไงจู่เหม่ย วิ่งหน้าตาตื่นมาเชียว หมี่หวางโฮ่วเป็นอันใดหรือ” ฉงหลินเอ่ยถาม ทอดสายตามองใบหน้าของนางที่ดูตื่นตระหนกยิ่งนัก (หวางโฮ่ว คือ ฮองเฮา / ราชินี / จักรพรรดินี)

“กงกง หมี่หวางโฮ่วใกล้เพลาประสูติกาลแล้วเจ้าค่ะ” จู่เหม่ยเอ่ยบอกเช่นนี้ ฉงหลินมีหน้าตาที่ตื่นตระหนกดีใจยิ่งนัก

“จริงหรือจู่เหม่ย ข้าจะรีบกราบทูลต้าหวางเดี๋ยวนี้” ฉงหลินเอ่ยบอก แล้วรีบก้าวเดินออกไปหาต้าหวางทันที

“ต้าหวาง หวางโฮ่วกำลังใกล้จะประสูติกาลแล้วพระเจ้าค่ะ” ฉงหลินเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงดีใจยิ่งนัก ต้าหวางรีบลุกจากตั่งนั่งทันทีด้วยความดีใจ

“รีบไปกันเถิด”

ต้าหวางเอ่ยจบ จึงรีบก้าวเดินออกจากท้องพระโรงทันที ทำให้เหล่าขุนนางที่อยู่ในท้องพระโรงที่กำลังปรึกษาราชการต่างงวยงงว่าเกิดเหตุการณ์อะไรขึ้น ฉงหลินจึงเดินมาหน้าบัลลังก์และเอ่ยบอกเหล่าขุนนางว่าหวางโฮ่วกำลังจะคลอดให้กำเนิดบุตร

“เบ่งอีกเพคะ...หมี่หวางโฮ่ว...เบ่งอีกเพคะ” เสียงของหมอหลวงหญิง หรือหมอตำแยที่เชี่ยวชาญกำลังเอ่ยบอก หญิงสาวใบหน้างดงามที่กำลังเบ่งลูกมาหลายชั่วยามแล้ว แต่ไม่มีวี่แววว่าจะออกแต่อย่างใด

“อืม...อื้ม...” หวางโฮ่วร้องครางครวญด้วยความเจ็บปวดแสนสาหัส ทั้งที่ครั้งนี้เป็นท้องครั้งที่สามแล้วก็ตามที

“ใกล้แล้วเพคะ อีกนิดเดียว” จู่เหม่ยเอ่ยบอกหวางโฮ่วที่ใช้ริมฝีปากกัดผ้า มือเรียวของนางนั้นจับหวางโฮ่วเอาไว้ โดยมีนางกำนัลอีกคนจับมือเรียวของหวางโฮ่วไว้เช่นกัน

เสียงร้องควรครางสลับกับเสียงบรรเลงฉินเพื่อขับกล่อมเทพเซียนลงมาอวยพรการให้กำเนิดบุตรธิดา แต่ทว่าคนที่อยู่ด้านนอกกลับร้อนรนจนนั่งไม่ติด ก็คือต้าหวางนั้นเอง

“ทำไมยังไม่คลอดอีก นี่มันก็สองชั่วยามแล้ว ตอนนี้ซูเอ๋อร์ของข้านางเป็นเช่นไรบ้าง” ต้าหวางเอ่ยด้วยน้ำเสียงร้อนใจยิ่งนัก

“ต้าหวางพระทัยเย็นอีกไม่นานหวางเย่หรือกงจู่พระองค์น้อยๆ ก็ออกมาให้พระองค์เชยชมแล้วพระเจ้าค่ะ”

ฉงหลินเอ่ยบอกเช่นนี้ และมองต้าหวางที่เดินไปเดินมานั่งไม่ติด เช่นเดียวกับเขาที่รู้สึกเป็นห่วงหวางโฮ่วยิ่งนัก

“เบ่งอีกเพคะ” หมอหลวงหญิงเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงดังลุ้นไปกับหวางโฮ่ว นางกำนัลสาวคอยซับเหงื่อที่ไหลเต็มใบหน้างดงามราวกับเทียนโฮ่วมาจุติในร่างของมนุษย์ (เทียนโฮ่ว คือ เป็นราชินีของสวรรค์)

“อืม...กรี๊ด...”

“อุ๊แว้...อุ๊แว้....”

หลังจากหวางโฮ่วกรีดร้องเสียงดังลั่นด้วยความเจ็บปวด เสียงของเด็กก็ร้องดังขึ้นมา ทำให้ต้าหวางรีบวิ่งเข้าไปในห้องประสูติ นั่งบนตั่งนอนของหวางโฮ่ว

“ซูเอ๋อร์...ซูเอ๋อร์...ข้ามาแล้ว เจ้าเจ็บมากไหม” ต้าหวางเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง มือหนากุมมือบางของหวางโฮ่วเอาไว้ ทอดสายตามองเห็นหมอหลวงหญิงกำลังนำเด็กน้อยไปอาบน้ำลบรอยเลือดที่ติดตามตัว นางกำนัลอีกสองคนเช็ดรอยเลือดบนขาของหวางโฮ่ว

“ต้าหวาง หม่อมฉันหายเจ็บแล้วเพคะ” หวางโฮ่วเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงเปี่ยมไปด้วยความสุขที่เอ่อล้นที่ได้ให้กำเนิดบุตรมังกร

“ต้าหวาง หวางโฮ่วเพคะ พระองค์ได้หวางเย่เพคะ” หมอหลวงหญิงเอ่ยบอกกับต้าหวาง และหวางโฮ่ว นางอุ้มเด็กชายส่งให้ต้าหวาง ต้าหวางรับทารกน้อยไว้ในอ้อมกอด ต้าหวางทอดสายตามองเด็กน้อยในอ้อมกอด ทอดสายตามองไปยังดวงจันทร์บนฟากฟ้าที่สุกสกาวสว่างไสวเต็มดวง อีกทั้งดวงดาวทั้งหมดปรากฏรัศมีโดยรอบ อีกทั้งยังมีดวงดาวถึงแปดดวง ถือว่าเป็นนิมิตหมายอันดียิ่งนัก ต้าหวางทอดสายตากลับมายังหวางเย่อีกครั้ง (หวางเย่ แปลว่า องค์ชาย)

“เจ้าเกิดในคืนพระจันทร์เต็มดวง อีกทั้งยังเป็นคืนหวางเย่คนที่แปด ถือว่าเป็นเรื่องดีอย่างยิ่ง ข้าจะให้เจ้าชื่อว่า มู่เยว่หัว”

“ต้าหวาง การกำเนิดมู่เยว่หัวหวางเย่ ถือเป็นนิมิตหมายที่ดีนัก ทำนายไว้ว่าเมื่อสามร้อยปีที่แล้ว ถ้าดาวเรียกกันแปดดวงบนฟากฟ้า ในคืนพระจันทร์ทรงกลดเช่นนี้ บุตรที่เกิดเป็นชายได้ถือกำเนิด ถือว่าเป็นผู้มีวาสนา จะได้เป็นจอมจักรพรรดิ และถ้าหากบุตรีใดที่เกิดในเพลานี้เช่นกัน จะมีอำนาจวาสนาเกื้อกูลหนุนส่งกันให้ฟูจวินของนางพระเจ้าค่ะ” ฉงหลินเอ่ยบอกต้าหวางเช่นนี้

“ฉงหลิน ถ่ายทอดคำสั่งของข้าลงไป ให้ผู้คนในแคว้นมู่จัดงานเฉลิมฉลองแปดวันแปดคืน ติดโคมไฟรอบเมืองลู่ชิง งดภาษีให้ราษฎรเป็นระยะเวลาหนึ่งปี” ต้าหวางเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียปลื้มปีติยิ่งนัก

“ขอต้าหวางจงทรงพระเจริญ หมื่นปี หมื่นๆ ปี” เหล่าข้าหลวงเอ่ยขึ้นพร้อมๆ กัน

.........................................

ตอนแรกมาแล้ว!!! สนุกไหมคะ

ไรท์ได้พาเยว่หัวมาส่งก่อนน๊า ตอนหน้าจะได้เจอกับจ่างซุนลี่แล้ว 

ทุกท่านไรท์ขอดำเนินเรื่องค่อยเป็นค่อยไป หวานชื่นก่อน

ถ้าได้กันเสียกันเมื่อไหร่ เอากันเน้นๆ แน่นอน อิอิ

ไรท์ชอบอ่านคอมเม้นท์ของทุกๆ ท่าน อย่าลืมคอมเม้นท์ด้วยนะคะ

เม้นท์แล้ว อย่าลืมกดหัวใจให้ด้วยนะ

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
94 Bab
บทที่ 01 กำเนิดมังกร
รัชสมัยของมู่อวี้เฉินต้าหวาง บ้านเมืองระส่ำระสายผู้คนล้มตายจากศึกสงครามเป็นจำนวนมาก เพราะทางด้านเหนือของแคว้นมู่ คือแคว้นอัน และทางด้านใต้มีแคว้นเยว่ สองแคว้นนี้เป็นหอกข้างแคร่ทิ่มแทงใจเรื่อยมา ตั้งแต่มู่หมิงตี้ปฐมต้าหวางก็มีสงครามทั้งสามแคว้นอยู่เนืองๆ (ต้าหวาง แปลว่า ฮ่องเต้ / จักรพรรดิ / กษัตริย์)“แม่ทัพหม่าซ่งทางชายแดนได้ความว่าอย่างไร”“ทูลต้าหวาง กระหม่อมแม่ทัพหรงจื่อได้ต้านทัพเยว่ จนแคว้นเยว่ล่าถอยไปแล้วพระเจ้าค่ะ” แม่ทัพหม่าซ่งเอ่ยบอกต่อหน้าต้าหวาง และเหล่าขุนนางในท้องพระโรง“ดี ดีมาก ฉงหลิน นำพระราชโองการของเรา ให้เลื่อนขั้นแม่ทัพนายกองคนละหนึ่งชั้นยศ รวมไปถึงเหล่าทหารที่ไปทำศึกครั้งนี้ และให้เหล่าทหารในกองทัพได้กลับบ้านไปหาลูกและฟูเหรินของพวกเขา ใครไปรบครั้งนี้งดภาษีให้กับครอบครัวนั้นเป็นเวลาสามปี” ต้าหวางเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงดังฟังชัด (ฟูเหริน แปลว่า ภรรยา)“ขอต้าหวางจงทรงพระเจริญ หมื่นปี หมื่นๆ ปี”เมื่อขุนนางทูลสรรเสริญต้าหวางจบ นางกำนัลของลี่ฮวากงวิ่งเข้ามาทางด้านข้างของตำหนัก เข้ามายังประตูด้านข้าง ก้าวเดินมาหาฉงหลิน ที่ยืนอยู่ด้านข้างต้าหวาง ด้วยสีหน้าตื่นตระหนก“ฉงกงกง
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-04-18
Baca selengkapnya
บทที่ 02 หน้ากากนางพญา
กาลเพลาผันเปลี่ยนไปถึงสิบห้าปี ในช่วงฤดูคิมหันต์ของปีนี้พืชผลออกดีนักแล เพราะแคว้นเยว่ไม่หนาวทั้งปีเช่นแคว้นมู่ที่อยู่เหนือแคว้นเยว่ขึ้นไปอีกหลายพันลี้ อีกทั้งแคว้นเยว่ติดทะเลทำให้ข้าขายสะดวกยิ่งนัก จึงมีแคว้นต่างๆ เข้ามารุกรานอยู่เป็นเนืองๆ โดยมีแคว้นที่เป็นศัตรูตัวสำคัญ คือแคว้นมู่ ที่ได้เมืองท่าของแคว้นเยว่ไปหลายเมืองตลอดสามปีที่ผ่านมา โดยผู้นำทัพมีตำแหน่งเป็นหวางเย่ ควบด้วยตำแหน่งต้าซื่อหม่า เขาเก่งกล้าชำนาญศึกหาตัวจับยากด้วยวัยสิบห้าปีแค่นี้เขากลับยึดแคว้นได้ทั้งสิ้นสามแคว้น และเผ่าอีกสิบสี่เผ่า ทำให้หลายแคว้นต้องยอมสวามิภักดิ์ ทำให้ต้าหวางแคว้นเยว่เริ่มหวั่นใจยิ่งนัก (ต้าซื่อหม่า แปลว่า เสนาบดี)หญิงสาวใบหน้างดงามราวกับเทพธิดามาจุติในร่างของมนุษย์ นางมีใบหน้าเป็นวงกลมดุจพระจันทร์เต็มดวง หน้าผากกว้างได้รูป ดวงตากลมโต นัยน์ตาสีดำเป็นประกาย จมูกโด่งเป็นสัน แก้มทั้งสองข้างเป็นสีชมพูระเรื่อราวกับผลลูกท้อสุกพร้อมกิน ริมฝีปากเป็นกระจับสีกลีบบัวชมพูเหมือนมีใครมาทาเอาไว้ นางเป็นกงจู่พระองค์โตแห่งแคว้นเยว่ สกุลจ่างซุน ฟู่จวินนามว่าจางซุนเค่อ เหนียงชินมีนามว่าหวังอิง มีตำแหน่งเป็นหวางโฮ่ว
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-04-18
Baca selengkapnya
บทที่ 03 ผู้ชายในฝัน
ซุนลี่ลืมตาขึ้นมากลางดึกจากความฝันที่วนเวียนซ้ำอยู่เรื่องเดิมมานานหลายปี นางจะข่มตานอนก็นอนไม่หลับ นางจึงก้าวลงจากตั่งเตียงมายังหน้าต่าง เปิดหน้าต่างออกมองดวงจันทร์ที่ทอแสงอยู่บนฟากฟ้าในยามราตรี“กงจู่เพคะ บรรทมไม่หลับหรือเพคะ หม่อมฉันจะนำชาดอกท้อมาถวายเพคะ” นางกำนัลนามว่าเจาจวินถามเอ่ยซุนลี่ และนำผ้าคลุมไหล่คลุมที่ไหล่ของนางทั้งสองข้าง“ข้าแค่ฝันซ้ำแต่เรื่องเดิมๆ ตั้งแต่ข้าจำความได้” ซุนลี่เอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา และหันกลับมามองนางกำนัลสาว“กงจู่ไม่ได้ฝันถึงเรื่องนั้นมาสักพักหนึ่งแล้วไม่ใช่หรือเพคะ”“ใช่ แต่สามสี่วันนี้มานี่ ข้าฝันถึงผู้ชายคนนั้นอีกแล้ว แต่เห็นไม่เหมือนทุกครั้ง ในความฝันเขาเดินเข้ามาใกล้ข้า ข้ากลับเห็นใบหน้าของเขาที่เลือนรางไม่ชัดเจน” ซุนลี่เอ่ยบอกและถอนหายใจ“กงจู่เชื่อในพรหมลิขิตไหมเพคะ” เจาจวินเอ่ยบอกเช่นนี้ ซุนลี่เลิกคิ้วขึ้นมองนางด้วยความสงสัย“พรหมลิขิตหรือ?” ซุนลี่เอ่ยด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา“ชายที่กงจู่ฝันถึงตั้งแต่ทรงพระเยาว์ อาจจะเป็นชายที่สวรรค์ส่งมาให้เป็นเนื้อคู่ของกงจู่ก็เป็นได้ ยิ่งเห็นใบหน้าของเขามากขึ้นเท่าไหร่ กงจู่อาจจะได้พบเจอชายผู้นี้ในเร็ววันก็เป
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-04-18
Baca selengkapnya
บทที่ 04 มองครั้งเดียวก็รู้ว่าใช่
มู่เยว่หัว ซื่อหวางเย่ ทอดสายตามองโคมไฟที่ลอยสู่ท้องฟ้าในยามค่ำคืนนี้ บนกำแพงเมืองตรงประตูฉางเฉิน เป็นประตูหน้าเมือง เป็นภาพที่งดงามยิ่งนักในเทศกาลซ่างหยวน เขายืนกับเหล่าองครักษ์เสื้อแพร พวกเขาเหล่านั้นยืนอารักขาเมื่อเขาไปก็ตาม องครักษ์เสื้อแพรติดตามไปด้วย“อาหรง ทางด้านชายแดนแคว้นเยว่ แม่ทัพหม่าถอนทัพกลับมาหรือยัง” เยว่หัวเอ่ยถามเว่ยหรง องครักษ์คนสนิทที่เป็นเพื่อนเรียน โดยเตี่ยของเขาเป็นแม่ทัพเว่ยผู้ล่วงลับ (เตี่ย แปลว่า พ่อ)“ทางชายแดนฝ่ายเราถอนทัพกลับมาแล้วพระเจ้าค่ะ” เว่ยหรงเอ่ยบอกเช่นนี้“อีกสามวันข้าจะนำทัพไปด้วยตัวเอง” เยว่หัวเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย“ซื่อหวางเย่ พระองค์พึ่งเสด็จกลับมา อย่าพึ่งไปออกรบเลยพระเจ้าค่ะ ข้าขออาสาไปทำศึกเอง” หลี่เฉียงเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง หลี่เฉียงก็เป็นสหายของเยว่หัวในวัยเรียนเช่นกัน เตี่ยของเขา คือ เจ้ากรมอาญา“ข้าออกรบตั้งแต่อายุสิบสาม เพื่อต้องรวบรวมแผ่นดินทั้งห้าแคว้นให้เป็นหนึ่งเดียวในเร็ววัน เพื่อใต้หล้าไม่ต้องทำศึกลูกหลานแคว้นมู่จะได้มีที่ทำกิน” เยว่หัวเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง“รายงาน” เสียงของทหารผู้หนึ่งก้าวเดินเข้ามา พร้อมกับยื่นม
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-04-18
Baca selengkapnya
บทที่ 05 เทียนเฟยเท่านั้นที่เหมะสม
มู่เยว่หัวทอดมองท้องฟ้าในยามค่ำคืนท้องฟ้าปลอดโปร่ง เยว่หัวยืนตรงชานพักในหมิงตูกง ทอดสายตามองดาวเหนือสุกสกาวบนฟากฟ้า อีกทั้งยังมีดาวตกลงมาทางทิศเดียวกัน“หวางเย่ยังไม่บรรทมอีกหรือพระเจ้าค่ะ”คนที่พูดขึ้นมาคือจื่อฮั่ว มีหน้าที่ดูแลหมิงตูกง อีกทั้งยังดูแลความเป็นไปในตำหนัก เนื่องด้วยหมิงตูกงมีแต่บ่าวรับใช้เป็นผู้ชายและขันทีเท่านั้นไม่มีนางกำนัลที่เป็นหญิงแม้แต่คนเดียว“ข้านอนไม่หลับ”“หวางเย่เสวยน้ำโสมหรือน้ำจัณฑ์ร้อนๆ สักถ้วยหรือไม่พระเจ้าค่ะ”“ไม่ ข้าไม่หิว”“กระหม่อมขอล่วงเกินถามหวางเย่สักเรื่องหนึ่งพระเจ้าค่ะ” จื่อฮั่วเอ่ยถามเยว่หัวเช่นนี้ เยว่หัวจึงหันกลับมามองจื่อฮั่วด้วยความสงสัย“ว่ามา” เยว่หัวเอ่ยบอก“เพลาที่หวางเย่บรรทมสนิท กระหม่อมเคยได้ยินเสียงหวางเย่ละเมอ ตั้งแต่กระหม่อมมารับใช้พระองค์ หวางเย่จะละเมอว่า อย่าไปไหน...กลับมาก่อน...กูเหนียง กระหม่อมจะได้ยินซ้ำๆ เรื่อยมา แต่ว่าหลังจากหวางเย่ไปทำศึกพระองค์ก็ไม่เคยละเมอเช่นนี้อีกเลย” จื่อฮั่วเอ่ยบอกเช่นนี้ (กูเหนียง แปลว่า แม่นาง)“ข้าก็ไม่รู้ว่านางในฝันนั้นเป็นใคร ข้าเห็นเพียงด้านหลัง และเสียงหัวเราะของนางเพียงเท่านั้น ข้าเองก็อยา
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-04-18
Baca selengkapnya
บทที่ 06 พบพาน
“ด้านหน้าพระองค์คือเมืองฉางหยางเมืองหลวงของแคว้นเยว่ มองลงไปในเมืองหลวงมีการตรวจตราแน่นหนา” หลี่เฉียงเอ่ยบอกเยว่หัวที่นั่งอยู่บนหลังม้า ขณะที่ทหารส่วนหนึ่งที่ติดตามมาอยู่บนริมผา มองลงไปเบื้องล่างคือเมืองฉางหยาง“ข้าต้องการเข้าไปในเมืองรู้ใช่ไหมว่าต้องทำเช่นไร” เยว่หัวเอ่ยบอกเช่นนี้“พระเจ้าค่ะ หวางเย่” หลี่เฉียงน้อมรับค่ำสั่ง แล้วขี่ม้าออกไปทันทีเยว่หัวพร้อมด้วยทหารส่วนหนึ่งสวมใส่ชุดของชาวเมืองแคว้นเยว่ เยว่หัวใส่ชุดคุณชายสีขาวสะอาดตา แล้วทำป้ายหยกตระกูลเฉียงอัน ซึ่งเป็นตระกูลใหญ่ของแคว้นเยว่ และเฉียงอันอิ๋งป่ายเป็นต้าซื่อคงมีผู้คนนับหน้าถือตา ทำให้เยว่หัวและทหารเข้ามาในเมืองหลวงปะปนกับเหล่าผู้คนในเมืองอย่างง่ายดาย“พ่อหนุ่มมาทำอะไรแถวนี้ เจ้าคงมาต่างเมืองสินะ” ชายชราผู้หนึ่งเอ่ยถามขึ้นมา แล้วมายืนต่อหน้าเยว่หัว โดยมีเว่ยหรง หลี่เฉียง และองครักษ์ชุดดำสี่คน และอีกหลายคนที่ปะปนเป็นชาวบ้าน พวกเขาทั้งหมดสวมใส่ชุดของชาวบ้านที่หาซื้อนอกเมืองมาได้ และพวกเขาอยู่เคียงข้างเยว่หัวเพื่อสังเกตการณ์โดยรอบ“ใช่ ข้ามาหาญาติที่ไม่ได้เจอกันมานาน เห็นว่าด่านตรวจก่อนเข้าประตูเมืองไม่ค่อยมีทหารประจำการมา
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-04-18
Baca selengkapnya
บทที่ 07 เจ้าชื่ออะไร?
“วันนี้โรงเตี๊ยมเรามีแขกเหมาเอาไว้ วันหน้าคุณหนูค่อยมาใหม่นะขอรับ” ชายเจ้าของโรงเตี๊ยมเอ่ยบอก หญิงสาวที่กำลังจะก้าวเดินเข้ามา“ข้าเห็นว่าหน้าโรงเตี๊ยมของท่านไม่มีป้ายปิดเอาไว้ ว่าวันนี้ไม่ขาย ข้าจึงเดินเข้ามา” หญิงสาวเอ่ยบอกเช่นนี้ แล้วทอดสายตามองผู้คนในโรงเตี๊ยมมีแต่ผู้ชาย ทำให้นางรู้สึกกลัวขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก เพราะพวกเขามองมายังนางเป็นตาเดียวราวกับนางเป็นสิ่งแปลกประหลาด“เช่นนั้นข้ามาวันหลังก็ได้” นางเอ่ยบอกแล้วหันหลังกลับ แต่ทว่านางกลับสะดุดกระโปรงยาวที่สวมใส่ทำให้นางจะล้มลงกับพื้น แต่ทว่ามือหนาของชายผู้หนึ่งโอบเอวของนางเอาไว้ได้ทันนางทอดมองใบหน้างดงามราวกับหยกแกะสลักอย่างประณีต เหมือนกับเทพเซียนปั่นแต่งใบหน้าเช่นนี้ให้หญิงสาวได้หลงใหลได้ไม่ยาก เพราะเขามีใบหน้าเรียวรูปไข่ มีคิ้วที่หนา นัยน์ดำสนิทเล็กกลม จมูกโด่งเป็นสัน ริมฝีปากหนาเป็นกระจับหนาสวยได้รูป ถือว่าเป็นชายหนุ่มรูปงามเลยทีเดียว“ช่วยด้วย...ช่วยด้วย...” เสียงของหญิงสาวผู้หนึ่งดังขึ้นหน้าโรงเตี๊ยมทำให้นางคืนสติ นางจึงยืนขึ้น แล้วหันไปมองหญิงสาวผู้หนึ่งที่โดนลากมาหน้าโรงเตี๊ยม โดยมีชายวัยกลางคนใบหน้าโหดเหี้ยมลากนางเข้ามา พร
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-04-18
Baca selengkapnya
บทที่ 08 ของแทนใจ
จ่างซุนลี่รู้สึกปวดหัวด้วยอาการเมาค้างจากเมื่อคืนวาน อาจเป็นเพราะนางไม่เคยดื่มมันมาก่อน นางค่อยๆ ลืมตาขึ้นช้าๆ เพราะได้กลิ่นน้ำแกงโชยเข้ามาในห้อง นางมองไปยังรอบห้องไม่ใช่ด้านล่างของโรงเตี๊ยม แต่เป็นห้องสีแดงทั้งห้องรวมไปถึงม่านที่อยู่ในห้อง ราวกับห้องของหญิงคณิกาในหอคณิกาของเมืองหลวงนางทอดสายตามองไปยังหน้าต่างเห็นว่ามีชายผู้หนึ่งยืนอยู่ตรงริมหน้าต่าง นางจำได้ดีว่าเขาคือหวงเซียะ นางจึงรีบเปิดผ้าห่มดู ดูว่าเสื้อผ้าอยู่ครบไหม ปรากฏว่าเสื้อผ้าของนางอยู่ครบถ้วน ทำให้นางวางใจไปเปลาะหนึ่ง อีกทั้งนางก็ไม่ได้เจ็บที่กลีบร่อง นางจึงสบายใจเปลาะที่สอง“เจ้าตื่นแล้วหรือ ดูท่าเจ้าไม่เคยดื่มสุรามาก่อน ดื่มน้ำแกงสร่างเมาเสียหน่อย” เยว่หัวเอ่ยบอก แล้วยกถ้วยน้ำแกงโสมส่งให้นาง นางจึงรับเอาไว้และดื่มเพียงคำ กลืนด้วยความยากเย็น“ทำไมมันขมแบบนี้” นางเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง และมีสีหน้าขยะแขยงในน้ำแกงถ้วยนี้“ดื่มอีก เดี๋ยวข้าจะให้น้ำตาลปั้น” เยว่หัวเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้มกว้างน้อยคนที่จะเห็นเขายิ้มเช่นนี้ นอกจากหวางโฮ่วที่เคยได้เห็นรอยยิ้มของเขาแต่นั่นก็ก่อนที่เขาออกรบเมื่อสองปีก่อน“ข้าไม่ใช่เด็ก” นางเอ่ยบอก
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-04-18
Baca selengkapnya
บทที่ 09 ผูกพัน
“กงจู่อย่าทำแบบนี้อีกนะเพคะ หัวของเจาจวินจะหลุดออกจากบ่าไปด้วย”เจาจวินเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจังด้วยความหวาดกลัว ขณะที่ซุนลี่นั่งลงที่ตั่งยาวกลางตำหนัก“เจ้าก็พูดเกินไปแล้ว” ซุนลี่เอ่ยบอกแล้วรับน้ำชาจากเจาจวิน“จริงเพคะ ต้าหวางและหวางโฮ่วให้หม่อมฉันหากงจู่แทบพลิกแผ่นดิน” เจาจวินเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง“แล้วต้าเกอว่าอย่างไงบ้าง” ซุนลี่เอ่ยถามแล้วส่งถ้วยน้ำชาให้เจาจวิน“ไท่จื่อทรงรู้เรื่องนี้ พระองค์ก็เข้าวังมาทันที ถามถึงกงจู่ด้วยความเป็นห่วง ป่านนี้คงกลับตงกงไปแล้วเพคะ”“เจาจวิน ข้าอยากกินขนมดอกท้อ แล้วเจ้านำม้วนตำราพิชัยสงครามที่อยู่บนตั่งเตียงมาด้วย ข้าอ่านถึงบทที่สี่เอง อีกสองวันข้าต้องคืนตำราเล่มนี้ให้ต้าเกอ”“กงจู่ หวางโฮ่วมีรับสั่งให้คัดตำราสอนหญิงให้พระนางทอดพระเนตรตั้งห้าเล่ม กงจู่รีบคัดตำราก่อนเถิดเพคะ”“เจ้าก็คัดให้ข้า ข้าจะอ่านตำรา”“แต่ตำราพิชัยสงครามให้ทหารออกศึกได้ศึกษาเถิดเพคะ”“เจาจวิน” ซุนลี่เอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงเรียบ แววตาดุดัน ทำให้เจาจวินขนลุกขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว“เดี๋ยวหม่อมฉันจะไปเอามาให้” เจาจวินเอ่ยบอกเช่นนี้“ดีมาก”หลังจากเจาจวินก้าวเดินออกไปจากห้องของนางไปแล
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-04-18
Baca selengkapnya
บทที่ 10 แผนโจมตี
มู่เยว่หัวควบม้าภายในหนึ่งวันเต็มเข้ามาในเมืองหลวงของแคว้นมู่ ด้วยทหารฝีมือดีร้อยนาย ทำให้ทุกคนในเมืองหลวงต่างงวยงงยิ่งนัก รวมไปถึงเหล่าขุนนางที่อยู่ตามทางที่รู้จักเยว่หัว ต่างแตกตื่นตกใจ เพราะข่าวแจ้งมาว่ามู่เยว่หัวจะกลับมาอีกสองถึงสามวันทหารหลวงเปิดประตูวังทันทีเมื่อม้าของเยว่หัวมาถึง เพราะต้าหวางมีพระกระแสรับสั่งว่า เยว่หัวสามารถถือกระบี่เข้าท้องพระโรงได้ และไม่ต้องขานชื่อในเพลาเข้าเฝ้า เยว่หัวรวมไปถึงเว่ยหรง และหลี่เฉียงเข้าวังเพียงสามคนเท่านั้น นอกนั้นรออยู่ตรงพระราชฐานชั้นนอกเพื่อรอรับคำสั่งเยว่หัวมาถึงตงกง มีทหารล้มตายหลายคนอยู่หน้าตำหนัก ทหารหลายคนยืนอยู่ตามจุด ทหารอีกส่วนขนศพออกไป ส่วนทหารสองคนเปิดประตูตำหนักออก เยว่หัวพร้อมกับองครักษ์ทั้งสองก้าวเดินเข้าไปในตำหนัก กลับเห็นว่ามีทหารหลายสิบคนล้ม และข้าวของกระจัดกระจาย ส่วนไท่จื่อนั่งอยู่ตรงบันไดทางขึ้นไปยังห้องบรรทม แต่ทว่าชุดสีขาวสะอาดตาของไท่จื่อเต็มไปด้วยเลือด ในมือหนามีกระบี่ที่คล้ำบนพื้น“เกิดสิ่งใดขึ้นในตงกงแห่งนี้” เยว่หัวเอ่ยถามด้วยความสงสัย“ข้าไม่เป็นอะไรซื่อตี้ เดี๋ยวเจ้านอนด้วยกันกับข้าที่นี่ ข้าจะให้อาหู่จัดห้องใ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-04-18
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status