Semua Bab Entered The Wrong Room, Claimed By The Billionaire: Bab 231 - Bab 240

Samantala, nang makaalis na si Lianne at Rozen sa harap ng kan’yang unit, mas lalong hindi mapakali si Flynn.Pakiramdam niya ay may mali, hindi niya lang malaman sa ngayon kung ano nga ba iyon.‘Hindi kaya… Niloloko lang ako ni Eunice?’ isip niya habang nakakunot ang noo.Naalala niya ang sinabi nito sa tawag noong huli silang magkausap. Na hina-harass ni Rozen ang dalaga, at pinipilit na may mangyari sa kanilang dalawa.Sinabi rin nito na kailangan ni Lianne ng isang lalaki katulad niya, upang iligtas ang dalaga.“She doesn’t need saving. Mukha man siyang nahihiya, pero ramdam kong may gusto rin siya sa Rozen na iyon…” wika niya bago hinimas ang kan’yang baba.“Pinaglaruan lang ba ako ni Eunice?”Napuno ng galit ang puso ni Flynn habang iniisip na baka nga ay niloko lang siya ng babae. At dahil hindi na niya natiis ang nararamdaman, kinuha niya ang susi ng kan’yang kotse at kaagad nagtungo sa bahay ng kaibigan.Prente namang nakaupo si Lianne sa couch ng kan’yang sala. Nanonood siya

Sakto naman at katatapos lang mag-exercise ni Rozen sa gym nang pumasok na naman sa isip niya si Lianne.Naalala niya na tila malalim ang iniisip nito kagabi, kaya naman kinuha niya ang phone at nagpadala ng message rito.Sa ganitong paraan, malalaman niya kung gaano nga ba kalala ang iniisip ng dalaga.“Good,” bulong ng binata nang mag-reply sa kan’ya si Lianne. Doon pa lang din siya nakahinga nang malalim.Pinaglalaanan pa rin siya ng atensiyon ng dalaga, kaya ibig sabihin no’n, kung ano man ang mga tumakbo sa isip ni Lianne kagabi, hindi pa iyon sobrang lala.Ganoon pa man, kailangan niya pa ring makasiguro.Ang tagal din ng pinagdaanan niya bago tuluyang makuha ang dalaga. Hindi siya papayag na may kahit anong sumira sa kanilang dalawa.[Na-miss mo ba ako?] reply ni Rozen.Mabilis namang nag-reply ang dalaga.[Hindi.]“Tch. Sinungaling.” Umismid si Rozen sa nabasa, pero hindi naman siya naniniwala roon. Wala siyang balak paniwalaan ang mga bagay na ayaw naman niyang marinig.Noon

Sakto namang kasusubo lang ni Eunice ng isang karne, nang bigla siyang maubo dahil sa biglaang rebelasyon ni Lianne.Muntik niya pa maluwa ang nginunguyang karne, pero mabuti na lang ay hindi iyon nangyari, dahil kapag nagkataon ay kay Lianne rin iyon, o baka sa ibang pagkain na nakahain pa sa lamesa.“Ayan na nga ba ang sinasabi ko…” naiiling na wika ni Lianne bago tumayo at nagtungo kay Eunice. “Sinabi ko naman kasi sa ‘yo na mamaya na tayo mag-usap, at kumain ka na muna riyan!”Marahan niyang pinupukpok ang likod ng kaibigan upang tuluyan na itong kumalma, ngunit tuloy-tuloy pa ring umuubo si Eunice. Halos magluha pa ang mga mata nito.Maya maya ay naka-recover din naman siya pagkatapos uminom ng maraming tubig.

“Papunta na rito ang bagong project manager,” dagdag pa ng team leader. “Sabi pa niya, gusto niyang i-treat ang lahat dito sa department ng kape.”Natuwa ang iba sa narinig, dahil iba naman palagi ang pakiramdam kapag libre. Ganoon din naman ang naramdaman ni Lianne.Pero kumunot ang kan’yang noo.‘Sa dami ng empleyado rito, ako ba talaga ang dapat niyang utusan?’ tanong ni Lianne sa isip. ‘Hindi biro buhatin ang twenty cups ng kape.’‘Hindi ba dapat ay may kasama ako, kahit isa pang tao?’“Uhm… Okay po, ma’am,” sagot ni Lianne at kinuha and card na inaabot ng team leader nila. “Pero, puwede po ba ako magsama ng isa pa? O ako lang

Matagal man, ngunit hindi sumuko si Rain na hanapin si Lianne. Kapag nakita niya ang dalaga, gusto niyang magtanong kung bakit hindi ito nag-apply sa university kung saan dapat sila mag-aaral.‘Alam kong kaya niya ring pumasa roon. Matalino siya,’ isip pa ng binata. ‘At saka, bakit b-in-lock niya ako sa lahat, na para bang wala na siyang balak makipagkita sa akin kahit kailan?’Pero ngayong magkaharap na silang dalawa, halos hindi siya makapagsalita.Napagtanto niya lang kung gaano niya na-miss ang dalaga, at kahit pigilan niyang ilabas iyon ay nahihirapan siya.“Thank you…” ang tanging sagot ng dalaga at bahagya pang yumuko.Sa mga oras na ‘yon, natutop ni Rain ang hininga.‘Thanks?’ tanong niya sa isip. ‘Katulad pa rin pala siya ng dati. Mabait siya sa lahat, na para bang hanggang pagkakaibigan lang ang kaya niyang ibigay sa mga taong makakasalamuha niya…’“How have you been for the past years?” tanong ni Rain sa mababang tono.“Sakto lang,” maikling sagot ng dalaga.“Do you have…”