All Chapters of Entered The Wrong Room, Claimed By The Billionaire: Chapter 211 - Chapter 220

Nakasuot ito ng kulay itim na tracksuit, at kitang-kita roon ang hulma ng katawan ng lalaki. Bakat din doon ang kan’yang muscles at abs.Para sa kan’ya, sobrang dominante rin tingnan ni Rozen ngayon. Malaki ang katawan nito ngunit hindi pangit tingnan, at biglang napaisip si Irene kung… malaki rin ba ang nasa pagitan ng hita nito.“Wow! What a coincidence!” wika pa ng dalaga habang nakangiti, na para bang pinipilit akitin si Rozen. “Sakto kasi, nakita kita rito habang nagjo-jogging ako.”Totoo namang coincidence lang ang pagkikita nilang dalawa ngayong araw, ngunit hindi ibig sabihin na hindi ito pinlano ni Irene para magkita sila.Napag-alaman niya kasing may habit si Rozen na mag-jogging tuwing umaga, kaya naman binago niya ang schedule ng kan’yang workout, nang sa gayon ay makasalubong niya ang lalaki.Ayaw niyang sumuko na lang basta-basta, kaya kung mayroong paraan upang magkaroon sila ng organic encounter ni Rozen, gagawin niya iyon.Walang emosyon naman ang lalaki nang tumingin

Sa mga oras na ‘yon, pakiramdam ni Lianne ay sobrang seryoso ng chat niya. Kaya naman nag-search pa siya ng magandang meme para i-send sa binata.Sakto kasi nakakita siya ng nagmamaktol na puting rabbit. Naalala niya ang sinabi ni Rozen noon sa kan’ya na para raw siyang rabbit, kaya iyon na lang ang s-in-end niya.‘Ayan. Mas okay na. Mukha namang hindi ako galit o ano man,’ dagdag niya pa.Na-send na niya ang mensahe kay Rozen. Hindi na siya naghintay ng reply nito, at imbes ay inilapag na niya ang phone sa gilid, nakababa ang screen, at binuksan na ang kan’yang computer para makapagtrabaho na siya.—Samantala, pagkatapos ni Rozen mag-jogging, nag-ayos na rin siya ng sarili bago nagtungo sa Montgomery Corporation.Maya maya ay nakarating na rin siya sa office. Nakasuot siya ng black suit na may puting polo sa loob, na p-in-artner-an niya rin ng itim na necktie.Umupo na siya sa swivel chair at nagdekuwatro. May hawak siyang folder ngayon sa kan’yang kamay at mabusising binabasa ang

Tiningnan ni Lianne ang dalawang bulaklak—ang isang bouquet na nasa kamay niya, at pati na rin ang hawak ni Rozen.Una niyang sinipat ang bouquet na kabibigay lang sa kan’ya ni Rozen ngayon. Namukadkad na ‘yong petals nito kaya mas malakas din ang mabangong halimuyak. Mas maganda rin tingnan ang mga kulay nito.Tila ba bagong pitas lang ang mga ito, dahil mayroon pang iilang mga tubig sa petals ng mga bulaklak.Sunod niyang tiningnan ang hawak ni Rozen. Maganda rin naman iyon, ngunit hindi pa tuluyang bumubuka ang ilan sa mga bulaklak, at sa tingin niya ay may mas igaganda pa iyon kung hinintay munang mamukadkad bago pitasin.“Mas gusto ko ito.” Itinuro ni Lianne ang hawak niyang bouquet. “Mas malaki, mas marami, at mas mabango rin.”Ngumiti si Rozen. Pakiramdam niya, nanalo siya sa isang giyera, at wala man lang kamalay-malay si Lianne kung ano iyon.“Okay. Ibig sabihin, hindi na natin kailangan ang isang ‘to.”Bago pa man makapag-react ang dalaga, dinala na ni Rozen ang bouquet ng r

Umismid naman si Rozen sa narinig.Dahil nandito na rin naman siya sa Serene Hotel, at wala rin siyang ibang gagawin, wala ring dahilan para maghiwalay sila ni Lianne ngayon.Ngayong gabi, gusto niyang sumama sa dalaga kapag inilakad na nito ang dalawang aso mamaya sa park.‘Puwede ngang sumama sa kan’ya ‘yong dalawang aso. Tapos ako, hindi?’ tanong pa ni Rozen sa sarili, halatang nagmamaktol. ‘Kung ano ang puwedeng gawin ng iba, dapat ako rin!’Isa pa, alam niyang may gusto si Flynn kay Lianne, kaya hindi siya papayag na maiwan ang dalawa nang walang ibang kasama.“Sasama ako sa ‘yo,” wika ni Rozen matapos ang ilang segundong pananahimik.Nanlaki naman ang mga mata ni Lianne. “Ha?”“Kailangan mong ilakad ang dalawang bubuwit na ‘yon, hindi pa?” dagdag na tanong ng lalaki. “Ako na ang bahalang humawak sa mga tali nila. Sumama ka na lang sa akin.”“Hindi na,” mabilis na pagtanggi ng dalaga. “Kaya ko naman na ‘yon.”Umiling si Rozen. “Nope.”“Kaya ko na nga sabi,” pangungulit naman ng

“Ano?” Hindi makapaniwala si Flynn sa kan’yang narinig. “Agresibo ang halik niya sa ‘yo, tapos ay kinuha ka pa niya papalayo. Hindi pa ba masama ‘yon sa paningin mo?”Hindi kaagad nakasagot si Lianne. Napakagat lang siya sa pang-ibabang labi at umiwas ng tingin.‘Kung alam lang niya ang iba pang pinaggagagawa ni Rozen sa akin, baka ora mismo ay tumawag na talaga siya ng pulis…’ wika pa nito sa isip.Sobra na ang bilis ng tibok ng puso niya ngayon dahil sa kaba. Pinagpapawisan na rin siya nang malagkit.‘Kaya mo ‘yan, Lianne. Magpapaliwanag ka lang naman…’ pag-e-encourage niya sa sarili, ngunit hindi iyon tumalab. ‘Aaahhh! Hindi k