Lahat ng Kabanata ng เหนือทัณฑ์ร้ายมาเฟีย: Kabanata 71 - Kabanata 80

มาเฟียหนุ่มกลั้นหายใจไว้ครู่หนึ่ง เมื่อริมฝีปากอิ่มเฉียดใกล้รอยแผลเป็นบริเวณต้นขาความรู้สึกราวกับถูกเยียวยาและปลุกเร้าสัญชาตญาณดิบหยาบพวยพุ่งขึ้นมาผสมปะปนกันเนธานมองคนตรงหน้าด้วยสายตาล้ำลึกราวกับจะกักเก็บเธอไว้ในนั้น ไม่ยอมให้ไปไหน ปลายนิ้วเล็กเกาะยึดต้นขาคนพูดไว้แน่น ขณะที่คนตัวเล็กเปลี่ยนอิริยาบถด้วยความอ่อนโยนและเซ็กซี่ในคราวเดียวกัน“อืม~”เสียงคำรามต่ำพร่าหลุดออกมาจากลำคอแกร่งทันทีที่กลีบปากอุ่นแนบจุมพิตลงบนรอยแผลเป็นนั้นอย่างนุ่มนวล ก่อนจะค่อย ๆ เคลื่อนต่ำลงอีกกระทั่ง…“อาห์ คนดี”ความปรารถนาที่ตั้งชันของเขา เธอครอบกลืนมันเข้าไปช้า ๆคุณหนูตระกูลหวังเริ่มออรัลให้คนรักอย่างละเมียดและแผ่วเบา ขณะที่มือแกร่งลูบศีรษะเธอเบา ๆ สอดเข้าไปจับเส้นผมเพื่อควบคุมจังหวะคนตัวเล็กช้อนนัยน์ตาหวานฉ่ำขึ้นมามองคนที่เธอกำลังปรนเปรอความสุขสมให้อย่างเอาใจ ขณะที่นัยน์ตาสีเฮมาไทต์ก็จ้องลึกลงมา ราวกับอยากเก็บทุกอารมณ์และทุกสัมผัสไว้ภายในฝ่ายถูกปรนเปรอคำรามต่ำ ขบกรามแน่นจนขึ้นสันนูนเมื่อคนเบื้องล่างลากไล้เรียวลิ้นไปตามเส้นเลือดที่โอบรอบลำกายร้อนระอุของเขา ไล้วนส่วนปลายหยักโค้งอย่างเอาอกเอาใจ ก่อนจะครอ

ราวสองปีให้หลังประตูเรือนหอเปิดออกช้า ๆ พร้อมเสียงฝีเท้าแผ่วเบา เอลล่าก้าวเข้ามาพร้อมผู้เป็นสามีที่ถือกระเช้าคาร์ซีทซึ่งภายในมีเบบี๋มังกรวัยห้าวันนอนหลับตาพริ้มแสงแดดสีทองยามเย็นลอดผ่านผ้าม่านสีขาว ส่องลงมาบนพื้นไม้เนื้อดี กลิ่นอายของเรือนหอแห่งนี้อบอวลไปด้วยความอบอุ่น ความรักและความใส่ใจอย่างดีของผู้เป็นสามีที่เตรียมข้าวของอำนวยความสะดวกให้คุณแม่มือใหม่ละลูกน้อยวัยแรกเกิดมาเฟียหนุ่มประคองหลังภรรยาที่รักอย่างระมัดระวัง นัยน์ตาคมดุที่ครั้งหนึ่งเคยมีแต่ความแข็งกระด้าง เย็นชา เวลานี้กลับอ่อนโยนและเปี่ยมไปด้วยประกายแห่งความรัก ความหวงแหน“เหนื่อยไหม”เนธานเอ่ยถามภรรยาแผ่วเบา ราวกับกลัวว่าเสียงของเขาจะปลุกเจ้าตัวเล็กที่ซุกกายอยู่ในคาร์ซีทให้ตื่น ฝ่ายถูกถามส่ายศีรษะน้อย ๆ ก่อนเปรย“ไม่เลยค่ะ”คุณหนูตระกูลหวังก้มลงมองลูกน้อยที่หลับตาพริ้ม ริมฝีปากเล็กคลี่ยิ้มเอ็นดูเจ้าตัวเล็กที่ได้กลับบ้านวันแรกภาพตรงหน้าทำให้มาเฟียหนุ่มอดที่จะโน้มตัวลงไปจุมพิตหน้าผากคนรักไม่ได้ ร่างสูงประคองคนตัวเล็กกว่าไปที่โซฟา เขาหยิบหมอนมาวางจัดเรียงสำหรับรองหลังคุณแม่มือใหม่อย่างพอดี ก่อนจะช่วยประคองร่างบางลงนั่ง“

เสียงหัวเราะของเด็กชายตัวเล็กดังขึ้นตั้งแต่ยังไม่เจ็ดโมงเช้าเสียงเล็กนั้นดังพอจะปลุกคนทั้งบ้านให้ตื่นได้ แม้แต่เจ้าลูฟี่ หมาพันธุ์โกลเด้นรีทีฟเวอร์วัยสี่เดือนที่ปกติจะซุกตัวอยู่บนที่นอนนุ่มหน้าประตู ก็ยังต้องลุกขึ้นมาสะบัดหางต้อนรับความโกลาหลประจำวัน“ฟานฟานครับ เดินช้า ๆ ครับลูก”เสียงของเอลล่าเอ่ยขึ้นพร้อมเสียงฝีเท้าเล็ก ๆ ที่วิ่งตุบตับผ่านโซฟา ก่อนที่ร่างกลมในชุดนอนลายการ์ตูนโปรดจะพุ่งหลบเข้าไปหลังโซฟาอย่างไม่กลัวเจ็บ“หม่ามี้ครับ ลูฟี่จะกินบิสกิตของฟานฟาน”“ลูฟี่เห็นเบบี๋วิ่งไงคะ เขาอยากเล่นด้วย”เอลล่าผ่อนลมหายใจ พลางยกมือกุมขมับ ทว่ารอยยิ้มเอ็นดูก็ผุดขึ้นบนดวงหน้าหวานอย่างห้ามไม่อยู่ไม่นานรองบอสลูเธอร์ก็เดินมาจากโซนบาร์ช้า ๆ ในชุดเสื้อยืดสีเทาอ่อนกับกางเกงสบาย ๆ มือข้างหนึ่งถือแฟ้มงาน อีกมือถือแก้วกาแฟ กลิ่นหอมของมันตัดกับกลิ่นอาหารเช้าที่เอลล่ากำลังทำให้ลูกชายมาเฟียหนุ่มหยุดมองภาพตรงหน้าอยู่ครู่หนึ่ง ลูกชายวัยห้าขวบที่ยืนถือตุ๊กตาหมีไว้ในมือซ้าย มือขวาถือบิสกิตชิ้นเล็ก ส่วนเจ้าลูฟี่ก็นั่งจ้องของกินในมือเด็กน้อยตาแป๋ว“เช้านี้เริ่มจากศึกแย่งขนมอีกแล้วเหรอ”เขาพูดเสียงเรียบ ทว

อากาศช่วงดึกเย็นลง ผืนฟ้าย้อมด้วยแสงดาวพราวระยับ ไร่ไวน์ที่ทอดยาวออกไปเงียบสงบ มีเพียงเสียงแมลงกลางคืนคลอเคล้าอยู่รอบข้าง ไฟสลัวตามทางเดินทอดยาวนำเข้าสู่สระน้ำอุ่นกลางแจ้งที่เชื่อมกับห้องนอน กลิ่นไวน์อ่อน ๆ ผสมกลิ่นหอมสดชื่นของไม้เลื้อยที่โอบล้อมส่งให้บรรยากาศโรแมนติกขึ้นเป็นเท่าตัวคุณชายรองลูเธอร์อุ้มภรรยาคนสวยมาหยุดอยู่ตรงขอบอ่าง ก่อนที่น้ำในอ่างจะกระเพื่อมยามที่ร่างของทั้งคู่ก้าวลงไป ร่างสูงโอบรัดเธอไว้แนบอก เสื้อผ้าถูกถอดออกทีละชิ้นจนเหลือเพียงร่างกายเปลือยเปล่าที่เสียดสีกันภายใต้น้ำอุ่น ไอร้อนประสานกับไอปรารถนาจนร่างกายคนทั้งคู่สั่นสะท้านนัยน์ตาคู่คมทอประกายล้ำลึก เอลล่ารู้ดีว่ามันคือสายตาของผู้ชายที่กำลังอดทนอดกลั้นอย่างยากลำบาก“แดดดี๊ของหนูเซ็กซี่จัง”น้ำเสียงหวานก้องเบาในอากาศ เหล้าบ๊วยที่ยังหลงเหลืออยู่ในกระแสเลือดทำให้เธอมีความกล้าพูดออกมาอีกครั้ง อีกทั้งริมฝีปากอวบอิ่มยังกระตุกยิ้มเย้ายวนเล็กน้อย“อยากให้รักหนูแรง ๆ แล้วค่ะ”คำพูดนั้นเบาแทบกลืนไปกับลมหายใจ ทว่ามีน้ำหนักพอจะทำให้หัวใจของคนฟังกระตุกไหววูบซ้ำ ๆ เนธานหลุบตามองคนในอ้อมแขน คนที่ครั้งหนึ่งเขาเคยทำหล่นหายไปจากชี

แสงแดดอ่อน ๆ คล้อยบ่ายลอดผ่านผ้าม่านลูกไม้สีขาวสะอาดตาของสตูดิโอวาดภาพ วาดเงาอ่อนนุ่มลงบนผืนผ้าใบที่เอลล่ากำลังบรรจงแต่งแต้มด้วยพู่กันแบรนด์โปรด ทุกการลากเส้นเต็มไปด้วยความรักและจิตวิญญาณในนั้นขณะที่กำลังใช้สมาธิไปกับงานตรงหน้า เสียงเปิดประตูเบา ๆ ก็ดังขึ้นจากทางด้านหลัง ก่อนที่ร่างสูงใหญ่ภูมิฐานในสูทสีเทาเข้มจะก้าวเข้ามา เครื่องหน้าคมคายและแววตาที่เหนื่อยล้าบ่งบอกถึงภาระที่ต้องแบกรับ ทว่าเมื่อเห็นคนรัก โลกทั้งใบก็ราวกับถูกโอบอุ้มไว้ด้วยความอ่อนหวานนั้นเป็นปกติในทุก ๆ วันที่หลังวางงานและภาระที่หนักอึ้งไว้หลังบานประตูห้องทำงาน มาเฟียหนุ่มผู้ทรงอำนาจจะต้องรีบกลับมาเติมภรรยาคนสวยก่อนทำสิ่งอื่นเสมอช่วงขาแกร่งเดินเข้ามาเงียบ ๆ แล้วโน้มตัวกอดคนดีขาของเขาจากด้านหลัง แผ่นอกแข็งแรงแนบชิดแผ่นหลังบอบบาง แขนแข็งแรงโอบรอบเอวคอด พร้อมซุกเครื่องหน้าหล่อเหลาคมคายลงกับซอกคอขาวแล้วสูดลมหายใจเข้าลึกราวกับกลิ่นกายของเธอคือที่พักพิงเดียวที่ปลอบโยนเขาจากความเหนื่อยล้าได้“แดดดี๊ หนูทำงานอยู่นะคะ”เอลล่าเอ่ยเสียงเบา ทว่าริมฝีปากอิ่มกลับวาดรอยยิ้มหวาน มือข้างที่ว่างของเธอลูบแก้มสามีอย่างอ่อนโยนพร้อมเอียงศ