All Chapters of จองรักเพื่อนไม่จริง (Love The Way We Are): Chapter 141 - Chapter 150

เท่าที่จำได้เธอไม่เคยรับปากว่าจะช่วยให้ฟองดาวคุยกับป้อมปราบ ไม่เคยเสนอตัวเป็นแม่สื่อ มีแต่หลบเลี่ยงและตอบคำถามเท่าที่อีกฝ่ายอยากรู้ เมื่อวานยังถูกขอความร่วมมือให้ช่วยหลอกนัดคนออกไปดื้อๆ ประเด็นสำคัญคือ ฟองดาวช็อกจนเข้าโรงพยาบาลเช่นนี้เป็นเพราะทราบเรื่องของเธอกับเขาเหรอสามสาวไฮโซหวีดเสียงก่นด่าไม่หยุด จนหมอเข้ามาดูคนป่วย พวกหล่อนจึงสงบลงบ้าง หนึ่งในนั้นเหมือนสั่งสมความไม่พอใจจนมาถึงจุดปะทุ แฮนน่าถลึงตาชิงชัง ด้วยความโกรธจึงตั้งท่าจะเข้าไปเอาเรื่องเมลลินให้ถึงที่สุด หญิงสาวผมสีเทาพุ่งตรงมาเหมือนวัวบ้า เล็บมือกางออกเตรียมจะฝากรอยข่วนไว้บนใบหน้าสวยหวานทันใดนั้น ไม่ทราบว่ามีท่อนแขนแข็งแกร่งมาจากไหน จู่ๆ ก็โอบรอบเอวของเมลลินไว้จากทางด้านหลัง อุ้มเธอถอยฉับพลันหลบหลีกกรงเล็บแหลมพ้น สภาพต่อมาคือแฮนน่าหัวทิ่มถลาล้มลงไปกับพื้น หล่อนส่งเสียงกรีดร้องโวยวายหนักยิ่งกว่าเดิม“ไม่เป็นอะไรนะ” ลมหายใจเย็นสบายครอบคลุมลงมา ท่อนแขนแข็งแกร่งปกป้องตัวเธอเอาไว้ในอ้อมอกอย่างห่วงใยการปรากฏตัวของเขาทำให้คนป่วยบนเตียงตกใจสะอึกตัวสั่น โดยเฉพาะเมื่อได้เห็นวิธีปฏิบัติที่แตกต่างราวฟ้ากับเหว ระหว่างตนกับเมลลิน ฟองด

เลื่อนไปได้ไม่เท่าไรก็เจอรูปที่มีคนเอามาแปะ ใบหน้าของเมลลินเด่นหรา ด้านข้างคือพนัสและเพื่อนผู้ชายทั้งฝูง ไม่มีเงาผู้หญิงคนอื่น จึงเดาได้ง่ายดายว่าต้องการจะสื่ออะไร รูปนี้เป็นรูปที่ทางเพจสาขาวิศวกรรมยานยนต์เคยถ่ายไปลง ยอดรีโพสต์ก่นด่ามากถึงห้าหมื่นบัญชีภายในชั่วโมงทีเดียวเธอไม่เคยโดนสังคมรุมประณามมาก่อน ไม่เคยถูกใส่ร้ายจนกลายเป็นเรื่องใหญ่ขนาดนี้ มิน่าพ่อถึงได้เป็นห่วงจนต้องโทรถาม ที่แท้ในอินเตอร์เน็ตกำลังพูดถึงประเด็นนี้อยู่นี่เอง ประตูเปิดเข้ามาพร้อมกับชายหนุ่มตัวสูงใหญ่ เพราะกำลังกังวลจึงไม่ทันเก็บสีหน้า ป้อมปราบเหลือบมองโทรศัพท์ในมือของเธอ ไม่ต้องถามก็เดาได้แล้วว่าเมลลินรู้เรื่องทั้งหมด“ทนายจะจัดการให้ เมลไม่ต้องห่วง ไม่ต้องไปขึ้นศาลเองด้วย เรื่องนี้ให้ยกให้ปราบ ตั้งใจแข่งอย่างเดียวก็พอ”เจ้าหญิงน้อยของเขาจริงจังกับการแข่งวิศวกรรมประยุกต์มาก ปีนี้เป็นปีสุดท้ายและยังเป็นปีที่ทำผลงานได้ดี เขาไม่อยากให้หญิงสาววอกแวกเพียงเพราะข่าวลือที่ใครบางคนสร้าง ในเมื่ออีกฝ่ายตั้งใจว่าจะเดินหน้าทำลายชื่อเสียง ก็ต้องให้รู้ว่ากำลังเล่นกับอะไร เขาไม่มีทางปล่อยให้เธอตกเป็นเหยื่อเด็ดขาดเมลลินพยักหน้า

คำพูดของเขายังทำเอาฟองดาวที่ดูไลฟ์อยู่ถึงกับกำโทรศัพท์แน่น ทว่ามันก็เป็นเพียงลมปากไม่ใช่เหรอ ใครจะไปเชื่อ จากนั้นขณะรอดูผู้คนรุมด่า เมลลินก็ล้วงโทรศัพท์ตัวเองออกมา กุลีกุจอเลื่อนอยู่สักครู่ไม่ทราบว่าทำอะไร ครั้นเงยหน้าขึ้น เสียงหวานใสเย็นชาลอยมาบอกให้ทุกคนตามไปอ่านเอาเองในไอจีส่วนตัว ซึ่งถูกตั้งค่าสาธารณะแล้ว คนป่วยบนเตียงได้ยินถึงกับสะอึกหน้าชาเมลลินแคปบทสทนาระหว่างพวกเราไปโพสต์ ข้อความที่ไม่เซ็นเซอร์แม้แต่น้อยร่ายยาวเรื่องที่ตนขอคุยกับป้อมปราบ รวมถึงมีภาพแอบถ่ายขณะที่เธอกับชายหนุ่มไปกินข้าวด้วย เดิมเพียงเพื่ออยากอวดเมลลิน ว่าวันนี้เขาแต่งตัวหล่อมา ไม่คาดสุดท้ายจะเป็นหลักฐาน ไม่ใช่ว่ายัยไก่ป่านี่จะอยู่เงียบๆ เหรอ ทำไมหล่อนถึงกล้าเอามาโพสต์!เหล่าคนมุงชมความบันเทิงอ่านแล้ว พลันคิดอย่างสับสนว่า บทสนทนาพวกนี้นี่มันเหมือนคนเสียใจที่เลิกกับแฟน หรือโดนเพื่อนหลอกตรงไหน คุยกันยาวเหยียด แถมยังบอกว่าชอบผู้ชายคนใหม่ขนาดนั้นเลยด้วยคนคอยดูเรื่องพีคอึ้งกันไม่หยุดเลยทีนี้ พนัสอยู่ห่างไปไม่มาก เขาไม่ออกจากช็อปซ่อมที่หนึ่งมาร่วมมุงเพราะไม่อยากให้คนเข้าใจเมลลินผิดไปกันใหญ่ จึงเฝ้าดูสถานการณ์ผ่านหน้า

“แม้แต่แม่ก็ยังไม่เชื่อฟองเหรอ”ฟองดาวน้ำตารื้น นั่งกอดเข่าสีหน้าเดี๋ยวขาวเดี๋ยวแดงอยู่บนเตียง มารดารักเธอที่สุด ในเวลาเช่นนี้กลับสงสัยเธอไม่ต่างจากคนอื่น นั่นทำให้ยิ่งน่าโมโหและน่าน้อยใจขึ้นไปอีก“แม่แค่อยากรู้ ลูกยืนยันว่าที่เป็นแบบนี้เพราะเมลลินหักหลังไหม”ที่ผ่านมาขอแค่ลูกสาวแสดงออกว่ากำลังน้อยเนื้อต่ำใจ ผู้เป็นแม่ก็จะทำทุกวิธีทางให้คนรู้สึกดีขึ้น หนึ่งเพื่อชดเชยปมด้อยเรื่องที่ร่างกายไม่แข็งแรงในวัยเด็กและสองเพื่อทดแทนส่วนที่ไม่ได้อยู่กับบิดาหลายปี ไม่คิดว่าการกระทำที่มากเกินไป ประคบประหงมและตามใจเกินไป จะส่งผลต่อลูกสาวจนนิสัยแปรปรวนเช่นนี้ ถึงอย่างนั้นเรื่องที่ควรพูดก็ต้องพูด“พนัสชอบเมลลินเป็นเรื่องจริง หนูไม่ได้โกหก”“แล้วเรื่องอื่นล่ะ เมลลินได้หักหลังลูกหรือเปล่า เมลลินแย่งพนัสไปหรือเปล่า แม่หมายถึงจงใจแย่งไหม”หากเมลลินผิดจริง ทำไมกระแสถึงตีกลับมารดาไม่ล้มเลิกที่จะตั้งคำถาม ฟองดาวยิ่งน้อยใจ เธอตอบเสียงสั่นเครือเหมือนจะร้องไห้“ก่อนเลิกกันพีชอบพูดถึงเมลลินบ่อยๆ เขายังชอบเมลลินอยู่ แม่อย่าทำเหมือนหนูเป็นคนผิดสิ พีเขาขอเลิกเพราะจะไปหาหล่อนจริงๆ”มารดาเริ่มทอดถอนใจ สีหน้าในตอนน

เมลลินเม้มปาก ครุ่นคิดอย่างหงุดหงิดใจ ทำไมหมอนี่ต้องอยากรู้นักหนาด้วย พอบอกว่าธุระ นั่นหมายถึงไม่สะดวกจะกล่าวรายละเอียด เข้าใจไหม! มาตั้งหน้าตั้งตาจะเอาคำตอบให้ได้ นี่ถ้าไม่ห่วงใย คงนึกว่าเป็นพ่อคนที่สองแล้ว“เพื่อนไง เมลไม่ได้มีเพื่อนแค่ไอ้พวกลิงภูเขานั่นนะ ยัง…ยังมีอีกเยอะ”“ปราบไปส่ง วันนี้ไม่ต้องไปทำงาน ว่าง”ก็คงจะมีแค่ผู้จัดการใหญ่ท่านนี้แหละที่ไปทำงานตามอารมณ์ อยากไปก็ไป ไม่อยากไปก็นอนอยู่ห้อง ความสามารถไม่ธรรมดาซะจริงเมลลินอึกอักก่อนจะกล่าวเสียงอ่อน “เรื่องบางเรื่อง เมลต้องจัดการด้วยตัวเอง กลับห้องก่อนเถอะนะ อีกเดี๋ยวเมลเสร็จธุระแล้วจะตามไป”ยื้อๆ ยุดๆ กันอยู่นาน ในที่สุดก็ไล่ป้อมปราบไปได้สักที เพื่อนคนนี้บทจะพูดยากก็เล่นซะเหงื่อตก ไม่ได้ว่าง่ายสักนิด เมลลินขับเวสป้าลูกรักไปที่ตึกคณะแพทย์ซึ่งอยู่ข้างกัน พอมองไปที่ม้านั่งใต้อาคารเห็นคนๆ หนึ่งรออยู่ก็สาวเท้าเดินตรงไปอีกฝ่ายเงยหน้าขึ้น ยิ้มน้อยๆ แววตาสั่นไหว“เพื่อนคนนั้นปล่อยให้มาหาผมได้แล้ว?”“จะไปไหนฉันไม่ต้องขออนุญาตใคร นายบอกว่าอยากเจอ ฉันรู้สึกว่านายน่ารักดีก็เลยยอมมา มีอะไร”“ไปเดทกันได้หรือยัง”“คงไม่ได้ ตอนนี้ฉันยุ่งมา