All Chapters of จองรักเพื่อนไม่จริง (Love The Way We Are): Chapter 41 - Chapter 50

นุ่มเหลือเกิน อบอุ่นโอบรัด ร้อนสบายเมื่อทะลวงผ่านเยื่อกั้นบางๆ จนฉีกขาดจนฉีกขาด? อะไรขาดวะเนี่ย!ป้อมปราบรวบรวมสติที่กำลังซาบซ่านหลุดลอย เอวสอบเกร็งจนลอนกล้ามหน้าท้องนูนแข็ง พึ่งดุนดันความปรารถนาเข้าไปได้แค่ครึ่งเดียวก็เหยียบยืนอยู่บนทางแยกระหว่างลุยกับถอย เขาไม่นึกมาก่อนว่านี่จะเป็นครั้งแรกของเมลลิน…”ไม่ใช่ว่าเธอเคยมีแฟนมาแล้วหรอกเหรอ…สองปีที่ผ่านมาต่างคนต่างมีชีวิตของตัวเอง เขาทำชั่วมือเปื้อนเลือด ตกต่ำดำดิ่งจึงไม่กล้าคิดถึงอนาคตสวยงามข้างหน้า ไม่กล้าฝันเฟื้องจะได้ทำเช่นนี้กับหญิงสาวเพียงหวังว่าสักวันจะได้มายืนอยู่ตรงหน้าเธออีกครั้ง เนื้อตัวสะอาดไม่พัวพันกับเรื่องคาวคลุ้งในอดีต ทักทายเธอด้วยรอยยิ้ม ยินดีกับเธอในทุกสิ่งไม่เว้นแม้กระทั่งเรื่องความรักคนสวยนิสัยดีอย่างเมลลินย่อมมีคนเข้าหาไม่ขาด ย่อมมีแต่คนหลงเสน่ห์หมายปอง ทว่าครั้งแรกของเธอกลับตกมาอยู่ที่เขา สิ่งนี้ระเบิดโสตประสาทของป้อมปราบสิ้นเชิงก่อเกิดเป็นความหวานล้ำตรึงใจ หวงแหนระคนอ่อนระทวย หัวใจร้อนลวกจนไม่อาจเอ่ยเป็นคำพูดออกมาพื้นที่ที่ไม่เคยมีใครได้แตะต้อง ยามนี้กำลังถูกเขาเสียบสอด กำลังถูกตัวตนของเขาแทงลึกเข้าไป ผู้หญิง

ผู้ชายคนนั้นมีแฟนแล้วแต่จนป่านนี้เธอก็ยังไม่ยอมตัดใจ ยังเก็บคนๆ นั้นไว้ในก้นบึ้งหัวใจอีก เดิมทียังกังวลว่าพรุ่งนี้จะอธิบายยังไง จะเข้าหาเธอยังไงไม่ให้อึดอัดแต่พอทราบความลับเล็กๆ นี้ของเมลลิน รู้ว่าเธอชอบคนที่ไม่ควรชอบ เขาก็ไม่คิดจะสงวนท่าที ไม่อยากทนเห็นเธอแอบรักคนอื่นหลังจากได้เขา ไม่ปล่อยให้เธอมีเวลานึกถึงใครอีกนิ้วมือผิวหนังกระด้างเด็ดไฟที่ปลายบุหรี่ สูบหมดไปสามมวนจึงคลายความหงุดหงิดลงบ้าง หลังจากกลับขึ้นเตียง เขาขยับเข้าไปหนุนหมอนใบเดียวกับหญิงสาว กอดก่ายร่างกายอ่อนแรงของเธอ ปิดเปลือกตาพลางเป่าลมหายใจรดแก้มนวลเรื่องบางเรื่องได้ทำลงไปแล้วก็ยากที่จะถอยกลับไปยืนจุดเดิม หากเป็นเมื่อก่อนต่อให้เขาหน้าด้านแค่ไหนก็ไม่กล้ากอดเธอแนบชิดตามอำเภอใจเช่นนี้แต่หลังจากได้ลิ้มลองผลไม้ต้องห้าม ได้ถลำลึกสู่ความอ่อนนุ่มเปราะบางอันแสนอบอุ่น เส้นแบ่งกั้นคำว่าเพื่อนก็ขาดสะบั้น แทบไม่มีความหมายอีกต่อไป เขาก้าวข้ามมาแล้ว กลับไปหลังเส้นแบ่งนั้นไม่ได้แล้วช่วงสายวันต่อมา เนื่องจากเป็นคนชอบตื่นตามเวลา นอนเร็วหรือช้าพอครบชั่วโมงก็จะรู้สึกตัวลืมตาขึ้น เพียงแต่เมื่อคืนฝันสะเปะสะปะเกินไป ประกอบกับดื่มแอลกอฮอล

มื้อเช้าฝากท้องกับร้านสะดวกซื้อ นมกับขนมปังแค่นั้น ยังมีมื้อเที่ยง ซึ่งปกติจะสุมหัวนั่งกับเพื่อน ทว่าหลังจบคลาสเรียนเมลลินก็อ้างนั่นอ้างนี่หายหัวไปหนึ่งวันไม่น่าสงสัย ช่วงเย็นยังตอบข้อความป้อมปราบเล็กน้อย และเขาเหมือนจะเข้าใจจึงไม่เซ้าซี้มาก แต่พอครบห้าวัน ในที่สุดเจ้าเพื่อนหมาทั้งสี่ก็เริ่มได้กลิ่นทะแม่งแล้ว พวกนั้นย่อมไม่คาดคิดว่าเมลลินหลบหน้าป้อมปราบ คำพูดที่กล่าวกับเธอคือ“อิเจ๊ แอบมีแฟนเหรอ ทำไมช่วงนี้หายหน้าหายตา”“จะบ้าเหรอ!ใครมี ไม่มีโว้ยยย!”“แน่ะ!ไม่มีแล้วชอบหายไปไหนตอนพักเที่ยง ไม่ใช่ไปกินข้าวกับแฟนหรือไง บอกมาไอ้หนุ่มนั่นเป็นใคร”“ไม่สะดวกตอบ ไม่ต้องมายุ่ง”หากเป็นคนอื่น โดนค้อนตาคว่ำใส่คงกระดากจนไม่ซักถามเรื่องส่วนตัวชาวบ้านต่อ แต่บังเอิญว่าคนๆ นี้คืออนุรักษ์ เขากัดทีย่อมไม่มีทางปล่อยไปง่ายๆ โดยเฉพาะเรื่องที่เกี่ยวกับเมลลินหลายวันมานี้แม่ตัวดีมีพิรุธมาก เขาเหมือนจะจับความผิดปกติได้บางอย่าง แต่ก็ไม่ค่อยแน่ใจ ดูเหมือนจะเกี่ยวพันกับลูกพี่ป้อมปราบหลังจากดื่มกินจนอิ่มแปล้ที่ผับเดอะเควันนั้น สถานะของป้อมปราบก็พุ่งพรวดจากไอ้น้องใหม่ กลายเป็น 'ลูกพี่ปราบ' ถูกทั้งสี่หนุ่มยกย่อง

วันนั้นตอนพักเที่ยง ในที่สุดเมลลินก็ไม่ต้องหลบไปกินข้าวข้างนอก เธอเคี้ยวไปคิดไป ในใจอับอายยังไม่หายจึงเขม่นตาใส่ป้อมปราบขณะที่เขาไม่เห็นตนเองควบคุมอารมณ์ได้ดีมาตลอด ทำไมกับแค่เผชิญหน้าคนๆ เดียวกลับปอดแหกขึ้นมาเสียดื้อๆ ทั้งผู้ชายที่หลับนอนด้วยยังเป็นเพื่อนสนิท พอมองภาพรวมเมลลินจึงตระหนักสักทีว่าปัญหามโหฬารน่าประหวั่นพรั่นพรึงนี้ อันที่จริงเล็กแค่นิดเดียวเอง ไม่จำเป็นต้องคิดให้วุ่นวายเลยหญิงสาวกล่อมตัวเองเสร็จ หันไปมองด้านข้างอย่างไม่ตั้งใจ พลันสบตากับป้อมปราบเข้าพอดี เขาตักหมูกรอบมาใส่จานเธออีกแล้ว“กินข้าว” ชายหนุ่มใช้น้ำเสียงราวกับผู้ใหญ่บอกเด็กเล็กหน้าตาหล่อเหลาไม่ประสีประสาของเขาชวนให้คนมองอารมณ์ดี ทั้งเหมือนจะต้องซาบซึ้งใจในความอ่อนโยนละมุนละไมนี้ อ่อนโยนจนเหมือนริ้วคลื่นเหนือท้องน้ำแต่สำหรับเมลลิน ไม่ว่าจะมองชายหนุ่มคิ้วเข้มคนนี้กี่ครั้งก็รู้สึกขัดเคืองอย่างยิ่ง เธออุตส่าห์หลอกตัวเองจนหลงเชื่อจริงๆ ว่าคืนนั้นเป็นแค่ความฝัน ทว่าพออยู่ใกล้ป้อมปราบ ผิวเนื้อก็สั่นสะท้าน เอาแต่นึกถึงความวาบหวิวภายใต้แรงกายแกร่งกำยำของเขาไม่เลิกบัดซบ! จูบแรกของฉัน ครั้งแรกของฉัน ทำไมต้องเป็นนายด้

ชักจะเป็นห่วงแล้วสิ คงไม่ใช่ว่าขึ้นหลังเสือแล้วลงไม่ได้หรอกนะ เขาให้มาขนาดนี้ย่อมต้องหวังผลตอบแทน ไม่มีหรอกของฟรี เศรษฐีบ้าที่ไหนจะให้รถคันละเกือบสองร้อยล้านง่ายๆ ไม่มีทาง เจ้านายท่านนี้จะต้องอันตรายมากแน่ๆ“กลับไหมบ้านอ่ะ ไม่ใช่งานไม่ดีจริงๆ เลิกทำหน้าขี้สงสัยเหมือนเป็นเมียได้แล้ว รถคันนี้เฮียคัลเลนยืมพี่ชายเอาไปลงแข่งแล้วชนจนเละมา สภาพเน่ามาก ค่าซ่อมไม่เท่าซื้อใหม่ คนรวยขนาดนั้นเขาไม่สนใจอยู่แล้ว เฮียเห็นปราบยังไม่มีรถก็เลยบอกให้ซ่อมเอา ซ่อมได้ก็เอาไป ปราบงมอยู่สองปีเชียวนะกว่าจะเข็นออกมาขับได้เนี่ย”พวกอุปกรณ์บุเบี้ยวชำรุด เดิมเขาไม่มีเงินพอจะรักษาลูกชายได้ในระยะเวลาเพียงสองปี แต่เพราะอ้างชื่อเฮียคัลเลน จึงได้ใบเบิกทางเข้าไปสุงสิงกับพรรคพวกของพี่ชายเฮีย ช่วยนั่นนี่จนได้อะไหล่มาทีละอย่างสองอย่าง หักค่าเหนื่อยจากดูแลผับกับค่ายมวยร่วมด้วย สุดท้ายก็ซ่อมจนออกมาหล่อเหมือนพ่อมันแบบนี้“ซ่อมหมดเยอะน่าดูเลยนะ”“ก็ใช้เงินบ้าง แต่ส่วนมากใช้แรงกับความอดทน ของที่เอามาแปะก็ไปทำงานแลกหรอกถึงเอามาได้ สบายใจหรือยัง”“เอ่อ...อืม ได้เจอคนดีก็สบายใจแล้ว”เมลลินยินยอมขึ้นรถในที่สุด พอคาดเข็มขัดนิรภัยก็