All Chapters of จองรักเพื่อนไม่จริง (Love The Way We Are): Chapter 61 - Chapter 70

162 Chapters

ตอนที่21/3 สอบได้คะแนนเต็ม (3)

เมลลินไม่ทราบความผิดของตนเอง จึงไม่คิดแก้ตัว ยังมองว่าเขารบกวนเธอจริงๆ จึงเขม่นตานิดๆ“ก็ใช่น่ะสิ เกือบจะทำให้พี่เขาเข้าใจผิดแล้วเนี่ย ก่อนหน้านั้นบอกปราบไปแล้วว่าวันนี้จะไปทำธุระ ยังรอกินข้าวทำไม”“ไปเดท?”“อืม ก็คนที่ปราบเลือกให้คนนั้นไง ตัวจริงต่างจากในรูปเล็กน้อย เป็นหนุ่มหุ่นหมีแต่ใจกว้างใช่เล่น เขามีเพื่อนที่เคยลงแข่งวิศวกรรมประยุกต์ด้วยนะ แถมจะขอข้อสอบเก่าจากเพื่อนมาให้เมลอ่าน เจอกันครั้งแรกก็สุดยอดขนาดนี้ ปราบนี่มือแม่นจริงๆ ตัวนำโชคชัดๆ”ชายหนุ่มที่จิ้มนิ้วเลือกส่งๆ เพราะไม่คาดว่าหญิงสาวจะไปเดทจริงสีหน้าอึมครึม เธอคงจะมีความสุขและถูกใจไอ้หมอนั่นมาก ไม่อย่างนั้นคงไม่ยิ้มร่าอารมณ์ดีขนาดนี้พวกเราอยู่ด้วยกันเกือบเดือนแล้ว แม้แต่เรื่องข้ามเส้นก็ทำมาแล้ว แต่เมลลินกลับไม่หวั่นไหวสักนิด ไม่เห็นเขาอยู่ในสายตาเลย หรือวิธีต้มกบด้วยน้ำอุ่นจะอืดอาดเกินไปเขาตามติดเธอแทบไม่ห่าง คอยดูแลเธอเหมือนเจ้าหญิงน้อยในอุ้งมือ แต่ความสัมพันธ์กลับไม่คืบหน้าเท่าไอ้คู่เดทไม่กี่ชั่วโมงนั่น ผลลัพธ์ห่วยแตกแบบนี้ใครจะไปยอมล่ะเขาตั้งใจไว้แล้วว่าจะไม่ถอยกลับไปยืนหลังเส้นแบ่ง แค่ไอ้รักเก่าคนเดียวก็หึงจะแย่อยู
last updateLast Updated : 2026-05-02
Read more

ตอนที่22/1 จะมองหน้ากันติดไหม (1)

หญิงสาวประสบการณ์น้อยรับมือกับสถานการณ์อึดอัดด้วยความฉุนเฉียว ทั้งด่าทั้งตี คำว่าไอ้บ้าจากปากเธอนับแล้วคงตะคอกออกมายี่สิบกว่าครั้งได้ แต่ไม่รู้ทำไมป้อมปราบกลับยิ่งชอบ เวลาแม่สาวคนดีทำตัวไม่ถูกก็มักจะงุ่นง่านแผดเสียงกลบเกลื่อนเช่นนี้“ยิ้มทำไม ออกไปเลยนะถ้าไม่อยากโดนตีตาย”ยังมีหน้ามายิ้มอีก ยั่วโมโหเธอนักคงไม่รู้จักเจ้าแม่หมัดเขวี้ยงควายใช่ไหม ต่อยทีมีตายนะ“ตายก็ตาย ไม่เห็นจะกลัวเลย” ชายหนุ่มกลั้วหัวเราะพลางกล่าวหยอกเย้า“นี่!ไอ้…” คำว่าไอ้บ้ายังด่าไม่สุดก็โดนกดจูบอีกครั้งป้อมปราบไม่กลัวจริงๆ ยังเริ่มลามปามไล้ริมฝีปากไปทั่วใบหน้าของเธอ หอมที่แก้ม จุ๊บปลายจมูกกับเปลือกตา จากนั้นซุกลงที่ซอกคอขาว ดูดดุนขบกัดอย่างเร่าร้อนและหื่นกระหาย“ไอ้บ้าปราบ ปล่อยนะ!ถ้าไม่หยุดอย่าหาว่าไม่เตือน โอ๊ย!ไอ้หมาบ้า อย่ากัดนะโว้ยย!”ในห้องที่มีเพียงชายหนุ่มหญิงสาวตามลำพัง เกิดเสียงก่นด่าเป็นระลอกและเสียงอู้อี้ในลำคอสลับสับเปลี่ยนกันไป โซฟาค่อนข้างเล็กจึงไม่ถนัดให้คนสองคนวิวาทกันนักป้อมปราบซึ่งแอบซ่อนกรงเล็บมาตลอดเผยเขี้ยวคม อุ้มตัวเมลลินขึ้นมา รู้สึกถึงความเจ็บแสบที่ไหล่ก็ไม่ได้ยี่หระ โดนกัดแค่นี้ หนังหนา
last updateLast Updated : 2026-05-02
Read more

ตอนที่22/2 จะมองหน้ากันติดไหม (2)

เขาจูบแล้วก็เว้นช่วงให้หายใจ ยังผสานมือกับเมลลินแนบแน่น ดูดชิมในช่องปากเธอไปพลางหอบกระเส่าหนักหน่วง ต่างฝ่ายต่างสั่นสะท้าน จากนั้นคนหน้าแดงแทบเค้นเลือดได้ก็เอียงหลบริมฝีปากที่ระดมจูบ เอ่ยประท้วงการกระทำของเขา“ปราบ ไหนบอกแค่จูบไง”“แล้วไม่ได้ทำแค่จูบเหรอ”“อย่าขยับข้างล่างได้ไหม อยู่นิ่งๆ”เขาเบียดสิ่งนั้นถูไถอยู่บนขาอ่อนของเธอ มันแข็งคึกจนน่ากลัว เธอไม่อยากรับรู้ถึงการเสียดสีของสิ่งที่สามารถคร่าชีวิตน้อยๆ ของตนได้ แม้สักนิดก็ไม่อยาก“ขอโทษ แต่มันแข็งขนาดนี้แล้ว ปราบทรมาน ไม่เอาออกคงทนไม่ไหว”“ก็ไปเอาออกในห้องน้ำสิ”“เอาออกตรงนี้ไม่ได้เหรอ”ได้คืบจะเอาศอก คนหน้าไม่อายปากอย่างใจอย่าง เมลลินไม่รู้มาก่อนว่าธาตุแท้ของเพื่อนรักจะเป็นได้ถึงขั้นนี้ หน้าหนาหน้าทน ยั่วโมโหจนสามารถกระตุ้นเธอจนอกแตกตายได้ไม่รอคำตอบ ชายหนุ่มก็โน้มลงจูบเร่าร้อนอีก กักขังข้อมือสองข้างของเมลลินไว้ด้วยมือเดียวของตน อีกมือล้วงลงไปถอดกระโปรงของเธอ เผยเรียวขาขาวดั่งน้ำนมเย้ายวนใจ และพื้นที่สามเหลี่ยมลึกลับซึ่งมีเพียงชั้นในสีฟ้าอ่อนห่อหุ้มไว้“ปราบ!...เอาจริงเหรอ อย่าทำอะไรบ้าๆ นะ”เมลลินอับอายจนไม่กล้ามองลงไป สีหน้าตื่
last updateLast Updated : 2026-05-02
Read more

ตอนที่22/3 จะมองหน้ากันติดไหม (3)

ผู้ชายพออารมณ์กระสันเข้าครอบงำก็ตาแดงก่ำไม่ต่างจากสุนัขตัวผู้ ยิ่งถลำลึกยิ่งควบคุมตัวเองไม่อยู่ เอวสุนัขตัวผู้เริ่มขยับโยกเสียดสีต่ำลงมาเรื่อยๆเมลลินปิดหน้าปิดปาก อับอายทั้งวูบวาบไปทั้งตัว แรกเริ่มเขาถูไถห่างจากเนินเนื้อสาวหมิ่นเหม่ แต่พอผ่านไปกลับกดแนบลงเสียดสีโดยตรง แม้มีผ้าชั้นในกั้น ทว่าการบดขยี้นั้นทรงพลังเกินไป ไม่สามารถลดความเสียวที่เกิดขึ้นได้ความปรารถนาค่อยๆ ก่อตัวสูง เอวสอบโจนจ้วงใส่ซอกขาหนีบแน่นประหนึ่งได้ทิ่มแทงดินแดนอันอ่อนนุ่ม กระแทกกระทั้นเข้าไป แทงเข้าไป ผิวเนื้อกระทบกันดังพลั่บๆ เป็นจังหวะหยาบโลน ราวกับคลื่นถาโถมชายฝั่งมหาสมุทรคือความรักที่ชายหนุ่มมีให้หญิงสาว มากมายทะลักทะล้น ไม่ว่าอย่างไรก็ไม่มีวันเหือดแห้งนานจนเมลลินขาชาก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะหยุด เธอบ่นไม่ได้ ไม่กล้าแม้แต่จะมองว่าชายหนุ่มทำอะไรด้วยซ้ำ“เมล เมลลิน” ป้อมปราบพึมพำเรียกคนเสียงแหบ ทนไม่ไหวอีกต่อไป เร่งซอยเอวถี่กระชั้นจนใต้ขาอ่อนของเธอแดงไปหมด เขาหอบหายใจหนักหน่วงพลางมองหญิงสาวที่ตนรักอย่างหลงใหล“ไม่ไหว จะแตกแล้ว!” เขาแยกขาของเธออ้ากว้าง ชักรูดตนเองพร้อมคำรามเสียงต่ำขณะปลดปล่อยออกมาน้ำรักฉีดพ่นลงบนชั
last updateLast Updated : 2026-05-02
Read more

ตอนที่23/1 เพื่อนกันเอากันไม่ได้เหรอ (1)

เกิดความเงียบวังเวงหลังจากประโยคนั้น เงียบงันจนชวนให้หายใจไม่ออก มีเพียงแววตาที่ฉ่ำชื้นร้อนแรงของเขามองมา ฝ่ามือผิวหนังกระด้างยังวางบนขาอ่อนของเธอ บางครั้งก็ขยับลูบไล้ คล้ายปลุกเร้าคล้ายปลอบประโลมเพราะไม่อาจแยกแยะเจตนาของชายหนุ่ม เมลลินจึงสั่นสะท้านหน้าแดงก่ำ ดวงตากลมหวานมีความตื่นตระหนกระริกไหว ริมฝีปากอิ่มบวมเจ่อเม้มแน่น จากนั้นเอียงลำคอขาวระหงหลบสายตาไปด้านข้าง เผยลักษณะของคนขี้อายและลำบากใจ“เพื่อนกันเอากันไม่ได้เหรอ” ไม่พูดเลยยังดีกว่า พอพูดแล้วกลับสร้างความอึดอัดใจยิ่งขึ้นเฮอะ!ทำเรื่องบ้าๆ แล้วยังคิดไปได้ถึงขั้นนั้น เพื่อนก็คือเพื่อนสิ จะทำเรื่องข้ามเส้นทางกายด้วยกันได้ยังไง หมอนี่มันเหลือเชื่อจริงๆความรู้สึกซ่านสยิวไปทุกอณูเนื้อแช่มือเท้าหญิงสาวจนชาหนึบ ร่างกายทั้งท่อนแข็งทื่อไม่ยอมตอบสนอง ตามจริงควรจะโวยวายตีเขาให้ตาย ต้องแผลงฤทธิ์ให้รู้ว่าใครเป็นใคร อย่างน้อยด่าจนปากแฉะสักยกก็ยังดี แต่เมลลินทำไม่ไหวพลังกายบุรุษเพศแสนดุร้ายของเพื่อนรักพรากความกล้าของเธอไปหมดสิ้น อาวุธร้อนที่ใหญ่กว่าท่อนแขนนั่นยังทำให้เธอขวัญกระเจิงเปิดเปิง เกิดผวานิดๆ คับข้องจนแทบจะร้องไห้ไม่รู้ตนเองผ่าน
last updateLast Updated : 2026-05-02
Read more

ตอนที่23/2 เพื่อนกันเอากันไม่ได้เหรอ (2)

ไม่ใช่เพียงอนุรักษ์ที่ใคร่รู้ อีกสามคนที่เหลือก็หูผึ่งขึ้นมา ข้อสอบไม่ทำแล้ว เรื่องชาวบ้านโดยเฉพาะปัญหาเบาะแว้งน่าสนุกกว่ามากเมลลินวางหนังสือลงบนโต๊ะดังปึง! ดึงดูดสายตาของเพื่อนทันที เธออุตส่าห์ไม่เล่นตามการยั่วยุของป้อมปราบ แต่ก็ทนไม่ไหวคล้ายกินปูนร้อนท้อง กลัวว่าคนบ้านี่จะทะลึ่งเล่าขึ้นมาจริงๆ“ปราบ ไปร้านค้าเป็นเพื่อนหน่อย มีใครเอาอะไรไหม กลับมาบทนี้ต้องเสร็จนะ” พวกเขาทำข้อสอบอยู่ที่ช็อปของภาควิชาวิศวกรรมยานยนต์ เดินออกประตูหลังคณะไปก็เป็นร้านสะดวกซื้อยี่สิบสี่ชั่วโมง เมลลินจึงรีบใช้เป็นข้ออ้างขัดขวางป้อมปราบเขายิ้มนิดๆ ก่อนจะตามหลังเธอออกไปยังไม่วายแกล้งแหย่โดยทิ้งท้ายบอกกับทุกคนว่า“ไว้กลับมาเดี๋ยวเล่าให้ฟัง”ทั้งสองเดินห่างจากช็อปวิศวกรรมยานยนต์ไปตามทางลดเลี้ยวด้านหลัง จุดนี้มีไฟส่องสว่างเพียงดวงเดียว ซึ่งเป็นไฟที่มาจากเสาข้างถนนด้านนอกรั้วเวลาสี่ทุ่มกว่า ตามตึกมหาวิทยาลัยนอกจากนักศึกษาที่ขออนุญาตอยู่ใช้ห้องเรียนเป็นพิเศษ ก็มีเพียงพนักงานรักษาความปลอดภัยเดินตรวจตราบ้างเป็นครั้งคราวเท่านั้น บรรยากาศโดยรอบจึงค่อนข้างสงัดวังเวง จะไปไหนมาไหนยิ่งไม่ควรไปคนเดียว ต่อให้ไม่กลัวคน แต่
last updateLast Updated : 2026-05-02
Read more

ตอนที่23/3 เพื่อนกันเอากันไม่ได้เหรอ (3)

ป้อมปราบมีแรงมากจนเหลือเชื่อ แม้เมลลินจะฝึกต่อยมวยกับพ่อมาตั้งแต่เด็ก สามารถใช้ทักษะล้มพวกผู้ชายตัวใหญ่ได้ ทว่ากับยอดนักชกอย่างป้อมปราบ ดิ้นจนเหนื่อยก็ยังไม่สามารถเอาชนะเขา เธอทั้งอดสูทั้งโมโห จากนั้นก็รับรู้ได้ถึงลิ้นร้อนหยาบหนาที่พยายามแงะแนวฟันเข้ามา“อื้อ!” เมลลินครางประท้วง ความปรารถนาที่แรงกล้าร้อนฉ่าของอีกฝ่ายเข้มข้นหยาบคาย แทบจะสูบกลืนสติของเธอ บดขยี้เธอไว้ในอ้อมกอดจนแข้งขาอ่อนแรงเมื่อก่อนใครเป็นลูกพี่ใครเป็นลูกน้อง เธอเทียบได้กับพี่สาวที่ปกป้องเขาเหมือนน้องชายคนหนึ่ง ป้อมปราบคือฝ่ายที่ว่าง่ายเชื่อฟังมาตลอด ไม่เจอกันสองปีเขาล้ำหน้าไปหลายขุมไม่พอ ยังกล้าล้ำเส้นทำเรื่องเกินเลยกับเธอ รังแกเธอด้วยจูบไร้ยางอายของเขา จะยอมได้ยังไงกัน จะปล่อยตัวเองเป็นสิ่งของอ่อนนุ่มให้บีบบี้ตามอำเภอใจได้ยังไงเมลลินที่ชอบเอาชนะไม่มีทางยอมอยู่แล้ว ต้องเอาคืนคนนิสัยไม่ดีคนนี้ให้ได้“เป็นอะไรไป โกรธอีกแล้วเหรอ” พอหญิงสาวไม่ดิ้นแล้ว ป้อมปราบก็ถอนจูบเว้นจังหวะให้หายใจ“ปราบ เราเป็นเพื่อนกันนะ แบบนี้มันไม่ดี ปราบจะเลิกทำไหม หรือว่าจะเลิกเป็นเพื่อนเมลแล้ว”ไม่เลิกทำก็เลิกเป็นเพื่อนเธอ ป้อมปราบเข้าใจว่าเมล
last updateLast Updated : 2026-05-02
Read more

ตอนที่24/1 เธอเอาตัวรอดเก่ง (1)

หญิงสาวไม่รู้ว่าความใจอ่อนของเธอส่งผลกับชายหนุ่มแค่ไหน ทำให้เขาเลือดลมไหลเวียนพลุ่งพล่านแค่ไหน ป้อมปราบพลันรู้สึกว่าควบคุมตนเองไม่ได้มากกว่าเดิม ตื่นเต้น หวานชื่นระคนชาหนึบหัวใจไหวสั่นยิ่งกว่าตอนที่มีอะไรกับเมลลินครั้งแรกเสียอีกเพราะมันไม่ใช่การกระทำและสติรับรู้ของเขาฝ่ายเดียวอีกแล้ว สิ่งที่พยายามเริ่มเห็นผล หญิงสาวที่รักยินยอมตอบสนอง อนุญาตให้เขารุกล้ำเข้าไปอีกก้าว หมาน้อยที่เจ้านายคนสวยชื่นชอบที่สุดก็คือเขา จะไม่ให้มีความสุขได้ยังไงก่อนกลับไปสู้รบกับข้อสอบที่ช็อปยานยนต์ พวกเขาจูบกันอีกครั้งบนทางเดินไฟสลัว กอดกันแนบแน่นยิ่งขึ้น เมลลินยังคงงุ่นง่านไม่รู้จักจังหวะ พอถูกลิ้นหยาบระคายของป้อมปราบรุกหนักเข้า ก็เผลอกัดอีกฝ่ายไปโดยไม่ตั้งใจเธอไม่อาจทนถูกไล่ต้อนได้อีกแล้ว จึงฮึดสู้กลับบ้าง ไม่คาดลีลาจะอ่อนด้อยถึงขั้นย่ำแย่ ป้อมปราบคงโดนมือใหม่ทำให้เจ็บไม่ใช่เล่นทั้งสองจูบกันจนสมควรแก่เวลา ก็ปรับเปลี่ยนท่าทางไม่ให้มีพิรุธ และไม่ลืมที่จะออกไปซื้อของติดมือกลับช็อปยานยนต์ เมลลินหน้าแดงแก้มร้อนผ่าวเล็กน้อย เหมือนกับคนที่พึ่งออกกำลังกายมา ถึงอย่างนั้นเธอก็ไม่เผยจุดที่น่าสงสัยให้ใครจับได้ ซึ่งแ
last updateLast Updated : 2026-05-02
Read more

ตอนที่24/2 เธอเอาตัวรอดเก่ง (2)

เมื่อก่อนพวกเรากอดกันก็จริง สนิทสนมตัวติดกันอย่างกับฝาแฝดก็จริง แต่มันเกิดขึ้นเพราะคำว่าเพื่อนและความไว้วางใจ หลังจากนั้นจึงค่อยๆ เปลี่ยนเป็นความคุ้นเคย ทว่าตอนนี้ต่างฝ่ายต่างก็โตเป็นหนุ่มเป็นสาวเต็มตัวแล้ว ควรมีระยะห่างบ้าง จะเทียบกับอดีตที่ไม่ประสีประสาได้ยังไงในใจเมลลินขัดขืนดิ้นรน ยังคงไม่ยอมรับเรื่องที่ตกลงทำกับป้อมปราบอย่างสนิทใจ เธอเห็นเขาเป็นเพื่อนมาตลอด จึงอดพูดขึ้นมาไม่ได้“ปราบ เรื่องนั้นพวกเรา…”“ไม่!” เขาตอบกลับมาทั้งที่เมลลินยังพูดไม่จบ ก่อนจะเป็นฝ่ายซุกจมูกแนบพวงแก้มหอมของหญิงสาว สัมผัสเดี๋ยวหนักเดี๋ยวเบาวนเวียนอยู่บนผิว ลมหายใจชายหนุ่มร้อนลวกแผดเผา“ตกลงกันแล้ว ไหนบอกว่าจะลอง”“มันรู้สึกแปลกๆ ปราบรับเรื่องพวกนี้ได้จริงเหรอ”“ได้” ทำไมเขาจะรับไม่ได้ เขาอยากทำมาตั้งนานแล้ว “เมลล่ะ ยังคิดมากอยู่อีก ปราบสัญญาแล้วไง”“ก็มัน…เฮ้อ! ช่างเถอะ อีกเดี๋ยวพวกเรามีแฟนก็คงไม่ได้ทำแบบนี้แล้ว”“อืม” ป้อมปราบตอบรับอย่างไม่เต็มใจ ในน้ำเสียงถึงขั้นซ่อนความไม่สบอารมณ์ไว้ก็ลองดูว่าถ้าได้กับเขาแล้วจะมีใครกล้าข้องแวะกับเธออีก ลองดูว่าโดนเขาเล้าโลมทั้งวันทั้งคืนไม่พักเธอจะลืมรสรักของเขาลงไหม
last updateLast Updated : 2026-05-02
Read more

ตอนที่24/3 เธอเอาตัวรอดเก่ง (3)

เมลลินที่ดื่มน้ำดับร้อนอยู่สำลักขึ้นมา ใช้หลังมือเช็ดปากลวกๆก่อนจะเอ่ย “แล้วแกต้องรู้จักคนคุยฉันทุกคนปะ ทำไปเลย มัวแต่ขี้โม้สองวันนี้จะเสร็จไหม ดูไอ้พวกน้องๆ ทาสีสนามไปถึงไหนต่อไหนแล้ว"ปีสามมีกันยี่สิบคน ส่วนใหญ่ขออยู่กลุ่มกับพนัสเพื่อทาสีอาคารเรียน เหลือกลุ่มของเมลลินที่ยังไม่ตัดสินใจ และเนื่องจากมีแต่ชายฉกรรจ์ตัวสูงหน่วยก้านดี คุณครูจึงเข้ามาขอให้รับงานรื้อห้องน้ำเก่าด้านหลังเพื่อมุงหลังคาใหม่ก่อนไปพนัสขอให้เมลลินอยู่กับเขา เธอเป็นผู้หญิงทำงานตากแดดมากคงไม่ไหว มาช่วยทาสีในร่มน่าจะดีกว่า แม้แต่พวกเพื่อนๆ ซึ่งเวลาปกติมักจะกวนประสาทเธอก็ยังไล่ให้ไปเข้าร่ม ช่วงนี้เป็นปลายฤดูร้อน หน้ามืดขึ้นมาคงไม่ไหวแต่เมลลินไม่ไป เธอไม่ใช่หญิงสาวอ่อนนุ่มเปราะบางขนาดนั้น ทั้งยอมตากแดดตากลมมากกว่าจะเข้าไปอยู่ในร่มกับพนัส คับที่อยู่ได้คับใจอยู่ยาก ฟองดาวยังตามเขามาด้วย จะให้เธอทำตัวยังไงขณะขะมักเขม้นช่วยยกแผ่นไม้ไปจัดเรียงไว้เป็นกอง หนุ่มรุ่นน้องห้าคนก็เดินตรงมาหาพวกเขา เมลลินเงยหน้าขึ้น ปรากฏว่าอีกฝ่ายคือป้อมปราบ เขามากับเพื่อนร่วมชั้นปี ในมือมีอุปกรณ์ช่างครบครัน“มาช่วย คนทาสีสนามเยอะแล้ว” ป้อมปราบเ
last updateLast Updated : 2026-05-02
Read more
PREV
1
...
56789
...
17
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status