Semua Bab ฤทธิ์รัก: Bab 91 - Bab 100

ศิริกานดาตื่นจากภวังค์เมื่อคนที่เธอจ้องสำรวจแทบไม่วางตาอย่างลืมตัวก้าวขึ้นบันไดมาหยุดเผชิญหน้าด้วย พร้อมกับเลิกคิ้วมองหน้าเธอนิ่งอย่างสงสัย ขนาดว่าเขายืนอยู่บนขั้นบันไดลดหลั่นจากเธอไปสองขั้น เธอก็ยังเตี้ยกว่าเขาอยู่ดี‘ผู้ชายบ้านนี้กินเนื้อช้างเป็นอาหารกันหรืออย่างไรไม่ทราบ ถึงได้ตัวสูงใหญ่เป็นยักษ์ปักหลั่นกันหมดทั้งบ้าน’มีแค่คีรดาแม่เพื่อนซี้ของเธอเท่านั้นแหละ ที่ดูแคระไปเลยเมื่อเทียบกับพี่ชายทั้งสามคน ซึ่งก็ไม่ต่างจากเธอในตอนนี้นักหรอก“สะ...สวัสดีค่ะ เอ่อ...ขอตัวก่อนนะคะ”ในเมื่อรู้ว่าเขาเป็นใคร ประกอบกับเลี่ยงไม่พ้น ศิริกานดาจึงจำต้องเอ่ยทักทายพร้อมยกมือไหว้ แต่ก็เอ่ออ่าเต็มที และรีบขอตัวไปในคราวเดียวกัน เธอก้าวเท้าหลีกจะลงจากบันไดตึก ทว่าคนตัวใหญ่ก็ขยับมาขวางเอาไว้ว่องไวพอกัน หลบไปอีกด้านเขาก็ขยับตามอีกเช่นกัน พร้อมส่งเสียงทักทายมาเป็นประโยคแรก“จะรีบไปไหนล่ะครับ ยังเช้าอยู่เลย แล้วคุณเป็นใครมาทำอะไรที่นี่ เพื่อนยัยควีนเหรอ หรือเด็กไอ้คิงส์ หรือไอ้คินมันหิ้วมานอนด้วย”ข้อสันนิษฐานที่หลุดออกมาจากปากได้รูปทำเอาหญิงสาวหน้าแดงก่ำอย่างอับอายมากกว่าที่จะนึกโกรธ เพราะสีหน้าและสายตาของค

ขณะที่ทุกคนเริ่มลงมือกับอาหารบนโต๊ะไปได้ไม่นาน อีกหนึ่งหนุ่มก็ก้าวเข้ามาสมทบ โดยทรุดลงนั่งข้างๆ วาคิน พอสามหนุ่มพี่น้องมานั่งเรียงกันเช่นนี้ ศิริกานดาก็อดลอบสังเกตไม่ได้ จริงๆ แล้วพวกเขาดูไม่ต่างกันสักเท่าไร สวมสูทแบรนด์หรูดูดีโทนสีเข้มน่าเกรงขามคล้ายๆ กัน รูปร่างสูงใหญ่ไซซ์ชาวตะวันตกนั้นก็คงสูงต่ำไม่น่าจะต่างกันสักกี่เซนติเมตร หน้าตาก็หล่อเข้มสูสีจนกินกันไม่ลงนี่ถ้านลินกับสินีนาฏมาเห็นหนุ่มหล่อสามหน่อมาอยู่รวมกันพร้อมพรรคเสียขนาดนี้คงกรี๊ดไปแปดตลบเป็นแน่ และศิริกานดาก็ได้รู้ว่าการอยู่เผชิญหน้ากับครอบครัวภูวดาดล แม็คเวลในเช้าวันนี้ก็ไม่ได้เลวร้ายอะไรนัก ทั้งสามหนุ่มก็คุยกันโฉ่งฉ่างตามประสาผู้ชายปกติ ไม่ได้รู้สึกเกรงใจหรือต้องรักษามาดที่มีเธอซึ่งเป็นคนนอกบ้านมานั่งร่วมวงอยู่ด้วยบางครั้งวาคินกับคามินก็หันมาถามเธอบ้างเหมือนจะชวนคุย บางทีก็แกล้งพูดคุยหยอกเย้าคนเป็นน้องสาวเล่นบ้าง เรียกเสียงหัวเราะฮาครืนกันทั้งโต๊ะอยู่เป็นพักๆ สายตากับรอยยิ้มของสองหนุ่มที่มอบให้เธอก็ไม่ต่างจากที่พวกเขาใช้มองและยิ้มให้น้องสาว ทำให้ศิริกานดาค่อยๆ คลายจากอาการเกร็ง กระทั่งผ่อนคลายและคุ้นเคยกับครอบครัวนี้ไป

“ถ้าผมต้องสาธิตให้ดูรับรองคืนนี้ยาวแน่ๆ และไม่รับประกันว่าจะจบแค่จูบ คุณจะเอาอย่างงั้นเหรอ งานเลี้ยงนั่นค่อยเข้าไปตอนดึกๆ ก็ได้ หรือจะไม่เข้าไปก็ได้อีกเหมือนกัน ไม่มีผมสักคนงานเลี้ยงมันคงไม่ล่มหรอก เพราะน้องชายของผมมันจัดการกันเองได้อยู่แล้ว”‘เอากับเขาสิ ยอมทิ้งงานเพื่อจะเอาชนะเธอเนี่ยนะ เหลือเชื่อจริงๆ ผู้ชายคนนี้’ถึงจะแอบเหน็บแนมให้ในใจ แต่ในเมื่อถูกดักทางอย่างรู้ทันและข่มขู่มาด้วยเสร็จสรรพ มีหรือที่ศิริกานดาจะหลีกหนีความจริงพ้น หากก็ไม่ยอมซะทีเดียว เธอยังหาข้ออ้างมาอิดเอื้อนเสียงอ่อน“จูบได้ที่ไหนกันล่ะคะ เดี๋ยวลิปสติกเลอะ กานไม่ได้เอาติดตัวมาด้วยนะคะ”“ถ้ายังยักท่าลีลามากอยู่แบบนี้ ผมจะสาธิตละนะ เลือกเอาเลยทูนหัว จูบแก้มทีเดียวหรือจะให้ไปจบตรงที่เตียงนั่น ให้ไวเลยกานดา ก่อนผมจะหมดความอดทน”รู้สึกว่าความอดทนของคนพูดจะหมดลงพร้อมๆ กับที่เขาเอ่ยจบนั่นแหละ เพราะลำแขนแข็งแรงข้างหนึ่งเลื่อนลงไปที่ข้อพับ เตรียมช้อนร่างเธอเข้าสู่อ้อมแขน จนศิริกานดาต้องขยับขาหนีแล้วตามไปตะครุบแขนกำยำข้างนั้นเอาไว้ว่องไว พลางรีบลนลานบอกเสียงหลง“จูบค่ะจูบ กานยอมจูบแล้ว”บอกเสร็จเธอก็หันไปประทับเรียวปากอิ่ม

“ถ้าเมาผมไม่พากลับบ้านหรอกนะ นอนมันที่นี่แหละ ห้องที่เพิ่งออกมานั่นบรรยากาศก็ใช้ได้ทีเดียว”ถึงปากจะบอกแบบนั้น แต่มือใหญ่ก็คว้าแก้วไวน์จากถาดบริกรที่ถือเดินผ่านมายื่นให้เธอ ด้านศิริกานดาก็รับเอามาถือไว้ในมือ พลางขอบคุณโดยการส่งค้อนเล็กๆ ให้ไปเสียหนึ่งที รู้ว่าเขาไม่ได้ข่มขู่จริงจัง เพราะปากได้รูปแย้มยิ้มน้อยๆ ขณะพูด“แค่แก้วเดียวเอง ไม่เมาหรอกค่ะ”ศิริกานดาเถียงเสียงเบาๆ ก่อนจะยกไวน์ในมือจิบเสียอึกใหญ่ คีรินทร์ก็ได้แต่มองยิ้มๆ มือเล็กเย็นเฉียบที่ประสานอยู่กับมือใหญ่ชื้นไปด้วยเหงื่อบอกให้รู้ว่าเธอกำลังตื่นเต้น ถ้าแอลกอฮอล์จะช่วยให้สาวน้อยข้างกายผ่อนคลายได้บ้าง เขาก็ไม่คิดที่จะขัด และดีกรีของแอลกอฮอล์ในไวน์ก็ไม่ได้แรงมากมายอะไรนัก แค่แก้วเดียวมันไม่ทำให้เธอเมาได้หรอก แต่หลายแก้วนั้นก็ไม่แน่“หมดแก้วนี้แล้วไปหาอะไรรองท้องก่อนนะ ไม่งั้นเมาแน่ๆ โซนอาหารอยู่ตรงโน้น เดี๋ยวให้ยัยควีนพาไปแล้วกัน ผมต้องไปรับรองแขกผู้ใหญ่เสียหน่อย เสร็จแล้วจะกลับมาหาที่โต๊ะ อย่าพากันไปซนล่ะ เข้าใจไหมกานดา”คำสั่งยืดยาวจบลงพร้อมๆ กับที่เขาพามาถึงโต๊ะบริเวณหน้าห้องจัดเลี้ยงที่น้องชายกับน้องสาวกำลังนั่งคุยกันอยู่พอ

เซบาสเตียนรีบหาทางชิ่งเมื่อเห็นท่าไม่ดี เพราะคนที่โดนยั่วแหวออกมาเสียงขุ่น พร้อมถลึงตาเขียวๆ มาให้จนแทบจะหลุดออกจากเบ้าอยู่แล้ว ทว่าก่อนจะก้าวจากไปเขาก็ก้มลงกระซิบใส่หูคนงามแต่หน้าง้ำอีกประโยค“พี่พูดจริงนะเรื่องแหวนน่ะ”คีรดาได้แต่กัดปากมองตามหลังคนที่ฝากวาจาชวนให้หัวใจเต้นแรงพร้อมหน้าแดงปลั่ง จนศิริกานดาที่ได้เห็นอดแซวไม่ได้“ชอบเขาใช่ไหมล่ะ”“ใครชอบ? แกไม่ต้องมาเดามั่วซั่วไอ้กาน”“ไม่ชอบเขา แล้วแกจะเอาแหวนของเขามาทำไม”“ก็แค่อยากได้”คีรดาอ้อมแอ้มออกมาไม่เต็มเสียงนัก พลางหลบตาเพื่อนสาว ทำทีคว้าจานไปเลือกอาหารบนโต๊ะต่อ“อยากได้เจ้าของแหวนด้วยละสิ แกไม่ต้องมาปิดฉันไอ้ควีน ไม่งั้นคุณใหญ่คงโดนแกตบจนหน้าหันไปแล้วละ ไม่ใช่ปล่อยให้เขากอดซะกลมดิกแบบนั้น ฉันรู้จักแกดี แล้วเมื่อกี้แกก็ไม่ได้แสดงละคร ฉันมองออก และคิดว่าคุณใหญ่เขาก็มองออกด้วย เชิญปฏิเสธหัวใจของแกไปคนเดียวเถอะ หยุด! ไม่ต้องเถียง ฉันหิวข้าว”ศิริกานดารีบตัดบทพร้อมกับชี้นิ้วใส่หน้าเมื่อเห็นเพื่อนรักอ้าปากจะโต้แย้งไม่เลิก จนคีรดาต้องหุบปากฉับ แล้วตวัดค้อนให้กับความรู้ทันของแม่เพื่อนซี้เสียหนึ่งที ก็ไม่แปลกที่ศิริกานดาจะมองออกว่าเธ