Todos los capítulos de กรงเสน่หา: Capítulo 111 - Capítulo 120

หลังจากนั้นซาร่าก็ให้รถของคฤหาสน์ไปส่งชายิกาที่สนามบิน แล้วถึงกลับเข้าห้องพักผ่อนไปอีกครั้ง เพื่อเตรียมตัวรับมือกับลูกชายหัวแก้วหัวแหวน ซึ่งไม่รู้ว่าจะโวยวายอะไรบ้าง ถ้าได้รู้ว่าเมียหนีไปแบบนี้ แต่ที่รู้ก็คือพ่อตัวดีนั่นต้องอาละวาดฟาดงวงฟาดงาไม่มากก็น้อยละและก็เป็นดังที่คาดการณ์เอาไว้ไม่มีผิด ตกเย็นพอคนที่คุยกับลูกค้าเสร็จแล้วรีบตรงดิ่งกลับบ้านเดินตามหาเมียจนทั่วบ้านแต่ไม่พบ ถามเด็กในบ้านก็ได้คำตอบว่าไม่รู้ไม่เห็นสักคน จึงทำให้อารมณ์ขึ้นจนสุดระงับ“นี่พวกเธออยู่บ้านกันยังไง คนเป็นสิบปล่อยให้คนๆ เดียวรอดหูรอดตาไปได้ มีตาอยู่ที่ตาตุ่มกันหรือไงฮะ! ไม่ได้เรื่องเลยสักคน ไป! ออกไปกันให้หมดนั่นแหละ”ประโยคสุดท้ายคนโมโหพลุ่งพล่านตวาดออกมาดังก้อง พร้อมกวาดมือใหญ่ไปปัดแก้วน้ำบนโต๊ะหน้าโซฟาที่เด็กในบ้านเพิ่งยกออกมาเสิร์ฟให้เต็มแรง จนไปนอนกลิ้งอยู่บนพื้นพรม ทำเอาเด็กรับใช้ที่ถูกเรียกตัวมารวมกันต่างสะดุ้งโหยงไปตามๆ กัน และรีบก้าวแตกฮือกระจัดกระจายออกไปคนละทิศละทางแม้แต่คุณแม่บ้านใหญ่ที่ควบตำแหน่งแม่นมซึ่งยืนดูเหตุการณ์อยู่ไม่ไกลก็เข้าหน้าแทบไม่ติด มาเรียอยากจะบอกคุณหนูของนางใจแทบขาด แต่ถูกคำสั่ง

ขณะที่กำลังผูกเชือกตัวเสื้อให้เธอก็เอ่ยถามบิดาออกมาเบาๆ หากน้ำเสียงเรียบสนิทไม่บ่งบอกความรู้สึกใดๆ“พ่อรักเขาเหรอคะ”พ่อเลี้ยงเทวาจ้องหน้าลูกสาวนิ่งอยู่ชั่วครู่เพื่อจับอารมณ์ว่ากำลังไม่พอใจอยู่หรือเปล่า แต่ก็ได้เห็นคนเป็นลูกยังก้มหน้าก้มตาผูกสายเชือกของตัวเสื้อเข้าด้วยกันด้วยหน้าตาเรียบเฉย ผู้เป็นบิดาจึงได้เอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงจริงจัง ทว่าก็ระวังคำพูดเอาไว้อย่างที่สุด“พ่อแก่แล้วนะชายา พ่อรู้ตัวดี อายุปูนนี้แล้วคงไม่ต้องพูดถึงเรื่องความรักเหมือนหนุ่มๆ สาวๆ เขาหรอกมั้งลูก ที่ผ่านมาพ่อยอมรับว่าทำตัวแย่ๆ ไปบ้าง พ่อแค่ต้องการหาความสุขใส่ตัวเพื่อให้คลายเหงาก็เท่านั้น แต่ตั้งแต่เจอคุณทิพย์ เขาทำให้พ่อรู้สึกอยากมีใครสักคนมาคอยอยู่เคียงข้างในบั้นปลายชีวิต เขาเป็นผู้หญิงอ่อนหวาน เอาใจเก่ง กิริยามารยาทเรียบร้อย พ่อมีความสุขที่ได้อยู่กับเขา ที่สำคัญเขาไม่รังเกียจคนแก่อย่างพ่อ และไม่เคยเรียกร้องอะไรเลย เวลานี้เขาก็ยังไม่ยอมจดทะเบียนกับพ่อ เขาบอกว่าถ้าลูกรับไม่ได้ เขาก็จะยอมอยู่กับพ่อแบบไม่มีหลักประกันแบบนี้นี่แหละ”ชายิกาได้แต่ฟังบิดาพูดอยู่เงียบๆ ทั้งสีหน้าและท่าทางนิ่งเฉยพอกัน เมื่อเห็นลูกสาวไม

“คิงส์ตันไปอาบน้ำได้แล้วลูก ดูสิเหงื่อซกท่วมตัวเลย ซนจริงๆ เลยเราเนี่ย”อวัสดาก้าวไปอุ้มลูกชายอีกคนเอาไว้ในอ้อมแขนพลางบ่นให้ไปด้วยไม่จริงจังนัก คนเป็นแม่จูบแก้มอวบเป็นพวงไปหนักหน่วงหนึ่งทีด้วยความมันเขี้ยว จากนั้นคนเป็นสามีก็โอบบ่าภรรยาสาวพาก้าวตรงไปยังบันไดกลางคฤหาสน์ เพื่อขึ้นไปยังห้องพักบนชั้นสองปล่อยให้คนเป็นพี่มองตามหลังสี่ชีวิตพ่อแม่ลูกไปจนสุดสายตา ครอบครัวเล็กๆ ก็จริง แต่คงจะยุ่งเหยิงเอาการ ทว่าหน้าตาของน้องชายกับน้องสะใภ้ก็ดูอิ่มเอมมีความสุขดี พลางคิดว่าถ้าเขามีครอบครัวแบบนี้บ้างจะมีความสุขสักแค่ไหนนะ พอคิดมาถึงตรงนี้เควินก็ต้องถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ เพราะการจะมีครอบครัวได้ เขาต้องไปจับแม่ของลูกมาใส่กรงให้ได้ก่อน และยังไม่รู้ว่าเขาจะต้องเจอกับอุปสรรคอะไรบ้าง แต่ไม่ว่าจะเจอสักกี่ด่านงานนี้เขาไม่ถอยแน่*********คุณพ่อลูกสองที่ยังดูหนุ่มฟ้อหล่อเฟี้ยวก้าวเข้ามาในห้องทำงานในเวลาสองทุ่มครึ่งด้วยชุดเดิม คือเชิ้ตสีอ่อนพับแขนลวกๆ กับสแล็กดำ พร้อมกับอุ้มลูกชายตัวน้อยแฝดพี่ที่สวมชุดนอนลายการ์ตูนน่ารักติดอ้อมแขนเข้ามาด้วย เพราะเกรงว่าเจ้าแสบพี่จะไปกวนน้องชายที่กำลังไม่สบายเอาได้ และเพื

คนถูกค่อนขอดในใจใช้จังหวะที่เจ้าบ้านหนุ่มก้มหน้าก้มตาสนใจอยู่กับสัญญายิ้มยั่วใส่ดวงตากลมโตคู่สวยของคนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม ชายิกาจึงถลึงตาเขียวปั้ดส่งให้ ก่อนมือใหญ่จะเปิดแฟ้มตรงหน้าแล้วคว้าปากกามาเซ็นเร็วๆ โดยไม่อ่านรายละเอียดในนั้นแม้แต่ประโยคเดียว จากนั้นก็เลื่อนแฟ้มมาตรงหน้าเธอและลายเซ็นที่ได้เห็นบนสัญญาในแฟ้มก็ทำให้ชายิกามั่นใจขึ้นอีกเท่าตัว ว่าคนที่เธอกำลังเผชิญหน้าอยู่ในตอนนี้เป็นใคร เพราะตลอดระยะเวลาสองเดือนที่ทำงานเป็นเลขา เธอจำได้จนเจนใจว่ามันเป็นลายเซ็นของใครทางด้านราชพอจรดปากกาลงบนสัญญาเรียบร้อย ก็พอดีกับโทรศัพท์มือถือในกระเป๋ากางเกงยีนส่งเสียงดังขึ้น เขาจึงขอตัวออกไปคุยโทรศัพท์อยู่แถวมุมห้องอีกด้าน แต่ครู่เดียวก็เดินกลับมาด้วยสีหน้าที่ไม่สู้ดีนัก แล้วเอ่ยกับแขกหนุ่มอย่างเกรงอกเกรงใจอยู่ในที“เอ่อ...ขอโทษนะครับคุณคีแกร์น พอดีผมมีธุระด่วนที่ต้องรีบไปจัดการ มีอะไรติดขัดคุณคุยกับน้องสาวผมได้เลยนะครับ”จากนั้นราชก็ฉุดแขนน้องสาวดึงให้ก้าวตามออกไปคุยกันสองคนโดยไม่ให้แขกหนุ่มได้ยิน“พี่ดาปวดท้อง ตอนนี้อยู่โรงพยาบาล พี่จะไปดูซะหน่อย แกช่วยรับรองเขาแทนพี่หน่อยแล้วกันนะชายา”พี่ด

“ไม่!”ชายิกาก็ทำปฏิเสธเสียงแข็งไปแบบนั้นเองแหละ ทั้งที่รู้อยู่แก่ใจว่าคำปฏิเสธของเธอมันไร้ผลแน่นอน เพราะดวงตาคมกริบประกายเชื่อมๆ ที่กำลังจ้องปากอิ่มของเธอตาปรอย บวกกับสองแขนกำยำที่รัดร่างเธอเอาไว้กับอกแกร่งแนบแน่นอยู่ในขณะนี้ บอกให้รู้ว่าตราบใดที่เขาไม่ได้ในสิ่งที่ปรารถนา เขาไม่มีวันปล่อยให้เธอหลุดรอดไปได้ง่ายๆ หรอก ขณะที่เควินก็หาได้สนใจเสียงปฏิเสธของเธอนั้นไม่ มือหนาเลื่อนขึ้นไปประคองท้ายทอยเล็กเอาไว้กระชับ พร้อมกับเริ่มเคลื่อนปากได้รูปไต่แต้มไปตามผิวแก้มหอมกรุ่นแผ่วๆ และพึมพำแหบพร่าต่อว่าใส่ใบหูบางไม่จริงจังนัก“ใจร้ายชะมัดเลย”เขาจูบมุมปากนุ่มเบาๆ แล้วถึงกระซิบถามอย่างเป็นต่อ และฟังยั่วเย้าอยู่ในที“ไม่จริงเหรอ”หากเขาก็ไม่เปิดโอกาสให้ชายิกาได้ตอบอะไรทั้งนั้น จัดการแนบปากร้อนๆ บดเคล้าปากอิ่มอย่างเนิบช้านุ่มนวล ใช้ความช่ำชองเผยอกลีบปากนุ่มให้เปิดออกรับจูบ พลางสอดปลายลิ้นอุ่นซ่านเข้าไปกวาดเอาความหวานฉ่ำที่แสนคิดถึงในโพรงปากนุ่มอย่างดูดดื่มเร่าร้อนปนอ่อนหวานเมื่อรับรู้ถึงความอ่อนโยนที่เขากำลังมอบให้ คนหมดหนทางขัดขืนทั้งวาจาและแรงกายก็เริ่มตอบสนองอย่างช้าๆ มือเล็กไต่ขึ้นไปโอบลำคอแก