Todos los capítulos de กรงเสน่หา: Capítulo 121 - Capítulo 130

กำปั้นเล็กทุบไหล่หนาเสียอั้กใหญ่อย่างทำอะไรไม่ได้ ก่อนเสียงต่ำพร่าจะกระซิบมาชิดหูอีกประโยค“ผมบอกหรือยัง ว่าคุณใส่ชุดนอนนี่แล้วเซ็กซี่เป็นบ้าเลย แต่ถ้าไม่ใส่อะไรเลยคุณจะเซ็กซี่กว่านี้”พูดเสร็จปากร้อนรุ่มก็เงยขึ้นมาปิดปากนุ่มเสียแนบแน่น ปิดกั้นเสียงหวานที่เขายังไม่ปรารถนาจะฟังในตอนนี้ให้เธอกลืนถ้อยคำลงคอระหงไป แล้วเริ่มบดเคล้าหนักหน่วงร้อนแรงเต็มอารมณ์ ส่งปลายลิ้นอุ่นชื้นเข้าไปกวาดเอาความหวานในโพรงปากนุ่มอย่างเอาแต่ใจ และตั้งใจปลุกเร้าอารมณ์เสน่หาซ่อนเร้นของคนใต้ร่างให้ลุกกระเจิดกระเจิงจนหลงลืมทุกอย่าง ขณะเดียวกันก็ลากฝ่ามือใหญ่ร่นชายชุดนอนขึ้นไปตามขาอ่อนอันแสนละมุนช้าๆชายิกาเลิกต่อต้านในที่สุด ทิ้งร่างระทดระทวยลงกับที่นอนนุ่มอย่างอ่อนอกอ่อนใจ เมื่อสติสัมปชัญญะเริ่มเลือนรางลงไปทีละนิด เพราะห้ามไปก็เปลืองน้ำลายเปล่า ดิ้นรนขัดขืนไปก็เปลืองแรงอีกเช่นกัน เธอจึงปล่อยตัวปล่อยใจไปกับรสรักแสนซาบซ่านที่เขากำลังจะบรรเลงขึ้นพลันอารมณ์รักร้อนเร่าก็ต้องสะดุดหยุดกึกกันทั้งสองคน มือไม้ที่กำลังนัวเนียไปทั่วกายของแต่ละฝ่ายก็ชะงักค้างดังปิดสวิตช์ เมื่อได้ยินเสียงเคาะประตูห้องหนักๆ ตามมาด้วยเสียงร้องเ

“งั้นแกแวะเอาข้าวไปส่งให้พ่อหน่อยแล้วกัน ไหนๆ ก็ผ่านไปทางนั้นอยู่แล้วนี่ พ่อเขาอยากกินน้ำพริกอ่องกับแกงฮังเล พี่ให้แจ่มมันเตรียมไว้ให้ตั้งแต่เช้าแล้ว นี่เพิ่งจะสิบเอ็ดโมงเอง งานเขาเริ่มเที่ยง มีเวลาอีกถมเถ”“ได้สิคะ เดี๋ยวชายาแวะให้”“ตอนแรกพี่กะจะไปเอง แต่ในเมื่อแกแวะไปให้แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน พี่ก็จะได้นอนพักสักตื่น ส้มตำยายแจ่มเล่นเอาพี่ยังเพลียๆ อยู่เลยเนี่ย งั้นเดี๋ยวพี่ไปสั่งแจ่มมันขนข้าวของไปไว้หลังรถให้แล้วกันนะ”บอกเสร็จราชก็ลุกเดินไปทางห้องครัวหลังบ้าน ชายิกาจึงรีบตวัดเสียงใส่คนที่ยังกวาดตารื่นรมย์มองชุดของเธอตั้งแต่หัวจรดเท้าอยู่นั่นทันควัน“มองอะไร”“ก็เมียผมสวย มองไม่ได้หรือไงล่ะ”ถ้อยคำที่โต้ตอบมาพร้อมรอยยิ้มกรุ้มกริ่มนั้นทำให้ชายิกากัดปากถลึงตาให้เสียขุ่นคลั่ก ปั้นหน้าให้ตึงๆ เข้าไว้เพื่อกลบเกลื่อนความเขิน ถึงจะไม่ค่อยเนียนก็ตามเถอะ ก่อนรีบจ้ำๆ พาหน้าสีเรื่อหนีไปทางประตูหน้าบ้าน แต่คนที่ขายาวกว่าก็ลุกก้าวตามมาฉุดข้อมือเล็กเอาไว้ได้ตรงเชิงบันไดหน้าบ้านนั่นเอง“ผมขับรถให้นะ ช่วยบอกทางผมด้วยแล้วกัน”อย่าคิดว่าประโยคนี้เขาจะถามความเห็นหรือขออนุญาตเธอ พอเอ่ยจบปุ๊บมือใหญ่ก็แย่ง

ด้านเควินพอแกล้งให้คนบางคนงอนเล่นได้สมใจแล้วก็หัวเราะขำอยู่ในลำคอ และพาขายาวๆ เดินตามหลังไปติดๆ เมื่อเข้ามาอยู่ในลิฟต์กันสองคน เสียงทุ้มถึงกระซิบใส่หูคนหน้าบูดเบาๆ“เอาไว้คืนนี้ถ้าทำตัวน่ารักๆ อยากรู้อะไรผมจะบอกให้ฟังทุกเรื่องเลย”กระซิบบอกเสร็จก็ขโมยจูบแก้มนุ่มเสียเต็มรักด้วยอารมณ์มันเขี้ยว คนงอนก็ได้แต่ตวัดตาขุ่นให้คนท่ามากลีลาเยอะอย่างหมั่นไส้เท่านั้น เธอรู้ว่าการทำตัวน่ารักๆ ของเขาหมายความว่าอย่างไร คงไม่พ้นเรื่องบนเตียงอีกตามเคยนั่นแหละ ก็ดวงตาสีน้ำทะเลวาววิบวับกับปากได้รู้ที่กำลังแย้มยิ้มกรุ้มกริ่มที่เห็น มันบอกเธอแบบนั้นไม่ถึงยี่สิบนาทีสองหนุ่มสาวก็พากันมาถึงโรงแรมเทพวรกุล ซึ่งตั้งอยู่ไม่ไกลจากโรงพยาบาลมากนัก แล้วเดินเคียงกันก้าวตรงไปยังล็อบบี้ของโรงแรม ขณะนั้นก็เดินสวนกับแขกมากหน้าหลายตาที่แต่งองค์ทรงเครื่องมาร่วมงานแสดงจิวเวลรีกันอย่างเต็มยศ เควินถึงหันมาเอ่ยกับคนที่เดินอยู่เคียงข้าง“ผมขอขึ้นไปแต่งตัวที่ห้องพักก่อนได้ไหม ขืนเข้าไปสภาพนี้ เดี๋ยวเขาจะหาว่าคุณควงกุ๊ยที่ไหนมาร่วมงานเอาได้”ชายิกาหยุดเดิน แล้วกวาดตามองเสื้อยืดสีขาวกับกางเกงยีนสีเข้มแบรนด์หรู พร้อมผ้าใบสีดำยี่ห้อ

เช้าตรู่ในวันต่อมา สองร่างเปล่าเปลือยกำลังนอนหลับใหลซุกซบกันอยู่บนเตียงหลังใหญ่ในห้องพักหรูหราของโรงแรมเทพวรกุล แต่แล้วเสียงเคาะประตูห้องหนักๆ ก็ดังมาเข้าหูจึงจำต้องขยับตัวตื่นกันทั้งสองคน เมื่อคืนนี้หลังจากที่ชายิกาพาเขาไปตระเวนเที่ยวจนทั่วตัวเมืองเชียงใหม่ กว่าจะกลับมาที่โรงแรมอีกครั้งก็ดึกมากแล้ว เธอจึงตัดสินใจโทรไปบอกที่บ้านว่าจะค้างที่โรงแรม“ผมไปดูเอง”เควินกระซิบใส่หูเล็กพลางจูบขมับบางเบาๆ แล้วถึงลุกจากเตียง จัดการตลบผ้านวมปลายเตียงมาคลุมร่างขาวโพลนยวนตาที่เขานอนกอดให้ความอบอุ่นมาทั้งคืน ก่อนคว้าเสื้อคลุมที่หล่นอยู่ข้างเตียงเอาสวมลวกๆ จากนั้นถึงเดินไปเปิดประตูทว่าพอเควินปลดล็อกปุ๊บ ประตูห้องก็ถูกผลักเข้ามาเต็มแรง พร้อมหมัดลุ่นๆ ถูกประเคนมาเต็มหน้าจนเซไปปะทะกับผนังแล้วทรุดลงไปกองกับพื้นไม่เป็นท่า ก่อนคนมาแบบไม่บอกไม่กล่าวจะดึงปืนสีดำมันปลาบออกจากเอวด้านหลังและจ่อตรงแน่วมาด้านหน้าระยะไม่ถึงเมตรชายิกาที่กำลังจะงีบหลับลงไปอีกครั้งเมื่อได้ยินเสียงตึงตังดังมาเข้าหูก็ผงกหัวขึ้นมาดูด้วยความตกใจ พอเห็นภาพเหตุการณ์ที่กำลังเกิดขึ้นตรงหน้าประตูก็ถึงกับเบิกตาโพลง รีบควานหาเสื้อคลุมมาสวมอย

คนเป็นลูกก็กอดตอบบิดาพร้อมผุดอมยิ้มน้อยๆ เมื่อเห็นมารดาผละจากลูกสะใภ้เขาจึงดึงร่างบางของมารดาเข้ามากอด แล้วกระซิบหยอกเย้าใส่หูเบาๆ“หน้าบานซะขนาดนี้ ผมหาลูกสะใภ้ให้ถูกใจใช่ไหมล่ะ”“ที่สุดเลยจ้ะลูกรัก” คนเป็นมารดาพูดพลางคลี่ยิ้มละมุนอยู่ไม่จางหายหลังจากนั้นก็เป็นคิวของพี่น้องทั้งทางฝ่ายเจ้าบ่าวและเจ้าสาวที่ต่างพากันเข้ามาส่งตัวทีละคนสองคน จนกระทั่งครบหมดทุกคน แล้วญาติๆ ทั้งสองฝ่ายถึงทยอยตามกันออกไปจากห้องหอ ทว่าร่างอวบอัดที่ก้าวผ่านประตูเข้ามาส่งตัวเป็นคนสุดท้ายนี่สิ ทำเอาชายิกาถึงกับเบิกตาโต ร้องเรียกออกมาดังลั่น“ไมลี่ย์!”คนเป็นเจ้าสาวโผเข้าไปกอดร่างอวบเอาไว้แน่น เธอฉีกยิ้มกว้างอย่างสุดแสนดีใจที่ได้เห็นเพื่อนรักโผล่มางานแต่งแบบไม่คาดฝัน ทั้งที่เธอไม่ได้บอกกล่าวให้รู้ว่าจะแต่งงานในวันนี้ เพราะคิดว่ารอไปจัดงานแต่งที่อังกฤษค่อยบอกเพื่อนรักให้ได้รู้ทีเดียว“แกนี่มันใจดำจริงๆ เลยนะชายา แต่งงานทั้งทีไม่บอกเพื่อนสักคำ”มาลินาแกล้งต่อว่าพร้อมทำหน้างอนจนปากแทบจะชนจมูกอยู่แล้ว ชายิกาจึงรีบโอ๋เอาใจ“โอ๋ๆ ไม่งอนกันนะเพื่อนรัก ก็ฉันกะว่าค่อยบอกแกทีเดียวตอนไปจัดงานที่โน่น และคิดว่าถึงบอกไปนิสัยง