เจียงโย่วหนิงหลุบตาลงจ้องมองถ้วยชาเจี้ยนจ่านสีดำในมือพลางครุ่นคิด เรื่องนี้น่าจะเป็นฝีมือขององค์หญิงจิ้งเหอแม้ซูอวิ๋นชิงจะเป็นถึงท่านหญิง ทว่าท้ายที่สุดก็มิใช่คนในวัง การจะสับเปลี่ยนข้าวของเครื่องใช้ย่อมมิได้สะดวกปานนั้นจ้าวหยวนเช่อปรายสายตามองนาง หัวคิ้วขมวดมุ่นเล็กน้อย คล้ายจะล่วงรู้ถึงความผิดปกติเจียงโย่วหนิงสบตากับเขา ทว่าภายในใจกลับขมขื่นเขารังเกียจที่นางชักช้าไม่ยอมลงมือจนทำให้จวนเจิ้นกั๋วกงต้องขายหน้ากระนั้นหรือ? หรือกังวลว่านางมัวแต่อิดออดจนรุ่ยอ๋องไม่ถูกใจนางกันแน่?เมื่อหวนคิดถึงเรื่องราวตรงหน้า ภายในใจของนางยิ่งเจ็บปวดราวกับถูกมีดกรีดเฉือน องค์หญิงจิ้งเหอวางแผนทำร้ายนางก็เพราะเขา ซูอวิ๋นชิงลอบกัดนางก็เพราะเขาเช่นกันนางกลั้นใจกัดฟันกรอด ยกมือขึ้นจับป้านชาเทน้ำเดือดจัดลงในถ้วยเจี้ยนจ่านสีดำเพื่อเริ่มอุ่นถ้วยชาองค์หญิงจิ้งเหอมองเห็นภาพนี้ ก็แค่นเสียงหัวเราะเยาะในลำคอนางเตรียมการไว้แต่เนิ่นแล้ว ต่อให้เจียงโย่วหนิงจะชงชาเป็นจริง ๆ นางก็ให้คนสับเปลี่ยนเป็นถ้วยเจี้ยนจ่านสีดำไปแล้วเจียงโย่วหนิงต้องทนความร้อนให้ได้ถึงจะดีนางอยากจะรู้นักว่าเจียงโย่วหนิงจะแสร้งทำไปได
Read more