《The Abandoned Wife's Bold Revenge Shocks the Billionaire CEO》全部章節：第 91 章 - 第 100 章

Kabanata 92 Malakas na tumawa si Christopher habang itinaas ang wine glass niya. “Soon, soon,” mayabang niyang sabi. “Kapag official na ang lahat, ako mismo ang manlilibre sa inyong tatlo.” Natatawang tinaas din nina President Lopez, President Mendez, at President Velez ang kani-kanilang baso. “Then we’ll wait for that day, President Navarro.” Nagtagay silang apat. Punong-puno ng satisfaction ang mukha ni Christopher habang iniinom ang wine niya. Sa isip niya, malapit na niyang makuha ang lahat ng gusto niya. Kapag naging manugang nila si Arturo, mas lalong tataas ang status ng mga Navarro. At siya ay mas lalo ring rerespetuhin sa business world. Habang masaya silang nag-uusap, tuloy-tuloy lang sa pag-play ang television sa private room. Walang masyadong nakikinig doon hanggang sa biglang nagsalita ang news anchor. “Today, authorities successfully arrested a suspect involved in child molestation, attempted rape, extortion, and kidnapping.” Bahagyang napalingon ang isa sa mga C

Kabanata 94 Mapait na napangiti si Marian habang nakatayo pa rin sa gitna ng café. Parang may mabigat na bagay na unti-unting dumidiin sa dibdib niya habang paulit-ulit na umaalingawngaw sa isip niya ang mga sinabi ni Arturo. Cold-blooded. Iyon ang tingin nito sa kaniya. Hindi na siya humabol pa. Hindi na rin siya nagpaliwanag. Dahil alam niyang kahit anong sabihin niya, si Jessica pa rin ang paniniwalaan nito. Tahimik siyang tumalikod at lumabas ng café mag-isa. Samantala, sa VIP ward ng ospital, katatapos lang gamutin ng doktor ang sugat ni Jessica. Tahimik na nakatayo si Arturo sa tabi ng kama habang seryosong nakikinig sa paliwanag ng doktor. “Mr. Mendoza,” magalang na sabi ng doktor habang tinitingnan ang X-ray results, “fortunately, superficial injury lang po ito. Walang damage sa bones or tendons.” Bahagyang gumaan ang ekspresyon ni Arturo. “So hindi maaapektuhan ang dancing career niya?” Tumango ang doktor. “With proper rest and rehabilitation, makakasayaw pa rin

Kabanata 96 Tahimik na napangiti si Marian, pero walang saya roon. Mapait iyon. Nakakatawa lang isipin na isang salita lang mula kay Jessica, biglang kayang magpaka-disente at “faithful” ni Arturo. Kanina lang halos mawalan ito ng kontrol sa kaniya. Ngayon, dahil lang sa utos ni Jessica, kusa itong lalayo. Ganito pala kalakas ang kapangyarihan ng babaeng mahal nito. Dahan-dahang nag-angat ng tingin si Marian kay Arturo. “No need,” malamig niyang sabi. “Aalis na ako tonight.” Sinubukan niyang bawiin ang pulsuhan niya mula sa pagkakahawak nito. Pero mas lalong humigpit ang mga daliri ni Arturo. Mahaba at malamig ang mga kamay nito, pero matatag ang kapit na parang ayaw talaga siyang pakawalan. Napakunot-noo si Marian. “Bitawan mo ako.” Hindi agad gumalaw si Arturo. Nanatili itong nakatingin sa kaniya bago dahan-dahang nagsalita. “Tomorrow, pumunta ka sa University of the Philippines para mag-register.” Natigilan si Marian. “What?” “I already arranged everything,” kalmad

Kabanata 98 Mula sa hallway ng mansion, matagal na nakatayo si Arturo habang nakatitig sa direksyong nilakaran ni Marian. Tahimik ang buong paligid. Pero kung bakit, parang mas lalong mabigat ang pakiramdam niya habang iniisip ang maliit na pigurang unti-unting nilamon ng dilim. Bahagya niyang hinila pababa ang necktie niya. Parang may nakabara sa dibdib niya. Nakakairita. Hindi niya maintindihan kung bakit siya nai-stress nang gano’n dahil lang umalis si Marian. Hindi naman niya ito mahal. Isa lang naman itong substitute bride. Isang aksidenteng nangyari sa buhay niya. Oo, aminado siyang minsan nawawala ang kontrol niya rito. Aminado rin siyang naaakit siya rito. Pero attraction lang iyon. Hindi pagmamahal. Ang gusto niya ay si Jessica. Si Jessica ang babaeng minahal niya sa loob ng maraming taon. At si Jessica rin ang babaeng gusto niyang makasama habang-buhay. Ayaw niya ng komplikasyon. Ayaw niya ng sitwasyong parang may dalawang babae sa buhay niya. Kaya tama lang

Kabanata 100 Pagkatapos ng mahabang tulog at buong araw na klase, dumiretso si Marian sa dormitory ng University of the Philippines. Pagod pa rin ang katawan niya pero mas maayos na ang pakiramdam niya kumpara kagabi. Tahimik siyang naglakad sa hallway habang dala ang maliit niyang bag. Simple lang ang dorm room na ibinigay sa kaniya. Dalawang tao lang ang puwedeng tumira roon. Pagbukas niya ng pinto, agad siyang sinalubong ng masiglang boses. “You’re Marian, right?” Napatingin siya sa babaeng nakatayo sa loob. Mahaba ang buhok nito at maputi ang balat. Maliwanag din ang aura nito at halatang madaldal. Pero agad ding napansin ni Marian ang malaking birthmark sa kanang bahagi ng mukha nito. Matingkad na itim iyon laban sa maputi nitong balat kaya imposibleng hindi mapansin. Ngumiti ang babae. “I’m Luna,” masaya nitong sabi. “Mukhang roommates tayo from now on!” Tahimik lang na tumingin si Marian sa birthmark nito. Napansin iyon ni Luna pero hindi man lang ito nailang. Sa