Mag-log inKamusta kayo dito?
Tinalikuran ko siya, mabilis na isinara ang pinto ng Premium Suite 01.Naiwan si Rhamesis sa labas, ngunit hindi na ako nag-abala pang silipin kung umalis ba siya o nanatiling nakatayo roon gaya ng ginawa niya sa labas ng bintana ko noong umuulan sa isla.Wala akong pakialam! Hindi ako dapat makaramdam na may pakialam pa ako.Dahan-dahan akong naglakad palapit sa kama ni Mama.Ang sterile na amoy ng pasilidad na mino-monitor ng elite medical intelligence tier ni Ymilio ay pumuno sa ilong ko.Ibang-iba ito sa amoy ng alak at sigarilyo sa Crimson Cloud Nine kung saan ko ibinenta ang dangal ko para lang patuloy na tumunog ang mga makinang ito.Umupo ako sa isang malamig na upuan sa gilid ng kaniyang higaan. Nanginginig ang mga kamay kong inabot ang manipis at maputla niyang palad.Ipinatong ko ang pisngi ko sa ibabaw ng kamay niya.“Ma...” basag ang boses kong bulong, pinipigilan ang paghikbi na baka makagising sa kaniya. “Hindi ko na alam kung anong nangyayari sa’kin ngayon, kailangan k
Ilang oras ang lumipas, naramdaman ko ang dahan-dahang paghinto ng makina ng yate. Wala nang alon. Kalmado na ang tubig.Paglabas ko ng cabin, sinalubong ako ng tahimik at tensyonadong paligid ng barko. Nakadaong na kami.Ang transport vessel ay tahimik na nag-lock sa isang pribadong metropolitan dock sa pusod ng mainland.Wala ang usual na ingay ng mga sikat na pantalan; walang mga media, walang mga pulis. Ang buong paligid ay nababalot ng kadiliman at kinokontrol ng mga armadong tauhan.Sa ibaba, nakikita ko ang isang hilera ng mga itim na sasakyan na naghihintay. At sa paligid nila, ang mga tauhan na nakasuot ng puting medical coats sa ibabaw ng kanilang mga tactical suits.“This is Ymilio’s dock,” isang malalim na boses ang narinig ko sa likuran ko.Lumingon ako. Si Rhamesis.Halos hindi ko siya makilala. Ang maduming v-neck shirt at ang itim niyang medical sling ay wala na sa ilalim ng trench coat kanina.Pinalitan niya ito ng isang malinis at plantsadong puting button-down shirt
“Babalik tayo sa mainland, Rhamesis.”Matigas, pinal, at walang halong pag-aalinlangan ang mga salitang binitawan ko.Tinitigan ko siya nang diretso sa kanyang madidilim na mga mata, hinahamon ko ang bawat awtoridad na mayroon siya.Kung gusto niyang patunayan na handa siyang masira para sa akin, gusto kong makita iyon nang harapan.Gusto kong panoorin kung paano masusunog ang imperyong ginamit niya para tapakan ang pagkatao ko.Natigilan siya. Nakita ko kung paano dumaan ang kislap ng gulat, takot, at pagtutol sa kanyang mukha.“Kikay, it’s a warzone out there,” mabilis na agap niya, ang kanyang paos na boses ay puno ng desperasyon habang humahakbang nang bahagya palapit sa akin, bagaman pinigilan niya ang sariling hawakan ako. “My grandfather and Biatrece are playing dirty. Kung babalik tayo roon ngayon, isusubo kita sa mismong mga ahas na gusto kitang ilayo. I can’t risk your safety!”“Hindi mo ako hawak, Rhamesis,” malamig kong putol sa kanya. Ang boses ko ay kasing talim ng yelo,
Mahal ko pa rin siya.Sa kabila ng lahat ng panloloko, ng pera, at ng manipulasyon niya sa amnesia ko, ang dibdib ko ay sumisigaw ng pangalan niya. At iyon ang mas lalong nagpapabigat sa nararamdaman ko.Tahimik lang kaming dalawa. Ang tanging naririnig ay ang mabigat naming paghinga.Ngunit ang pilit na katahimikang iyon ay mabilis na nabasag.BZZT— BZZT—Isang matunong na static mula sa earpiece ni Rhamesis ang umalingawngaw sa kwarto. Dahil sa sobrang tahimik ng paligid, dinig na dinig ko ang boses na nanggagaling doon.Boses ni Ayan.“Boss. Emergency. We have a massive situation on the mainland.”Naramdaman ko ang mabilis na pagtigas ng presensya ni Rhamesis sa likuran ko. “Speak,” malamig, madilim, at seryosong utos niya. Ang boses ng isang bilyonaryong handang pumatay ay biglang bumalik.“It’s Mr. Wilton and Biatrece, Boss,” nag-aalalang ulat ni Ayan. “They just initiated a hostile takeover of WWW Corporation. Kinausap na nila ang board of directors. Pero hindi lang 'yon ang pro
Kinabukasan ng hapon.Dahan-dahan kong iminulat ang mga mata ko. Parang may mabibigat na bato na nakadagan sa mga talukap ko. Tuyong-tuyo ang lalamunan ko.Ang matinding init na halos sumunog sa sarili kong balat dahil sa 40.1 degrees na lagnat ay tuluyan nang umalis sa sistema ko. Pero ang naiwan ay isang matinding panghihina, tila ba naubos ang lahat ng lakas ko sa isang mahaba at nakakapagod na panaginip.Panaginip na ibinalik ako sa Crimson Cloud Nine... sa utang na isang milyon... at sa halimaw na bumili sa akin.Marahan kong inilingon ang ulo ko.At doon, halos tumigil ang pag-ikot ng mundo ko.Sa gilid ng kama ko, sa ibabaw ng isang malamig na folding chair na hindi ko alam kung saan nanggaling, nakaupo si Rhamesis.Nakatulog siya nang nakayuko, ang kaniyang ulo ay nakasandal malapit sa braso ko, ngunit may sapat na distansya upang hindi niya ako madikitan.Ang kaniyang kaliwang braso ay nakabalot pa rin sa itim na medical sling. Ang puting bandage na bumabalot sa kaniyang bali
“D-Doctor... why did she collapse?” paos at basag na tanong ni Rhamesis, ang kaniyang dating makapangyarihang tindig ay tuluyan nang gumuho.Tumingin ang doktor kay Kikay, at pagkatapos ay pabalik kay Rhamesis na ngayon ay nanginginig na rin sa labis na pagod at pag-aalala.“Boss... Miss Kikay’s brain suffered a massive trauma overload,” mahinang paliwanag ng doktor habang iniaayos ang IV line. “Ang matinding takot sa barilan kagabi, ang mga natutulog niyang alaala na biglang bumalik nang sabay-sabay, at ang emosyonal na stress... gawa nito, ang kaniyang nervous system ay tuluyang nag-shutdown. Her physical stamina is rapidly depleting. Kung magpapatuloy ang ganitong kataas na lagnat, pwedeng maapektuhan ang kaniyang vital organs.”Hindi nakapagsalita si Rhamesis. Napalunok siya nang mabigat. Ang bawat salita ng doktor ay parang matitigas na hampas ng martilyo sa kaniyang dibdib.***Dumilim ang kalangitan sa labas ng villa. Ang ulan ay patuloy sa kaniyang walang-awang pagbuhos, nguni
CHAPTER 5:KINABUKASANNagising ako sa ingay ng mahinang ugong ng aircon. Mabigat ang aking talukap, at ang buong katawan ko ay tila bugbog sa hindi maipaliwanag na kapaguran.Ramdam ko ang kakaibang init na nakabalot sa aking likuran, isang matipunong braso ang mahigpit na nakapulupot sa aking bayw
CHAPTER 4:“Rhamesis… ahh…” Ang boses ko ay hindi ko na halos makilala. Nawawala ako sa sarili ko! Pakiramdam ko’y nilalamon ako ng init ng alak at init ng pagdamit ng labi at palad niya.Tiningnan niya ang hubad kong dibdib. Ang mga mata niya ay manghang-mangha at seryosong natingin.Ilang saglit p
“You felt it? How much I wanted to ruin you right now at alisin ang lahat ng titig at haplos ng ibang lalaki sa’yo?”Nanigas ang katawan ko sa sinabi niya, nag-init ang pisngi ko dahil sa inis... pero bakit ganito? Gustong gusto kong iangat ang palad ko para sampalin siya pero hindi ko maigalaw... p
“Sayaw, Kikay… sige pa…” halos nakapikit na saad ng matanda.Ngumiti ako nang pilit para itago ang pandidiri na umaakyat sa lalamunan ko. Nilunok ko ang lahat ng pride ko.“Gusto mo ba 'to?” bulong ko, ginagawang malambing at mapanukso ang boses ko kahit na gusto ko nang masuka.Tumango siya, tila n







