Tous les chapitres de : Chapitre 11 - Chapitre 20

ท่ามกลางโถงทางเดินที่สร้างจากหินแกรนิตสีดำทะมึน แสงสว่างจากคริสตัลมานาสีนวลพาดผ่านร่างของเกรซ แอนเดอร์สัน ที่กำลังก้าวเดินอย่างมั่นคงมุ่งหน้าสู่ห้องโถงกลางที่ราชาจอมมารไคเซอร์มักจะประทับอยู่ ความขยะแขยงจากภาพบ่อสไลม์กรดที่เธอก้าวเท้าเข้าไปเจอเมื่อชั่วโมงก่อนยังคงติดตาและสร้างความรู้สึกสยองขวัญทุกครั้งที่นึกถึง แต่สำหรับสถาปนิกสาวผู้มีจิตวิญญาณแห่งการแก้ปัญหา ความกลัวนั้นได้แปรเปลี่ยนเป็นความมุ่งมั่นที่จะปฏิวัติระบบสุขาภิบาลของปราสาทนรกแห่งนี้ให้กลายเป็นวิมานที่สมบูรณ์แบบเกรซเดินหยุดยืนอยู่ต่อหน้าบัลลังก์หินทมิฬ ไคเซอร์เงยหน้าขึ้นจากม้วนคัมภีร์หนังมนุษย์โบราณ นัยน์ตาสีแดงฉานคู่นั้นดูสงบนิ่งและเยือกเย็นกว่าเมื่อก่อนมาก ซึ่งเป็นผลโดยตรงจากการที่เขาได้พักผ่อนอย่างเต็มอิ่มในห้องนอนที่เธอรีโนเวทให้เกรซเม้มริมฝีปากแน่นก่อนจะส่ายหน้าอย่างแรงจนเส้นผมสีน้ำตาลปลิวไสว "นั่นมันบ่อย่อยสลายที่พร้อมจะเปลี่ยนฉันให้กลายเป็นน้ำซุปได้ทุกเมื่อ! ท่านไคเซอร์คะ ในฐานะที่ฉันเป็นผู้ดูแลความเรียบร้อยส่วนพระองค์ ฉันต้องขอคัดค้านการใช้งานบ่อสไลม์นั่นอย่างรุนแรง และฉันมีข้อเสนอที่ดีกว่านั้นมากมานำเสน

กลิ่นอายของฝุ่นปูนและละอองน้ำที่กระจายตัวอยู่ในอากาศของปีกตะวันตกเริ่มจางลง แทนที่ด้วยความร้อนระอุจากเครื่องพ่นไฟเวทมนตร์ที่เกรซใช้ในการเชื่อมต่อรอยต่อท่อหิน เกรซ แอนเดอร์สัน ในสภาพที่ใบหน้าเปื้อนคราบเขม่าสีดำเป็นปื้นและเส้นผมสีน้ำตาลถูกมัดรวบไว้อย่างลวก ๆ กำลังขะมักเขม้นอยู่กับการจัดวางระบบท่อส่งน้ำหลักที่ต้องทนทานต่อแรงดันมหาศาล มือเรียวบางที่บัดนี้เริ่มมีรอยด้านจากการทำงานหนักพยายามหมุนเกลียวข้อต่อโลหะให้เข้าที่ท่ามกลางเสียงสะท้อนกังวานของไซต์งาน“เจ้าเซฟ... ส่งประแจตัวใหญ่ให้ฉันหน่อยสิ” เกรซเอ่ยเรียกโดยไม่หันไปมอง สายตายังคงจับจ้องอยู่ที่จุดเชื่อมท่อที่เธอเพิ่งอุดด้วยปูนเวทมนตร์สูตรคนแคระทว่ากลับไม่มีเสียงตอบรับ และไม่มีสัมผัสของด้ามโลหะที่คุ้นเคยยื่นมาที่มือ เธอขมวดคิ้วด้วยความฉงน พลางปาดเหงื่อที่หยดลงมาบังตาแล้วหันไปมองด้านหลัง “เจ้าเซฟ? มัวทำอะไรอยู่น่ะ?”ภาพที่ปรากฏเบื้องหน้าทำให้เกรซถึงกับต้องอ้าปากค้างและทำไขควงในมือร่วงหล่นลงพื้นหินเสียงดัง เคร้ง! เจ้าเซฟ หีบมิมิคจิ๋วที่ควรจะทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยที่ดี บัดนี้มันกำลังใช้บานพ

ไอน้ำสีขาวบริสุทธิ์ลอยกรุ่นพวยพุ่งขึ้นจากผิวน้ำที่หมุนวนอย่างเป็นจังหวะ ปกคลุมทั่วทั้งโถงห้องน้ำปีกตะวันตกจนดูเหมือนสรวงสวรรค์ที่ซ่อนตัวอยู่กลางนรกหินทมิฬ แสงสว่างสีครามเรืองรองที่ลอดผ่านมวลน้ำใสกระจ่างสะท้อนเข้ากับผนังหินบะซอลต์ขัดเงา เกิดเป็นลวดลายพริ้วไหวราวกับระลอกคลื่นที่เต้นระบำอยู่บนสรวงสวรรค์ กลิ่นหอมระรื่นจากดอกพฤกษาแสงจันทร์ที่เกรซนำมาประดับไว้เริ่มทำหน้าที่ของมันอย่างซื่อสัตย์ กลิ่นวนิลาอ่อนๆ ผสมกับไม้หอมโบราณแทรกซึมเข้าสู่โสตประสาท ขับไล่ความตึงเครียดที่สะสมมานานหลายวันให้จางหายไปเกรซ แอนเดอร์สัน ยืนนิ่งอยู่ข้างขอบอ่างจากุซซี่หินภูเขาไฟขนาดยักษ์ ร่างกายของเธอบัดนี้หนักอึ้งราวกับถูกโซ่ตรวนที่มองไม่เห็นฉุดรั้งไว้ทุกครั้งที่ขยับเขยื้อน ความเหนื่อยล้าสะสมจากการคุมไซต์งานติดต่อกันมาหลายราตรี ทั้งการมุดลงไปสำรวจฐานรากที่เน่าเฟะ และการควบคุมเจ้าเซฟให้สลักหินแกรนิตอย่างประณีต ทำให้กล้ามเนื้อตามหัวไหล่และแผ่นหลังของเธอแข็งเกร็งจนแทบจะกลายเป็นหินตามปราสาทแห่งนี้ไปเสียแล้ว"แค่การทดสอบระบบ... ใช่ ฉันในฐานะวิศวกรและสถาปนิกควบคุมงาน จำเป็นต้องตรวจสอบประสิทธิภาพของวารีบำบัด

หลังจากการรีโนเวทห้องบรรทมและห้องน้ำส่วนพระองค์ผ่านพ้นไปอย่างงดงาม เกรซ แอนเดอร์สัน หรือกิ๊บ สถาปนิกสาวผู้ข้ามมิติ เริ่มสัมผัสได้ถึงการยอมรับจากคนในปราสาททีละน้อย ทว่าในเช้าวันหนึ่ง ขณะที่เธอกำลังนั่งพิจารณาแบบแปลนโครงสร้างปราสาทส่วนที่เหลือ กลิ่นเหม็นไหม้ที่ลอยมาตามลมและความหิวโหยที่กัดกินกระเพาะกลับทำให้เธอต้องหยุดชะงัก อาหารเช้าที่วางอยู่บนโต๊ะคือก้อนเนื้อตุ๋นสีม่วงที่มีรสชาติกึ่งเปรี้ยวกึ่งขมและเหนียวจนแทบจะเรียกได้ว่ายางรถยนต์สุนทรียศาสตร์ในการใช้ชีวิตของเกรซเริ่มกรีดร้อง การนอนที่ดีและการอาบน้ำที่สะอาดเป็นสิ่งจำเป็นก็จริง แต่การกินอาหารที่ห่วยเกินมนุษย์มนาจะรับไหวคือการทรมานอย่างเลือดเย็น"เจ้าเซฟ..." เกรซเรียกผู้ช่วยคู่ใจด้วยน้ำเสียงมุ่งมั่น "วันนี้เราจะไปบุกต้นตอของฝันร้ายในช่องท้องกัน เตรียมไม้บรรทัดเหล็กและสว่านให้พร้อม เพราะฉันได้กลิ่นว่านั่นไม่ใช่แค่เรื่องของรสชาติ แต่มันคือเรื่องของสถาปัตยกรรมที่ล้มเหลว!"เกรซเดินแกะรอยตามทิศทางลมที่หอบเอาควันดำทะมึนลอยเอื่อย ๆ มาตามโถงทางเดินปีกใต้ ยิ่งเข้าใกล้จุดหมาย เสียงเคร้งคร้างของโลหะขนาดใหญ่ที่กระทบก

ภายในห้องครัวหลวงของปราสาททมิฬที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นดั่งนรกบนดิน บัดนี้บรรยากาศกลับแปรเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงจนดูราวกับเป็นคนละมิติกาลเวลา แสงสว่างสีนวลจากคริสตัลมานาที่ถูกติดตั้งใหม่ตามจุดยุทธศาสตร์ส่องกระทบผนังกระเบื้องหินขัดเงาจนเกิดเงาสะท้อนที่สะอาดตา กลิ่นควันไฟอับชื้นและกลิ่นเหม็นหืนของน้ำมันที่เคยเกาะกินทุกอณูของอากาศได้จางหายไปสิ้น ทิ้งไว้เพียงความโปร่งสบายที่แม้แต่สิ่งมีชีวิตที่คุ้นชินกับความมืดมิดอย่างปีศาจยังต้องหยุดยืนสูดลมหายใจด้วยความประหลาดใจเกรซยืนพิงเคาน์เตอร์สเตนเลสเวทมนตร์ตัวใหม่ที่เจ้าเซฟเพิ่งช่วยติดตั้งเสร็จสิ้น มือเรียวบางพับแขนเสื้อขึ้นอย่างลวก ๆ ขณะจ้องมองเข็มมาตรวัดความดันอากาศที่ติดตั้งอยู่ตรงหน้า เธอกำลังรอวินาทีสำคัญ... วินาทีที่จะพิสูจน์ว่าหลักการวิศวกรรมสถาปัตยกรรมจะสยบอำนาจมืดแห่งความร้อนได้จริงหรือไม่"เอาล่ะ... ท่านกอร์ค เปิดเตาไฟทุกเตาให้แรงที่สุด!" เกรซตะโกนสั่งการ น้ำเสียงของเธอเปี่ยมด้วยความมั่นใจพ่อครัวโอเกอร์ร่างยักษ์พยักหน้าอย่างขะมักเขม้น เขาโบกมือสั่งให้ลูกสมุนปีศาจกระหน่ำโยนถ่านหินลาวาลงในเตาหลอม ทันใดนั้นเปลวเพลิงสีส้มแดงก็พว