《เดิมพันร้าย พ่ายรักเธอ》全部章節:第 141 章 - 第 150 章

195 章節

บทที่ 141 เลือกข้าง

เธอจ๋าบอกว่าวิญญาณคือจิตใจภายในลึก ๆ ซึ่งเป็นเนื้อแท้ของนิสัยและความรู้สึกด้านในของบุคคลนั้น เธอบอกผมว่าช่วงที่พี่เฟยหงจำตัวเองไม่ได้ เธอเป็นคนที่อ่อนไหวง่ายและดีใจกับเรื่องง่าย ๆ ได้เสมอ นั่นมันต่างจากเฟยหงที่ผมเคยรู้จักเพราะเฟยหงที่ผมรู้จักนั้น เธอไม่เคยแสดงความรู้สึกอะไรออกมา ไม่เคยร้องไห้ให้ใครรู้ เธอแบกรับอะไรต่อมิอะไรในชีวิตมากมายด้วยคำว่าหน้าที่ พยายามพิสูจน์ตัวเองให้ทุกคนเห็นเพื่อที่จะได้รับการยอมรับ ถ้าจะบอกว่าผมไม่เคยเห็นเธอแสดงความรู้สึกออกมาเลยมันคงจะเวอร์สำหรับใคร แต่มันคือความจริงที่ผู้นำตระกูลหยางคนนี้ไม่เคยร้องไห้ ไม่เคยมีความรัก และไม่เคยแสดงท่าทีอะไรออกมานอกจากความจงรักภักดีที่มีให้กับตระกูลและหน้าที่ พวกเราเติบโตมาเหมือนหุ่นเชิดมากกว่ามนุษย์ โตมากับคำว่า'สมบูรณ์แบบ' จนกลัวความผิดพลาดEnd Anlong part ..."ฟื้นไว ๆ นะเสี่ยวหง...ผมรอคุณอยู่ ถึงแม้คุณจะไม่ได้รักผม แต่ผมรักคุณ ทุกคนรักคุณ...รีบกลับมาเป็นตัวเองไว ๆ นะครับ " "..." "ต่อให้คุณจะเปลี่ยนไปแค่ไหน แต่ผมยังรักคุณเหมือนเดิม...และจะจงรักภักดีต่อคุณเพียงคนเดียวครับ หยาง เฟยหง" ...Netrapat part ฉันนั่
last update最後更新 : 2026-06-01
閱讀更多

บทที่ 142 รายต่อไปคือมึง

"เคราะห์ร้ายจะผ่านพ้นไป จะเหมือนได้ชีวิตใหม่กลับมา เรื่องที่ทำทิ้งไว้จะเกิดผลสำเร็จ คุณเฟยหงเธอเป็นคนดวงแข็ง ดวงดี และมีบริวารคอยเสริมอยู่ตลอด พอถึงช่วงที่ดวงตก ก็หนักมากจนเกือบพรากชีวิต แต่เพราะมีคนรอบข้างดี บรรพบุรุษคอยคุ้มครองปกป้อง มีน้องชายที่ดี แล้วก็ดวงความรักที่ดีคอยช่วยดึงให้เธอกลับมา " ป้าเปิดผังโหราศาสตร์ที่ทำไว้ให้ฉันดู เส้นอะไรไม่รู้โยงกันเต็มไปหมดจนปวดหัว ฉันไม่สันทัดอะไรพวกนี้สักอย่างอะ ว่าแต่...ดวงความรัก!? หมายความว่าไง พี่เฟยหงมีคนรักด้วยเหรอ ไม่เห็นอันหลงกับพี่เฟยหงจะเอ่ยถึง"วางใจเถอะจ๋า ที่ป้ามาวันนี้ก็เพราะเอาน้ำมนตร์มาให้...คุณเขมบอกป้าให้ขอมาจากวัดในป่าที่ป้าสติมาขอแว่นมาให้จ๋า" "...พี่เขม?" ปกติพี่เขมแค่ให้คำแนะนำ นึกไม่ถึงว่าจะแอบช่วยอยู่เงียบ ๆ "อืม " "ป้า เลิฟถามจริง ๆ วังจรัสไพลินนี่ถูกขายไปหรือยัง?" เลิฟถามคำถามที่ค้างคาอยู่ในใจฉันออกไป"....ไม่รู้สิ ป้าไม่ได้ไปเหยียบที่นั่นตั้งแต่คุณชิชากรท่านเสีย เรื่องบางเรื่อง การไม่รู้มันก็คงจะดีกว่า รู้ไปก็เหนื่อยใจเปล่า ๆ จงอยู่กับปัจจุบันเถอะ" ป้าตอบด้วยสีหน้านิ่งเรียบ คล้ายกับเป็นการเตือนอะไรบางอย่าง ป้ารู้
last update最後更新 : 2026-06-01
閱讀更多

บทที่ 143 ถึงเวลาล้างแค้น

"ฉัน...ฉันยังไม่อยากตาย!ต้องเป็นไอ้เด็กเปรตนั่นแน่ ๆ ไอ้หยาง อันหลง!!" เธอสติแตกและคลุ้มคลั่ง กรีดร้องเสียงดังน่ากลัว ยิ่งนึกถึงคำเตือนของยศกรที่เคยเอ่ยไว้เมื่อนานมาแล้วการทำพิธีกรรมเกี่ยวกับไสยศาสตร์นั้นมีความอันตรายมาก นั่นคือการใช้ชีวิตเป็นเดิมพันหากไม่สำเร็จ ยิ่งเป็นสายดำแล้ว...ยิ่งอันตราย เธอยอมทิ้งศักดิ์ศรีแล้วก้าวเข้ามาในวงนี้เพื่อทำลายและแก้แค้นตระกูลหยางที่เคยกระทำต่อครอบครัวของเธอทุกอย่างมันกำลังไปได้ดี เมื่อเธอสามารถกำจัด หยาง ห่าวอี้ ทายาทหลักของตระกูลหยาง ทั้งฆ่าภรรยาของลี่ โจวหลิง ฆ่าภรรยาของหยาง ซ่างเสิน เพื่อทำลายหัวใจของมันให้เหมือนกับที่เธอต้องเสียพ่อแม่และญาติพี่น้องเพื่อนฝูงรอบตัวไปจนหมด เหมยฮวาไม่เหลือใคร...ไม่เหลืออะไร พวกมันก็ต้องเจ็บปวดและตายทั้งเป็นเหมือนที่เธอเจอ!เธอทำให้ ลี่ หนิงลี่ เจ็บปวดได้ ทำให้ลูกของมันรู้ว่าพ่อโง่ ๆ ที่ไม่รู้จักพอของมันเชื่อฟังเพียงแต่ เสิ่นเหมยฮวา เหยียบย่ำศักดิ์ศรีของพวกตระกูลหยางที่หยิ่งทะนงตนถือตัวเป็นใหญ่ให้เละเทะ...และเธอทนไม่ไหวที่อยากจะเห็นฉากหนังใหญ่ที่คนในตระกูลฆ่ากันเองเพราะ...โดนครอบงำจิตใจ ให้ฟังคำสั่งของเสิ่น เหมยฮวา
last update最後更新 : 2026-06-01
閱讀更多

บทที่ 144 ออกจากร่าง

Netrapat part 17.30 น. ฉันค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมาด้วยความอ่อนเพลีย รู้สึก ๆ หนักที่ตัวแปลก ๆ เมื่อเหลือบมองบนตัวก็เห็นแขนที่คุ้นเคยโอบกอดตัวฉันไว้ และกลุ่มผมนุ่มสีดำแซมแดงที่ซุกอยู่ลำคอกลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ...จำได้ว่าฉันขึ้นมานอนตอนเที่ยง ๆ เพราะฤทธิ์ยาและอ่อนเพลียเขาคงจะเหนื่อยมาก ต้องจัดการหลายเรื่องพร้อม ๆ กัน แบกรับทุกอย่างไว้กับตัวเองอีก...เก่งเนอะ "เด็กดี..."ฉันลูบหัวเด็กน้อยที่หลับอยู่เบา ๆ แต่ก็ลืมไปว่าเจ้าตัวนั้นความรู้สึกไวมาก "ตื่นแล้วเหรอครับ" คนตัวโตเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแหบพร่า แม้ดวงตาทั้งสองข้างจะยังปรือ ๆ ไม่ตื่นดีแต่ก็ยังชิงหอมแก้มฉันได้ง่าย ๆ ไปหลายฟอด "อื้อ มาตั้งแต่ตอนไหนเหรอ" "ประมาณบ่ายสามครับ ผมเจอป้าเธอด้วย คุณป้าบอกว่าเธอขึ้นมานอนตั้งแต่เที่ยง ดีขึ้นหรือยังครับ? ปวดหัวไหม หรือปวดตัวเฉย ๆ เจ็บแผลหรือเปล่า?" เขาเอ่ยถามรัว ๆ จนไม่มีช่องว่างให้ฉันได้ตอบคำถาม "ใจเย็นสิ รัวคำถามเกินไปแล้ว ดีขึ้นมากแล้วล่ะ ไม่ได้ปวดหัวแล้ว...ไม่ค่อยไอแล้ว แล้วก็ปวดตัวอยู่นิดหน่อย" พอมาป่วยหลังจากมีอะไรกันเสร็จ ฉันบอกตามตรงว่าทรมานร่างกายมาก มันปวดตัวครั่นเนื้อครั่นตัวไปหมด
last update最後更新 : 2026-06-01
閱讀更多

บทที่ 145 ทุบแก้มด้วยปาก?

ใบหน้าหล่อเงยขึ้นมาเผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์บนมุมปากหยักมันเป็นรอยยิ้มที่ฉันเห็นบ่อยเวลาเราร่วมรักกัน เวลาอันหลงชอบ...เขาจะงับทุกส่วนบนร่าง สายตาเวลามองมามันจะเต็มไปด้วยความรักความอบอุ่นเสมอ"เธอพูดตรงจนอยากทุบเลยนะ เค้าช่วยเสริมศัพท์ไทยที่มันอ้อมโลกได้นะ" "ภาษาแรกผมคือภาษาจีนก็จริง แต่ผมก็อยู่ไทยมาเกือบครึ่งชีวิตนะ ภาษาไทยผมก็ถือว่าดีเลย ศัพท์ผมเยอะนะครับ เช่น คำว่า เธอจ๋าเป็นเมียของอันหลง" คนหน้ามึนไม่สนในสิ่งที่ฉันพูด เค้าตีความคำพูดฉันไปอีกอย่างแล้วยังพูดกวนให้ฉันเขิน เดี๋ยวนี้อันหลงเรียกฉันว่าเมียบ่อยกว่าเรียกชื่ออีก!"เค้าไม่ได้บอกว่าทักษะภาษาเธอแย่ เค้าบอกว่าเธอชอบพูดตรงจนโจ่งแจ้งอะ คนฟังมันเขิน!" "อ๋า เข้าใจละ " คนตัวโตพยักหน้าเข้าใจ ทั้งยังตอบรับด้วยน้ำเสียงยียวน "ดื้ออะ อยากทุบจริง" "อนุญาตให้ใช้ปากเธอทุบแก้มผมได้เลย...หรือจะทุบทั้งตัวก็อนุญาตนะ" พอมีช่องว่างเข้าหน่อยก็แวะมาหยอดมาจีบกันได้อีก ปากหวานเก่ง ชอบเอาใจให้ฉันยิ้มแต่อยากทุบจริงไม่ได้พูดเล่นนอนกอดกันอยู่พักใหญ่ให้เจ้าเด็กยักษ์ได้นอนพัก ฉันก็นอนคิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นบ้าง ตอนนี้เป็นโอกาสดีที่จะทำให้พี่เฟยหงได้กลับ
last update最後更新 : 2026-06-01
閱讀更多

บทที่ 146 ใกล้ถึงเวลาสิ้นสุด

"..." "ถึงแม้ว่าถ้าพี่กลับร่างไปพี่อาจจะลืมเรื่องราวที่เคยเป็นวิญญาณมาก่อน...แต่จ๋าจะไม่เสียใจหรอกนะคะ จ๋าจะทำความรู้จักพี่ใหม่อีกครั้งในฐานะน้องสะใภ้ของพี่ ""ได้เลย พี่จะยอมรับจ๋าและต้อนรับอย่างดีเลยล่ะ" พี่เฟยหงหันมายิ้มให้ฉันทั้งน้ำตา ฉันจึงสวมกอดเธอไว้เพื่อหวังจะปลอบประโลมหัวใจที่แข็งแกร่งของผู้หญิงคนนี้ กอดครั้งสุดท้ายในฐานะของพี่สวย...พี่วิญญาณที่อยู่กับเธอจ๋ามาเกือบปี พี่ที่ทำให้บ้านหลังนี้ไม่ขาดสีสันและยังสนุกขึ้นมาก ๆพี่เขมคงเหงาแย่ถ้าไม่มีใครมาให้ถกเถียงด้วย กอไหมก็คงจะไม่มีใครนั่งเล่นตุ๊กตาด้วยกันที่ห้องใต้หลังคา สุดท้ายแล้วไม่ว่าจะผีหรือคนก็มีหนทางชีวิตที่ต้องไปเพื่อตัวของพวกเขาเองฉันหวังว่าพี่เฟยหงจะเจอคนที่ทำให้เธอสามารถเป็นตัวของตัวเองได้ และทำให้เธอยิ้มไปจนถึงดวงตา หวังว่าพี่จะเจอคนที่ทำให้รู้สึกว่าความสมบูรณ์แบบนั้นคือการเป็นตัวของตัวเอง ถึงเวลาอาหารอันหลงก็มาตามให้ไปกินข้าว แต่ฉันก็ยังไม่ได้บอกว่าคุยกับพี่เฟยหงไปแล้ว เพราะเจ้าเด็กเอาแต่พูดบ่นที่ฉันมานั่งตากลมคนเดียว บนโต๊ะอาหารมีอาหารที่ฉันชอบหลายอย่าง ทั้งป้าและพี่ก็พูดคุยกันอย่างสนุกสนาน บรรยากาศวันนี้จึงค
last update最後更新 : 2026-06-01
閱讀更多

บทที่ 147 ผ่านไปด้วยดีไหม

พอทานข้าวเสร็จ ป้ากับพี่ก็แยกย้ายกันขึ้นไปพักผ่อนข้างบนเพราะทั้งวันเม้าท์กันจนฉ่ำปอด เหลือแต่อันหลงที่ไปนั่งตากลมคนเดียวอยู่หลังบ้านแล้วบอกให้ฉันขึ้นไปพักก่อน แต่ใครจะกล้าให้อยู่คนเดียวล่ะ... คงเหนื่อยน่าดูเลย อายุแค่นี้เองยังเป็นเด็กวัยรุ่นธรรมดาด้วยซ้ำแต่แบกเรื่องเยอะแยะเต็มบ่าไปหมด ขาทั้งสองข้างค่อย ๆ ย่องอย่างแผ่วเบาจากนั้นฉันก็ยื่นมือไปปิดตาเจ้าของร่างสูงที่นั่งเหม่อลอยอยู่คนเดียว "ใครเอ่ย~" แกล้ง ๆ ดัดเสียงเล็กน้อยให้เขาทายเล่น ๆ แต่กลับได้เสียงหัวเราะเบา ๆ กลับมา "แมวครับ ฮวาหรือเปล่า?" "ไม่ใช่! นี่เธอจ๋าแฟนอันหลงไง!"ฉันคลายมือออกแล้วสวมกอดแฟนหนุ่มไว้แน่นไม่วายจุ๊บแก้มคนตัวโตเพื่อเอาใจ "ไม่ง่วงเหรอครับ " "นอนทั้งวันแล้ว สันหลังเค้านี่ยาวเป็นงูเลย นอนทั้งวี่ทั้งวัน" "วันนี้อากาศเย็นมาก เดี๋ยวก็ไข้ขึ้นหรอกครับ" "ก็แฟนนั่งอยู่คนเดียวจะปล่อยได้ไงล่ะ" ฉันว่าพลางคลายอ้อมแขนออกแล้วเปลี่ยนมานั่งข้าง ๆ คนตัวโตแทน อันหลงก็คืออันหลง ยอมถอดเสื้อฮู้ดของตัวเองเพื่อมาห่มให้ความอบอุ่นกับฉันแม้ฉันจะใส่เสื้อแขนยาวไว้อยู่แล้ว "ไม่หนาวเหรอ?" "กลัวเธอหนาวกว่าครับ เดี๋ยวเธอไข้ขึ้น งอแงงอ
last update最後更新 : 2026-06-01
閱讀更多

บทที่ 148 อุ่นใจที่มีเธอ

"ดูเอาเถอะคนเรา มันจะหื่นอะไรขนาดนั้น แต่ก็นะ...เค้าไม่เคยเหนื่อย และเค้าก็ดีใจมากที่เค้าได้รักเธอ เธอเป็นความรักที่ดีของเค้า ความรักที่ทำให้เค้ารู้สึกว่าการเป็นเค้ามันดีขนาดไหน เธอทำให้เค้ารู้สึกภูมิใจการมีอยู่ของตัวเองทุกอย่างเลยนะ แล้วเค้าก็ดีใจที่มีเธอ อันหลงเป็นรักแรกของเค้าเลยรู้ไหม ถ้าอยากจะปล่อยมือเพราะกลัวเค้าเป็นอันตรายเค้าขอเลยว่าหยุดคิด" ฉันพูดดักอย่างรู้ทัน ฉันเข้าใจที่อันหลงเป็นห่วงฉันมาก แต่ฉันไม่อยากให้เราเลิกกันทั้งที่ยังรัก ทุก ๆ ชีวิตคู่มันก็มีปัญหากับอุปสรรคทั้งนั้น เราก็แค่ต้องจับมือผ่านมันไปด้วยกันให้ได้ อันหลงยอมรับชีวิตและตัวตนของฉันได้ ยอมที่จะทนเห็นโลกอีกโลกนึงที่เรียกว่าวิญญาณ ฉันก็ยอมรับชีวิตของอันหลงได้เหมือนกัน ต่อให้อันตรายแค่ไหนฉันก็จะพยายามใช้ชีวิตให้ดีเพื่อที่อันหลงจะไม่เหนื่อยมาดูแล ฉันไม่กลัวหรอก"..." "คนฟังมันเจ็บนะ อีกอย่าง...เราเป็นแฟนกัน เราต้องผ่านอุปสรรคไปด้วยกันให้ได้ เค้าเชื่อในตัวอันหลงเสมอ สามวันที่เค้าหายไปเธอรู้สึกยังไงคะ?" "เจ็บเหมือนจะตายครับ" น้ำเสียงหงอย ๆ ตอบกลับมา"ถ้าไม่มีเค้าแล้วมันเจ็บ ยังจะคิดแบบนั้นอีกเหรอ ปล่อยให้ความส
last update最後更新 : 2026-06-01
閱讀更多

บทที่ 149 ไม่ชิน

"เค้ารักเธอมากนะ เพราะงั้นอย่าว่าตัวเองว่าดูแลเค้าไม่ดี เธอดูแลเค้าดีมากกว่าที่เค้าดูแลตัวเองอีก " "รักเธอจ๋า อันหลงรักเธอจ๋าที่สุดในโลก ผมจะไม่คิดแบบนั้นแล้ว จะดูแลเธอให้ดีที่สุดเท่าชีวิตผม""รู้แล้ววว เธอจ๋าก็รักอันหลงมาก ๆ ที่สุดในโลกเลย เค้าก็จะดูแลเธอให้ดีที่สุดเหมือนกัน คนเก่งของเค้า ถ้าอะไรที่เค้าช่วยแบ่งเบาเธอได้ ต่อให้มันเป็นเพียงเล็กน้อยเค้าก็ยินดีที่จะทำนะ" พอได้เคลียร์ใจแล้วก็รู้สึกสบายใจขึ้นมาก แววตาที่หม่นเศร้าเต็มไปด้วยความหนักอึ้งนั้นก็คลายลงแปรเปลี่ยนเป็นความอบอุ่นและสบายใจแทน พอไม่สบายใจแล้วได้เคลียร์กันแบบนี้มันดีมากจริง ๆเช้าวันต่อมา วันนี้ต้องรับศึกหนัก ทั้งพี่เขม กอไหมก็อาสาจะมาช่วยด้วยเผื่อเกิดเหตุสุดวิสัย ทั้งต้องเจอพ่อของอันหลง ทั้งต้องช่วยพี่เฟยหงกลับร่าง ฉันหวังว่าคุณเนตรจะออกมาช่วยเหมือนที่ตัวเองรับปากนะ เรื่องบ้า ๆ นี่จะได้จบลงอย่างสงบสุขสักที ครั้งแรกที่ได้มาเหยียบที่ของตระกูลหยาง คฤหาสน์หลังใหญ่โตที่ดูมีอายุเก่าแก่ แต่มันดูอบอวลไปด้วย...มนตร์ดำ ฉันรู้สึก...คุ้นเคยกับที่นี่แปลก ๆ ด้วย เหมือนเคยเห็นมาก่อนฉันกุมมือคนข้างกายไว้แน่น บรรยากาศที่นี่ก็
last update最後更新 : 2026-06-01
閱讀更多

บทที่ 150 ทำพิธี

ฉันจะกลายเป็นคนขี้โกหกตอนไหนก็ได้ เพียงเพราะทนรับสิ่งที่ต้องเจอไม่ไหวน่ะ อันหลงเปิดประตูเข้าไปในห้องหนึ่ง เมื่อเดินเข้ามาเพียงแค่เห็นโทนห้องฉันก็รู้ว่าเป็นห้องของอันหลง ห้องโทนสีดำแบบนี้ เหมือนที่คอนโดเขานั่นแหละ แม้โทนห้องจะมืดแต่ก็มีแสงสว่างจากหน้าต่างที่สอดส่องเข้ามาเพราะม่านที่เปิดไว้จนสุด เผยให้เห็นร่างที่แท้จริงของทายาทตระกูลหยางที่นอนหลับอยู่บนเตียง สีผิวซีดเซียวไร้เลือดฝาด ผิวขาวดุจหิมะ ใบหน้าหมวยมีความดุ น่าเกรงกลัวแม้จะยังคงหลับอยู่ "อันหลงล็อกห้องแล้วใช่ไหม" "ครับ" "เค้าขอเวลาแป๊บนึงนะ" ฉันไม่รู้อะไรเกี่ยวกับการทำพิธีนี้เลยด้วยซ้ำ ทุกอย่างในกระเป๋าที่เอามามีแต่ป้าเตรียมให้ ขอให้วันนี้ทุกอย่างผ่านไปด้วยดี "พี่เฟยหง กอไหมขอกอดหน่อยได้ไหม เดี๋ยวพี่ก็จะไม่เห็นกอไหมแล้ว คิดถึงแย่เลย...พี่สวย" วิญญาณเด็กน้อยหันไปหาคนที่เปรียบเสมือนพี่สาวที่สนิท ฉันเห็นทั้งคู่กอดกันแล้วก็อบอุ่นใจ กอไหมพยายามจะกลั้นน้ำตาไม่ให้ร้องไห้ "ขอบคุณนะกอไหม กอไหมช่วยพี่ไว้แท้ ๆ พี่ขอให้กอไหมได้ไปเกิดไว ๆ ต่อให้พี่กลับเข้าร่างไปพี่ก็จะทำบุญให้กอไหมกับเขมบ่อย ๆ เลย" "ซึ้งมากนะยะ แบบนี้ฉันก็จะไม่มีค
last update最後更新 : 2026-06-01
閱讀更多
上一章
1
...
1314151617
...
20
掃碼在 APP 閱讀
DMCA.com Protection Status