تسجيل الدخول"เราถามจริง ๆ นายเข้าหาเราเพราะอะไร?" ฉันเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสั่นคลอน หัวใจดวงน้อยสั่นไหวอย่างเจ็บปวด "..." "ตอบสิอันหลง เราเชื่อหมดใจว่านายรักเรา " ฉันได้ยินคำว่ารักจนนับไม่ถ้วนจากปากเขา ทว่าคาดไม่ถึงว่าวันนี้จะได้ยินคำว่า"ไม่รัก" เวลาที่เขาอยู่กับคนอื่น เขารับคำท้าการพนันเพื่อมาจีบฉันแลกกับสนามรถแข่ง บอกรัก จนฉันเชื่อหมดใจให้ทั้งใจและกาย "ครับ ผมรักพี่" "...ฮึก..รัก...รัก...บอกแล้วไงว่าไม่ชอบคนโกหก เมื่อกี้ที่พูดหมายความว่าไง นายดูถูกเราขนาดนี้เลยเหรอ!? ทุเรศ!" "พี่เธอฟังผมก่อน" "ไปให้ไกลจากชีวิตเรา จะไปไหนก็ไปคนหลอกลวง!" เขามันก็แค่คนหลอกลวง โดนผีหลอกยังไม่เจ็บเท่าโดนคนรักหลอกแบบนี้เลย
عرض المزيدที่ที่อันหลงพามาเป็นตลาดเล็ก ๆ ที่พอมีอาหารทานตอนเช้า ไม่ค่อยมีอะไรขายเลย แถมที่นี่ก็ยังไม่มีร้านสะดวกซื้อใกล้ ๆ อีก คงทำให้ชาวบ้านพึ่งพากันเอง เพราะความสะดวกสบายที่เข้าไม่ถึง แต่ข้อดีคือได้หาเงินมาเลี้ยงชีพนี่แหละ "สวัสดีจ้ะ รับอะไรดีลูก" พี่แม่ค้าร้านข้าวแกงเอ่ยทักทายด้วยรอยยิ้มแล้วเดินมารอจดรายการอาหารที่โต๊ะ"อันหลงกินอะไรคะ" ฉันถามขณะที่สายตายังจดจ้องกับเมนูอาหารบนโต๊ะ "กะเพราก็ได้ค่ะ" "...." ฉันชะงักกับคำลงท้ายที่เปลี่ยนไปของเขา ปกติอันหลงชอบพูด'ครับ'ใส่ แค่นี้ก็ใจสั่นจะแย่ แล้วนี่มาพูด'คะขา'ใส่กันอีก ดูใบหน้าเจ้าเล่ห์ที่กำลังมองฉันแล้วยิ้มให้นี่สิ...ขี้โกงอีกแล้ว!"ว่าไงคะ คนสวยจะกินอะไรคะ" "เอ่อ...เอา...ข้าวผัดไข่ ค่ะ" ฉันหันไปตอบพี่แม่ค้าด้วยน้ำเสียงสั่น ๆ เพราะทำตัวไม่ถูก ทำไมพอเป็นแฟนแล้วเขาแพรวพราวขึ้น ทั้งที่ภายนอกดูเอาใจผู้หญิงไม่ก่ง ไม่เคยเห็นมีข่าวลือกับใคร แต่ทำไมถึงทำให้ฉันเขินได้ขนาดนี้เขินจนจะตายแต่ต้องเก็บอาการมันทรมานมากเลย!"ได้เลยจ้า เป็นแฟนกันแน่เลย น่ารักกันจังเ
Netrapat part ลืมตาตื่นขึ้นมาอีกที คนตัวโตที่กอดกันเมื่อคืนก็ไม่อยู่แล้ว....จำได้ราง ๆ ว่าเมื่อเช้าเขาปลุกฉันขึ้นมาบอกว่าจะกลับห้อง "เห้ย!" ฉันดีดตัวลุกขึ้นนั่งแล้วควานหาโทรศัพท์มาเปิดดูเวลา ตอนนี้เพิ่งเจ็ดโมงครึ่ง ใจหายใจคว่ำหมดนึกว่าตื่นสาย คงต้องรีบไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วเดี๋ยวไปหาข้าวเช้ากินไม่ทัน ไม่รู้อีกว่าแถวนี้มีอะไรขายไหม เมื่อคืนยิ่งกว่าฝัน ที่ตื่นสายแบบนี้ก็เพราะเรื่องที่เกิดขึ้นแท้ ๆ กว่าจะข่มตาหลับได้ฉันก็พยายามอยู่ตั้งนาน ต่างจากเด็กยักษ์ที่หลับสนิททั้งยังเอาหน้ามาซุกคอฉันอีก ลมหายใจอุ่น ๆ ที่รดอยู่ต้นคอของฉันทำให้ฉันหลับตาไม่ลงทั้งจูบ...ทั้งกอด เห็นได้เลยว่า เขานะท้าทายอะไรไม่ได้สักอย่าง ปกติฉันชอบแกล้งชอบหยอกเขาอยู่แล้ว...ไม่คิดไงว่าวันนี้เขาจะเอาจริง"จูบดุชะมัด" ตอนแรกก็พูดเล่นเฉย ๆ ไม่คิดว่าเขาจะตามฉันมาถึงที่ห้องจริง ๆ เด็กขี้งอนเอ๊ย! ชอบบอกว่าฉันขี้งอน แต่เขาต่างหากที่ขี้งอนยิ่งกว่าวันนี้ไม่ได้มีกิจกรรมให้ลุยเหมือนเมื่อวาน ฉันถึงได้แต่งตัวสไตล์ตัวเอง เสื้อยืดสีขาวกับเอี๊ยมกระโปรงยาวสีชมพู ระหว่างนั่งถักเปียที่หน้ากระจก ฉันคิดว่าจะไปถ่ายรูปที่ทางเดิน ฉั
วันต่อมา ผมค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมาเพราะแสงจากพระอาทิตย์ภายนอกสาดส่องเข้ามาผ่านหน้าต่างวันนี้ไม่ฝันเลย หลับสนิทอีกต่างหาก ตื่นมาสิ่งที่เห็นเป็นอย่างแรกคือ...ใบหน้าน่ารักของคนในอ้อมแขน กดจูบลงแก้มนิ่มเบา ๆ เป็นการเติมพลังให้ตัวเองในวันนี้ เธอขี้หนาวมาก ตกดึกมาก็มุดมากอดผมอย่างเดียวเลย ยิ่งมองใบหน้าของเธอ ผมก็แทบไม่อยากเชื่อว่ามันผ่านมาสองปีแล้วที่ผมแอบชอบเธอมาตลอด จนวันนี้ได้นอนอยู่ข้างกัน"ขอโทษนะ" ผมไม่รู้จะเอื้อนเอ่ยคำใดออกมา ผมผิดสัญญากับเธอตั้งแต่ครั้งแรกที่เข้าหาแต่ความรู้สึกที่ผ่านมาล้วนเป็นเรื่องจริงดวงตากลมโตที่มักจะทอประกายแวววาวระยิบระยับราวกับดวงดาวบนท้องฟ้า ดวงตาของเธอก็สวยสมชื่อนั่นแหละ เมื่อมองมาที่ผมดววตาคู่นี้จะเต็มไปด้วยความอ่อนโยนและความห่วงใยเสมอผมทำผิดต่อเธอแล้ว...ผมค่อย ๆ ขยับตัวเพื่อเอื้อมไปหยิบโทรศัพท์ที่วางอยู่หัวเตียงมาดูเวลา ตอนนี้เพิ่งจะเจ็ดโมง ผมคงต้องรีบลุกไปอาบน้ำที่ห้อง ขืนลุกสายกว่านี้คนอื่นจะมองพี่เธอไม่ดี ปกติผมก็ไม่แคร์สายตาใคร แต่ผมห่วงความรู้สึกพี่เธอมากกว่า "พี่เ
"เราว่ามันคงเป็นเรื่องยากที่จะทำให้นายปักใจเชื่อ พี่สาวนายบอกเราว่า นายจะไม่เชื่อจนกว่าจะเห็นด้วยตาตัวเองน่ะ แต่ตอนนี้คงไม่ได้ พี่สาวนายกำลังตกอยู่ในอันตราย ขืนปล่อยให้วาร์ปไปมาได้ เรากลัว...ว่าผีที่เฝ้าร่างพี่เฟยหงจะตามมาฉีกร่างเธอเป็นชิ้น ๆ " "....พี่คุยกับพี่เฟยหงด้วยเหรอ?" ถ้าเธอจ๋าเห็นพี่เฟยหงจริง ๆ แบบนี้ผมก็ถามเรื่องอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นได้แล้วสิ"เราไม่กล้าเล่าเพราะกลัวนายไม่เชื่อน่ะ เลยรอหาวิธีที่จะทำให้นายเห็นพี่สาวเธอได้ แต่วิธีมันค่อนข้าง...จะ...เห้อ ไม่ดีเท่าไหร่" เธอจ๋าทำหน้าคิดหนักเหมือนกับไม่กล้าที่จะเอ่ยวิธีนั้นออกมา ถ้าวิธีนั้นทำแล้วทำให้ผมช่วยพี่เฟยหงได้ ผมก็ยินดีที่จะทำ อย่างน้อยขอแค่ได้ช่วยผมก็พร้อมจะทำทุกอย่าง"ยังไงเหรอครับ" "เราสองคนต้องมีอะไรกัน" "...." เป็นวิธีที่จงใจจะผูกมัดให้ผมกับพี่เธออยู่ได้กันสุด ๆ ผมสตั๊นไปชั่วขณะหนึ่งเลยล่ะเมื่อได้ยิน ไม่ใช่ว่าไม่กล้าทำ แต่เธอยินดีจะทำกับผมไหมล่ะ "ไม่ดีเนอะ เพราะงั้นเดี๋ยวเราหาวิธีให้ดีกว่า แต่พี่เฟยหงเล่าให้เราฟังเยอะนะคิกคิก นา





