เดิมพันร้าย พ่ายรักเธอ

เดิมพันร้าย พ่ายรักเธอ

last updateآخر تحديث : 2026-05-06
بواسطة:  ใกล้พบตะวันتم تحديثه الآن
لغة: Thai
goodnovel16goodnovel
لا يكفي التصنيفات
51فصول
55وجهات النظر
قراءة
أضف إلى المكتبة

مشاركة:  

تقرير
ملخص
كتالوج
امسح الكود للقراءة على التطبيق

"เราถามจริง ๆ นายเข้าหาเราเพราะอะไร?" ฉันเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสั่นคลอน หัวใจดวงน้อยสั่นไหวอย่างเจ็บปวด "..." "ตอบสิอันหลง เราเชื่อหมดใจว่านายรักเรา " ฉันได้ยินคำว่ารักจนนับไม่ถ้วนจากปากเขา ทว่าคาดไม่ถึงว่าวันนี้จะได้ยินคำว่า"ไม่รัก" เวลาที่เขาอยู่กับคนอื่น เขารับคำท้าการพนันเพื่อมาจีบฉันแลกกับสนามรถแข่ง บอกรัก จนฉันเชื่อหมดใจให้ทั้งใจและกาย "ครับ ผมรักพี่" "...ฮึก..รัก...รัก...บอกแล้วไงว่าไม่ชอบคนโกหก เมื่อกี้ที่พูดหมายความว่าไง นายดูถูกเราขนาดนี้เลยเหรอ!? ทุเรศ!" "พี่เธอฟังผมก่อน" "ไปให้ไกลจากชีวิตเรา จะไปไหนก็ไปคนหลอกลวง!" เขามันก็แค่คนหลอกลวง โดนผีหลอกยังไม่เจ็บเท่าโดนคนรักหลอกแบบนี้เลย

عرض المزيد

الفصل الأول

บทที่ 1 หมาหยอกแมว

"Ethan is right—better to be a big fish in a small pond than a small fish in the big sea. I've decided to apply to a community college with him."

"With our abilities, even at a community college, we'll still be the standout figures."

Seeing Jessica and Megan agree to go with him, Ethan's face lit up with joy. Then he turned his gaze toward me.

"Ryan, you should come with us too. The four of us have always been a team. I really don't want to be separated from you all."

Looking at the three familiar faces before me, it hit me all at once—I had been reborn.

I had returned to the moment right after the SAT scores were released. Jessica, Megan, and I had all scored above 1400, more than enough to get into top universities in the country.

But Ethan, the poor student who had only scored a little over 660, had somehow managed to persuade us to follow him to a community college instead.

This time, if they wanted to go, they could go. I wouldn't waste a single word trying to stop them again.

I stood up immediately. "Choosing a college is a major decision. I'm going home to discuss it with my parents before I fill out my application."

Ethan's expression instantly turned pitiful.

"Ryan… do you not want to stay with us anymore?"

I had already seen through his manipulative act in my previous life. I had no intention of getting tangled up with him any further. In this life, I just wanted to stay far away from these three unhinged people and live in peace.

I turned to leave and started packing my things, but Jessica and Megan blocked my way.

"Ryan Jenkins, what's that supposed to mean? Ethan made a kind suggestion. Are you going or not? Give us a straight answer—we don't have time to wait for you!"

"You're already eighteen. Can't you make up your own mind? Where you go to college—don't you even know that yourself?"

Looking at them, the vicious expressions from my previous life suddenly flashed in my mind—the moment they had shoved me off a thirty-six-story building. A chill ran down my spine.

"If that's how it is, then I'll be blunt. My first choice will definitely be Horvarte or Stanferte University. As for that no-name community college, you can go ahead and attend it yourselves."

The moment my words fell, tears immediately welled up in Ethan's eyes.

"Ryan, what do you mean? Are you looking down on me for only being able to get into a community college?"

Megan hurriedly pulled out tissues and wiped his tears.

"Don't cry, Ethan. Even if you go to a community college, we're willing to go with you."

"So what if some people get into a top university? In the end, they'll just end up working like everyone else. I don't know where all that arrogance comes from."

Jessica turned on me sharply. "Ryan, I think you're just jealous of Ethan, so you're deliberately putting him down. Apologize to him right now—otherwise, don't expect us to ever talk to you again!"
توسيع
الفصل التالي
تحميل

أحدث فصل

فصول أخرى
لا توجد تعليقات
51 فصول
บทที่ 1 หมาหยอกแมว
07.30 น. ความวุ่นวายบนถนนในช่วงเช้า เสียงแตรและเสียงเครื่องยนต์ดังเป็นระยะจนกลายเป็นเรื่องปกติของชีวิตในตัวเมือง ผู้คนบนสะพานลอยเดินสวนกันไปมา...แต่เราไม่อาจรู้ได้ว่าใคร คือคน หรือใคร คือผี "ฮึก...ฮือ" ฉันหันไปมองต้นเสียงร้องไห้ของผู้หญิงคนเดิม...จากนั้นเธอก็จะทำตามกิจวัตรเดิมคือการกระโดดสะพานลอยในเวลาเดิมที่ตายไป ฉันไม่อยากให้นี่เป็นเรื่องปกติมากนัก แต่นั่นคือวัฏจักรของผี และจะวนเวียนไม่จบสิ้น ครั้งแรกเห็นฉันอาจจะตกใจ...แต่ตอนนี้ชินแล้วล่ะ "พอลืมใส่แว่นก็เอาเลยนะ เริ่มวันใหม่ดีสุด ๆ ไปเลย" ฉันบ่นกับตัวเองอย่างเอือมระอา แว่นที่ใส่ประจำอยู่ในกระเป๋าเพราะรีบมากจนลืมเอาออกมาสวม ฉันหยิบแว่นกรอบหนาที่ทำพิธีลงอาคมอย่างดีออกมาจากกระเป๋าและสวมใส่ทันที การเป็นคนขี้ลืมก็แบบนี้ ชอบมานึกได้ตอนที่เกิดเรื่องไปแล้วเสมอ ได้มาเจอเรื่องดาร์กแต่เช้าก็ไม่ดีต่อสุขภาพจิตเท่าไหร่นัก ฉันไม่ได้ต่างจากวิญญาณมากเท่าไหร่ เป็นนักศึกษามหา'ลัย ที่ไร้ตัวตนมาตลอด จืดจางจนคนในคลาสตกใจว่ามีฉันอยู่ในห้องด้วย หรือแม้แต่ผีก็ยังคิดว่าฉันเป็นพวกเดียวกันน่ะ เกิดมาพร้อมความสามารถวิเศษที่มองเห็นผีได้ ซึ่งฉันก
last updateآخر تحديث : 2026-04-17
اقرأ المزيد
บทที่ 2 เกมพนัน
"หึ ชื่ออะไร" "...หือ?" "เธอชื่ออะไร" เขาถามอีกครั้งด้วยน้ำเสียงติดดุ ฉันค่อย ๆ ลืมตาขึ้นเพื่อเผชิญหน้ากับเขา เขาก็คน ฉันก็คน ไม่มีอะไรให้ต้องกลัว! ถ้าเขาตุกติกฉันจะชิงใช้ศิลปะป้องกันตัวใส่เลย! "เธอจ๋า..." "หืม?" "ชื่อเธอจ๋า..." "ปีไหน?" "ปีสาม คณะรัฐศาสตร์ " ฉันตอบกลับด้วยน้ำเสียงสั่น ๆ อย่างควบคุมไม่ได้ แม้จะลืมตามาแต่ก็ไม่กล้าสบตากับเขาอยู่ดี ทำได้เพียงก้มมองพื้นแล้วกอดเจ้าเฉาก๊วยไว้แน่น"รู้จักผมไหม" "ไม่รู้จัก ไม่คุ้นหน้าด้วย" ฉันตอบตามความจริง แม้จะมีการโกหกไปหน่อย ในใจอยากจะวิ่งหนีไปให้ไกลจากคนหน้ายักษ์ตรงนี้เหลือเกิน! จะร้องไห้แล้วนะถ้ายังทำน้ำเสียงดุเข้ม ๆ แบบนี้น่ะ! "อันหลง บริหารปีสอง" "อือ" ใครอยากรู้จักกันนะ ช่วยปล่อยฉันไปได้ไหม ใช้เสียงดุแบบนี้มันไม่น่าสนทนาด้วยหรอก! "คุยกับคนอื่นต้องมองหน้านะพี่เธอ" เขาบอกพลางใช้ปลายนิ้วเชิดคางฉันขึ้นให้ไปสบตากับตัวเอง "ผมไม่ได้โกรธ ก็แค่อยากรู้จัก หยอกไปงั้นแหละ" "หือ?" "เชือกรองเท้าหลุดครับ" จู่ ๆ ชายหนุ่มตรงหน้าก็ก้มลงไปผูกเชือกรองเท้าให้ฉัน สติสตังมันหลุดลอยไปยิ่งกว่าเดิมจนฉันจับต้นชนปลายไม่ถูก "เดี๋ยวสิ! คุณเป็นใครอ
last updateآخر تحديث : 2026-04-17
اقرأ المزيد
บทที่ 3 สนใจมานานแล้ว
แกร็ก! ผมเปิดประตูเข้าไปในห้องทำงานของป๊าตามคำสั่งที่ท่านเรียกผมมาพบที่บ้านใหญ่ ครอบครัวเราผูกพันกับประเทศไทยมานาน คฤหาสน์หลังนี้เป็นของตกทอดของสะใภ้คนเก่าแก่ตั้งแต่เราเริ่มมาทำธุรกิจลงทุนที่นี่ อีกทั้งแม่ของผมยังเป็นลูกครึ่งจีน-ไทย ที่ไปเติบโตที่จีนครอบครัวที่มีหลายแม่แต่มีพ่อคนเดียวกัน มักจะมาพร้อมกับปัญหาภายในที่น่าปวดหัว ยิ่งตอนนี้พี่ชายคนโตก็เพิ่งเสียชีวิตไป ส่วนพี่สาวคนรองก็กลายเป็นเจ้าหญิงนิทรา ทำให้ลำดับการถูกวางตัวเป็นผู้นำตระกูลและความรับผิดชอบจึงตกมาที่ผม และปัญหาที่ตามจริง ๆ คือ เสียงโต้แย้งของทายาทในตระกูลทั้งหมดต่างหาก"ก่อเรื่องอะไรมา" น้ำเสียงเข้มที่เย็นชาเอ่ยถามทั้งที่เขาก็รู้คำตอบดีอยู่แล้ว"แค่รำคาญพวกพูดไม่เข้าหู" ผมตอบตามความจริง "อย่าทำตัวมีปัญหานะอันหลง ไม่อย่างนั้นจะไม่มีใครเคารพแก แกคือทายาทคนที่สามของตระกูล ถูกจับตามองทุกฝีก้าวจากคุณปู่คุณย่าท่าน" "ครับ ๆ รับทราบ" ผมตอบส่ง ๆ ใครจะไปดีเท่าเฉินหลง ไอลูกแหง่นั่นล่ะวะ"ถ้าแกยังทำตัวแบบนี้ฉันจะส่งแกไปอยู่ที่กวางโจวกับม๊าแก หรือไม่ก็เอาเรื่องเลว ๆ ของแกที่ทำกับฉันไปฟ้องหนิงลี่ให้สติแตกเล่น ๆ ซะ" "ป๊าก็เก่งท
last updateآخر تحديث : 2026-04-17
اقرأ المزيد
บทที่ 4 จีบแมว ชอบแมว
"มือนายเจ็บเหรอ?" ดูเหมือนเธอจะช่างสังเกตถึงได้ทักผ้าพันแผลที่ล้อมรอบมือผมไว้ "ครับ" "เจ็บไหมน่ะ...ดูเป็นเยอะจัง..." "ไม่เจ็บเลย" ผมตอบพลางขยับนิ้วขึ้นลงอย่างคล่องแคล่วเป็นการยืนยัน ก็มีตึง ๆ บ้างนิดหน่อยแต่ก็ไม่ได้เจ็บเลย สงสัยจะชินชาหมดแล้วมั้ง น่าแปลก ผมยังไม่ทันลงมือจีบเลย หรือว่าเธอสนใจผมอยุ่แล้วงั้นเหรอ? แบบนี้ก็ไม่สนุกน่ะสิ "เก่งจัง" "..."คำพูดสั้น ๆ จากสีหน้าและแววตาไร้เดียงสาของเธอทำเอาใจผมเต้นระส่ำ เธอไม่ได้สนใจผมหรอก ผมคงคิดเข้าข้างตัวเองมากไป เธอแค่ใจดี "สูบบุหรี่มาใช่ไหม" "เป็นแมวเหรอจมูกดีจังนะ" "กลิ่นมันแรง เหม็นด้วย หวังว่านายจะไม่สูบตรงที่สาธารณะ ไม่มีใครอยากได้บุหรี่มือสองจากนายนะ" เธอเอ่ยเตือนกลาย ๆ และมันคือความหวังดีที่ถูกส่งมาถึงคนอื่น ๆ ด้วย "ผมสูบบนดาดฟ้า ไม่สร้างความเดือดร้อนให้ใครหรอก ถ้าพี่ไม่ชอบผมจะเลิกให้" "เลิกเพื่อตัวเองเถอะ เพราะนายคงมีเหตุผลที่เลือกจะใช้มัน" "ใช่ ผมมี" "ก็ว่าอยู่หน้าตาดูหมอง ๆ เครียด ๆ มีเรื่องไม่สบายใจเหรอ? " เธอหรี่ตาจับผิด จากผู้หญิงเงียบ ๆ ก็กลับกลายเป็นฝ่ายเธอที่ถามไม่หยุด ช่างสังเกตชะมัด
last updateآخر تحديث : 2026-04-17
اقرأ المزيد
บทที่ 5 ใจจะวายเพราะผู้ชายหล่อคนนั้น
Netrapat partเรื่องเมื่อวานกับวันนี้ทำให้ฉันเกือบสติหลุดไปทั้งวัน พอพี่สาวมารับกลับบ้านฉันก็ยังล่องลอยเหมือนเดิม เขาเป็นใครน่ะ หรือว่ามาหยอกเล่น ๆ อีกแล้ว? น่ากลัวจัง ไม่ใช่ครั้งแรกที่ฉันถูกกลั่นแกล้ง ข่าวลือการเป็นตัวประหลาดของฉันถูกแพร่ออกไปตอนปีหนึ่ง เพราะถูกพวกภูติผีก่อกวนจนฉันทนไม่ไหว สุดท้ายก็กลายเป็นตัวตลกของคนอื่นไปโดยปริยาย ตอนแรกฉันคิดว่าหลังจบมัธยมตัวเองจะหลุดพ้นวงโคจรแบบนี้ ทว่าสุดท้ายทุกอย่างก็เป็นเช่นเดิม เผลอ ๆ หนักกว่าเดิมอีก แต่จู่ ๆ เมื่อปีก่อน ตัวหัวโจกอย่าง'ฟรานซ์'ที่เป็นคนเผยแพร่ข่าวฉัน ก็โดนเด้งซะงั้น โดยที่ไม่มีใครรู้สาเหตุเลย"เป็นอะไรหรือเปล่าจ๋า" กอดโอ๋ พี่สาวคนโตเอ่ยถามหลังจากที่เธอพยายามสังเกตฉันมานานตั้งแต่ขึ้นรถมา เวลามีอะไรฉันปิดบังพี่ ๆ ไม่ได้ทุกทีเลย "เปล่า เค้าสบายดี วันนี้โอ๋ดูเหนื่อย ๆ นะ ไปช่วยคนมาเหรอ?" ฉันพาเปลี่ยนเรื่องแล้วทักเธอจากที่สังเกตได้ "อือ เกือบวูบแหนะ" "โหยย เค้าบอกแล้วไงว่าถ้าวันนี้ไม่ว่างก็พักอยู่บ้านน่ะ ดื้อแบบนี้จะฟ้องเลิฟเลย" "จะปล่อยจ๋ากลับคนเดียวได้ไง ถ้ามีผีมาทำอะไรจ๋าล่ะ วันนี้วันพระด้วยนะ" "จริงด้วย..." มิน่าล่ะวัน
last updateآخر تحديث : 2026-04-18
اقرأ المزيد
บทที่ 6 โลกของคนและวิญญาณ
กลับมาถึงบ้าน ฉันก็ขึ้นห้องไปอาบน้ำ...จนหกโมงแล้วเลิฟยูพี่คนกลางก็ยังไม่โผล่หัวกลับบ้านเลย สงสัยฉันนี่แหละที่จะเป็นคนบ่นแทนกอดโอ๋ กอดโอ๋บ่นใครไม่เป็น และใจเย็นมากด้วยเพราะฉะนั้นส่วนใหญ่แล้วถ้าฉันไม่บ่นเลิฟ ก็จะเป็นเลิฟที่บ่นฉัน"หน้ามุ่ยหน้ายู่อะไรเหรอจ๋า" น้ำเสียงก้อง ๆ ที่ดูเย็นยะเยือกดังขึ้นจากด้านหลัง "ไม่มีอะไรหรอกพี่สวย" ฉันหันไปมองวิญญาณสาวผิวซีดในชุดเดรสสีดำผมดัดลอน หน้าหมวยราวกับมีเชื้อสายจีน ขนาดเป็นผีก็ยังสวย นี่สินะชีวิตหลังความตายที่ใฝ่ฝัน เธอเป็นวิญญาณเร่ร่อนที่ฉันได้ไปบังเอิญช่วยจากพวกภูติผีร้ายที่มาจากไสยศาสตร์มนตร์ดำ เธอจำไม่ได้แม้กระทั่งภูมิหลังของตัวเองซึ่งต่างจากวิญญาณอื่นทั่วไป สุดท้ายด้วยความสงสารฉันจึงรับมาดูแล ทำบุญให้ แล้วก็จุดธูปให้มาทานข้าวทุกวัน เธอเข้ากับพวกเราได้ดี มีหน้าที่หลักในการดูแลบ้าน รวมไปถึงมำความสะอาด! และคอยดูแลกอไหม กุมารเด็กของบ้านแทนพี่เขม"แปลก ๆ นะ" "แค่คนแปลก ๆ ในมหา'ลัย อะพี่สวย แล้วนี่กอไหมกับพี่เขม ไปไหนกัน ปกติต้องเห็นมานั่งเล่นตุ๊กตาในห้องจ๋าแล้ว" ฉันเอ่ยถามถึงวิญญาณอีกสองตน กอไหมเป็นกุมารีซึ่งเป็นมรดกตกทอดของครอบครัวฉัน และคนท
last updateآخر تحديث : 2026-04-18
اقرأ المزيد
บทที่ 7 อันธพาลหล่อร้าย?
Netrapat part 12.30 น. พักเที่ยงฉันก็มานั่งทานข้าวคนเดียวที่สวนหลังคณะ ในใจภาวนาไม่ให้พบเจอเด็กหน้ามึนคนเดิมอีก ผมสีดำแซมแดง นัยน์ตาคมดุจนน่าเกรงกลัว ตัวสูงชะลูดอย่างกับเสาไฟฟ้าเดินได้ หน้าตาดีขนาดนี้ฉันเคยไปรู้จักที่ไหนมา ไม่เห็นจะจำได้เลย เด็กนี่หลอกอะไรฉันอีกเนี่ย! แต่พอเห็นผ้าพันแผลที่มือแล้วก็นึกเป็นห่วง นัยน์ตาของเขามันดูว่างเปล่าราวกับพยายามซ่อนมันไว้ด้วยความเฉยชาและคำพูดที่บอกว่าไม่เป็นไร "เธอจ๋ากินข้าว ๆ อย่าสนใจ" ฉันพยายามตบแก้มตัวเองเพื่อเรียกสติ แล้วทานข้าวในกล่องที่ห่อมาเองต่อ แต่นึกแล้วก็สงสัย วันนี้ฉันได้ยินคนในคลาสพูดชื่ออันหลงทั้งวันเลย จู่ ๆ ความอยากรู้อยากเห็นก็ทำให้ฉันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาค้นหาชื่อในเว็บบอร์ดเม้าท์มอยของมหา'ลัย แล้วอ่านข่าวตามเพจต่าง ๆ ที่ขึ้นมา หยาง อันหลง หรือ อีกชื่อคือ อาคเนย์ หนุ่มบริหารปีหนึ่งสุดตึงที่ฟาดฟันกับระบบโซตัสภายในมอ! อาคเนย์ กับผมสีแดงสุดจี๊ด!ก่อเรื่องทะเลาะวิวาทอีกแล้วจ้า อาคเนย์ หนุ่มหล่อประจำบริหารสร้างตำนานหน้าลานเกียร์! ช่วยรุ่นน้องที่กำลังถูกรังแกภายใต้ความเข้าใจผิดของทุกคน หนุ่มหล่อตัวย่อทิศตะวันออกเฉียงใต้ ปร
last updateآخر تحديث : 2026-04-18
اقرأ المزيد
บทที่ 8 ที่ว่าน่ารักหมายถึงคนหรือแมว?
"หวั่นไหวกับผมบ้างหรือยัง" "เราไม่ใช่คนใจง่ายนะที่เต๊าะนิดเต๊าะหน่อยก็ไหลตามเป็นน้ำ" "ดีแล้ว ผมจะค่อย ๆ จีบพี่ไป แต่อย่ารีบหนีไปก่อนแล้วกัน แล้วก็...ระวังคนชื่อเฉินหลงด้วย" "มีใครอันตรายกว่านายด้วยเหรอ" " ผมอันตรายในแง่ผู้ชายที่รุกพี่หนักมากจนใจพี่จะรับไม่ไหว แต่ไอหมอนั่น....มันอันตรายในแง่มุมชองผู้ชาย ประเภท...ขยะ ผมเตือนพี่เฉย ๆ แต่ถึงยังไงพี่ก็จะเป็นของผมคนเดียว" เขาพูดด้วยเสียงเข้มสายตาจริงจังแล้วจบด้วยการจิ้มแก้มฉันไปหนึ่งที "อย่ามาเพ้อเจ้อ เราเป็นตัวของตัวเองไม่เป็นของใครทั้งนั้นแหละ!" ฉันปัดมือเขาออกอย่างหงุดหงิด เจอเด็กนี่ทีไรเหมือนชีวิตขาดความสงบสุขเลย! "เถียงเก่ง ถ้าพี่เป็นแมวผมนะ ผมจับฟัดแก้มไปแล้ว" "พูดอย่างกับตัวเองเลี้ยงแมวอะ หน้าโหด ๆ งี้ไม่อยากเชื่อเลยว่าเลี้ยงแมว" "ก็เลี้ยงไงถึงได้พูด เนี่ยพี่ตัดสินผมจากรูปลักษณ์ภายนอกไง ยัยคนใจร้าย " เขาตัดพ้อพร้อมกับแสร้งทำหน้าเศร้าใส่ หมอนี่ไม่น่าเรียนบริหารนะ สมควรเรียนการแสดงไปเป็นดารามากกว่า! "เราเปล่านะ! แต่หน้าโหด ๆ แบบเธอนี่นะ!?" "อืม ผมเลี้ยงแมว เลี้ยงแมวจรอะ มันชอบมาคลอเคลียขาเวลาผมออกมาวิ่ง ก็เลยเลี้ยงไว
last updateآخر تحديث : 2026-04-18
اقرأ المزيد
บทที่ 9 无中生有?
พอทานข้าวเสร็จฉันก็เก็บกล่องข้าวใส่กระเป๋า จากนั้นก็พาคนตัวโตที่เฝ้าฉันกินข้าวจนเสร็จไปทำแผลตามที่สัญญาไว้ จากสีผมที่โดดเด่นของเขา และรูปลักษณ์ภายนอกต่าง ๆ ดึงดูดสายตากับความสนใจของผู้คนได้มากจนกลายเป็นเป้าไปเลยทีเดียว...แยกกันเดินได้ไหม ฉันไม่ชอบเลยที่จะเป็นจุดสนใจเนี่ย! ก็อย่างว่าแหละ นอกจากข่าวลือเสียหายของเขาที่ชอบต่อยตี ก็มีหน้าตาที่โดดเด่นเหมือนลูกรักพระเจ้า ตัวก็สูงจนฉันยืนข้าง ๆ แล้วตัวหดเท่ามด ผิวขาวเนียนละเอียดราวกับหิมะ ดวงตาคมเฉี่ยว โคตรจะเข้ากับคำว่า ลูกผู้ดี! สายตาที่มองมาก็ไม่ใช่สายตาที่ดีนัก ส่วนใหญ่มองแล้วก็หันไปนินทาต่าง ๆ นานา เสียงดังซะจนนึกว่าตั้งใจให้ได้ยิน ใส่สีตีไข่กันไปเรื่อยจนฉันเริ่มรำคาญ แต่กับคนร่างสูงข้าง ๆ กลับดูไม่สะทกสะท้านอะไร ทว่าฉันนี่แหละที่รู้สึกรำคาญ ฉันไม่รู้หรอกว่าเขาเป็นยังไง จะนินทาเขาก็ทำไป จะนินทาฉันแล้วหัวเราะทำไม 'นั่น ๆ อาคเนย์ บริหารปีสอง หล่อจริง ๆ นั่นแหละ แต่นิสัยขอไม่พูดดีกว่า...' 'กิ่งไม้กับใบรับรองแพทย์มาก ยัยผู้หญิงก็เป็นบ้าชอบเรียกร้องความสนใจ ผู้ชายก็เด็กมีปัญหา' 'แต่หล่อ ๆ อย่างอาคเนย์ไม่น่ามาชอบยัยจืดนี่เลย แว่
last updateآخر تحديث : 2026-04-18
اقرأ المزيد
บทที่ 10 คำสัญญาหลอกลวง
Anlong part ผมโกหกเธอตั้งแต่ที่รับปากคำสัญญาแล้ว...หรือมันไม่เรียกว่าโกหกกันนะ?ผมเข้าหาเธอด้วยการพนันกับเพื่อนและคำท้าของเฉินหลง แต่อีกใจหนึ่งก็สนใจในตัวเธอจริง ๆ แต่ถ้าผมชนะ ผมจะคบต่อก็ไม่เห็นเป็นอะไร ถึงอย่างไรเธอคงไม่รู้หรอก...ใครที่คิดจะบอกความลับของผม ผมจะจัดหารมันให้พูดไม่ได้ไปตลอดชีวิตแววตาที่ใสซื่อ สัมผัสมือที่เบาบางแล้วก็นุ่มนิ่มอ่อนโยน ทำให้ผมรู้สึกอุ่นใจอย่างบอกไม่ถูก พอมองใกล้ ๆ แล้ว เธอก็น่ารักมากจริง ๆ เธอไม่เหมือนผู้หญิงคนอื่น ๆ ที่ผมเคยพบแฮะผมรู้เรื่องข่าวของเธอมาตลอด ถ้าเธอเห็นสิ่งเหนือธรรมชาติจริงแล้วมันยังไง? สุดท้ายเธอก็ไม่ได้ทำร้ายใคร แต่ทำไมถึงกลายเป็นตัวตลกของคนอื่น เธอออกจะใสซื่อ ไม่มีพิษภัย เธอจ๋าเป็นผู้หญิงที่น่าค้น ทว่ายามอยู่ใกล้ก็รู้สึกสงบมากจนไม่อยากออกห่างไปไหน เธอดูเป็นคนใจดีไม่มีพิษภัย เพราะแบบนี้ล่ะมั้ง จากเรื่องสองปีก่อนทำให้ผมแอบมองหญิงสาวคนนี้มาตลอด "ไออันหลง!" น้ำเสียงแข็งกร้าวดังขึ้นจากด้านหลัง ผมจึงหันไปมองมันช้า ๆ ด้วยความเบื่อหน่าย "?" "มึงแย่งผู้หญิงกู" จู่ ๆ เฉินหลงมันก็เดินมากระชากคอเสื้อผมแล้วตะคอกถามอย่างกับหมาบ้า"ใคร?" ผมแค่นย
last updateآخر تحديث : 2026-04-19
اقرأ المزيد
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status