《เดิมพันร้าย พ่ายรักเธอ》全部章節:第 171 章 - 第 180 章

195 章節

บทที่ 171 ชนะใจ

"ค่ะ คุณม๊า" นี่เท่ากับว่าคุณม๊ายอมรับฉันใช่ไหม!?"ตงหยางไม่ยอมรับเธอเหรอ?" "ทำนองนั้นค่ะ แต่หนูเข้าใจได้ว่าคนเป็นพ่อเป็นแม่ใคร ๆ ก็อยากให้ลูกเจอคนที่ดีที่สุดน่ะค่ะ คุณตงหยางอาจจะรู้จักกับวิเวียนอยู่แล้วแต่ไม่รู้จักหนูเลยคิดว่าวิเวียนเหมาะสมที่สุด" ฉันรู้สึกว่าคุณม๊ารู้ทุกอย่าง แต่ไม่เคยพูดหรือแสดงอะไรออกมาเลย"คนรักใครไม่เป็นแบบเขา ไม่รู้หรอกว่าความรักที่แท้จริงเป็นยังไงถึงมองแต่ความเหมาะสม ไม่ต้องห่วงไป...พวกฉันรับเธออยู่แล้ว ก็ดีกว่าเด็กนั่น...ชื่อวิเวียนมั้ง ฉันไม่ได้จำ" คุณม๊ากอดอกกลอกตามองบนทันทีที่เอ่ยถึงชื่อวิเวียน วิเวียนไปทำอะไรให้คุณม๊าไม่ชอบกันนะ "เราเป็นผู้หญิงก็เปรียบเสมือนเจ้าหญิงของครอบครัว อย่าให้ใครมาทำให้เราต้องลดตัวลงไปเสียใจด้วยเลย จำไว้นะ" "ค่ะคุณม๊า คุณม๊าหิวไหมคะ ให้หนูไปทำอะไรให้ทานไหมคะ?" "สั่งเอาก็ได้ คนใช้ก็มี" "ทุกคนมีหน้าที่ หนูเกรงใจค่ะ" พอกินข้าวเสร็จฉันก็หิวขนมขึ้นเสียดื้อ ๆ เพราะปกติเวลาอยู่บ้านจะมีขนมอยู่ตู้เย็นไว้ให้กินเสมอ "หน้าที่ของพวกเขาก็คือดูแลเราไง เงินเดือนก็มี ไม่งั้นจะจ้างมาทำไมให้เปลือง เธอจะไปเกรงใจอะไรนัก อันหลงไปบ้านเธอหรือยัง?"
last update最後更新 : 2026-06-07
閱讀更多

บทที่ 172 อดีตที่หลอกหลอน

"จ๋าไม่จัดกุหลาบกับม๊าแล้วเหรอ?" ม๊าหันไปถามลูกสะใภ้ด้วยเสียงนุ่มนวลจนผมแปลกใจ พอเห็นท่าทีลังเลใจของคนตัวเล็ก ผมจึงยอมตัดใจเสียสละเวลาตรงนี้ให้ว่าที่ลูกสะใภ้อยู่กับม๊าต่อ "เธออยู่กับม๊าก็ได้ กินข้าวคนเดียวสบายมาก" ผมบอก เพราะเห็นว่าม๊าจะชอบอยู่กับเธอจ๋า ไว้ตอนขึ้นห้องเราค่อยอยู่ด้วยกันก็ได้ ผมตั้งใจจะก่อกวนเธอทั้งคืนเลยล่ะ"อื้อ โอเค" คนตัวเล็กพยักหน้ารับอย่างง่ายดาย ผมจึงแยกตัวออกมาแล้วไปที่ห้องอาหาร กอไหมไปไหนนะ มืดแล้วจะขึ้นไปอยู่บนห้องหรือยัง สงสัยวันนี้ผมคงต้องกินเมียในห้องน้ำแทนลืมไปว่ากอไหมเองก็มาด้วย พอทานข้าวเสร็จผมก็ขึ้นห้องไปอาบน้ำชำระร่างกายจากความเหนื่อยล้าที่สะสมมาทั้งวัน แต่งตัวเสร็จก็ส่งเสียงเรียกกอไหมให้มาหาเพราะเป็นห่วง "กอไหม? กอไหมกลับมาหรือยัง" ผมรู้สึกว่าบ่อยครั้งที่ส่งเสียงเรียกหรือเรียกในใจกอไหมก็จะรีบปรากฏตัวมาทันที แต่ครั้งนี้นั้นแปลกไปจากเดิม แกร็ก! เสียงเปิดประตูเข้ามาทำให้ผมหันไปมองก็พบว่าเป็นเธอจ๋าที่เดินเข้ามา "กอไหมกลับมาหรือยังเหรอครับ?" "ก่อนหน้านี้ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น กอไหมก็เที่ยวเล่นอยู่ดี ๆ แล้วกอไหมก็บอกว่าเจอคนรู้จัก...คนนั้นก็คือคุณโจ
last update最後更新 : 2026-06-07
閱讀更多

บทที่ 173 คนขี้อ้อน

"เหม็นตรงไหนออกจะหอม" รู้งี้ผมรออาบน้ำพร้อมเมียดีกว่า ยิ่งหอมซ้ำ ๆ ก็ทำให้ผมอยากฟัดตัวเธอมากขึ้น ผู้หญิงอะไรน่ารักน่าเอ็นดูขนาดนี้นะ ฮาโตะมันชอบแซวผมบ่อย ๆ ว่าผมเป็นพวกหลงเมียจนโงหัวไม่ขึ้น 'ใครเล่าจะหลงเมียเท่าหยาง อันหลง ตามติดแจอย่างกับหมาตามเจ้าของ พักหลังพี่เธอถอดแว่นมามหาลัยบ่อย มึงก็ตามหวงเขากว่าเดิมอีก ไอหมาไซบีเรียน' คนไม่มีเมียแบบมันจะไปเข้าใจอะไรวะ ผมรู้ว่าตัวเองขี้หวงมาก หวงเธอตั้งแต่ยังไม่คบกัน พอคบกัน ร่วมรักกันแล้วผมยิ่งหวงแหนหนักกว่าเดิม "ซุกเฉย ๆ พอ จะกัดทำไม" น้ำเสียงของคนในอ้อมแขนดุขึ้นเล็กน้อยทำเอาผมหัวเราะ "อยากกินเธอมั้ง" "ไปอาบน้ำแล้ว แบร่ ๆ " ยัยตัวเล็กรีบหนีจากอ้อมแขนผมแล้ววิ่งไปที่ห้องน้ำ ทำเอาผมหัวเราะเสียงดังลั่น น่ารักจริง ๆ ผมรักเธอจะตายแล้วระหว่างรอเธออาบน้ำผมก็หยิบไอแพดขึ้นมาดูแบบชุดของเธอจ๋าที่โรเซนฝากให้แฟนผมเลือก ส่วนใหญ่เป็นแบบชุดกี่เพ้าเพราะจะได้เข้ากับธีมงานเลี้ยง เอาเถอะ...แต่ละอย่างที่เธอส่งมา ไม่แหวกอก เปิดหลัง ก็แหวกขา เปิดไหล่ แต่ละชุดเธอจ๋าไม่ใส่เลย ผมกล้าพูดนะว่าจ๋าเป็นคนเรียบร้อย ไม่ชอบแต่งตัวเปิดเนื้อตัวเยอะ เธอเองก็เป็นพวกหวงเน
last update最後更新 : 2026-06-07
閱讀更多

บทที่ 174 หัวใจหยาง อันหลง

"เธอจ๋าไม่ใช่คนนอก เธอคือคนในครอบครัวผม ปกติถ้ายังไม่แต่งงานก็จะไม่ให้เข้าหรอกครับ ม๊าผมเข้างานไปทำพิธีด้วยได้ แต่เธอผมไม่แน่ใจ ถ้าอยากไปจะถามคุณปู่ดูครับ" เรื่องนี้ผมไม่แน่ใจ คนดูแลเรื่องพิธีคือคุณปู่เพราะท่านจะรู้เรื่องประเพณีมากกว่าผม "วันนี้เค้าได้คุยกับคุณม๊าเธอเยอะเลย คุณม๊ารักเธอมากเลยนะ " "หืม? สนิทกันแล้วเหรอครับ" ผมถามด้วยความสนใจพลางกระชับกอดให้แน่นขึ้น แล้วจรดจูบลงกลุ่มผมสีดำสนิท เธอจ๋าเป็นคนน่ารัก ม๊าผมคงชอบเธอเข้าแล้วแน่ ๆ ถึงได้พูดคุยกันได้สนิทสนมขึ้น "คุณม๊ารู้หมดเลยว่าเธอไม่ชอบอะไร อาหารวันนี้คุณม๊ากำชับทุกคนเรื่องถั่วหมดเลยนะ เวลาเธอกลับมาจีนแล้วได้คุยกับคุณม๊าบ้างไหม" "...คุยครับ แต่ม๊าไม่ค่อยคุยกับผม ผมก็คุยไม่เก่ง มันเลยเป็นความเงียบมากกว่า" ผมไปเรียนแลกเปลี่ยนที่ไทยก็เพราะกลัวม๊าอาการแย่ลงเวลาเจอหน้าผม พอกลับมาจีนทีไรม๊าก็เงียบจนผมไม่กล้าถามอะไร ผมไม่รู้เลยว่าม๊าใส่ใจผมเงียบ ๆ ผมนึกว่าม๊าจะเกลียดผมไปแล้วซะอีก "อยู่กับคุณม๊าเยอะ ๆ เธอไปเรียนไกลบ้านตั้งแต่อายุสิบหก ท่านคงคิดถึงแต่แสดงออกไม่ถูกเหมือนกัน ระวังคุณม๊าน้อยใจน้า เธอกับคุณม๊าน่ะนิสัยเหมือนกันเลยนะ"
last update最後更新 : 2026-06-07
閱讀更多

บทที่ 175 อยากตัดสัมพันธ์

"เค้าว่าจะคุยเรื่องคุณป๊านานแล้ว แบบว่า...เธอเคยเอาพระให้คุณป๊าใส่ไหม" เธอถามด้วยแววตาเป็นกังวล"ไม่ครับ คุยดี ๆ ยังยากเลยเธอ" "เค้ารู้สึกว่าคุณป๊ามีมนตร์ดำรอบตัวเหมือนคนโดนของเลย จริง ๆ สิ่งที่ท่านแสดงออกมา อาจจะเป็นเพราะโดนควบคุมอยู่ก็ได้นะ" ผมรู้อยู่แล้วล่ะว่าเธอจ๋าคงสังเกตความผิดปกติอะไรได้ แต่แค่เธอยังหาจังหวะพูดกับผมไม่ได้เท่านั้นเอง"...ผมรู้สึกว่ามันเป็นตัวเขาอยู่แล้ว แค่มีบางสิ่งมาชักจูงให้ทำอะไรไม่คิดมากขึ้น เขามีผู้หญิงคนอื่นในขณะที่ม๊าท้องได้ จนกระทั่งม๊าท้องผม...เหมยฮวาก็ท้องเฉินหลงพอดี"แต่น่าเสียดายที่เด็กในท้องไม่ใช่สายเลือดตระกูลหยาง สิ่งที่ผมส่งไปให้มัน แม้ไม่ได้ผลตอบรับกลับมา แต่ก็คงทำให้มันตาสว่างได้"คุณป๊าไม่ได้ทำพิธีเลยเหรอ?" "ตาแก่นี่ป่วยบ่อยทนอยู่ไม่ไหวบ่อยครั้ง แต่เมื่อก่อนผมไม่ได้สนใจ ปีนี้ยิ่งป่วยหนักกว่าเดิม..." ผมลูบศีรษะคนตัวเล็กเบา ๆ ป๊าอ่อนกำลังลงมาก ก็ง่ายต่อการจัดการเหมยฮวาเพราะโล่กำบังของเธอกำลังจะไม่ไหวไหน ๆ ก็มีหลักฐานทุกอย่างแล้ว...คงต้องเปิดหนังฉากใหญ่ตามที่มันต้องการ กล้ามากที่คิดจะทำร้ายพวกเรา งูพิษตัวนี้ผมจะจับมันหักคอให้ตายอย่างทุกข์ทรมา
last update最後更新 : 2026-06-07
閱讀更多

บทที่ 176 ต้องหักห้ามใจ

"เอาเถอะ...ถึงยังไง เค้าก็เคารพการตัดสินใจเธอ วันนี้เธอเหนื่อยมากแน่เลย นอนพักเถอะ" มือเล็กยื่นมากอบกุมใบหน้าผมไว้ก่อนที่เธอจะยื่นตัวมาหอมแก้มผมไปฟอดใหญ่ "ง่วงแล้วเหรอครับ" "ยังหรอก เค้าเห็นเธอเหนื่อย ๆ อยากให้พัก เรื่องคุณป๊า...เค้าจะไม่ยุ่งก็ได้" เธอพูดด้วยน้ำเสียงหงอย ๆ จนผมไม่แน่ใจว่าคนในอ้อมแขนจะทำได้อย่างที่พูดไหม"อยากฟัดตัว สองรอบก็ได้ครับ ผมไม่ดื้อหรอก" ผมพูดสิ่งที่ต้องการ ส่วนมือของผมมันก็ล้วงใต้เสื้อไปเสียแล้ว"....เธอนี่..หื่นจริง ๆ นะ" "ก็ทำตัวน่าฟัดทำไมล่ะ" ผมอมยิ้มบาง ๆ แล้วกดจูบลงริมฝีปากเล็ก จากนั้นมือไม้ของผมก็ทำหน้าที่ตามความรู้สึกทั้งจับและลูบไล้ทุกส่วนและผมก็ได้กินเธอจ๋าซ้ำแล้วซ้ำเล่า...ที่บอกว่าสองครั้งน่ะ โกหกทั้งเพ 06.45 น. เสียงนาฬิกาปลุกจากโทรศัพท์ของเธอจ๋าทำให้ผมรู้สึกตัว หยัดกายขึ้นแล้วปิดเสียงเพราะกลัวจะรบกวนคนในอ้อมแขนที่เพิ่งได้หลับไปตอนตีสามกว่า ๆ กดจูบลงไหล่เปลือยเบา ๆ อดไม่ได้ที่จะต้องหอมแก้มอิ่ม ๆ ไปสักฟอด "น่ารัก " ยิ่งมองหน้าเธอผมก็เผลอยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว ม๊าผมคงจะรักเธอมากเลยล่ะมั้ง ลูกสะใภ้น่ารักขนาดนี้ ไม่รู้หรอกว่าทั้งคู่คุยอะไรกัน
last update最後更新 : 2026-06-07
閱讀更多

บทที่ 177 จี้ใจ

"ว่าแต่ห้องเธอเก็บเสียงแน่ใช่ไหม...เมื่อคืน เค้ากลั้นเสียงไม่อยู่เลย" คนตัวเล็กเอ่ยถามด้วยใบหน้าแดงซ่าน จนผมอดไม่ได้ที่จะกดจูบที่หน้าผากอย่างเอ็นดู "ไม่รู้สินะ เสียงครางเธออาจจะเก็บได้ แต่เสียงเตียง...ผมไม่แน่ใจแฮะ" ผมแกล้งแหย่เธอเล่น ทว่ากลับได้รับฝ่ามือนั่นมาประทับที่ต้นแขนเต็ม ๆ "อันหลง!" . . . ถึงเวลาอาหารเช้าเราก็มาที่ห้องอาหารอย่างพร้อมหน้า ไม่คิดว่าเฟยหงจะมาเช้าขนาดนี้ด้วย พอลงมาก็เจอเฟยหงนั่งจิบชาอยู่กับคุณยายแล้ว "อันหลงจัดการงานแทนพี่นะวันนี้ พี่จะไปกับจ๋า แล้วก็จะไปเจอกับโรเซนที่ร้านเลย" เฟยหงหันมาบอกผมขณะที่เธอกำลังตักอาหารใส่จานให้น้องสะใภ้ ยัยตัวเล็กก็ยกมือขึ้นไหว้ขอบคุณทันที "อยากไปด้วย ผมฝากงานกับใครได้บ้าง" "ไม่ได้ สาว ๆ เขาจะไปเที่ยวกัน นายก็อยู่จัดการงานไปเถอะ ไม่ต้องห่วง...แบบชุดก็เลือกแล้วนี่ พี่ดูแลเอง" "ห้ามพาเธอไปทำอะไรแผลง ๆ เด็ดขาด" ผมเตือนเสียงเข้ม แม้เฟยหงจะไม่ทำ แต่โรเซนน่ะไม่แน่ แฟนผมยิ่งตามใครไม่ทัน "รู้แล้ว แต่โรเซนไม่แน่นะ" "สองพี่น้องคู่นี้ตีกันแต่เช้าเลยนะ" คุณตาทักขึ้นด้วยรอยยิ้ม ท่านคงจะรำคาญพวกเรามากกว่า เฟยหงกวนประสาท
last update最後更新 : 2026-06-07
閱讀更多

บทที่ 178 ความลับที่ปกปิด

"..."คำถามที่จี้จุดแบบนี้ ทำเอาทุกสายตาของพวกท่านมารวมที่ผมด้วยความตกใจ "คุณปู่อยากเห็นหน้าแฟนผมไหมครับ แต่ต้องทำใจดี ๆ นะครับ ผมกลัวคุณปู่ตกใจ" ผมไม่ได้จะแช่ง แต่ก็แค่หยอกล้อปกติที่เคยทำ ยังไงก็ต้องตกใจอยู่แล้ว...หลานสะใภ้ดันหน้าเหมือนพี่สะใภ้ตัวเองขนาดนั้น "แกไปคุยกับฉันข้างบน" ท่านใช้ไม้เท้า ค่อย ๆ พาตัวเองเดินขึ้นลิฟต์ไปยังชั้นบนโดยมีผมที่เดินตามหลังไปด้วย คุณปู่พาผมมาที่ห้องห้องหนึ่งมันเป็นห้องเก็บของที่มีผ้าคลุมสีขาวคลุมไว้อยู่ บ้านหลังนี้มีห้องเก็บของหลายห้อง ผมก็ไม่เคยเดินดูทุกห้องหรอก"รู้ได้ยังไง" ท่านไม่ได้หันมาถามโดยตรง แต่น้ำเสียงก็ดูตกใจไม่น้อย "คุณปู่ปิดไว้ทำไมดีกว่าครับ ไหนบอกว่า...บรรพบุรุษทุกคนทำให้ตระกูลเรามีทุกวันนี้" เผลอ ๆ ที่เรามีอำนาจมากขนาดนี้ก็เป็นเพราะคุณหยางหมิงด้วยซ้ำ "เจอแล้วเหรอ..." "ใครครับ" "หม่อมหลวงชิชากร...เธอบอกใช่ไหม เธอยังมีชีวิตอยู่ใช่ไหม" "ไม่ครับ ผมรู้ด้วยตัวเอง" คุณชิชากรเธอแทบจะไม่มีส่วนอะไรในตรงนี้นอกจากพยายามย้ำเตือนกับสิ่งที่ไม่ควรทำให้เกิดซ้ำในอดีต เธอไม่ยุ่งกับพวกเรานอกจากลูกหลานของเธอเองด้วยซ้ำ "แฟนแก ชื่ออะไร" "เนตราพัชร์
last update最後更新 : 2026-06-07
閱讀更多

บทที่ 179 ความรักที่ไม่เคยได้เอ่ยถึง

"อันหลง!" เสียงเรียกของคุณปู่ทำให้ผมหลุดจากภวังค์ ภาพเหตุการณ์ในอดีตนั้น มันหลั่งไหลกลับมาอีกแล้ว ขอบตาทั้งสองข้างร้อนผ่าว...เหตุการณ์ในอดีตมันสะเทือนใจจนผมรู้สึกดิ่งตาม มือสองข้างกำเข้าหากันแน่น เผลอขบกรามด้วยความโกรธโดยไม่รู้ตัว เลวระยำถึงขั้นฆ่าเด็กตัวเล็ก ๆ ใช้ชีวิตเด็กเป็นตัวประกัน ไม่แปลกใจที่พวกเราจะเกลียดมันขนาดนี้ เล่นหยามศักดิ์ศรีพวกเราแม้กระทั่งศพ ใจของคนเป็นพ่อคงแตกสลาย เห็นลูกตายต่อหน้า เห็นภรรยาตายต่อหน้า ทุกอย่างเกิดซ้ำสอง โดยที่เขาทำอะไรไม่ได้ มันคงทำให้ความหมายในชีวิตของเขาหายไป "แกดูโกรธนะ ทำไมถึงรู้..." "ถ้าผมบอกว่า ผมเห็นในสิ่งที่คนทั่วไปไม่เห็น ปู่จะเชื่อผมไหม" "...เชื่อสิ " "ทำไมครับ" ผมเลิกคิ้วถามอย่างไม่เข้าใจ "ฉันเคยเห็นพี่สะใภ้ พี่สะใภ้มาดูแลพี่ใหญ่ทุกคืน เวลาเดิม ตั้งแต่ตายไป ตอนแรกก็ทั้งตกใจและกลัว...แต่พี่สะใภ้เป็นคนดีมาก ๆ ไม่ว่าสามีจะทำแย่ใส่ตัวเองขนาดไหน พอตายไปก็ยังคอยดูแลอยู่เสมอ " ความรักของคุณเนตรที่มีต่อคุณหยางมันคงยิ่งใหญ่มาก...ไม่มีสิ่งใดเทียบกับความรักในความเป็นแม่และภรรยาที่ดีของเธอได้เลย"แฟนผมเธอเป็นญาติของคุณชิชากร แต่ไม่ใช่สายเลือ
last update最後更新 : 2026-06-07
閱讀更多

บทที่ 180 ขุมทรัพย์

"แกดูตั้งใจอ่านนะ" "โชคดีผมไม่ได้ปากหนักเหมือนคุณปู่เขา ถึงได้มีเมียอยู่ข้าง ๆ แบบนี้" แค่ผมจีบเธอช้าไปก็รู้สึกเสียดายเวลามากแล้ว เจอขุมทรัพย์ความทรงจำที่ดีงามแบบนี้แล้วมันก็ง่ายต่อการที่จะช่วยทำให้กอไหมสมหวังในสิ่งที่ค้างคา ตอนนี้ก็แค่ต้องจัดการเหมยฮวาให้หายไปสักที ผมจะได้หันไปเพ่งโฟกัสเรื่องเรื่องเดียวกับเธอจ๋า "ปู่ครับ ผมมีเรื่องเหมยฮวาจะบอก" "ฉันรู้แล้ว" ท่านเอ่ยขึ้นอย่างรู้ทัน ไม่มีอะไรที่ปู่ไม่รู้สินะ "โรเซนส่งให้แล้วใช่ไหมครับ" "อืม ฉันตามเรื่องพวกมันมานานแล้ว ฉันเอาอำนาจให้พวกแกหมดแล้ว ฉันอดทนมาตั้งนาน นึกว่าลืมป้อนปลาให้ลูกหลาน" "ผมว่าจะยืมอำนาจคุณปู่ ไหงพูดงี้ล่ะครับ ฮ่า ๆ แต่ผมรู้ว่าคุณปู่อยากเห็นศักยภาพพวกเรา แต่เรื่องนี้ก็นิ่งไปหน่อยนะครับ" "อย่างน้อยแกกับเฟยหงก็ฉลาดกว่าป๊าแก" "พวกมันวางแผนจะก่อเหตุวันงาน ที่ปีนี้ปู่ยอมให้เหมยฮวามาได้เพราะรู้ทันมันใช่ไหมครับ" "ฉันก็รู้ทันแก ว่าจะฉีกหน้ามันขนาดไหน เหมยฮวาก็มีหน้ามีตาในสังคม ต่อให้ขึ้นชื่อว่าเมียน้อย...แต่บารมีตระกูลเก่าก็ยังอยู่ อย่าให้ฉันผิดหวัง " "ครับปู่" ผมพยักหน้ารับ ไม่คิดทำให้ท่านผิดหวัง
last update最後更新 : 2026-06-07
閱讀更多
上一章
1
...
151617181920
掃碼在 APP 閱讀
DMCA.com Protection Status